διεθνή

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία βρίσκεται σε ένα επικίνδυνο βάλτωμα, που μοιάζει με την προσωρινή νηνεμία πριν το ξέσπασμα μιας καταιγίδας. Είναι σαφές ότι όλες οι πλευρές ζυγίζουν τα υπέρ και τα κατά μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις, που αφορούν την κλιμάκωση, αλλά και τον κίνδυνο επέκτασης του πολέμου. 
 

Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στην Κολομβία, αναδείχθηκε πρώτος ο Γκουστάβο Πέτρο, επικεφαλής ενός πλατιού συνασπισμού της Αριστεράς, συγκεντρώνοντας 8,5 εκατ. ψήφους και λίγο πάνω από 40%. 

Μετά από αρκετές εβδομάδες διαπραγματεύσεων, κυρίως με τους Πράσινους και το Σοσιαλιστικό Κόμμα, η Ανυπότακτη Γαλλία, η αριστερή οργάνωση της οποίας ηγείται ο Ζαν Λυκ Μελανσόν, πέτυχε μια εκλογική συμμαχία για τις ερχόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές στις 12 και 19 Ιούνη που θα εκλέξουν τους 577 αντιπρόσωπους στην Εθνοσυνέλευση. 
 

Καθώς έχουν συμπληρωθεί πάνω από 2 μήνες από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, κάποια πράγματα έχουν γίνει σαφή, αλλά πλέον δίνουν τη θέση τους σε νέα ερωτήματα. 
 

Ο Απρίλης στην Παλαιστίνη ήταν γεμάτος από ειδήσεις που υπενθυμίζουν ότι μπορεί να υπάρξει ανάφλεξη ανά πάσα στιγμή. Οι αιτίες είναι γνωστές και μόνιμες: Αφενός, το Ισραηλινό σχέδιο εποικιστικής αποικιοκρατίας παραμένει απολύτως ενεργό, προχωρώντας καθημερινά σε νέες επιθέσεις και προκλήσεις. Αφετέρου, η πρόσφατη διαπίστωση του Μουσταφά Μπαργούτι ότι όλα αυτά «δεν έχουν κάμψει την παλαιστινιακή αντίσταση». 
 

Δεν έχει υπάρξει ευρωπαϊκό προηγούμενο τέτοιου μεγέθους κατάρρευσης και των δύο μεγάλων κομμάτων. Η Γαλλία έχει αποκτήσει έναν ολοκαίνουργιο πολιτικό χάρτη όπου αποτυπώνεται μια «τριχοτόμηση» της χώρας.

Η ανακοίνωση ενός νέου συμφώνου ασφαλείας ανάμεσα στα Νησιά του Σολομώντα και την Κίνα χτύπησε καμπανάκια στους κύκλους της άρχουσας τάξης της Αυστραλίας. Η συμφωνία θα μειώσει το βαθμό στον οποίο η κυβέρνηση των Νησιών του Σολομώντα στηρίζεται στην Αυστραλία για τη διασφάλιση της εγχώριας ασφάλειας και θα ενισχύσει τη σχέση της με την Κίνα -μια εμφανής πρόκληση για την αυστραλιανή και αμερικανική κυριαρχία στον Ειρηνικό.  
 

Ο σύγχρονος νεοφιλελευθερισμός συναντά την παλιά προσπάθεια του Ναπολέοντα του Τρίτου να εκδιώξει την επικίνδυνη «πλέμπα» από το Παρίσι και το gentrification συναντά πρακτικές που θυμίζουν Κράτος του Ισραήλ.

Στο προηγούμενο φύλλο της «Εργατικής Αριστεράς», παρουσιάσαμε την (ακρο)δεξιά μετατόπιση της πολιτικής σκηνής στη Γαλλία και την εκλογική έκφραση που παίρνει αυτή στο δρόμο για τις προεδρικές εκλογές του Απρίλη -μέσα από το διαγκωνισμό του Μακρόν, της Βαλερί Πεκρέζ (Ρεπουμπλικάνοι, παραδοσιακή Δεξιά) και των ακροδεξιών ΜαρίνΛεπέν και Ερίκ Ζεμούρ. 
 

Δεν θα ήμασταν ειλικρινείς αν λέγαμε πως με την τελευταία έκθεση του Γ.Γ. του ΟΗΕ για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ (ειρηνευτική δύναμη των ηνωμένων εθνών στην Κύπρο),γίναμε σοφότεροι όσον αφορά το κυπριακό.

Οι εκλογές στη Χιλή προκάλεσαν δίκαια διεθνές ενδιαφέρον και συζήτηση, η οποία είναι σε εξέλιξη και θα συνεχιστεί. Καθώς ο Γκαμπριέλ Μπόριτς ετοιμάζεται να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας το Μάρτη, δημοσιεύουμε αποσπάσματα δύο άρθρων, των οποίων τα κεντρικά σημεία θεωρούμε κρίσιμα για την παρακολούθηση των εξελίξεων. 

*Αποσπάσματα άρθρου που δημοσιεύτηκε στη Le Monde Diplomatique. Ολόκληρη η μετάφραση στο Rproject.gr Ο Φρανκ Γκοντισό είναι καθηγητής λατινοαμερικάνικης ιστορίας, μέλος της συντακτικής του rebellion.org και του περιοδικού Contretemps. 

*Αποσπάσματα άρθρου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Viento Sur και μεταφράστηκε στα αγγλικά από το internationalsocialism.net. Ολόκληρη η μετάφραση στο Rproject.gr. Ο Πάμπλο Αμπουφόμ είναι μέλος της αντικαπιταλιστικής οργάνωσης Solidaridad και της συντακτικής επιτροπής του Revista Posiciones.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Εκλογικής Υπηρεσίας της Χιλής, μετά την καταμέτρηση του 99,99% των ψήφων, ο Γκάμπριελ Μπόριτς κέρδισε 4.620.671 ψήφους ή 55,87%. Ο Χοσέ Αντόνιο Καστ έλαβε 3.649.647 ψήφους ή 44,13%. Υπήρχαν 70.272 άκυρα (0,84%) και 23.944 λευκά (0,29%). Η συμμετοχή ήταν σπάνια υψηλή στο 55,68%. 
 

Η Ουκρανία έχει αναδειχθεί πλέον ως ένα μια από τις πιο επικίνδυνες «εστίες» στον πλανήτη, πλάι στην Ταϊβάν. Αυτές οι δύο χώρες, έχουν τη δυστυχία να αποτελούν «σημεία δοκιμασίας» για τον ρωσο-αμερικανικό και τον κινεζο-αμερικανικό ανταγωνισμό αντίστοιχα.