Τα συνδικάτα καλούν σε νέα πανεργατική απεργία στις 6 Νοέμβρη. Για την ώρα το κάλεσμα έχει την περιορισμένη δυναμική της γραφειοκρατικής συνδικαλιστικής ηγεσίας. Όμως όλα μπορεί και πρέπει να εξελιχθούν διαφορετικά.

Η απεργία στα πανεπιστήμια, ενάντια στις μαζικές απολύσεις διοικητικών υπαλλήλων, είναι καρφί στο μάτι της κυβέρνησης και της τρόικας (σελ. 16).

Στα σχολεία, παρά την αναστολή της απεργίας της ΟΛΜΕ, ο κλάδος των εκπαιδευτικών αποδεικνύει ότι δεν αισθάνεται ηττημένος: Στις 31 του Οκτώβρη θα διαδηλώσει, διαμηνύοντας ότι η αντίσταση στην εκπαίδευση συνεχίζεται.

Στα νοσοκομεία οι νοσηλευτικοί βρίσκονται σε καθημερινή δράση, παρά τις διαδοχικές προβοκάτσιες του Άδ. Γεωργιάδη και των ΜΜΕ.
Οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ αντέχουν σε ένα «μαραθώνιο» αντίστασης και η διαβόητη ΔΤ φυτοζωεί, παρά τις προσπάθειες του Καψή και των καναλαρχών.

Και μπροστά στο εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα παρουσιάζεται η νέα πρόκληση. Ο προϋπολογισμός του 2014. Ένα σχέδιο-λαιμητόμος που εμπεριέχει νέα μέτρα λιτότητας τουλάχιστον 5 δισ. ευρώ (περικοπές σε μισθούς, ασφάλιση, περίθαλψη), χωρίς να συνυπολογιστεί η απώλεια εισοδήματος που θα επιφέρει η αύξηση της φορολογίας.

Σε αυτές τις συνθήκες, η συνένωση των τμημάτων της εργατικής αντίστασης είναι παράγοντας αποφασιστικής σημασίας. Μπορεί να δώσει μήνυμα για προοπτική νίκης στον ιδιωτικό τομέα, όπου μέσα στην κόλαση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας πυκνώνουν οι, τάχα, «μικρές», αλλά ηρωικές και πολύτιμες αντιστάσεις (σελ. 4,5).

Η δύναμη αυτή είναι η μοναδική που μπορεί να χτίσει ραχοκοκαλιά για τη γενικότερη κοινωνική οργή και αντίσταση: για το αντιφασιστικό κίνημα, για τις νεολαιίστικες δράσεις, για τους ανέργους και τους απολυμένους.

Είναι η δύναμη που μπορεί να ανατρέψει την κυβέρνηση Σαμαρά και να ανοίξει το δρόμο για την ακύρωση της μνημονιακής λιτότητας.
Στις 6 Νοέμβρη, όλοι στην απεργία!  Όλοι στους δρόμους!