Νέα επίθεση με παλιά όπλα στο Δημόσιο

εργασία / Κατερίνα Γιαννούλια / 07.10.2015

Με τα τετριμμένα «επιχειρήματα» του «εξορθολογισμού» του Δημοσίου, με την επανενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού ενάντια σε ένα Δημόσιο που εξακολουθεί να είναι στοιχειωδώς καλύτερο εργασιακά από τον ιδιωτικό τομέα, με τους ψηφισμένους μνημονιακούς και αντεργατικούς νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων και με τις ευλογίες της μνημονιακής αντιπολίτευσης και των ΜΜΕ, η νεομνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, κατά τις επιταγές του φρέσκου μνημονίου που υπέγραψε, επαναφέρει και εντείνει τις συνήθεις επιθέσεις στο δημόσιο τομέα.

Το ξαναζεσταμένο μενού, που περίσσεψε από την προηγούμενη μνημονιακή κυβέρνηση των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, περιλαμβάνει: 
Νέες περικοπές σε μισθούς (σερβιρισμένο και πάλι ως «δίκαιο» και «ισότιμο» ενιαίο μισθολόγιο), μόνιμη κινητικότητα, με τον παραπλανητικό χαρακτηρισμό «εθελοντική», ενώ φαίνεται πως θα είναι υποχρεωτική, την περίφημη «αξιολόγηση», που θα οδηγεί τουλάχιστον σε άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ διευθυντών, προϊσταμένων και εισηγητών (όπως αποκαλεί ο νόμος τους απλούς υπαλλήλους) και μετατροπή των υπαλλήλων από συνάδελφους σε ανταγωνιστές.
Κατάργηση οργανισμών και φορέων του Δημοσίου, όπως και απώλεια αντικειμένων από δημόσιες υπηρεσίες, που θα πηγαίνουν είτε προς ιδιώτες, είτε προς την περιφέρεια και την τοπική αυτοδιοίκηση - υπό τον ευφάνταστο τίτλο της «αποκέντρωσης», αλλά που θα έχει να αντιμετωπίσει την ισοπεδωτική πραγματικότητα της έλλειψης πόρων για να συνεχιστεί η λειτουργία υπέρ του κοινωνικού συνόλου.
Το ηλεκτρονικό μητρώο υπαλλήλων (που παρουσιάζεται ως «διαφάνεια» στην επιλογή διευθυντών, αλλά κρύβει ότι μαζί με τη θέσπιση του «κρατικού υπάλληλου» θα οδηγεί σε μετακινήσεις ανά την Ελλάδα, όπου υπάρχουν ανάγκες, σε «αξιολόγηση», σε πιθανές απολύσεις, σε αλλαγή εργασιακής σχέσης, σε επιπτώσεις σε μισθούς.
Τη διάλυση του ασφαλιστικού, με μειώσεις έως εξαφανίσεις στο εφάπαξ που απέμεινε, με αυξήσεις μέχρι… θανάτου στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, με αναντίστοιχες εισφορές εργαζομένων και παροχές από τα ταμεία-κι ας λένε το ακριβώς αντίθετο.
Τέλος, αλλά πολύ σημαντικό, τη μονιμοποίηση της... έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης.