διεθνή

Ο παλαιστινιακός λαός και το κίνημα αλληλεγγύης απέναντι στην πρόκληση Τραμπ και στο Ισραήλ

Αναγνώριση της Ιερουσαλήμ: Πρελούδιο αντιδραστικών σχεδιασμών

Καταλονία: Προεκλογικές και μετεκλογικές αβεβαιότητες

1.Η πολιτική σημασία των καταλανικών εκλογών στις 21 Δεκεμβρίου (21Δ) και το σκηνικό πόλωσης στο οποίο διαδραματίζονται συνυπάρχουν με μια εκλογική εκστρατεία που φαίνεται σαν επίλογος, εξελισσόμενος με ταχύτητα αντιπαραβαλλόμενη με την επιτάχυνση που βιώθηκε τις μέρες του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου. Ένας επίλογος ο οποίος, στην πραγματικότητα, είναι επίσης το καθοριστικό προοίμιο ενός επόμενου σταδίου.

Και όμως γυρίζει

Αυστρία: Οι προβλέψεις επιβεβαιώθηκαν και η ακροδεξιά συμμετέχει στη νέα αυστριακή κυβέρνηση, και μάλιστα ως ισχυρός εταίρος του παραδοσιακού δεξιού κόμματος. Ένας κρυπτοφασίστας, ο Στράχε, αναλαμβάνει την αντικαγκελαρία, ενώ το κόμμα του αναλαμβάνει 6 από τα 14 υπουργεία, μεταξύ των οποίων τα Άμυνας, Εξωτερικών και Εσωτερικών. Ο νέος υπουργός Άμυνας φέρεται να έχει διασυνδέσεις με τις αυστριακές νεοναζιστικές οργανώσεις. Ο Στράχε αναλαμβάνει και το καινούργιο υπουργείο «Προστασίας της πατρίδας», με τον όρο «Heimatschutz» να αποδίδει και την αντίστοιχη αμερικανική υπηρεσία (Homeland Security), αλλά και μια εθνικιστική παράδοση που υιοθέτησαν οι αυστριακές φασιστικές δυνάμεις του Μεσοπολέμου. Το ευχάριστο, σε μια κατά τα άλλα τρομακτική εξέλιξη, είναι ότι η ορκωμοσία έγινε σε κλοιό διαδηλωτών, οι οποίοι ετοιμάζουν και νέες αντικυβερνητικές-αντιφασιστικές διαδηλώσεις...

Διεθνής συνάντηση αλληλεγγύης στην Καταλονία, Βαρκελώνη 16-17/12/2017

Χτίζουμε τη Δημοκρατία - αλληλεγγύη στην Καταλονία

Σε κλίμα σκληρής καταστολής οι καταλανικές εκλογές στις 21 δεκέμβρη

Δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία και τη δημοκρατία

Η εκτέλεση του Σάλεχ και ο πόλεμος στην Υεμένη

Ο Αλί Αμπντάλα Σάλεχ, που κυβέρνησε με σιδερένια πυγμή τη Βόρεια Υεμένη από το 1978 και την επανενωμένη Υεμένη από το 1990 ώς το 2011 και την εξέγερση που τον ανέτρεψε, έπεσε νεκρός μετά από επίθεση των ανταρτών Χούτι, που μέχρι πρότινος βρίσκονταν σε συμμαχία μαζί του.

Το πολιτικό εκκρεμές στη Λατινική Αμερική

Οι τελευταίες εβδομάδες φωτίζουν μια σειρά πτυχές και δυναμικές των πολιτικών διεργασιών στη Λατινική Αμερική, στο φόντο πάντοτε της κρίσης του «ροζ κύματος» και των ανακατατάξεων και συγκρούσεων που αυτή προκαλεί.

Και όμως γυρίζει

Λίβανος: Με ενδιάμεσο σταθμό το Παρίσι (όπου μάλλον υπήρξε γαλλική παρέμβαση «εκτόνωσης»), ο Χαρίρι επέστρεψε στο Λίβανο, όπου ανακοίνωσε ότι «αναστέλλει» την παραίτησή του. Δήλωσε ότι την κατέθεσε στον πρόεδρο Μισέλ Αούν, του ζητήθηκε να παραμείνει δείχνοντας «εποικοδομητικό πνεύμα» και ότι δέχτηκε να αρχίσει ένας διάλογος. Η πίεση να περιοριστεί η δύναμη της Χεζμπολά θα συνεχιστεί αναμφίβολα, αλλά προς το παρόν η «μετωπική επίθεση» που επιχείρησαν οι Σαούντ με την παραίτηση Χαρίρι με στόχο να πυροδοτήσουν πολιτική κρίση, δείχνει να ανακόπηκε. Η Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ, οι ΗΠΑ, όλοι τους θέλουν να βρεθεί τρόπος να ηττηθεί η λιβανέζικη οργάνωση. Μόνο που προς το παρόν, μοιάζουν να περιμένει ο ένας τον άλλο, γιατί κανείς δεν αισθάνεται σίγουρος ότι μπορεί να «κάνει τη δουλειά»...

Καταλονία: Η ανεξαρτησία, η αντικαπιταλιστική Αριστερά και οι εκλογές

Ανταπόκριση από την Βαρκελώνη: Εκτεταμένοι διωγμοί εναντίον αγωνιστών, αλλά το κίνημα οργανώνεται

Και όμως γυρίζει

Γερμανία: Σε αδιέξοδο οδηγήθηκαν οι διαπραγματεύσεις Χριστιανοδημοκρατών-Φιλελεύθερων-Πράσινων στη Γερμανια και για πρώτη φορά η σταθερότητα της ηγεσίας Μέρκελ κλυδωνίζεται. Ο πρόεδρος Στάινμαγερ καλεί τους πάντες να επιμείνουν στην επίτευξη συμφωνίας, αλλά χωρίς αντίκτυπο προς ώρας, ενώ το SPD δείχνει να επιμένει στην άρνησή του να συμπράξει σε νέο «Μεγάλο Συνασπισμό». Οι καθεστωτικές πιέσεις αναμένεται να αυξηθούν προς όλους, για να αποφευχθεί η παρατεταμένη ακυβερνησία, αλλά προς το παρόν η Γερμανία βρίσκεται μεταξύ κυβέρνησης μειοψηφίας και νέων εκλογών. Είναι μια εξέλιξη χωρίς προηγούμενο στην μεταπολεμική ιστορία της χώρας...

Το Βασίλειο των Σαούντ σαπίζει και γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνο

Η χρονική σύμπτωση διαφορετικών (αλλά όχι άσχετων μεταξύ τους) γεγονότων, έφεραν στο επίκεντρο της δημοσιότητας τη Σαουδική Αραβία.

Και όμως γυρίζει

Συρία: Ενώ στην Συρία τον τόνο δίνει πλέον ο πόλεμος και οι διεθνείς ανταγωνισμοί, μια απεργία πείνας στις φυλακές της Χομς, υπενθυμίζει την τραγική μοίρα των πρωταγωνιστών της εξέγερσης του 2011. Στα κελιά του Άσαντ υπολογίζεται πως υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι. Πεντακόσιοι από αυτούς, που κρατούνται επειδή συμμετείχαν στις αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις, με την απεργία πείνας τους θυμίζουν ποιοι είναι: Αυτοί που «υποφέραμε από την καταπίεση, την αδικία και την τυραννία». Αυτοί που «πάντοτε αντιμετωπιζόμασταν ως ο αδύναμος κρίκος σε κάθε διαπραγμάτευση, που ήμασταν το τελευταίο θέμα που απασχολούσε κάθε τοπική ή διεθνή συνάντηση». Αυτοί που βλέπουν ότι «οι υποσχέσεις όλων των πλευρών που συμμετέχουν στην σύγκρουση και την κρίση στην Συρία αποδείχτηκαν μάταιες».

Καταλονία: Πώς φτάσαμε ως εδώ και οι προκλήσεις της συνέχειας

Οι μέρες μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας από το καταλανικό κοινοβούλιο δεν θύμιζαν σε τίποτα μια διαδικασία ανεξαρτητοποίησης -το αντίθετο: Το άρθρο 155 είχε τεθεί σε εφαρμογή, η συζήτηση κινούνταν στους ρυθμούς των εκλογών που επέβαλε ο Ραχόι, πολιτικά στελέχη του καταλανικού εθνικισμού προφυλακίζονται, η Χενεραλιτάτ (η καταλανική κυβέρνηση) δεν λειτουργεί στην ουσία, με τη μισή να βρίσκεται στις Βρυξέλλες, ενώ στους δρόμους επικρατούσε ηρεμία. Αξίζει να δούμε τώρα πώς φτάσαμε έως εδώ, γιατί τα πράγματα πήραν αυτήν την τροπή και τι εγκυμονεί το μέλλον.

Ένα πραξικόπημα οργανωμένο από το κράτος

1. Πραξικόπημα από το ίδιο το επίσημο κράτος.

Νίκη στο λαό της Καταλονίας - Όχι στην εφαρμογή του άρθρου 155

Η σύγκρουση στην Καταλονία κορυφώνεται, με σύσσωμη την κρατική-πολιτική-οικονομική εξουσία να διαμορφώνει ένα αρραγές «ενιαίο μέτωπο» και να σκληραίνει τη στάση της, επιχειρώντας να τσακίσει πολιτικά όχι απλώς τον καταλανικό εθνικισμό, αλλά και το λαϊκό ρεύμα που αναδείχθηκε υπέρ του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση και της δημοκρατίας, όπως και κάθε ρωγμή αμφισβήτησης στο «καθεστώς του 1978», του συμβιβασμού που οργάνωσε τη «μετάβαση» από τον φρανκισμό στην αστική δημοκρατία.

Οι περιφερειακές εκλογές στη Βενεζουέλα

Αντέχει η κυβέρνηση Μαδούρο, αντιμέτωπη με τα αδιέξοδά της η αντιπολίτευση

Και όμως γυρίζει

Υεμένη: Και εν μέσω του πολέμου μεταξύ των ανταρτών Χούθι και του έκπτωτου προέδρου Χάντι (που υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία) στην Υεμένη, η τοπική ηγεσία του νότου της χώρας ανακινεί διαδικασία ανεξαρτητοποίησης. Πρόκειται για δυνάμεις που πολέμησαν ενάντια στους Χούθι (που έχουν κοινωνική βάση στα βόρεια της χώρας), αλλά ήρθαν σε ρήξη και με τον Χάντι και κατηγορούνται και από τους Σαούντ ότι υποκινούνται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Το 2011, εν μέσω της εξέγερσης ενάντια στον Σάλεχ, διαμορφωνόταν το περίγραμμα να ενωθούν τα αιτήματα των «σεπαρατιστών» του Νότου, των Χούθι και του δημοκρατικού κινήματος. Ο σάπιος συμβιβασμός που επέβαλαν οι Σαούντ, οδήγησε στην ήττα του κινήματος αλλά άφησε άλυτα όλα τα ζητήματα της Υεμένης, που σήμερα «σκάνε» με άγρια μορφή...

Σε Ιράκ και Συρία, κλιμακώνεται ο ανταγωνισμός για τη «μοιρασιά»

Οι Κούρδοι και οι σύμμαχοί τους καταλαμβάνουν τη Ράκα...

Η αντικαπιταλιστική Αριστερά για τη μάχη της Καταλονίας

Α κολουθούν -εδώ και στις επόμενες σελίδες- κάποια αποσπάσματα κειμένων και ομιλιών από το διάλογο που αναπτύχθηκε τις τελευταίες μέρες σε Ελλάδα και Ισπανικό Κράτος, για το πιο σημαντικό ιστορικό γεγονός των τελευταίων δεκαετιών, γεγονός που συντελέστηκε στην καρδιά της Ευρώπης. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πράξη συλλογικής πολιτικής ανυπακοής που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. Περισσότεροι από 2 εκατομμύρια Καταλανοί ψήφισαν ΝΑΙ στην ανεξαρτησία. Οργανώσεις και εναλλακτικά μέσα αναφέρουν επίσης ότι η 1η Οκτώβρη, ημερομηνία του καταλανικού δημοψηφίσματος, καταγράφεται ως η μέρα με τη μεγαλύτερη καταστολή τα τελευταία 50 χρόνια, παρόμοια μέρα υπάρχει μόνο την περίοδο της δικτατορίας επί Φράνκο. 15.000 αστυνομικοί επιστρατεύτηκαν για να βρίσκονται στην Καταλονία τις τελευταίες μέρες και ιδιαίτερα την 20ή Σεπτέμβρη. Στην εικόνα που κυκλοφόρησε ανώνυμα στο διαδίκτυο βλέπουμε τη φωτογραφία της ιστορικής στιγμής. Το λαό που παλεύει για την αυτοδιάθεση και το δικαίωμά του να αποφασίσει ελεύθερα την ανεξαρτησία, τη μεγάλη αστυνομική καταστολή, στο μπαλκόνι τον μονάρχη και ταυτόχρονα το φάντασμα του Φράνκο. Τα χέρια των πολιτών που φωτογραφίζουν και διαδίδουν την πληροφορία. Και στη μέση ένα πελώριο άλλο τείχος που γκρεμίζεται: το τείχος του 1978. Η χρονιά της Μετάβασης από τη δικτατορία σε μια δημοκρατία υπό κηδεμονία. Τα τελευταία χρόνια οι λαοί του Ισπανικού Κράτους επιστρέφουν ξανά και ξανά πίσω σε εκείνη την ημερομηνία, επιχειρούν να «διορθώσουν» την Ιστορία, να τελειώνουν με το φάντασμα του Φράνκο, να ολοκληρώσουν τη ρήξη που έμεινε στη μέση.

Και όμως γυρίζει

Συρία: Ένα νέο μέτωπο ανοίγει στη Συρία, με την ανακοίνωση της Τουρκίας ότι ξεκινά επιχείρηση στην επαρχία Ιντλίμπ. Προς το παρόν η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι θα δράσει «υποστηρικτικά» προς φιλικές προς αυτήν αντάρτικες δυνάμεις. Η επιχείρηση στρέφεται ενάντια στην τζιχαντιστική συμμαχία γύρω από την Αλ Νούσρα, που έχει ισχυρή παρουσία στο Ιντλίμπ, και δε συμμετείχε στη συμφωνία Ιράν-Τουρκίας-Ρωσίας για «ζώνες αποκλιμάκωσης». Συνολικότερα, είναι ένα ακόμα επεισόδιο στην «μοιρασιά»: Αφενός η Τουρκία «απαντά» στον αποκλεισμό της από την εκστρατεία ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος (που ενισχύει το ρόλο των Κούρδων μαχητών) και αφετέρου δείχνει να υλοποιεί τη συμφωνία για «ζώνες επιρροής» που έδινε στην Άγκυρα ρόλο στο Ιντλίμπ με αντάλλαγμα το Χαλέπι και γενικότερα την «διευκόλυνση» του Άσαντ...

Το παράδοξο της Καταλονίας

Π ίσω από τα γεγονότα, που εξελίσσονται με αστραπιαία ταχύτητα, βρίσκεται ένα σημαντικό παράδοξο: Η καταλανική ανεξαρτησία αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για τη «συνέχεια» του πολιτικού και θεσμικού οικοδομήματος που δημιουργήθηκε το 1978, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να ενισχύσει προσωρινά κάποιους από τους «πυλώνες» του κράτους, παράγοντας ένα πλαίσιο που θα σπρώχνει την ισπανική πολιτική σκηνή προς τα δεξιά.

Η μάχη της Καταλονίας και το δημοψήφισμα

Το Ισπανικό Κράτος σε κατάσταση εξαίρεσης

Και όμως γυρίζει

Γαλλία: Με τη φαστ-τρακ ισοπέδωση της προστασίας των εργαζομένων να προχωράει, ο Μακρόν αντιμετωπίζει μπαράζ κινητοποιήσεων. Στις 12 Σεπτέμβρη, η CGT οργάνωσε μια μαζική πανεθνική κινητοποίηση που κατέβασε εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους, ενώ δημιούργησε ρήγμα και σε άλλες συνομοσπονδίες που απέχουν από τις κινητοποιήσεις (π.χ. στελέχη της FO που διαφοροποιήθηκαν από την ηγεσία τους). Στις 21 Σεπτέμβρη η κινητοποίηση ήταν μικρότερη (200.000 πανεθνικά), ενώ προγραμματίζονται και κάποιες κλαδικές απεργίες, αλλά και νέες κεντρικές κινητοποιήσεις στις 28/9. Στις 23 Σεπτέμβρη, τη σκυτάλη είχε πάρει μια πολιτική κινητοποίηση της «Ανυπότακτης Γαλλίας», με 150.000 ανθρώπους να διαδηλώνουν στο Παρίσι. Το φθινόπωρο ξεκίνησε «θερμά», αλλά θα χρειαστεί πολύ καλύτερος συντονισμός και μαζικότερη δράση μπροστά στην αποφασιστικότητα του Μακρόν...

Πύρρειος νίκη Μέρκελ, αστάθεια και δεξιά μετατόπιση του σκηνικού

Όταν η διέξοδος δεν έρχεται από το κίνημα και τη ριζοσπαστική Αριστερά, ανοίγει ο δρόμος στην αντίδραση και την ενίσχυση της ακροδεξιάς

Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στο ιρακινό Κουρδιστάν

Το στοίχημα της κουρδικής ηγεσίας, οι προκλήσεις και οι κίνδυνοι

Εκδήλωση στην «Κομμούνα» με ομιλητές από την ISO των ΗΠΑ: Η Αριστερά στη χώρα του Τραμπ

Μια εξαιρετική συζήτηση είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν όσοι βρέθηκαν στον Πολυχώρο «Κομμούνα» την Τετάρτη 6 Σεπτέμβρη. Οι σύντροφοι Άχμεντ Σόκι και Σάρον Σμιθ, από την International Socialist Organization συνομίλησαν με το κοινό της κατάμεστης αίθουσας για τις εξαιρετικής σημασίας πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στις ΗΠΑ.

Και όμως γυρίζει

Ισπανικό Κράτος: Καθώς χιλιάδες Καταλανοί πραγματοποιούσαν στις 11/9 την καθιερωμένη πια ετήσια διαδήλωσή τους στη Βαρκελώνη υπέρ της ανεξαρτησίας, η πολιτική ηγεσία της Καταλονίας δείχνει αποφασισμένη να προχωρήσει σε μετωπική σύγκρουση με την ισπανική κυβέρνηση. Όχι μόνο δεν υποχωρεί από την υλοποίηση του δημοψηφίσματος για ανεξαρτησία την 1η Οκτώβρη, αλλά ανακοίνωσε πως θα είναι δεσμευτικό και η υλοποίηση της απόφασης θα γίνει μέσα σε 2 μέρες (ήδη κατατέθηκε στο καταλανικό κοινοβούλιο ένα μεταβατικό κείμενο ως «προσχέδιο συντάγματος»). Από τη Μαδρίτη ασκούν κάθε είδους «συμβατική» πίεση (μηνύσεις σε πολιτικά στελέχη, πιέσεις σε δήμους, αστυνομία, δημοσίους υπαλλήλους κ.λπ.), χωρίς αποτέλεσμα ώς τώρα. Αν επικρατήσει το «ναι», και δεν υποχωρήσει κανείς, το Ισπανικό Κράτος βαδίζει σε υπαρξιακή κρίση…

Οξύνεται η ένταση στην Κορέα, με φόντο τα πυρηνικά

Η αμερικανική επιθετικότητα οδηγεί σε επικίνδυνη κλιμάκωση

Στην τελική ευθεία για τις γερμανικές εκλογές: Δεδομένη η πρωτιά της Δεξιάς, ανοιχτή η μάχη για την τρίτη θέση

Στην τελική ευθεία για τις γερμανικές εκλογές, η πρωτιά του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Άγκελα Μέρκελ δείχνει δεδομένη.

Οι ΗΠΑ μετά το «σημείο καμπής» στο Σάρλοτσβιλ

Μαζική αντιφασιστική απάντηση σπάει το φόβο

Και όμως γυρίζει

Κατάρ: Αν στόχος της ασφυκτικής απομόνωσης του Κατάρ ήταν να συρθεί ταπεινωμένο πίσω στην «αυλή» των Σαούντ, αυτό μέχρι τώρα αποτυγχάνει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο, γυρνώντας σαν μπούμερανγκ στη Σαουδική Αραβία. Το εμιράτο ανακοίνωσε ότι αποκαθιστά πλήρως τις διπλωματικές του σχέσεις με το Ιράν, προσθέτοντας ότι «το κράτος του Κατάρ εκφράζει την προσδοκία του να ενισχύσει τις διμερείς σχέσεις με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν σε όλα τα επίπεδα»...

Σε κρίσιμο σημείο η σύγκρουση στη Βενεζουέλα

Η κρίση στη Βενεζουέλα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, καθώς μετά το καλοκαίρι έχει προκύψει μια συνθήκη κοινοβουλευτικής «δυαδικής εξουσίας». Η χώρα έχει δύο νομοθετικά σώματα, το Κοινοβούλιο και τη Συντακτική Συνέλευση που προέκυψε το καλοκαίρι, σε ανταγωνισμό μεταξύ τους.

Μετά την επίθεση της 17ης Αυγούστου: To κίνημα της Καταλονίας δεν φοβάται και απαντά με αλληλεγγύη

«Δεν φοβάμαι» («No tinc por») είναι η απάντηση του καταλανικού λαού στο δολοφονικό χτύπημα της 17ης Αυγούστου στη Λα Ράμπλας στην καρδιά της Βαρκελώνης και στην πόλη Καλίμπρις.

Socialism 2017: Χτίζουμε την Αριστερά, παλεύουμε ενάντια στη Δεξιά

Το συνέδριο «Socialism», που οργανώνεται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ από το Κέντρο Οικονομικής Έρευνας και Κοινωνικής Αλλαγής, τις εκδόσεις Haymarket Books και την οργάνωση ISO, έκλεισε φέτος τα 38 του χρόνια.

Και όμως γυρίζει

Τουρκία: Η «Μεγάλη Πορεία για τη Δικαιοσύνη», που οργάνωσε το κεμαλικό CHP από την Άγκυρα ως την Ισταμπούλ, αρχικά δεν είχε συγκινήσει ευρύτερες μάζες. Η πορεία γινόταν με αφορμή τη σύλληψη κεμαλικού βουλευτή, ενώ προηγούμενα το CHP είχε υπερψηφίσει την άρση της ασυλίας των βουλευτών του HDP για να συλληφθούν. Το CHP επιχειρεί να βάλει τέλος στην εποχή του ΑΚΡ, που θεωρεί «ανωμαλία», και να επαναφέρει την παλιά σταθερότητα. Ωστόσο κατά την τελική συγκέντρωση, συσπειρώθηκαν τελικά εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι. Τη διαφορά έκανε η απόφαση του αριστερού HDP και δεκάδων κοινωνικών οργανώσεων να συμμετέχουν, μετά τους αρχικούς δισταγμούς τους. Έτσι κινητοποιήθηκε ένα δυναμικό που δείχνει πως «αντέχει» μετά από πολύ σκληρές δοκιμασίες. Αυτό το δυναμικό θα πρέπει να αναλάβει τον αγώνα για δημοκρατία, για να μην αφήσει την αντιπολίτευση στον Ερντογάν να κυριαρχηθεί από εκείνα τα στελέχη του CHP που καλούν «το στρατό να σώσει το έθνος»…

Το «χαλιφάτο» τελειώνει, η βαρβαρότητα συνεχίζεται

Τρία χρόνια μετά την ανακήρυξή του και την αστραπιαία άνοδό του, το «χαλιφάτο» του Ισλαμικού Κράτους βρίσκεται αντιμέτωπο με την πτώση του.

Και όμως γυρίζει

Βρετανία: Η αυτοπεποίθηση που δημιούργησε στον κόσμο του κινήματος το αποτέλεσμα των εκλογών στη Βρετανία εκφράστηκε στους δρόμους του Λονδίνου. Η «Συνέλευση του Λαού» (συμμαχία κινηματικών πρωτοβουλιών ενάντια στη λιτότητα), αλλά και πολλά μεγάλα συνδικάτα κάλεσαν σε κινητοποίηση με σύνθημα «Έξω οι Τόρηδες – Ούτε μια μέρα παραπάνω». Συμμετείχαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι (σύμφωνα με τους διοργανωτές 100 χιλιάδες) από χώρους δουλειάς, από τη γειτονιά του Πύργου Γκρένφελ κ.ά. Το ζήτημα είναι να εισακουστούν οι φωνές κάποιων συνδικαλιστών ομιλητών που δεν έμειναν σε γενικόλογη αντιδεξιά ρητορεία, αλλά ζήτησαν να προχωρήσουν σε απεργίες το επόμενο διάστημα, για να αξιοποιηθεί πραγματικά ο θετικός άνεμος που επικρατεί στους χώρους δουλειάς...

Η αιματοβαμμένη «κούρσα για τη Ράκα» φέρνει επικίνδυνες εξελίξεις

Ο  πόλεμος ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος έχει στριμώξει τη τζιχαντιστική οργάνωση.

Η κρίση στον Κόλπο χοντραίνει

Στο προηγούμενο φύλλο της «Ε.Α.», γράφοντας για την κρίση στο Κόλπο, σημειώναμε πως η δημοσιοποίηση της λίστας αιτημάτων προς το Κατάρ και η στάση των Σαούντ μετά από αυτήν, θα αποκαλύψει την ένταση της κρίσης.

Εκλογές σε Γαλλία και Βρετανία: «Ζήτηση» για ριζοσπαστική αριστερή πολιτική

Οι εκλογές σε Γαλλία και Αγγλία δίνουν μια ευκαιρία να δούμε «πού βαδίζει η Ευρώπη».

Και όμως γυρίζει

Συρία: Η «κούρσα για τη Ράκα», στην εμπόλεμη Συρία, άρχισε να προκαλεί τα πρώτα σημάδια νέων συρράξεων μετά τον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους. Αμερικανικά μαχητικά κατέρριψαν συριακό μαχητικό αεροσκάφος, με την Ουάσινγκτον να ισχυρίζεται πως επιχείρησε κατά δυνάμεων που συνεργάζονται με τις ΗΠΑ στην πάλη κατά του ΙΚ. Σε απάντηση, η Ρωσία ανακοίνωσε πως παύει να ισχύει το «μνημόνιο συνεργασίας», που διασφαλίζει την ασφάλεια των πτήσεων του διεθνούς (υπό την ηγεσία των ΗΠΑ) συνασπισμού και αποτρέπει «συγκρούσεις»...

Η Κύπρος μπαίνει σε προεκλογικό κλίμα: Ο χειμώνας έρχεται…

Οι προετοιμασίες των κομμάτων για τις προεδρικές εκλογές του 2018 στην Κύπρο και η σύγκλιση νέας Γενεύης στις 28/6 με πρωτοβουλία των «από πάνω» και κυρίως των «απ’ έξω» βρίσκονται στο κέντρο του δημόσιου διαλόγου. Οι πολιτικές διεργασίες με άρωμα εκλογών καθόρισαν σε ένα βαθμό και το μέλλον των μέχρι πρότινος «προχωρημένων» συνομιλίων για το Κυπριακό.

Η κρίση στον Κόλπο

Η  κρίση στον Κόλπο φέρνει στο προσκήνιο εντάσεις που προϋπήρχαν, αλλά η όξυνσή της προκαλεί ερωτηματικά.

Και όμως γυρίζει

Κατάρ: Και (όχι τόσο) ξαφνικά, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν, αλλά και η Αίγυπτος, ανακοίνωσαν ότι διακόπτουν τις διπλωματικές σχέσεις τους με το Κατάρ, κατηγορώντας το εμιράτο ότι αποσταθεροποιεί την περιοχή παρέχοντας υποστήριξη σε «τρομοκρατικές οργανώσεις». Μια ένταση που υπόβοσκε εδώ και χρόνια, στο πλαίσιο των περιφερειακών ανταγωνισμών, της «απειθαρχίας» που έχει προκαλέσει η αμερικανική υποχώρηση και της κρίσης που προκάλεσε η αραβική άνοιξη με κάθε καθεστώς να εκπονεί δικούς του σχεδιασμούς, εκδηλώνεται πιο δραματικά…

Ο Λεόν Κρεμιέ για τις εκλογές στη Γαλλία: «Η επόμενη Εθνοσυνέλευση θα είναι αδύναμη»

Παραμονές των κοινοβουλευτικών εκλογών στη Γαλλία, ο Λεόν Κρεμιέ, στέλεχος του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA), έδωσε συνέντευξη στο socialistworker.org. Αναδημοσιεύουμε εδώ κάποια αποσπάσματα, που αφορούν στην κατάσταση των πολιτικών δυνάμεων και στις εκτιμήσεις του για το τι θα προκύψει από την κάλπη, που έχουν την αξία τους για την «ανάγνωση» του εκλογικού αποτελέσματος.

Καλά νέα από την Ισπανία: απεργίες, κινητοποιήσεις και ριζοσπαστική πολιτική

Τις τελευταίες βδομάδες ο κόσμος των κινημάτων και της Αριστεράς στην Ισπανία έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει. Τα μηνύματα που καταφθάνουν από τη Μαδρίτη ξεκινούν με ένα καλό νέο: «Ο αέρας μυρίζει μπαρούτι, στην Ισπανία κάτι γίνεται».

ΗΠΑ: Οι αντιθέσεις στο εσωτερικό του βαθέος κράτος

Γιατί άλλαξε τακτική το στρατόπεδο Τραμπ

Και όμως γυρίζει

Ισπανικό Κράτος: Η ισπανική κυβέρνηση αντιμετωπίζει μια βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με σκάνδαλα διαφθοράς (που έχουν οδηγήσει σε συλλήψεις και παραιτήσεις στελεχών του Λαϊκού Κόμματος). Το Unidos Podemos κατέθεσε πρόταση μομφής στο κόμμα του Ραχόι, και στις 20 Μάη, μέρα της σχετικής συζήτησης στο κοινοβούλιο, κάλεσε σε μεγάλη συγκέντρωση στην πλατεία del Sol, που το 2011 έγινε το κέντρο αγώνα του μεγαλειώδους κινήματος των idignados. Η πλατεία γέμισε και πάλι, θυμίζοντας τις μέρες των μεγάλων συνελεύσεων και καταλήψεων. Οι διαδηλωτές ενώθηκαν με τις γυναίκες που εδώ και κάποιες μέρες έχουν καταλάβει την πλατεία διαδηλώνοντας ενάντια στη σεξιστική βία. Διαδηλωτές κατέφθασαν από όλα τα σημεία της Μαδρίτης αλλά και από τις υπόλοιπες αυτονομίες του Ισπανικού Κράτους με λεωφορεία...

Τα επίδικα των εκλογών στη Βρετανία

Το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται στην τελική ευθεία για τις εκλογές στις 8 Ιούνη.

Η μεγάλη απεργία πείνας των Παλαιστινίων συνεχίζεται

Πάνω από 1.500 Παλαιστίνιοι φυλακισμένοι συνεχίζουν την απεργία πείνας που ξεκίνησαν στις 17 Απρίλη, διεκδικώντας ανθρώπινες συνθήκες κράτησης και συμμόρφωση του Ισραήλ με τη διεθνή νομοθεσία.

Pages