Είναι μεγάλο το Δημόσιο;

εργασία / Θοδωρής Πατσατζής / 27.11.2012

Οι πριν το 2010 νεοφιλελεύθερες, αλλά και οι μετά το 2010 μνημονιακές κυβερνήσεις έχουν θέσει ως στόχο εδώ και 20 σχεδόν χρόνια τη μείωση θέσεων εργασίας στον δήθεν τεράστιο δημόσιο τομέα.

Για χρόνια διόγκωναν προπαγανδιστικά αυτό το μύθο και φόρτωναν όλα τα «κακά» στο Δημόσιο, για να δικαιολογήσουν την υπολειτουργία σχολείων, νοσοκομείων, αλλά και πολλών δημόσιων υπηρεσιών που παρουσίαζαν τραγικές ελλείψεις προσωπικού. Άλλοτε πάλι για να υποστηρίξουν γιατί χρειάζεται να ιδιωτικοποιηθούν οι δημόσιοι οργανισμοί.
Τα τελευταία δυόμισι χρόνια προσπαθούν να μας πείσουν, πάντα με τη βοήθεια των μεγάλων ΜΜΕ, ότι ο «τεράστιος» δημόσιος τομέας φταίει και για την κρίση.

Ο στόχος τους είναι διπλός. Και να αποποιηθούν τις ευθύνες τους για τη δημιουργία της κρίσης και να οδηγήσουν την κοινωνία σε τέτοιο αυτοματισμό, ώστε να μπορέσουν να απολύσουν ελεύθερα όσους εργαζόμενους θέλουν από το δημόσιο. Δυστυχώς γι’ αυτούς, οι τρόποι που επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν για την επίτευξη των στόχων τους γυρίζουν μπούμερανγκ στο κεφάλι τους.

Στοιχεία
Τον περασμένο Αύγουστο ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Α. Μανιτάκης, έδωσε στη δημοσιότητα τα στοιχεία της απογραφής των δημοσιών υπαλλήλων. Σύμφωνα με αυτά, ο συνολικός αριθμός του προσωπικού του Δημοσίου, των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ α΄και β΄βαθμού, που υπηρετούσε ως τις 19.7.2012 φτάνει τους 665.740 υπαλλήλους. Από αυτούς μόνιμοι είναι οι 574.556, οι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου είναι 54.906, οι υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου ανέρχονται σε 31.148, οι συμβασιούχοι έργου σε 4.419 και οι ωρομίσθιοι και ημερομίσθιοι σε 711.

Ο ίδιος υπουργός, πριν λίγες μέρες στη βουλή, παραδέχθηκε ότι με τις 40.000 συνταξιοδοτήσεις, που αναμένονται ως το τέλος του 2012, οι δημόσιοι υπάλληλοι μόλις που θα ξεπερνούν τους 600.000. Αν συνυπολογίσουμε στρατιωτικούς, παπάδες και αστυνομικούς, τότε οι υπάλληλοι που μένουν για να εξυπηρετούν τις καθημερινές μας ανάγκες είναι ελάχιστοι.

Για να υπερτονίσει μάλιστα την επιτυχία των μνημονιακών πολιτικών, δήλωσε ότι από το 2009 μέχρι σήμερα οι θέσεις εργασίας στο δημόσιο έχουν μειωθεί κατά 400.000. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία τρία χρόνια ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων έχει μειωθεί κυρίως μέσω των συνταξιοδοτήσεων, αφού χιλιάδες εργαζόμενοι, βλέποντας τις μεγάλες περικοπές στους μισθούς τους και τις αλλαγές στο ασφαλιστικό που προβλέπουν τα μνημόνια, προτίμησαν να πάρουν τη σύνταξή τους.

Παρ’ όλα αυτά τα επίσημα στοιχεία τον διαψεύδουν. Ποτέ το Δημόσιο δεν είχε τόσο πολλούς εργαζόμενους. Ο αριθμός τους το 2008, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, ήταν 698.000 και το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων στο συνολικό εργατικό δυναμικό της χώρας δεν ξεπερνούσε το 14,1%. Ποσοστό πολύ μικρότερο από πολλές χώρες της ΕΕ.

Ανάγκες
Για όσους πάλι αυξάνουν το νούμερο, προσθέτοντας τους εργαζόμενους των ΔΕΚΟ, να θυμίσουμε ότι οι μισθοί αυτής της κατηγορίας εργαζομένων, που γενικώς δουλεύουν για το δημόσιο, δεν πληρώνονται από το δημόσιο. Σε πολλές από αυτές μάλιστα το κράτος δεν συμμετέχει καθόλου στην οικονομική λειτουργία τους, λόγω μετοχοποιήσεων και ιδιωτικοποιήσεων.

Θέλουμε Δημόσιο που να εξυπηρετεί τις ανάγκες μας και αυτό δεν το είχαμε ούτε πριν την κρίση. Σε αυτό δεν έφταιγε ο τεράστιος δημόσιος τομέας, αλλά το γεγονός ότι και τότε όπως και τώρα είναι σχεδιασμένος να λειτουργεί με κέντρο την αύξηση των κερδών των καπιταλιστών. Σε αυτό χρειάζεται να αντισταθούμε, ξεκινώντας από το να προσφέρουμε την αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους του Δημοσίου, που αντιστέκονται στις διαθεσιμότητες-απολύσεις.