Τον περασμένο Μάη, η JP Morgan εξέδωσε έρευνα για την ευρωζώνη, μελετώντας τις «προόδους» και τα «ζητούμενα» σε διάφορα επίπεδα (χρέος, ανταγωνιστικότητα, πλεονάσματα κλπ).

 

 Το πιο ενδιαφέρον είναι το θέμα «πολιτική μεταρρύθμιση». Το πρόβλημα κατά τους καλούς επενδυτές είναι ότι «τα πολιτικά συστήματα της περιφέρειας δημιουργήθηκαν μετά από δικτατορίες και καθορίστηκαν από αυτή την εμπειρία». Αυτό δημιούργησε διάφορα ενοχλητικά χαρακτηριστικά, όπως «συντάγματα που τείνουν να έχουν ισχυρές σοσιαλιστικές επιρροές, αντανακλώντας τη δύναμη που απέκτησαν τα αριστερά κόμματα μετά την ήττα του φασισμού», «συνταγματική προστασία των εργατικών δικαιωμάτων», «το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, όταν γίνονται ανεπιθύμητες αλλαγές». Εμποδίζονται, λέει, οι μεταρρυθμίσεις από «συντάγματα» στην Πορτογαλία, από «τις αντιφάσεις της μετα-Φράνκο διευθέτησης» στην Ισπανία, από την «άνοδο λαϊκιστικών κομμάτων» στην Ελλάδα και την Ιταλία. Σύμφωνα με την έκθεση όλα αυτά είναι «βαθιά πολιτικά προβλήματα» τα οποία, «κατά την άποψή μας, πρέπει να αλλάξουν, αν πρόκειται να λειτουργήσει η ευρωζώνη μακροπρόθεσμα». Το όραμα του κεφαλαίου για τη  «μακροπρόθεσμη λειτουργία» της Ευρωζώνης, αλλά και τον καπιταλισμό του 21ου αιώνα…