Συνέντευξη με τον Κώστα Παπαδόπουλο, δημοτικό σύμβουλο Νίκαιας-Ρέντη

Το «Κόντρα στο Ρεύμα» είναι μια μαχητική δημοτική παράταξη, με πολυετή παρουσία στις γειτονίες του Πειραιά, στα κινήματα, τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Ένα θετικό παράδειγμα αριστερού τοπικού σχήματος με συνεπή λειτουργία και πολύμορφη δράση. Για τη δραστηριότητά του, την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και την γενικότερη πολιτική κατάσταση, η «ΕΑ» συζητά με τον Κώστα Παπαδόπουλο, δημοτικό σύμβουλο του «Κόντρα στο Ρεύμα», στο Δήμο Νίκαιας-Ρέντη.   

 

Ως «Κόντρα στο Ρεύμα», συμμετέχετε σε όλους τους τοπικούς αγώνες, με παρεμβάσεις στη γειτονιά, στο δημοτικό συμβούλιο, χωρίς να λείπετε και από τις κεντρικές πολιτικές μάχες. Μίλησέ μας λίγο για τη δραστηριότητά σας και για το τοπίο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, μετά από 8 χρόνια ακραίας λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων.
To «Κόντρα στο Ρεύμα» είναι μια δημοτική παράταξη που ιδρύθηκε το 2009 και δραστηριοποιείται στο Δήμο Νίκαιας-Ρέντη. Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές του 2014 πήραμε 12%. 
Η παράταξη λειτουργεί κυρίως στην πόλη, αλλά και με παρεμβάσεις στα δημοτικά συμβούλια, όπου έχουμε 3 εκλεγμένους συμβούλους. Τελευταία κάνουμε διάφορες δράσεις για την καταπάτηση ελεύθερων-κοινόχρηστων χώρων από τραπεζοκαθίσματα, εμπορεύματα κ.ά., που εμποδίζουν την πρόσβαση στους πεζούς. Καταγγέλλουμε τις αυθαιρεσίες και με ακτιβίστικες ενέργειες απελευθερώνουμε χώρους. Σε συνδυασμό με τη δουλειά μας στην επιτροπή «Ποιότητας Ζωής», έχουμε πετύχει να «ανακτήσουμε» πολλά σημεία στην πόλη μας. Για παράδειγμα μια ράμπα για άτομα με αναπηρίες, που είχε αποκλειστεί από τον ίδιο το Δήμο. 
Από τη πρώτη στιγμή εκλογής του σημερινού δημάρχου, οι κοινωνικές δομές έχουν παραδοθεί σε ιδιώτες και ΜΚΟ, ενώ οι λίγες κοινωνικές υπηρεσίες που λειτουργούν, απλά διεκπεραιώνουν την απόδοση κάποιων επιδομάτων και ενίοτε χρησιμοποιούνται για προσωπικά οφέλη. Από την άποψη της στελέχωσης, αντί για μόνιμες θέσεις δουλειάς, στο Δήμο μας υπάρχουν όλες οι ελαστικές σχέσεις εργασίας -5μηνα, μπλοκάκια, μέχρι και εθελοντές! Τελευταία έχουμε το φαινόμενο νέων ανθρώπων που δουλεύουν χωρίς χρήματα, με την ελπίδα κάποια στιγμή να βρουν μια θέση στο Δήμο. Έτσι καλύπτονται και ορισμένα κενά σε διάφορες υπηρεσίες, με ανθρώπους που καταλήγουν «όμηροι» της διοίκησης. Βέβαια απέναντι στην «πολυσυλλεκτική» πλειοψηφία του νεοΣΥΡΙΖΑ δημάρχου Ιωακειμίδη, την οποία αποτελούν διάφοροι παράγοντες της Δεξιάς και του πασοκικού χώρου, οι μόνοι που πραγματικά τον ενοχλούμε είμαστε εμείς. 
Η παράταξή σας εμπλέκεται ενεργά στον αγώνα υπεράσπισης των δημοτών από τις ληστρικές πρακτικές του κράτους και των τραπεζών, έχοντας καταγράψει και ορισμένες νίκες. Πώς μπορεί να αντιμετωπίσει το κίνημα κατά των πλειστηριασμών τη νέα συνθήκη, με την ηλεκτρονική πλατφόρμα και τις επερχόμενες εξώσεις; 
Το θέμα των πλειστηριασμών ουσιαστικά άνοιξε στη Νίκαια από εμάς. Τέσσερα χρόνια τώρα δεν έχει γίνει ούτε ένας πλειστηριασμός στο Ειρηνοδικείο της Νίκαιας. Κάναμε αρχικά κατάληψη της αίθουσας και τα τελευταία δύο χρόνια του κτιρίου. Με αυτό τον τρόπο δεν αφήναμε να μπει κανένας μέσα στο χώρο. Ως δημοτικό σχήμα, συμμετέχουμε ακόμα στην «Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών», η μόνη δημοτική παράταξη που συμμετέχει ενιαία σε αυτό το ενωτικό εγχείρημα. Παράλληλα, προσπαθούμε να συντονίσουμε τη δράση μας με συλλογικότητες και κινήσεις κατοίκων από τους γύρω δήμους. 
Στη Νίκαια αποτρέψαμε και την πρώτη έξωση που επιχειρήθηκε από τη Eurobank. Κινητοποιήσαμε το Δήμο, συλλογικότητες από άλλες περιοχές και με μια μαζική συγκέντρωση δεν επιτρέψαμε να βρεθούν άνθρωποι στο δρόμο. Με την αλλαγή από 21/2, όπου πλέον πλειστηριάζονται σπίτια μαζικά και μόνο ηλεκτρονικά, εκτιμάμε ότι θα γενικευτούν οι εξώσεις. Εκείνη η κινητοποίηση είναι ένα παράδειγμα για το πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις εξώσεις, από εδώ και πέρα. 

Στη Νίκαια, όπου υπάρχει και ο διαβόητος πυρήνας της Χρυσής Αυγής, ποιες πρωτοβουλίες έχετε πάρει ή σχεδιάζετε να πάρετε στο μέτωπο της αντιρατσιστικής και αντιφασιστικής πάλης;
Από το 2011 και μετά που άνοιξαν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στη Νίκαια, επανειλημμένα σαν παράταξη φέραμε στο δημοτικό συμβούλιο το αίτημα να κλείσουν τα γραφεία-ορμητήριο της εγκληματικής οργάνωσης. Τότε βέβαια δεν παίρναμε καμία απάντηση γιατί όλοι έλεγαν το γνωστό επιχείρημα: «νόμιμο κόμμα είναι, τι θέλετε;». Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο πριν τη δολοφονία του Π. Φύσσα, είχα πει «ότι ελπίζω την επόμενη φορά που θα συζητήσουμε το θέμα, να μην έχουμε θρηνήσει θύματα» και δυστυχώς, μετά από τρεις μέρες, έγινε η δολοφονία. Γι’ αυτό και κατέθεσα ως μάρτυρας στη δίκη της Χρυσής Αυγής. 
Η δουλειά μας στο αντιφασιστικό κίνημα φυσικά συνεχίζεται. Τώρα με την επίθεση στο χώρο «Φαβέλα», βγάλαμε ανακοίνωση και δώσαμε το «παρών» στην κινητοποίηση που καλέστηκε ως απάντηση, την Παρασκευή 2/3. Όπως και σε όλες τις αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά και της Αθήνας. 
Το ίδιο θα κάνουμε και στο μεγάλο συλλαλητήριο στις 17 Μάρτη, όπου θα είμαστε πάλι εκεί με το πανό μας, μαζί με τους πρόσφυγες και τις αντιρατσιστικές οργανώσεις. 
Επιπλέον, πολύ συχνά μαζεύουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για πρόσφυγες και ντόπιους φτωχούς, ενώ -συνεργαζόμενοι και με το κοινωνικό ιατρείο Κορυδαλλού- προμηθεύουμε αρκετούς συμπολίτες μας με φάρμακα. 
Προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε στον καταυλισμό προσφύγων στο Σχιστό και παίξαμε πρωταγωνιστικό ρόλο στην υποδοχή των προσφυγόπουλων στα σχολεία της Νίκαιας, του Κερατσινίου και του Περάματος, περιφρουρώντας αυτή τη διαδικασία απέναντι στους φασίστες.  

Δημοτικά σχήματα με ενωτική και ριζοσπαστική φυσιογνωμία, όπως το δικό σας, θα μπορούσαν να εμπνεύσουν και να κινητοποιήσουν κόσμο στις γειτονιές, συμβάλλοντας τόσο στις αντιστάσεις των εργατικών-λαϊκών στρωμάτων απέναντι στη μνημονιακή λαίλαπα, όσο και στην ανασυγκρότηση του κινήματος και της Αριστεράς;
Η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, δεν άφησε την παράταξή μας ανεπηρέαστη. Υπήρξαν μέλη μας που ακολούθησαν τη λογική της κυβέρνησης και απομακρύνθηκαν. Ένα άλλο τμήμα συντρόφων απογοητεύτηκε και αδρανοποιήθηκε. Εμείς με ένα μεγάλο κομμάτι άλλων συντρόφων όμως, παρά τις δυσκολίες, είπαμε ότι επιμένουμε και συνεχίζουμε τη δουλειά μας. 
Στις τελευταίες μας διεργασίες αποφασίσαμε να απευθύνουμε κάλεσμα κοινής δράσης προς άλλες παρατάξεις που κινούνται στην ίδια κατεύθυνση (αντιμνημονιακή, αριστερή, ριζοσπαστική), αλλά και σε συμπολίτες μας, νεολαίους, ανένταχτους αριστερούς, κόσμο του αγώνα και της αλληλεγγύης. Αυτόν τον κόσμο πρέπει να ξαναβάλουμε σε κίνηση, να του δώσουμε περιεχόμενο δράσης και αισιοδοξία. Ήδη ετοιμάζουμε κάποιες εξορμήσεις με ένα τέτοιο κάλεσμα συσπείρωσης δυνάμεων στη γειτονιά. 
Σε αυτή μας την προσπάθεια μας βοηθάει και το στέκι μας, που λειτουργεί από το 2015, το «Φυσάει Κόντρα». Ένας κοινωνικός και πολιτιστικός χώρος που επιδιώκουμε να έχει καθημερινή λειτουργία, όπου πέρα από συζητήσεις και εκδηλώσεις να γίνονται προβολές, εργαστήρια ζωγραφικής, φωτογραφίας και άλλες δράσεις. 
Βάζοντας ως στόχο και τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019, όποτε και αν γίνουν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είμαστε μια παράταξη που λειτουργεί εκλογοκεντρικά. Δεν εμφανιζόμαστε πριν από κάθε εκλογές και χανόμαστε μετά. Αντίθετα έχουμε συνεχή παρουσία, όλα αυτά τα χρόνια. Απλά και η μέχρι σήμερα εμπειρία μας, ως εκλεγμένων, αποδεικνύει τη χρησιμότητα της εκπροσώπησης στο δημοτικό συμβούλιο, μακριά από μια διαχειριστική αντίληψη, όπως την υιοθετούν οι περισσότεροι αιρετοί. 
Είναι μια καθαρά πολιτική δουλειά, όταν κόντρα στον Καλλικράτη εκπροσωπείς την τοπική κοινωνία και βάζεις ζητήματα που αλλιώς δε θα μαθαίνονταν εύκολα. Στον Πειραιά όταν και οι πέντε δήμοι ήταν στην Αριστερά, ο κόσμος συσπειρωνόταν και διεκδικούσε ευκολότερα. Στη Νίκαια έχουμε πάνω από 20 δημοτικά σχολεία. Τα περισσότερα σχολεία όλων των βαθμίδων έγιναν από τις κινητοποιήσεις κατοίκων, σωματείων και ενώσεων γονέων που πίεζαν το Δήμο και το αρμόδιο Υπουργείο. Εκτιμώ ότι αυτό μπορεί να στηθεί ξανά, να επιστρέψει η δυναμική. 
Ειδικά τη στιγμή που η ανεργία και η φτώχεια καλπάζουν στη Νίκαια. Σήμερα, υπάρχουν άστεγοι που βρίσκουν καταφύγιο και κοιμούνται στους χώρους αναμονής του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Για να αλλάξει βέβαια αυτή η κατάσταση θέλει επίμονη δουλειά «από τα κάτω» και τη συμμετοχή του κόσμου στις γειτονιές, που θα οργανωθεί και θα διεκδικήσει για να μπλοκάρουμε τις επιπτώσεις της μνημονιακής πολιτικής στις ζωές μας, όπως και για να οικοδομήσουμε μια χρήσιμη αριστερή απάντηση.