Στο νοσοκομείο της Ζακύνθου διαδραματίζεται μια, αντιπροσωπευτική για το μέγεθος αλλά και την ποιότητα, κατάρρευση του αφηγήματος του ΣΥΡΙΖΑ, με κορύφωση απειλών, διώξεων και παρεμβάσεων στη δικαιοσύνη. Εμφανίζεται τοπικά μια διαπλεκόμενη «παρακρατική εξουσία», με πληροφοριοδότες, προστάτες και όψιμους κομματικούς παράγοντες, που «όλα τα ξέρουν» και «όλα τα μπορούν.

Συγκεκριμένα για το χώρο της υγείας στο νησί μας και ειδικότερα για το νοσοκομείο μας τα πράγματα έχουν ως εξής:
Ολόκληρη η ιατρική και μη ιατρική κοινότητα του νοσοκομείου για πάνω από έξι χρόνια, με αγώνες της στο δρόμο, στήριξε την έγκαιρη μεταφορά στο νέο νοσοκομείο και διεκδίκησε με τρόπο σκληρά αντιπολιτευτικό, όχι μόνο τη στήριξη του νέου νοσοκομείου, αλλά και την ίδια την αποδόμηση και πτώση των μνημονιακών κυβερνήσεων μέχρι που το σημερινό κυβερνών κόμμα να πάρει την εξουσία. 
Και ξαφνικά όλα άλλαξαν! Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση και οι «αγωνιστές» νοσοκομειακοί απέναντι στα μνημόνια έγιναν «υπονομευτές» της «μεγάλης αριστερής ιδέας με το παράλληλο πρόγραμμα».
Οι χτεσινοί «ακτιβιστές» του δρόμου, των συλλαλητηρίων, των ημερίδων, των συνεντεύξεων τύπου και των αυτοκινητοπομπών για καλύτερο νοσοκομείο έγιναν αίφνης «σαμποτέρ» των χειρουργείων, του νοσοκομείου γενικά και του ΕΣΥ ακόμη γενικότερα!
Στην υγεία οι διορισμοί ιατρικού και νοσηλευτικού-παραϊατρικού προσωπικού γίνονται, από τριετίας τώρα, μόνο με το σταγονόμετρο και μόνο για να παραταθεί (όχι να αποφευχθεί) η τελική κατάρρευση του ΕΣΥ, που δεν χρηματοδοτείται πια παρά μόνο με το 40% του ποσού που δαπανούνταν το 2008. Ακριβώς όπως το απαίτησαν οι «δανειστές» δηλαδή !
Η σημερινή κυβέρνηση των «απατημένων ονείρων» και της «ναυαγισμένης αριστεροσύνης» έρχεται και νομιμοποιεί στα νοσοκομεία την εργασία γιατρών με «μπλοκάκι», αλλά και προωθεί τη λειτουργία των κλινικών ουσιαστικά σε κυκλικό ωράριο, ώστε και πρόστιμα να μην πληρώνει στην Ευρώπη για την υπερεργασία των γιατρών, αλλά και λεφτά για εφημερίες να μην ξοδεύει  (αφού, αν εφαρμοστεί, «ελευθερώνει» τους εργαζόμενους γιατρούς από την πρωινή βάρδια για να τους χρησιμοποιήσει το βράδυ) αποδυναμώνοντας όμως έτσι την πρωινή λειτουργία των κλινικών, μειώνοντας τη δυνατότητα λήψης αδειών και προωθώντας απροκάλυπτα τον ιδιωτικό τομέα της Υγείας (για όποιον δηλαδή, έχει να πληρώσει).
Παράλληλα αντικαθιστά τη διαλυμένη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας (ΙΚΑ-ΠΕΔΥ), με ελάχιστων ειδικοτήτων γιατρούς διετίας (ΤΟΜΥ), που θα πληρώνονται από ΕΣΠΑ. 
Τα κακό όμως δεν σταματά εδώ.
Τους τελευταίους μήνες, ειδικότερα μέσα από την κρίση που περάσαμε ως νοσοκομείο με το θάνατο μιας ασθενούς το χειμώνα, αναδείχτηκε στην τοπική και όχι μόνο, κοινωνία, ένα νέο φαινόμενο.
Μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού κάποιοι, στελέχη του κυβερνώντος κόμματος ή άλλοι όψιμοι φίλοι που «είδαν φως και μπήκαν», επιδίδονται συστηματικά σε τοποθετήσεις, κριτικές που συχνά φτάνουν να γίνονται λάσπη και μάλιστα στον ανεμιστήρα του Διαδικτύου – ψεύδη ασύστολα και συκοφαντία προσώπων, επιστημονικών ή/και συνδικαλιστικών οργάνων που θυμίζουν άλλες «μαύρες» εποχές.
Το παραπάνω «χόμπι» το ασκούν βέβαια έξω από εργασιακές συλλογικότητες, συνδικαλιστικά ή επιστημονικά όργανα, έξω από την μάχιμη πραγματικότητα που μας φέρνει όλους αντιμέτωπους με τη λιτότητα και την αδικία.
 Τέλος και αφού το νοσοκομείο Ζακύνθου μόλις που συνέρχεται από την σοβαρότατη κρίση του τελευταίου χειμώνα (που κράτησε τα χειρουργεία κλειστά για πάνω από 4 μήνες), χωρίς όμως η αιτία να έχει εντοπιστεί, χωρίς να έχει αποδώσει η ΕΔΕ στοιχεία για συγκεκριμένες ευθύνες προσώπων, χωρίς τους τοξικολογικούς ελέγχους από την ασθενή να έχουν ανακοινωθεί, φαίνεται ότι ξεκινούν νέο γύρο αυθαιρεσιών, απειλών για πειθαρχικές διώξεις και επικίνδυνες κινήσεις.
Ακόμα σοβαρότερο γεγονός όμως αποτελεί το ότι δεν μας κοινοποιούν το πόρισμα της πενταμελούς επιτροπής διενέργειας ελέγχων στο Γ.Ν. Ζακύνθου (Α1β/Γ.Π.:92125,8/12/2016), που συγκροτήθηκε από τον Υπουργό Υγείας για το σκοπό αυτό, ενώ παράλληλα εξαπολύουν αγωγές και μηνύσεις και συκοφαντία για τους γιατρούς, απειλώντας και υβρίζοντας ακόμα και τους συνδικαλιστές από την ΑΔΕΔΥ, την ΟΕΝΓΕ και την ΠΟΕΔΗΝ που έκαναν σχετική παράσταση διαμαρτυρίας.
Πώς τολμούν να τα κάνουν όλα αυτά; Πού πατάνε; Είναι αλήθεια ότι δεν ακούνε «ζεστή την ανάσα» της κοινωνίας πίσω τους. Δολοφόνησαν την ελπίδα και πιστεύουν πως θα πάρει πολύ για να αναστηθεί και πάλι.

*Διευθυντής ορθοπεδικής κλινικής νοσοκομείου Ζακύνθου, πρόεδρος Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Ζακύνθου, περιφερειακός σύμβουλος Ιονίων νήσων, γραμματέας ΛΑΕ Ζακύνθου.
Ολόκληρο στο Rproject.gr