Η  αύξηση των γυναικοκτονιών, των σεξουαλικών παρενοχλήσεων στους χώρους εργασίας και τις σχολές το τελευταίο διάστημα, η φτώχεια που εξαπλώνεται και η υποβάθμιση του κράτους πρόνοιας δυσκολεύουν την καθημερινότητά μας.

Ο θυμός μας μεγαλώνει, όσο καταλαβαίνουμε ότι αυτή η κατάσταση θα χειροτερεύει από τις συνεχιζόμενες πολιτικές λιτότητας. Και μεγαλώνει περισσότερο, όταν αρχίζουν να αμφισβητούνται κατακτήσεις 50 χρόνων. Όλο και περισσότερο αναδεικνύεται η υπογεννητικότητα και η ακροδεξιά αρχίζει να αμφισβητεί το δικαίωμα στην ελεύθερη και δωρεάν άμβλωση. Αλλά και η προστασία της μητρότητας αρχίζει να καταστρατηγείται μετά την τελευταία θετική γνωμοδότηση της ΕΕ για απολύσεις των εγκύων γυναικών.
Παρόμοια κατάσταση απλώνεται σε όλο το δυτικό κόσμο, με τη βαρβαρότητα να κυριαρχεί για τις γυναίκες των υποανάπτυκτων χωρών. Η ανάγκη να φανεί η οργή μας, να γίνει ορατός ο θυμός γέννησε το σύνθημα της πολλαπλής απεργίας, απεργία από την εργασία, τις δουλειές στο σπίτι, την κατανάλωση. Είναι ένα σύνθημα που αγκαλιάστηκε  πέρυσι από 6 εκατομμύρια γυναίκες και άντρες στο Ισπανικό κράτος και φιλοδοξούμε να το εξαπλώσουμε και στη χώρα μας
Έτσι στις 21 Μάρτη στη Θεσσαλονίκη γεννήθηκε η «Συνέλευση Γυναικών 8 Μάρτη» σαν εργαλείο για το μπόλιασμα αυτής της πρότασης στην πόλη μας. Περίπου 25 γυναίκες όλων των ηλικιών και από αρκετές πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες συζήτησαν τους τρόπους για να γίνει γνωστή η πολλαπλή απεργία και να έχουμε μια μαζική διαδήλωση.
Αποφασίσαμε να απευθυνθούμε στη νεολαία –ήδη η προκήρυξή μας και η αφίσα μας διακινούνται σε σχολεία και στο πανεπιστήμιο– και σε εργαζόμενες, με ομιλίες που έχουν προγραμματιστεί σε χώρους δουλειάς (όπως εποπτείες καθαριότητας του δήμου). Αλλά και στην αγορά, όπου μαζί με το νέο δημοτικό σχήμα «Η Πόλη Ανάποδα» μοιράσαμε εκατοντάδες τρικάκια.
Τέλος εκφράστηκε από όλες η ανάγκη να παραμείνει η συνέλευση εργαλείο για τη συνέχεια και να αποδείξουμε ότι δεν ήρθαμε ακόμη μια φορά να διαδηλώσουμε εθιμοτυπικά .
Δυστυχώς το τοπικό τμήμα της ΑΔΕΔΥ δεν υλοποιεί την απόφαση για στάση εργασίας, παρά το αίτημά μας. Έτσι καλούμε με άλλες συλλογικότητες το βράδυ της Παρασκευής 8 Μάρτη στις 6.30 μμ στο άγαλμα Βενιζέλου να διαδηλώσουμε μαζικά και ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία, τη διάλυση του κοινωνικού κράτους και κατά των γυναικοκτονιών. Να είμαστε όλες και όλοι εκεί!