Η μεγάλη απεργία των δικηγόρων

εργασία / Σαράντης Θεοδοσίου / 06.03.2012

Τρεις εβδομάδες αποχή (και συνεχίζεται…), η μαζικότερη γενική συνέλευση της τελευταίας εικοσαετίας με συμμετοχή πάνω από 1.500 δικηγόρους, αγωνιστικές αποφάσεις, κατάληψη του κτιρίου του δικηγορικού συλλόγου, μικροφωνική, ανοιχτή και μαζική απεργιακή επιτροπή, αυθόρμητες πορείες, αποκλεισμός των δικαστηρίων.

Και όλα αυτά κόντρα στην προσπάθεια της ηγεσίας του συλλόγου για την εκτόνωση και το χειρισμό της διάχυτης δυσαρέσκειας και των αγωνιστικών διαθέσεων της πλειοψηφίας και με διαπραγματεύσεις πίσω από κλειστές πόρτες και ματαίωση πραξικοπηματικά της νέας Γενικής Συνέλευσης που είχε αποφασιστεί για τις 23 Φλεβάρη .

Η γενικευμένη επίθεση του μνημονίου δεν μπορούσε να αφήσει ανέπαφο το χώρο της δικαιοσύνης. Γιατί, όπως είναι προφανές, η επίθεση δεν αποσκοπεί στη μείωση των αμοιβών και την αύξηση της ανταγωνιστικότητας στο δικηγορικό επάγγελμα. Ο πραγματικός στόχος είναι η εξυπηρέτηση των μεγάλων δικηγορικών εταιριών και λίγων μεγαλοδικηγόρων. Η μεγάλη πλειοψηφία των δικηγόρων οδηγείται είτε στην έξοδο από το επάγγελμα είτε στην υπαλληλοποίηση με εξοντωτικές συνθήκες εργασίας, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, δεδομένου ότι ρητά δεν εφαρμόζεται το εργατικό δίκαιο στις επαγγελματικές σχέσεις μεταξύ δικηγόρων.

Η μέθοδος είναι απλή: διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων και εκτίναξη των ασφαλιστικών εισφορών, εισαγωγή ΦΠΑ, τέλη επιτηδεύματος, υπέρογκο τεκμαρτό φορολογητέο εισόδημα, συρρίκνωση της ύλης και του εισοδήματος.

Ειδικά τώρα που ξεκινάει το μεγάλο τους φαγοπότι, θέλουν να αποτρέψουν ακόμα και το παραμικρό ενδεχόμενο πιθανής απόκλισης από την εφαρμογή των επιλογών τους από δικαστικές αποφάσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι τώρα που καταπατούνται όλες οι κατακτήσεις των τελευταίων δεκαετιών και που όλο και περισσότεροι αναγκάζονται να προσφύγουν στα δικαστήρια, ψηφίζεται το νέο νομοσχέδιο για τη δικαιοσύνη, όπου προβλέπεται κατακόρυφη αύξηση του κόστους πρόσβασης στη δικαιοσύνη και υποβάθμιση των όρων διεξαγωγής της δίκης σε βάρος των αδύναμων στρωμάτων. Τουλάχιστον πρέπει να τους αναγνωρίσουμε κάτι: ότι βοήθησαν να συνειδητοποιήσει και ο πιο δύσπιστος ότι η επίθεση σε έναν κλάδο πλήττει συνολικά όλη την κοινωνία και ότι μόνο με συντονισμένο αγώνα μπορούμε να τους ανατρέψουμε.