Σήμερα, 131 χρόνια μετά, οι δυνάμεις του κεφαλαίου επιδιώκουν να πάρουν την ιστορική ρεβάνς, να μηδενίσουν το κοντέρ των εργατικών κατακτήσεων

Η Πρωτομαγιά είναι η σημαντικότερη ημέρα διεθνούς απεργίας, ημέρα-σύμβολο της εργατικής τάξης και των αγώνων της για κοινωνική απελευθέρωση. 
«Γεννήθηκε» το 1886 στις ΗΠΑ μέσα από τη σκληρή πάλη των εργατών για την κατοχύρωση του 8ωρου και για καλύτερες συνθήκες εργασίας, σε μια εποχή μεγάλης ανάπτυξης του αμερικανικού καπιταλισμού, όπου το προλεταριάτο συνειδητοποιούσε τη συλλογική του δύναμη και ισχυροποιούσε τα συνδικάτα. 
Με επίκεντρο το Σικάγο, περίπου 400.000 εργάτες σε όλες τις ΗΠΑ οργάνωσαν ένα εντυπωσιακό απεργιακό κίνημα σε 1.200 εργοστάσια. Η βίαιη καταστολή των κινητοποιήσεων, ο απαγχονισμός των πρωταγωνιστών του εργατικού ξεσηκωμού και η απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης είχαν σημαντικό αντίκτυπο στις διεθνείς οργανώσεις του (τότε) σοσιαλιστικού και εργατικού κινήματος.
Η Εργατική Πρωτομαγιά καθιερώθηκε ως μέρα διεθνούς δράσης και αλληλεγγύης των εργαζόμενων από τη Σοσιαλιστική Διεθνή το 1889, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού στο Σικάγο και της αιματοχυσίας που ακολούθησε από τη δολοφονική επίθεση αστυνομίας και μπράβων των εργοδοτών. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη, με αποτέλεσμα οι διαδηλώσεις της 1ης Μάη να λάβουν έκτοτε ετήσιο και παγκόσμιο χαρακτήρα.
Η Πρωτομαγιά είναι κόκκινη, άρρηκτα δεμένη με τις ηρωικές μάχες της Αριστεράς, αλλά και βαμμένη με το αίμα εκατοντάδων εργατών σε όλο τον πλανήτη. Κάθε φορά η επικαιρότητα και η σημασία της, «χρωματίζεται» από διαφορετικές στιγμές της ταξικής πάλης και των διεθνιστικών αγώνων ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση, τον πόλεμο, το φασισμό και τους ρατσιστικούς διαχωρισμούς των «από κάτω». 
Στην Ελλάδα
Η πρώτη ελληνική κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε το 1893 από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Σταύρου Καλλέργη. 
Το 1911, η Φεντερασιόν Θεσσαλονίκης ανέλαβε τη διοργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς. Οι αστυνομικές δυνάμεις επενέβησαν και συνέλαβαν τους πρωτεργάτες, ανάμεσα σε αυτούς τον σημαντικό σοσιαλιστή ηγέτη, και εβραίο, Αβραάμ Μπεναρόγια, που εξορίστηκε στη Σερβία. 
Το 1936, ξεκινά η εμβληματική απεργία των καπνεργατών στη βόρεια Ελλάδα. Για λίγες μέρες, στη Θεσσαλονίκη, η εξουσία βρίσκεται στα χέρια των εργατών και ακόμα ένας Μάης περνά στην ιστορία ως αιματοβαμμένος. 
Την Πρωτομαγιά του 1944, εκτελούνται στην Καισαριανή 200 αγωνιστές του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος (τραγουδώντας τη Διεθνή), κρατούμενοι του Μεταξά που είχαν παραδοθεί στους ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους, από τις δωσιλογικές κυβερνήσεις. 
Στην Τουρκία, το 1977 η Πρωτομαγιά -που συγκέντρωσε 500.000 εργάτες στην πλατεία Ταξίμ της Ιστανμπούλ- εξελίχθηκε σε σφαγή: δεκάδες νεκροί, εκατοντάδες συλλήψεις και πολύχρονη απαγόρευση των πρωτομαγιάτικων εκδηλώσεων στην Ταξίμ. 
Στην Κύπρο, αξιοσημείωτες ήταν οι εργατικές Πρωτομαγιές του 1958, του 2003 και του 2014, όταν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι γιόρτασαν από κοινού και διαδήλωσαν κάτω από κόκκινα λάβαρα, υπενθυμίζοντας ότι μόνο η ταξική ενότητα και η διεθνιστική αλληλεγγύη μπορούν να τσακίσουν τον εθνικισμό και όλα τα αντιδραστικά ιδεολογήματα των αστών.