Με τις περικοπές δαπανών που προωθεί ο Λοβέρδος σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας υγείας και ασφάλισης, καταδικάζει σε κατάρρευση όλο το σύστημα υγείας. Η πρεμιέρα του ΕΟΠΥΥ σηματοδοτεί χειρότερες παροχές, κλεισίματα νοσοκομείων, ελλείψεις φαρμάκων κλ. Οι κινητοποιήσεις γιατρών του ΙΚΑ, φαρμακοποιών αλλά κυρίως των εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία δείχνουν το δρόμο για να σώσουμε (και να καλυτερέψουμε) το Δημόσιο Σύστημα Υγείας.

Παρά τις καθημερινές τηλεοπτικές παραστάσεις του Λοβέρδου, του Κουτρουμάνη και των λοιπών υποστηρικτών της μνημονιακής βαρβαρότητας, που διαφημίζουν με τυμπανοκρουσίες το δήθεν «νοικοκύρεμα» του χώρου της Υγείας-Πρόνοιας, το μόνο που επιδιώκουν είναι να υποβαθμίσουν τα δημόσια νοσοκομεία και να συρρικνώσουν τις δημόσιες παροχές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, με διπλό στόχο. Αφενός να θυσιαστούν οι πολύτιμες υπηρεσίες υγείας στο όνομα της αποπληρωμής των τοκογλυφικών δανείων, αφετέρου να στηριχτεί η κερδοφορία των μεγάλων ιδιωτικών μονάδων υγείας και οι φαρμακοβιομηχανίες.

 

Έτσι, από την αρχή του έτους έκανε πρεμιέρα ο περίφημος Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), με γερό τσεκούρι στις δαπάνες περίθαλψης μισθωτών, συνταξιούχων και ανέργων, απλήρωτους λογαριασμούς σε γιατρούς και φαρμακοποιούς και υποχρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων. Σε συνδυασμό με τα κλεισίματα νοσοκομείων, τις καταργήσεις-συγχωνεύσεις τμημάτων, τις δραματικές ελλείψεις σε υγειονομικούς και υλικά (βλ. διπλανές στήλες) μιλάμε για πραγματική συνταγή διάλυσης της δημόσιας υγείας που, σε συνθήκες πρωτοφανούς φτώχειας και ανεργίας, θα κοστίσει ανθρώπινες ζωές.    

Από τη μεριά τους οι γιατροί του ΙΚΑ πραγματοποιούν επαναλαμβανόμενες πανελλαδικές 24ωρες απεργίες από τις 9 έως τις 13 Ιανουαρίου, με κεντρικό αίτημα την κατοχύρωση εργασιακών, ασφαλιστικών και μισθολογικών προβλέψεων στον ΕΟΠΥΥ. Οι ιδιώτες γιατροί, με απόφαση του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ), απείχαν από τα ιατρεία τους μέχρι και την Τρίτη 10 Ιανουαρίου, ενώ οι νοσοκομειακοί γιατροί απείχαν από τα Εξωτερικά Ιατρεία, ζητώντας πάγωμα των περικοπών στο ειδικό ιατρικό μισθολόγιο και θα καθορίσουν την περαιτέρω στάση τους σε νέα συνεδρίαση της ΟΕΝΓΕ, στις 12/1.

Φάρμακα

Οι περικοπές για δημόσια φαρμακευτική δαπάνη θα φτάσουν φέτος το 1,3 δισ. ευρώ. Εξαιτίας της στάσης πληρωμών από τα ασφαλιστικά ταμεία και της πιεστικής πίστωσης (μόνο ένα μήνα) από τις φαρμακευτικές εταιρείες και αποθήκες, οι φαρμακοποιοί προχώρησαν σε 48ωρη απεργία και ανέστειλαν από την 1/1/12 την πίστωση στους ασφαλισμένους, οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν το σύνολο της αξίας των φαρμάκων που αγοράζουν!
Η κυβερνητική αδιαφορία, που μόνο για τις τράπεζες έχει χρήματα, οδηγεί στο κλείσιμο τα μικρά φαρμακεία και αναγκάζει άνεργους, χαμηλοσυνταξιούχους και εργαζόμενους να επωμίζονται το δυσβάστακτο κόστος. Τελικά ο ΕΟΠΥΥ θα πληρώσει 200 εκατ. ευρώ για παλαιές οφειλές του ΙΚΑ, του ΟΠΑΔ και του ΟΑΕΕ, αλλά τα υπόλοιπα θα εξοφληθούν μέχρι τα τέλη του ερχόμενου Μαρτίου, όταν και αν εκταμιευτεί η 7η δόση από την τρόικα.

Και όλα αυτά ενώ ήδη εκατοντάδες φάρμακα βγήκαν από τη λίστα, εξαιρέθηκαν δηλαδή από την κάλυψη των ασφαλιστικών ταμείων και οι ασθενείς αντί να πληρώνουν το 25% ή το 10% της συμμετοχής τους, πληρώνουν τώρα το 100% της τιμής του φαρμάκου. Συνολικά οι ασθενείς επιβαρύνθηκαν το 2011 με 153 εκατ. ευρώ για φαρμακευτική δαπάνη από την τσέπη τους και μάλιστα σε περίοδο με άγριες περικοπές μισθών.

Για τη διαβόητη επιστροφή στα ασφαλιστικά Ταμεία (Rebate) από τις υπερτιμολογήσεις των  φαρμακοβιομηχανιών, που «κοκορεύεται» συνεχώς ο Λοβέρδος (περίπου 262 εκατ. ευρώ), μέχρι τον Νοέμβριο του 2011 δεν είχε εισπραχθεί ούτε ένα ευρώ. Επιπλέον οι εταιρείες φαρμάκων δεν αυξάνουν την πίστωση στα φαρμακεία και κατά δήλωσή τους «δεν επιθυμούν να αναλάβουν μέρος της επισφάλειας, η οποία χαρακτηρίζει τις οικονομικές συναλλαγές στη χώρα».

ΕΟΠΥΥ

Ο προϋπολογισμός του ΕΟΠΥΥ είναι μειωμένος κατά 800 εκατ. ευρώ και τα χρέη του προς ιδιώτες γιατρούς, φαρμακοποιούς, νοσοκομεία του ΕΣΥ, προμηθευτές, ιδιωτικές κλινικές και ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα, ξεπερνούν τα 2 δισ. ευρώ. Συγκεκριμένα, προβλέπεται κρατική επιδότηση ύψους 0,6% του ΑΕΠ για τον ΕΟΠΥΥ, που θα καλύπτει 10 εκατομμύρια ασφαλισμένους, όταν στο ΙΚΑ, με τους μισούς ασφαλισμένους, η επιδότηση ήταν 1,4% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει ότι τα «κουρεμένα» και λεηλατημένα ασφαλιστικά ταμεία θα οδηγηθούν σε νέες περικοπές παροχών και αύξηση των εισφορών εργαζομένων και συνταξιούχων, λόγω της μειωμένης κρατικής στήριξης. Αυτή την επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων ονομάζουν μείωση της «σπατάλης».

Ήδη έχει δημιουργηθεί ένα απίστευτο μπάχαλο για το ποιοι γιατροί είναι συμβεβλημένοι με το νέο οργανισμό. Τα υπουργείο κάνει λόγο για 5.000 γιατρούς που ήδη εντάχθηκαν, οι οποίοι θα αμείβονται με 1.500-1.600 ευρώ. Οι ιατρικοί σύλλογοι όμως κάνουν λόγο για περιορισμούς στο δικαίωμα συνταγογράφησης και αμοιβές των 700 ευρώ.  Σε κάθε περίπτωση αντί για το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν υγεία για όλους, οι ασθενείς θα υποστούν τις δραστικές περικοπές στην παροχή υπηρεσιών Υγείας, εργαστηριακών εξετάσεων, φαρμάκων, υγειονομικού υλικού, επιδομάτων κ.λπ., με αύξηση της συμμετοχής τους στις πληρωμές για αυτές τις υπηρεσίες είτε στο δημόσιο τομέα (που εμπορευματοποιείται όλο και περισσότερο) είτε άμεσα στον ιδιωτικό τομέα, που φαίνεται να «παίρνει ανάσα» από την πολιτική Λοβέρδου.

Ταμεία

Παράλληλα η κυβέρνηση Παπαδήμου, με μπροστάρη τον πρώην εργατοπατέρα Κουτρουμάνη, ετοιμάζει νέο «μαχαίρι» στις επικουρικές συντάξεις και καινούργια λεηλασία των αποθεματικών των ταμείων μέσω της ενοποίησης των πέντε μεγαλύτερων επικουρικών ταμείων, που θα καλύπτουν 1,5 εκατ. συνταξιούχους και σε πρώτη φάση θα περιλαμβάνουν το ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ, το ΤΕΑΔΥ, το ΤΑΥΤΕΚΩ (πρώην ΔΕΚΟ), το ΕΤΑΤ (τραπεζοϋπάλληλοι) και το ΤΕΑΙΤ (υπαλλήλων ιδιωτικού τομέα). Για μια φορά ακόμα δηλαδή επιδιώκουν να χρηματοδοτήσουν τα ταμεία από την τσέπη των ασφαλισμένων, όταν η εισφοροδιαφυγή των αφεντικών οργιάζει: μόνο στο ΙΚΑ φτάνει τα 6 δισ. ευρώ.
Σε συνδυασμό με την αχαλίνωτη ανεργία, την μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των επιχειρήσεων και το τζογάρισμα σε ομόλογα, τα ασφαλιστικά ταμεία οδηγούνται μαθηματικά σε ανεπανόρθωτες απώλειες και η κοινωνική ασφάλιση σε κατάρρευση.