Η κλιμακούμενη επίθεση της συγκυβέρνησης στο δημόσιο, για λογαριασμό των μεγάλων αφεντικών, μας βρίσκει πιο προετοιμασμένους.

Με την αποκάλυψη των οργανογραμμάτων των υπουργείων από το «Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης», όπου φαίνονται καθαρά οι επερχόμενες απολύσεις και η συρρίκνωση έως εξαφάνιση δημιοσίων υπηρεσιών, φορέων κλπ, οι εργαζόμενοι ξανάρχισαν τις κινητοποιήσεις, τις συζητήσεις, τις συνελεύσεις.

Η πίεση στις συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι πια δυσβάσταχτη και δεν αντέχουν να μένουν παντελώς απαθείς. Σε αυτό το σημείο, αν δράσουμε αποφασιστικά και συνεννοημένα, οι συνδικαλιστές, τα κόμματα και οι σχηματισμοί της αριστεράς, μπορούμε να φέρουμε το τελικό χτύπημα στη μισητή κυβέρνηση των πλουσίων.

Ενδεικτικές του κλίματος είναι οι άμεσες 24ωρες απεργίες των εργαζομένων στο Υπουργείο Πολιτισμού (ΥΠΠΟ) για περισσότερο από μια εβδομάδα, μόλις «ανακαλύφθηκε» η πλήρης κατάργηση του υπουργείου ως αυτόνομου και η ένταξη κάποιων διευθύνσεών του στο υπουργείο Παιδείας. Συνεχείς συνελεύσεις και πορείες των εργαζομένων και συμπαράσταση από άλλους, προμηνύουν επιπλέον ζόρια για την κυβέρνηση.

Η σχεδιαζόμενη μετακόμιση του ΥΠΑΑΤ στο κτίριο «ΚΕΡΑΝΗΣ» (ανήκει στο ΤΑΙΠΕΔ και βρίσκεται στου Ρέντη, 9 στάσεις λεωφορείου με οποιοδήποτε μέσο σταθερής τροχιάς), παρά τη συνειδητή υποτίμηση από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΑΝ.ΕΛ) όλων των σωματείων και ομοσπονδιών που αφορά (στενό υπουργείο και εποπτευόμενοι φορείς), έγινε δυνατό να προκαλέσει στάση εργασίας και συγκέντρωση εργαζομένων έξω από την οικονομική υπηρεσία του ΥΠΑΑΤ, τη μέρα και ώρα που έληγε η προθεσμία κατάθεσης προσφορών για τη μεταφορά. Αυτό, βέβαια, με την πίεση (συνεχείς ανακοινώσεις, μέηλ σε συναδέλφους, τηλέφωνα στα σωματεία) του νεοσυσταθέντος ΣΥΡΙΖΑ ΥΠΑΑΤ-Φορέων και  Περιφερειακών δομών και της παράταξης που συμμετέχει, μαζί με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ανένταχτους εργαζόμενους (Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο ΥΠΑΑΤ).

Η συζήτηση σε οποιαδήποτε συγκέντρωση εργαζομένων δεν γίνεται να περιοριστεί σε ένα θέμα, αλλά αναγκάζει τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές να τοποθετηθούν για τις απολύσεις, «αξιολογήσεις» κλπ. Έτσι στο ΔΣ του ενιαίου συλλόγου αποφασίστηκε, επιτέλους, γενική συνέλευση των εργαζομένων του ΥΠΑΑΤ στις 3 Απρίλη και πριν από αυτό συνελεύσεις ανά κτίριο.

Η Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο ΥΠΑΑΤ έχει στείλει κείμενο-κάλεσμα σε όλες τις παρατάξεις της Αριστεράς στο δημόσιο, στο συντονισμό του δημοσίου και στο συντονιστικό των φορέων ενάντια στις εφεδρείες, για να συνδιοργανωθεί μια μεγάλη εκδήλωση-συζήτηση για τα οργανογράμματα και να συντονιστούμε όλοι οι... συντονισμοί, για τις 27 ή 28 Μάρτη, στο κέντρο της Αθήνας.

Η ΑΔΕΔΥ προσανατολίζεται για μεγάλο συλλαλητήριο στις 7 Απρίλη!

Δημόσιος και ιδιωτικός τομέας μαζί, σε κάθε γειτονιά (με επιτροπές αγώνα, λαϊκές συνελεύσεις) μπορούν να συνεργαστούν για να μπλοκάρουν τις επιθέσεις ενάντια στους εργαζόμενους.

Όπως αναφέρει και ο Χάρης Σμυρνιώτης (πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στο ΙΓΜΕ): «Στο επίκεντρο των διεκδικήσεων των ταξικά προσανατολισμένων συνδικάτων θα πρέπει να βρίσκονται: Η υπογραφή νέας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, αλλά και κλαδικών Συμβάσεων, να μην περάσουν νέα και να καταργηθούν παλαιότερα χαράτσια, άμεσα μέτρα προστασίας των ανέργων. Επίσης θα πρέπει να σταματήσουν να βρίσκονται στο στόχαστρο και οι δημόσιοι υπάλληλοι με τις απολύσεις, την «αξιολόγηση» και τις διαθεσιμότητες, τις μειώσεις των μισθών που κάθε μέρα θα γίνονται ακόμα πιο αισθητές με το μισθολόγιο - φτωχολόγιο του Ν. 4024. Τέλος, ο αγώνας κατά της καταστολής είναι προϋπόθεση για την οργάνωση της πάλης του λαού σε κάθε κλάδο, σε κάθε επιχείρηση, είναι ένα μετερίζι που δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί από τα συνδικάτα».