Θέλουμε δημόσιο για τις ανάγκες μας!

εργασία / Κατερίνα Γιαννούλια / 12.10.2011

Τώρα που η επίθεση της κυβέρνησης προς τους εργαζόμενους κορυφώνεται, χτυπώντας αλύπητα προς όλες της κατευθύνσεις (δημόσιο, ιδιωτικό τομέα, ειδικά μισθολόγια, μεσαία κατηγορία, ελεύθερους επαγγελματίες), υπάρχει ίσως μεγαλύτερη ψυχραιμία να εξετάσουμε όλοι αν πραγματικά είναι υπεύθυνοι οι δημόσιοι υπάλληλοι (ΔΥ) για τη μεγάλη κρίση που ζούμε. Αυτή η μαύρη προπαγάνδα τα τελευταία χρόνια μεταδίδεται με τέτοια μανία και τόση επιμονή, που κάποιοι συνάδελφοί μας την πίστεψαν.

Ψέματα
Μίχαλοι, Λοβέρδοι και παρατρεχάμενοι μεγαλοδημοσιογράφοι συνεχίζουν τα συνειδητά ψέματα ότι «1.000.000 ΔΥ σπαταλούν τα λεφτά του Έλληνα φορολογούμενου», σαν μην έγινε η απογραφή πληθυσμού.

Παρόλο που η απογραφή του 2010 έγινε με τρόπο ώστε να εμφανίζονται αυξημένα τα νούμερα, ο αριθμός που προέκυψε ήταν 761.317, για τις 31/12/2010, ενώ… μόλις μια μέρα μετά, την 1/1/2011, ο αριθμός αυτός μειώθηκε στα 742.254 άτομα. Αυτό συνέβη επειδή άρχισε να ισχύει ο «Καλλικράτης» στους δήμους, ενώ στην απογραφή είχαν συμπεριλάβει και τους αιρετούς, οι οποίοι και ελαττώθηκαν και δεν βαρύνουν το κόστος μισθοδοσίας του δημοσίου.

Λίγη υπομονή και παρατηρητικότητα αν διαθέτουμε, θα δούμε στον πίνακα της μελέτης (παρακάτω), που το δημόσιο παρήγγειλε και διενήργησαν η ICAP και  Hay Group, πολύ ενδιαφέροντα πράγματα.

Η «δημιουργική λογιστική» προσέθεσε τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς στην κατηγορία της κεντρικής διοίκησης, παρόλο που δεν πρόκειται για μόνιμους υπαλλήλους. Και αυτό αναφέρεται στις επεξηγήσεις των μελετητών.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι (κατά την 1/1/2011) 513.351 εργαζόμενοι, ενώ τα σώματα ασφαλείας, μαζί με κληρικούς και στρατιωτικούς είναι άλλες 164.764 άνθρωποι. Και αν σταματήσουμε να μετράμε με «νούμερα» και μεταφερθούμε στην αληθινή ζωή, χιλιάδες εργαζόμενοι θα λείπουν όχι μόνο από τον πίνακα, αλλά και από τις υπηρεσίες τους.

Πραγματικότητα
Γι’ αυτό ερήμωσε το ΙΚΑ που το μισό του προσωπικό ήταν εργαζόμενοι με stage, γι’ αυτό θα κλείσουν τα ΚΕΠ που εξυπηρετούν χιλιάδες ανθρώπους, όταν απολυθούν κι άλλοι συμβασιούχοι, γι’ αυτό άνθρωποι της τρίτης ηλικίας θα μείνουν χωρίς τη «Βοήθεια στο Σπίτι», γι’ αυτό δεν θα έχουμε τρένα και λεωφορεία, δημοτικούς υπαλλήλους, τέχνη και επιστήμη της προκοπής, ασφάλεια και ποιότητα, λόγω των απολύσεων μέσω εφεδρείας.

Στην αληθινή ζωή επίσης και κυριολεκτικά στο… πετσί μας διαπιστώνουμε, ή ήδη έχουμε νιώσει, τη μοναδική αύξηση ποσοστού που παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο πίνακα. Από το 2009 έως το 2011, τα σώματα ασφαλείας αυξήθηκαν κατά 5% και οι στρατιωτικοί κατά 2,1%. Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική κοινωνία, την ώρα της απίστευτης κρίσης, διαθέτει 71.446 ανθρώπους στα σώματα ασφαλείας και 82.897 στο στρατό. Δηλαδή τουλάχιστον το ένα τέταρτο του τακτικού δημόσιου προσωπικού είναι αστυνομία και στρατός!

Ο ΟΟΣΑ δίνει ποσοστό της δημόσιας διοίκησης στην Ελλάδα 7,9% επί του συνολικού εργατικού δυναμικού, το 2008. Το χαρακτηρίζει μάλιστα ως το χαμηλότερο μεταξύ των χωρών του. Πράγματι, αφού ο μέσος όρος στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι το 15%, ενώ χαμηλότερα από την Ελλάδα βρίσκεται μόνο η Κορέα και η Ιαπωνία. Το 30% για Νορβηγία και Δανία είναι αληθινό (πηγή http://www.oecd.org/dataoecd/60/3/48214177.pdf).

Αν αναλογιστεί κανείς ότι «κανονικά» φέτος για μισθούς στο δημόσιο τομέα θα έδιναν 22,6 δισ. ευρώ και ότι, με τη διάλυση του δημόσιου τομέα που νομοθετούν, τελικά για μισθούς και συντάξεις μαζί θα δοθούν 16,78 δισ. ευρώ, αλλά την ίδια ώρα διαλέγουν να δώσουν από τα λεφτά του… ίδιου «έλληνα φορολογούμενου» 17,9 δισ. ευρώ για τόκους και 863 εκατ. ευρώ για να καλύψουν τις απατεωνιές της Proton Bank, τότε καταλαβαίνουμε απολύτως, γιατί τα μεγάλα ΜΜΕ και τα κόμματα εξουσίας κρύβουν και παραποιούν τόσο πολύ τα στοιχεία για το δημόσιο. Γιατί, αν τα συνδέσει κάποιος νοήμων άνθρωπος, θα βγει να τους κυνηγήσει και δεν θα μαζεύεται πίσω με τίποτα. Κι ας είναι… ιδιωτικός υπάλληλος.