Η Άγκελα Μέρκελ κατέκτησε με άνεση την πρωτιά στις γερμανικές εκλογές, όπως αναμενόταν με δεδομένη την κακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται εδώ και καιρό η γερμανική σοσιαλδημοκρατία.

Ωστόσο το «σκορ» του 41,5% (προσέγγισε το ποσοστό του Χέλμουτ Κολ στις πρώτες εκλογές μετά την επανένωση) και η παραλίγο αυτοδυναμία αποτελεί θρίαμβο της Δεξιάς.

Το SPD δεν σημείωσε την άνοδο που είχε βάλει ως στόχο, φτάνοντας στο 25,7% (+2,7% από το 2009). Το Αριστερό Κόμμα υποχώρησε 3,3% σε σχέση με το 2009, ωστόσο το ποσοστό του (8,6%) και η ανάδειξή του σε τρίτη δύναμη αποτελούν ανάκαμψη σε σχέση με τη σοβαρή υποχώρηση που είχε καταγραφεί τα προηγούμενα 2 χρόνια στις εκλογές των κρατιδίων.

Πιο εντυπωσιακός ήταν ο καταποντισμός των Φιλελεύθερων που έχασαν 10 μονάδες, κατρακύλησαν στο 4,8% κι έμειναν για πρώτη φορά εκτός βουλής. Αυτό δείχνει να ήταν η «δεξαμενή» των Χριστιανοδημοκρατών, που συσπείρωσαν τους δεξιούς ψηφοφόρους πίσω από τη στιβαρή ηγεσία τους. Στα μικρά κόμματα ενδιαφέρον έχει η αποτυχία του (αντιδραστικού) αντιευρωπαϊκού AfD να μπει στη βουλή, αλλά και ο καταποντισμός του «φαινομένου» των Πειρατών που κατρακύλησαν στο 2,2%.

Η οριακή απώλεια αυτοδυναμίας και η άρνηση των Πρασίνων να στηρίξουν τη Μέρκελ ανοίγει το δρόμο σε επανάληψη του «Μεγάλου Συνασπισμού». Μια προοπτική που ίσως επιταχύνει και επιδεινώσει ραγδαία την κρίση του SPD. Απ’ αυτό προέκυψε και η προσωπική συμβουλή του Στάινμπρουκ το βράδυ των εκλογών «να μείνουμε στην αντιπολίτευση»…