Μια από τις πιο ντροπιαστικές σελίδες στην ιστορία του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος γράφτηκε πριν λίγες μέρες από την ηγεσία της ΓΣΕΕ.

Οι ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ συμφώνησαν στην απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, αποδεικνύοντας για πολλοστή φορά μέσα στην κρίση ότι είναι άξιοι εκφραστές των απαιτήσεων κυβέρνησης, τρόικας και της ντόπιας κυρίαρχης καπιταλιστικής τάξης.
 
Η συγκεκριμένη συμφωνία άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, αφού, αμέσως μετά, το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) εισηγήθηκε προς την κυβέρνηση την κατάργηση του κατώτατου μισθού για όλους τους νεοπροσλαμβανόμενους νέους κάτω των 29 ετών.
 
Η συμφωνία της μαύρης πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ με την κυβέρνηση και τους εργοδότες για τον τρόπο με τον οποίο θα επιτρέπονται στο εξής οι ομαδικές απολύσεις, πάνω από τα ισχύοντα επιτρεπόμενα όρια (5%), μετατρέπει από γνωμοδοτικό όργανο σε αποφασιστικό το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας (ΑΣΕ), παρακάμπτοντας τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του υπουργείου Εργασίας.
 
Για να συμβεί αυτό αρκεί ο εργοδότης να προσκομίσει το φάκελο της επιχείρη-σης, με στοιχεία για τα δάνειά της από τράπεζες, για τις οφειλές της σε ασφαλι-στικά ταμεία και στοιχεία για τις οφειλές της σε τρίτους. Τα στοιχεία θα συνε-κτιμώνται από το ΑΣΕ και στη συνέχεια θα διαβιβάζονται στον υπουργό Εργα-σίας, ο οποίος θα αποφασίζει τελικά, χωρίς το δικαίωμα να θέτει βέτο στη γνωμοδότηση του ΑΣΕ.
 
Με το φόβο της απόλυσης και της ανεργίας θα είναι εύκολο για οποιονδήποτε εργοδότη να μειώνει μισθούς, να καταπατά τις όποιες συμβάσεις έχει υπογράψει (ακόμη και τις ατομικές) και να απολύει ομαδικά για να διαλύσει σωματεία και αντιστάσεις.
 
Οι παρατάξεις της Αριστεράς, εκτός από την άμεση αποχώρηση από το προεδρείο της ΓΣΕΕ, χρειάζεται να οργανώσουν από κοινού τους αγώνες ενάντια στις νέες βάρβαρες επιθέσεις και να ξαναζωντανέψουν τα σωματεία του ιδιωτικού τομέα, ώστε να προχωρήσουν στην πραγματική ανατροπή τόσο στο εργατικό, συνδικαλιστικό κίνημα, όσο και στην κοινωνία.