διεθνή

Μαρτυρία από το Σουδάν: «Οργανώνουμε την επανάσταση»

Οι μαζικές κινητοποιήσεις στο Σουδάν συνεχίζονται μετά την ανατροπή του δικτάτορα Μπασίρ, με στόχο τη μετάβαση της εξουσίας από το στρατιωτικό συμβούλιο σε μια πολιτική κυβέρνηση. Στις 15 Μάη οι στρατηγοί «πάγωσαν» τις διαπραγματεύσεις, καταγγέλοντας την εξάπλωση των οδοφραγμάτων των διαδηλωτών σε πολλούς δρόμους της πόλης, κι ενώ μια παραστρατιωτική επίθεση είχε σκοτώσει διαδηλωτές. Μια νέα επίθεση στα οδοφράγματα αποκρούστηκε από μια ανθρώπινη αλυσίδα και υπό την απειλή των εργαζομένων στα αεροδρόμια ότι θα αποκλείσουν τον εναέριο χώρο της χώρας αν δεν υποχωρήσει ο στρατός. Τελικά οι διαπραγματεύσεις ξανάρχισαν, αλλά αυτή τη διαφορά διακόπηκαν από την αντιπολίτευση, που καταγγέλει την αδιαλλαξία των στρατηγών (επιμένουν σε πλειοψηφία στρατιωτικών στο νέο μικτό Συμβούλιο και σε στρατηγό επικεφαλής του). Όμως έξω από την αίθουσα των διαπραγματεύσεων βρίσκονται τα πιο ελπιδοφόρα και σημαντικά νέα: Εκεί που το μαζικό κίνημα δεν κάμπτεται, αλλά και επιχειρεί να οργανωθεί. Αναδημοσιεύουμε από τη βρετανική εφημερίδα Socialist Worker, μια σχετική ανταπόκριση της Αν Αλεξάντερ, συγγραφέα του «Ψωμί, Ελευθερία, Κοινωνική Δικαιοσύνη: Οι εργάτες και η αιγυπτιακή επανάσταση».

Και όμως γυρίζει

Βραζιλία: Η πρώτη μάχη του κινήματος με τον Μπολσονάρο ξεκίνησε στη Βραζιλία. Συνδυάζοντας τον νεοφιλελευθερισμό (30% περικοπή δαπανών για τα πανεπιστήμια) με την ακροδεξιά ιδεολογία (στόχευση κυρίως σε ανθρωπιστικές επιστήμες και τμήματα που… «βγάζουν μαρξιστές»), η κυβέρνηση επιτίθεται στη δημόσια παιδεία. Στις 15 Μάη, μια πανεκπαιδευτική απεργία κατέβασε εκατομμύρια διαδηλωτές στους δρόμους της Βραζιλίας. Σχολεία, τεχνικές σχολές, πανεπιστήμια οργανώνουν εκατοντάδες συνελεύσεις, ενώ εκπαιδευτικοί, φοιτητές και αλληλέγγυοι διαδήλωσαν μαζί. Η Παιδεία είναι ο «χώρος» που θεωρούνταν εξαρχής «κάστρο» του αντιφασισμού (γι’ αυτό και μπήκε στο στόχαστρο των ρητορικών επιθέσεων του Μπολσονάρο από τις εκλογές ακόμα). Αν και πρόκειται γι’ αυτόν τον «προνομιακό» χώρο, το μέγεθος της κινητοποίησης που πέτυχε, είναι μια πρώτη απάντηση στο μετεκλογικό ερώτημα για «το μέγεθος της ήττας στη Βραζιλία». Η συνέχεια (και από το κίνημα και από τον τρόπο αντίδρασης του Μπολσονάρο) θα δείξει περισσότερα. Αλλά οι εικόνες των πλημμυρισμένων δρόμων προκάλεσαν ξανά χαμόγελα…

Γιουροβίζιον: Το «καλλιτεχνικό ξέπλυμα» απέτυχε

Από ένα πικρό-σατυρικό άρθρο («Οι συμμετοχές στη Γιουροβίζιον που αξίζουν το τίμημα της σφαγής Παλαιστινίων») μάθαμε ότι το τραγούδι της Φιλανδίας λεγόταν «Look away» («κοίτα αλλού»). Ο τίτλος αυτού του τραγουδιού λέει –άθελά του– όλη την αλήθεια της σκοπιμότητας του φετινού μουσικού διαγωνισμού στο Ισραήλ.

Τι σημαίνει η συντριβή του Ποροσένκο στις ουκρανικές εκλογές

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στην «ξεχασμένη» Ουκρανία στα τέλη Απριλίου, προέκυψε αποτέλεσμα «έκπληξη», καθώς ο μέχρι πρότινος πρόεδρος, εκλεκτός της Δύσης, νεοφιλελεύθερος, ολιγάρχης και φανατικός αντι-ρώσος Πέτρο Ποροσένκο υπέστη συντριπτική ήττα από τον μέχρι χθες διάσημο μεν, αλλά μόνο ως πρωταγωνιστή τηλεοπτικής σειράς, Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Στον τελικό γύρο ο Ζελένσκι συγκέντρωσε το 73% των ψήφων έναντι μόλις 24% του απερχόμενου προέδρου.

Βενεζουέλα: Μετά την τρίτη αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος

Τα γεγονότα της 30ής Απρίλη στη Βενεζουέλα αποτέλεσαν την τρίτη αποτυχημένη απόπειρα του Γκουαϊδό να προκαλέσει την ανατροπή της κυβέρνησης της χώρας.

Και όμως γυρίζει

Γαλλία: Τα Κίτρινα Γιλέκα διαψεύδουν κάθε προγνωστικό (που τα συνοδεύει από τις… αρχές Δεκέμβρη) και συνεχίζουν. Η διαδήλωση στις 27 Απρίλη πήρε χαρακτηριστικά πρωτόλειας ενότητας (με κάποιες συνδικαλιστικές οργανώσεις και αρκετά κόμματα της Αριστεράς να καλούν από κοινού με τα Κίτρινα Γιλέκα στην κινητοποίηση). Ακολούθησε η μαζική Πρωτομαγιά, όπου ο βασικός κορμός των συνδικάτων κατέβηκε στο δρόμο και πλαισιώθηκε και από τα «Γιλέκα». Αυτή η συμπόρευση ενόχλησε και προκάλεσε μια άγρια καταστολή, που δεν έχει ξανασυμβεί σε οργανωμένη από τα συνδικάτα κινητοποίηση. Είχαν προηγηθεί τα μέτρα του Μακρόν (κάποιες «θολές» φοροελαφρύνσεις, αναπροσαρμογή των χαμηλότερων συντάξεων με βάση τον πληθωρισμό κλπ) και η εικόνα «μεταμέλειας» και «ταπεινότητας» την οποία θέλησε να παρουσιάσει. Ήταν σημάδι αδυναμίας, δεν έπεισε τους Γάλλους να σταματήσουν να διαδηλώνουν, ενώ η καταστολή αποκάλυψε την υποκρισία του. Στις 9 Μάη γίνεται απεργιακή κινητοποίηση των συνδικάτων…

Επτά σημεία για τις ισπανικές εκλογές

Τριχοτόμηση της Δεξιάς, νίκη των Σοσιαλιστών, διλήμματα για την Αριστερά

Το Brexit βυθίζει σε κρίση τη Δεξιά και παραλύει τους Εργατικούς

Τοπικές εκλογές σε Αγγλία και Βόρεια Ιρλανδία

Brexit: Παράταση του αδιεξόδου

Στην κρίσιμη ευρωπαϊκή σύνοδο της 10ης Απρίλη, τα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ συμφώνησαν να δοθεί στο Λονδίνο μια 6μηνη παράταση, παρότι δεν κατατέθηκε από την κυβέρνηση Μέι κάποιο σχέδιο που να πείθει τους Ευρωπαίους ηγέτες ότι η παράταση έχει νόημα.

Θέλουν να εξοντώσουν τον Ασάνζ – Να μην τους αφήσουμε

Αν ήταν αντικαθεστωτικός ή διαφωνών είτε στη Ρωσία είτε στην Κίνα ή σε οποιαδήποτε άλλη χώρα εχθρική με τη Δύση, τότε θα παρουσιαζόταν ως ήρωας σε όλα τα ΜΜΕ.

Η έξοδος από τον λαβύρινθο της Μαδρίτης

Οι Αντικαπιταλίστας μαζί με την Ενωμένη Αριστερά

Προς το «Μεγάλο Ισραήλ»;

Οι ισραηλινές εκλογές έβγαλαν «απαρτχάιντ» ενώ ο Τραμπ προετοιμάζει τη «Λύση του Αιώνα»

Και όμως γυρίζει

Μεξικό: Στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού, στα μακιλαδόρες, τα εργοστάσια-κάτεργα που έγιναν συνώνυμο του πιο ασύδοτου νεοφιλελευθερισμού, η απεργία διαρκείας σε 92 μονάδες ήταν από μόνη της σπουδαία είδηση. Η νίκη της είναι ακόμα σπουδαιότερη: Ενάντια στην πιο άγρια εργοδοσία, εκτός «θεσμικής προστασίας», 60.000 εργάτριες κι εργάτες κέρδισαν 20% αυξήσεις και ετήσιο μπόνους 32.000 πέσος (1.670 δολάρια)! Βελτιώνουν τις ζωές τους, ενώ με τον αγώνα και τη νίκη τους στέλνουν μήνυμα στους «αόρατους» εργάτες της επισφάλειας διεθνώς…

Γύρισε η (αραβική) άνοιξη

Οι εξεγέρσεις ανέτρεψαν τους δικτάτορες σε Αλγερία και Σουδάν

Η διαλυτική κρίση στην ISO

Ελάχιστες εβδομάδες μετά το φετινό της συνέδριο, η ISO στις ΗΠΑ, με την ενθάρρυνση ή την ανοχή της εκλεγμένης σε αυτό το συνέδριο ηγεσίας της, μπαίνει σε πορεία αυτοδιάλυσης.

Ο Σαλβίνι, το κίνημα αλληλεγγύης και η κόλαση της Λιβύης

Η κοινωνική οργάνωση Mediterranea ανακοίνωσε πρόσφατα ότι το διασωστικό Mare Jonio αφέθηκε ελεύθερο. Το πλοίο είχε κατασχεθεί από τις Αρχές και η επίθεση εναντίον του είχε προκαλέσει διαδηλώσεις αλληλεγγύης στην Ιταλία. Πρόκειται για μια υπόθεση που απέκτησε κεντρική πολιτική διάσταση στη γειτονική χώρα.

Και όμως γυρίζει

Ουκρανία: Στην εκλογική σύγκρουση μεταξύ του Ποροσένκο (ο ολιγάρχης που ανήλθε στην προεδρία της Ουκρανίας πάνω στα «ερείπια» των παλιότερων ολιγαρχών) και της Γιούλια Τιμοσένκο (η πιο παλιά κι ανθεκτική καραβάνα στις ενδο-ολιγαρχικές κόντρες) επικράτησε ο πρώτος. Μόνο που τελικά αποδείχθηκε μάχη για… τη 2η θέση. Ο Ποροσένκο με 16% έναντι του 13,4% της αντιπάλου του περνά στο δεύτερο γύρο. Εκεί θα αντιμετωπίσει τον κωμικό Βολοντιμίρ Ζελένσκι, που στις εκπομπές του σατιρίζει τη διαφθορά και συγκέντρωσε στον πρώτο γύρο σχεδόν διπλάσιο ποσοστό (30%)! Πρόκειται σίγουρα για εκλογική έκφραση της γενικευμένης αποστροφής απέναντι στην κυριαρχία των ολιγαρχών στην πολιτική ζωή. Αλλά το γεγονός ότι αυτή εκφράστηκε με τέτοιον τρόπο (ο Ζελένσκι «έστησε κόμμα» με το όνομα της εκπομπής του λίγο πριν τις εκλογές, δεν μπήκε καν στη διαδικασία πχ του ιταλού Γκρίλο να φτιάξει έγκαιρα κάποιου τύπου έστω στρεβλό «δίκτυο» ή «κίνημα») δείχνει και τον εκφυλισμό της πολιτικής…

Αλγερία: Το «πεζοδρόμιο» προκαλεί τριγμούς και ρωγμές στο καθεστώς

Μετά από εβδομάδες θηριωδών διαδηλώσεων, που θύμισαν αραβική άνοιξη, το καθεστώς στην Αλγερία επιχειρεί μια σειρά από ελιγμούς για να διασωθεί.

Ο μύλος του Brexit και το τέλος της Μέι

Οι πιο συστηματικοί αναγνώστες αυτής τη εφημερίδας θα έχουν κουραστεί να διαβάζουν τις περιπέτειες του Brexit και ότι «ένας από τους παλιότερους, ισχυρότερους, πιο τακτοποιημένους καπιταλισμούς παγκοσμίως δεν ξέρει τι του ξημερώνει τις επόμενες μέρες ή βδομάδες».

Η χούντα έχασε τη λαϊκή ψήφο στην Ταϊλάνδη

Στα πλαίσια μιας περιορισμένης «φιλελευθεροποίησης», η χούντα, που κυβερνά την Ταϊλάνδη μετά το πραξικόπημα του 2014, οργάνωσε εκλογές.

Αλληλεγγύη στην παλαιστινιακή αντίσταση

Ενάντια στη συμμαχία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ

Κοινωνική και πολιτική κρίση στην Ευρώπη

Η εικόνα σε δύο από τους ισχυρότερους καπιταλισμούς της Ευρώπης το τελευταίο διάστημα αποτυπώνει με τον πιο εμφατικό τρόπο τα φαινόμενα κρίσης στην ήπειρο.

Ανιχνεύοντας την επαναστατική διαδικασία στη Μέση Ανατολή

Οκτώ χρόνια μετά την έκρηξη των εξεγέρσεων της Αραβικής Άνοιξης το 2011, η κατάσταση στην περιοχή δείχνει ζοφερή στα μάτια πολλών.

Και όμως γυρίζει

Ιρλανδία: Οι οικογένειες των νεκρών της «Ματωμένης Κυριακής» (όταν Ιρλανδοί διαδηλωτές δολοφονήθηκαν από το βρετανικό στρατό στις 30 Γενάρη του 1972 στο Ντέρι της Β. Ιρλανδίας) ζητούν επί δεκαετίες δικαίωση. Τελικά, για τα αιματηρά γεγονότα καταδικάστηκε… ένας στρατιώτης. Θα ήταν ίσως υπερβολή να απαιτήσει κανείς να αποδοθεί πραγματική δικαιοσύνη –δηλαδή να τιμωρηθεί το… βρετανικό κράτος. Αλλά η αθώωση 16 άλλων στρατιωτών και μια απόφαση που βρήκε μόνο έναν ένοχο για τέτοιο οργανωμένο μακελειό είναι πρόκληση. Στο μεταξύ, η κυβέρνηση θα πληρώσει τα δικαστικά έξοδα του καταδικασμένου στρατιώτη και δήλωσε ότι «έχουμε προφανώς χρέος σε εκείνους που υπηρέτησαν με θάρρος για να φέρουν την ειρήνη στη Βόρειο Ιρλανδία»…

Μνήμες αραβικής άνοιξης ξυπνάνε στην Αλγερία

Στις 22 Φλεβάρη ξέσπασε ένα κύμα διαδηλώσεων στην Αλγερία, ενάντια στην απόφαση του Μπουτεφλίκα να διεκδικήσει μια 5η θητεία στις εκλογές. Ο 82χρονος Μπουτεφλίκα κυβερνά από το 1999, ενώ από το 2013, που υπέστη εγκεφαλικό, δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ δημόσια. Η αφορμή των διαδηλώσεων ήταν ένα ηθικό-αυτονόητο ζήτημα, ότι «δεν είναι σε θέση να μας κυβερνά».

Η εξέγερση στο Σουδάν

Το Σουδάν ζει τη δική του εξέγερση ενάντια στη δικτατορία του Ομάρ Μπασίρ από τις 19 Δεκέμβρη. Πρόκειται για μια δυσφορία που επίσης είχε εκδηλωθεί στο παρελθόν (με μεγάλες διαδηλώσεις το 2013) και προειδοποιούσε για το σημερινό ξέσπασμα. Αυτό αποτελεί την πιο παρατεταμένη αμφισβήτηση του καθεστώτος Μπασίρ αφότου κατέλαβε την εξουσία πριν 30 χρόνια.

Παλαιστίνη

Στις 14 Μάρτη εκτοξεύτηκαν δύο ρουκέτες από τη Γάζα προς το Τελ Αβίβ. Η Χαμάς, αλλά και η Ισλαμική Τζιχάντ, δεν ανέλαβαν την ευθύνη κι επιπλέον πήραν πολιτικές αποστάσεις («εκτός εθνικής συναίνεσης η εκτόξευση ρουκετών σε αυτή τη συγκυρία»). Ενώ ο ισραηλινός στρατός ισχυρίστηκε ότι μάλλον επρόκειτο για ατύχημα που συνέβη κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης των ρουκετών, ένας ισχυρισμός που δεν έχει διαψευστεί από κανένα.

Καταπίεση και αντίσταση στο Κασμίρ

Εθνικιστική σύγκρουση δύο πυρηνικών δυνάμεων

Και όμως γυρίζει

Αλγερία: Η απόφαση του Μπουτεφλίκα να διεκδικήσει μια 5η θητεία στις ερχόμενες εκλογές στην Αλγερία πυροδότησε ένα κύμα διαδηλώσεων, που αιφνιδίασε τους πάντες με το μέγεθός του. Ο 82χρονος Μπουτεφλίκα κυβερνά από το 1999. Το 2013 υπέστη εγκεφαλικό κι έκτοτε δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ δημόσια. Πίσω από το απλό (και εύλογο) αίσθημα ότι «δεν είναι σε θέση να κυβερνά», η εναντίωση στην υποψηφιότητά του στρέφεται κυρίως ενάντια σε άλλους. Τους οικονομικούς βαρόνους και το στρατό, που κυβερνούν τη χώρα και «προβάλουν» τον Μπουτεφλίκα όσο δεν βρίσκουν διάδοχο που να εγγυάται την ομαλή συνέχεια της κυριαρχίας τους. Σε «γράμμα» του που κυκλοφόρησε, δεσμεύτηκε να μην ολοκληρώσει τη θητεία του, αν επανεκλεγεί, και να δρομολογήσει μια «Εθνική Συνδιάσκεψη» για πρόωρες προεδρικές εκλογές. Το καθεστώς μάλλον έτριξε από την ένταση των διαδηλώσεων και τώρα κερδίζει χρόνο για να βρει διάδοχη λύση…

Ο δρόμος που ανοίγει το κίνημα των κίτρινων γιλέκων

Το Σάββατο 2 Μάρτη, για 16η κατά σειρά εβδομάδα, τα κίτρινα γιλέκα ήταν πάλι στους δρόμους των γαλλικών πόλεων, ενώ για 16η επίσης εβδομάδα τα κυβερνητικά φερέφωνα της Γαλλίας και οι δημοσιογραφικοί τους αναμεταδότες διαπιστώνουν την κάμψη και εξάντληση του κινήματος.

Brexit, ώρα μηδέν: Κρίση εκπροσώπησης όλων των κοινωνικών τάξεων

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές παραιτούνταν επτά βουλευτές του Εργατικού Κόμματος, έχοντας ενσωματώσει στην κριτική τους όλη την προπαγάνδα των μεγάλων καπιταλιστικών κέντρων ενάντια στην ηγεσία του κόμματος.

Και όμως γυρίζει

Ιταλία: Στις τοπικές εκλογές στην περιφέρεια Αμπρούτσο, οι κυβερνητικοί εταίροι της Ιταλίας κατέβηκαν χωριστά. Η Λίγκα έδειξε τις προτιμήσεις της, συμμαχώντας με τους νεοφασίστες Φρατέλι Ντ’ Ιτάλια (στέλεχός τους πήρε τη θέση του Γερουσιαστή της Περιφέρειας) και ό,τι έχει απομείνει από τη δεξιά Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι. Απέδειξε επίσης σε πραγματική κάλπη την δημοσκοπική τάση που δείχνει ότι η Λίγκα είναι πλέον ισχυρότερη από τους Πέντε Αστέρες, κάνοντας τον υπάρχοντα κοινοβουλευτικό συσχετισμό των δύο κομμάτων «ξεπερασμένο». Οπότε, με τις εκτιμήσεις για την οικονομία να είναι δυσοίωνες, άρχισε η φημολογία για πρόωρες εκλογές το καλοκαίρι, όπου ο Σαλβίνι θα επιχειρήσει να απαλλαγεί από τον σύμμαχό του και να οργανώσει μια ακροδεξιά «φυγή προς τα μπρος». Αυτό άλλωστε εισηγείται και οργανώνει παρασκηνιακά εδώ και μήνες, ο «σκοτεινός πρίγκιπας» της παγκόσμιας ακροδεξιάς, ο πολυπράγμων ΣτιβΜπάνον…

Αστάθεια και πρόωρες εκλογές στο Ισπανικό κράτος

Μετά την καταψήφιση του προϋπολογισμού από τη Βουλή, ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, ανακοίνωσε πρόωρες εκλογές στις 28 Απρίλη.

Συριακό: Κοινός βηματισμός αλλά και ανοιχτά ζητήματα για τον άξονα Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν

Η συνάντηση των Πούτιν-Ερντογάν-Ρουχάνι στο Σότσι της Ρωσίας επιβεβαίωσε τον «συντονισμό» των τριών δυνάμεων που έχουν ρόλο πρωταγωνιστή στο μέλλον της Συρίας.

Βενεζουέλα: Να σταματήσουμε το υφέρπον πραξικόπημα

Η  προσβολή κάθε κοινής λογικής (που όμως προειδοποιεί για ανησυχητικές εξελίξεις) συνεχίζεται στο υφέρπον πραξικόπημα στη Βενεζουέλα.

Και όμως γυρίζει

Ισπανικό Κράτος: Σε βαθιά κρίση μπαίνει το Podemos στο Ισπανικό Κράτος. Ο Ερεχόν, πρώην «δεξί χέρι» του Ιγλέσιας αυτονομήθηκε πλήρως από την αριστερή συμμαχία για να προωθήσει έναν δικό του εκλογικό σχηματισμό στην Περιφέρεια της Μαδρίτης. Η ενέργεια είχε πανεθνικό αντίκτυπο και θεωρείται προάγγελος ευρύτερων εξελίξεων. Ο Ερεχόν διαφοροποιείται από τα δεξιά, προωθώντας μια «φαρδυπλατιά» αντίληψη ως απάντηση στην «στενότητα» του Ποδέμος. Ο Ιγλέσιας τελευταία είχε στραφεί από το «λαός εναντίον κάστας» σε μια ρητορική «Αριστεράς εναντίον Δεξιάς», μόνο που ως «Αριστερά» αντιλαμβάνεται και προωθεί τη συμμαχία με τους σοσιαλδημοκράτες του πρωθυπουργού Σάντσεθ. Η αντικαπιταλιστική πτέρυγα των Ποδέμος κάνει λόγο για βαθύτερα προβλήματα (πέρα από τη σημερινή διαμάχη Ερεχόν-Ιγλέσιας) που αναδεικνύουν ότι το προϋπάρχον πολιτικό σχέδιο του Ποδέμος φτάνει στα όριά του…

Οι εργατικές νίκες στις ΗΠΑ «ανοίγουν την όρεξη» και σε άλλους

Σ το περασμένο φύλλο της «Ε.Α.» παρουσιάσαμε την υποδειγματική προετοιμασία της απεργίας των εκπαιδευτικών του Λος Άντζελες. Η δουλειά που έκανε το σωματείο τους αποδείχθηκε πολύτιμη. Είχαν απέναντί τους ένα Συμβούλιο Εκπαιδευτικής Περιφέρειας που έχει (κυριολεκτικά!) εξαγοραστεί από μια συμμαχία δισεκατομμυριούχων με στόχο να απαξιώσει την παιδεία ώστε να ιδιωτικοποιηθεί.

Βενεζουέλα: Ένα -σε εξέλιξη- ιμπεριαλιστικό πραξικόπημα

Τ ο «πρελούδιο πραξικοπήματος» στη Βενεζουέλα εξελίσσεται με εξοργιστικά ξεδιάντροπες μεθόδους, που δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα. Ένα πρωί, ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, Γκουαϊδό, αυτοανακηρύσσεται μεταβατικός πρόεδρος της χώρας! Για να δικαιολογήσει την ενέργειά του, ισχυρίζεται ότι η εκλογή Μαδούρο στην προεδρία της Βενεζουέλας μερικούς μήνες πριν ήταν παράνομη.

Η Διακήρυξη του Κομερσί

Εμείς, τα Κίτρινα Γιλέκα … συναντιόμαστε στις 26 και 27 Γενάρη στη «Συνέλευση των Συνελεύσεων», που έφερε κοντά περίπου 100 αντιπροσωπείες, που απάντησαν στην έκκληση των Κίτρινων Γιλέκων από το Κομερσί.

Κοινή έκκληση: Ο Μακρόν πρέπει να υποκύψει στα αιτήματα των Κίτρινων Γιλέκων και του κοινωνικού κινήματος

Το κείμενο του οποίου αποσπάσματα παρουσιάζουμε εδώ, υπογράφουν προσωπικότητες (οικονομολόγοι, φεμινίστριες αγωνίστριες, ιστορικοί κ.ά.), κοινωνικές συλλογικότητες όπως η Attac, η συλλογικότητα «Εκπαιδευτικοί και ερευνητές σε αλληλεγγύη με τα Κίτρινα Γιλέκα», η Πανεθνική Συλλογικότητα για τα Γυναικεία Δικαιώματα, η αντιρατσιστική «Συλλογικότητα αλήθεια για τον Αντάμα» (σσ: ο Αντάμα Τραορέ είναι θύμα αστυνομικής βίας), το ίδρυμα Κοπέρνικος, κάποια εργατικά σωματεία, αλλά και πολιτικές οργανώσεις όπως το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα (NPA), η ΚΟ της Ανυπότακτης Γαλλίας, το Ensemble, το Κόμμα της Αριστεράς (PG), το Οικολογικό Κίνημα, η «Ελευθεριακή Εναλλακτική» κ.ά.

Τα Γιλέκα, ο Μακρόν, η ακροδεξιά και η γενική απεργία

Μ ε τη 12η Πράξη, το Σάββατο 2 Φλεβάρη, τα Κίτρινα Γιλέκα συμπλήρωσαν 84 μέρες κινητοποίησης και δράσης στις λεωφόρους, τις διασταυρώσεις εθνικών οδών, τα διόδια και τις πόλεις της Γαλλίας.

Το 2018 ήταν το έτος των απεργιών

Γ ια το 2018 το ποσοστό ανεργίας κυμάνθηκε γύρω στο 4% ή και λιγότερο. Εάν τόσοι πολλοί άνθρωποι μπορούν να βρουν δουλειά, ποιο είναι το πρόβλημα;

Στο Λος Άντζελες είμαστε έτοιμοι για τη μάχη της ζωής μας

Ε ίμαι δασκάλα και συνδικαλίστρια στο Λος Άντζελες για 18 χρόνια. Για το μεγαλύτερο διάστημα αυτών των χρόνων έχω εργαστεί στις γραμμές μιας προοδευτικής συλλογικότητας (τώρα αποκαλούμενη Union Power), αγωνιζόμενη να μεταμορφώσω το Σωματείο μας προς ένα νέο οργανωτικό μοντέλο, με ένα όραμα κοινωνικής δικαιοσύνης.

Σημάδια εργατικής αντεπίθεσης στις ΗΠΑ

Από τις 14 Γενάρη, 34.000 εκπαιδευτικοί στο Λος Άντζελες βρίσκονται σε απεργία διαρκείας.

To Brexit προ των πυλών

Διασπάσεις σε όλα τα στρατόπεδα

Pages