Αποδείχθηκε περίτρανα τα τρία τελευταία χρόνια ότι η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση με τους σημερινούς περιφερειάρχες ήταν τα καλύτερα εργαλεία για την εφαρμογή του μνημονίου και όλων των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που μας έχουν επιβάλει.

Ειδικά για την Περιφέρεια Αττικής στην οποία κατοικούν πάνω από τέσσερα εκατομμύρια πολίτες και παράγεται το 50% του ΑΕΠ της χώρας.
 
Ένα μεγάλο μέρος της διαχείρισης του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ανύπαρκτο σήμερα) αλλά και του ΕΣΠΑ (πολύ μεγάλα κονδύλια) πέρασε μέσα από την περιφέρεια. Το ίδιο θα γίνει και με το επόμενο πακέτο στήριξης. Σήμερα τα κονδύλια κατευθύνονται σε έργα τα οποία στερούνται κοινωνικής προστιθέμενης αξίας, είναι αμφιβόλου αποτελέσματος, ακολουθούν τη λογική των μεγάλων εργολαβιών, πολλές φορές είναι έργα βιτρίνας και είναι ευθυγραμμισμένα με νεοφιλελεύθερες και μνημονιακές πολιτικές. 
 
Στο μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας δεν προωθήθηκε κανένα σοβαρό κονδύλι. Το ίδιο έγινε και με άλλα μεγάλα θέματα όπως η κοινωνική μέριμνα, η υγεία κ.λπ.
 
Η Περιφέρεια Αττικής με τον κ. Σγουρό αποφάσισε την εγκατάσταση τεσσάρων εργοστασίων επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων. Αυτό για τους πολίτες σημαίνει αύξηση του κόστους της διαχείρισης, αποκλεισμός της ανακύκλωσης και της διαχείρισης στην πηγή, αποκλεισμός της τοπικής συμμετοχής, τεράστιες συνέπειες για το περιβάλλον και τεράστιο κέρδος για τον ιδιώτη διαχειριστή των απορριμμάτων. 
 
Σε πολύ μεγάλα θέματα, όπως το ξεπούλημα του παραλιακού μετώπου (από τον Πειραιά έως και το Σούνιο) η διοίκηση της Περιφέρειας, μαζί με τους κυβερνητικούς της εταίρους, όχι μόνο δεν έφερε καμία αντίρρηση αντίθετα μάλιστα έκανε τα πάντα για να διευκολύνει αυτή την πολιτική. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Αστέρα Βουλιαγμένης. Προβλέπω, άμεσα, ανάλογη στάση και για το Ελληνικό (πρώην αεροδρόμιο).
 
Στα θέματα που αφορούν τη διαχείριση του προϋπολογισμού η διοίκηση Σγουρού ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τις επιταγές του Φούχτελ και του Ράιχενμπαχ, δεν αντέδρασε στις συνολικές περικοπές κονδυλίων -περίπου 67%-, αποδέχθηκε την επιβολή του Οικονομικού Παρατηρητηρίου για την τοπική αυτοδιοίκηση. Όταν προτεραιότητα στις δαπάνες έχουν γήπεδα ιδιωτικών ΠΑΕ και καμπαναριά εκκλησιών, λογικό είναι να μην υπάρχουν κονδύλια για κοινωνικές δομές.
 
Στις εκατοντάδες αρμοδιότητες που έχει η περιφέρεια η λογική ήταν ίδια. Από τη διαχείριση των υγρών αποβλήτων, τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, τη μεταφορά των μαθητών στα σχολεία, τη στήριξη των όποιων κοινωνικών δομών έχουν απομείνει, τα φανάρια στους δρόμους, τον έλεγχο των ρεμάτων, την αντιπλημμυρική προστασία, την καταπολέμηση των κουνουπιών που τα τελευταία χρόνια προκαλούν θανάτους, τη σκανδαλώδη τουριστική προβολή της Αττικής (κόστος οκτώ εκατ. ευρώ), μέχρι την αντιμετώπιση πολύ μικρών θεμάτων, μία άλλη λογική θα μπορούσε να προσφέρει πραγματικά στους πολίτες της Αττικής.
 
Ενδεχομένως πριν από τρία χρόνια να μην είχαμε αξιολογήσει τη σπουδαιότητα του θεσμού της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης. Σήμερα ακόμα και μ’ αυτές τις συνθήκες μπορεί η Περιφέρεια με άλλη διοίκηση να είναι μοχλός διεκδίκησης κοινωνικών δικαιωμάτων, μπορεί να προωθήσει λύσεις.
 
Για τη στήριξη των κοινωνικών δομών, μπορεί να κάνει έργα που να μειώνουν την ανεργία, να έχουν προστιθέμενη κοινωνική αξία, μπορεί να μπει εμπόδιο στην αλόγιστη καταστροφή του περιβάλλοντος, μπορεί να ορθώνει το ανάστημά της και να μην επιτρέπει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, μπορεί να ορίζει κοινωνικούς συμμετοχικούς προϋπολογισμούς με διαρκή λογοδοσία στο λαό. 
 
Σήμερα η περιφερειακή μας παράταξη μέσα από τις μάχες που έχει δώσει όλο αυτό το διάστημα, έχει επεξεργασμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις που απαντούν στα μεγάλα θέματα της Αττικής.
 
Η συμμετοχή των συντρόφων μέσα στην περιφερειακή μας παράταξη , αλλά και η κάθετη σύνδεση με τις δημοτικές μας παρατάξεις θα είναι το διαβατήριο αρχικά να γίνουν κτήμα όλων οι θέσεις μας, να εμπλουτιστούν και ενδεχομένως να τροποποιηθούν και σε δεύτερη φάση θα αποτελέσει αφετηρία μιας σπουδαίας νίκης που τόσο χρειάζεται η κοινωνία μας.
 
*Περιφερειακός Σύμβουλος της παράταξης «Αττική Συνεργασία- Όχι στο Μνημόνιο»