Μετά το πολύμηνο «κρυφτούλι», η κυβέρνηση συμμορφώθηκε –για άλλη μια φορά– με τις απαιτήσεις των δανειστών και παρουσίασε τα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου που είναι για ιδιωτικοποίηση. Την ίδια ώρα όμως, οι εργαζόμενοι στα λιμάνια και τις συγκοινωνίες ξεκίνησαν τις εργατικές αντιστάσεις στην πολιτική του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας.

Με μια πράξη που δεσμεύει την κυβέρνηση και αδειάζει τους «γκρινιάρηδες» υπουργούς που μιλούσαν μόνο για 9 «αποκρατικοποιήσεις», δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ η λίστα με το πλάνο ιδιωτικοποιήσεων που είχε εγκρίνει τον περασμένο Απρίλη το ΤΑΙΠΕΔ και θα υλοποιήσει το επόμενο διάστημα, λειτουργώντας ως θυγατρική του νέου Υπερ-ταμείου. Σε αυτή περιλαμβάνονται το 17% της ΔΕΗ, το 35% των ΕΛΠΕ, το 65% της ΔΕΠΑ, το 23% της ΕΥΑΘ, το 11% της ΕΥΔΑΠ, το 90% των δικαιωμάτων ψήφου των ΕΛΤΑ, το 10% του ΟΤΕ, μαζί φυσικά με όσες εκποιήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη. Δηλαδή το 30% του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος, την ολοκλήρωση των ιδιωτικοποιήσεων των περιφερειακών αεροδρομίων, του Ελληνικού, του Αστέρα Βουλιαγμένης, της Αφάντου, του ΔΕΣΦΑ, του ΟΛΠ, του ΟΛΘ, της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, της Εγνατίας Οδού και δεκάδων οικοπέδων, παραλιών, δασών, ιαματικών λουτρών κ.α.
Το πλάνο του Πιτσιόρλα μιλά για 2,5 δισ. έσοδα το 2016 και 2,2 δισ. ευρώ για το 2017. Ποσά που σε μεγάλο ποσοστό θα καταλήξουν στην πληρωμή του παράνομου κρατικού χρέους, παραχωρώντας ασφαλές πεδίο κερδοφορίας σε ντόπιους και διεθνείς καπιταλιστές. 
Επίσης, στα επιπλέον προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της περίφημης «αξιολόγησης» περιλαμβάνονται η έγκριση από τη βουλή της αναθεωρημένης συμφωνίας για το Ελληνικό μέχρι τέλη του μήνα (υπεγράφη το «σύμφωνο κατανόησης» μεταξύ της κυβέρνησης και της Lamda Development του Ομίλου Λάτση), η ένταξη του 5% του ΟΤΕ στο ΤΑΙΠΕΔ και η θέσπιση του ακαταδίωκτου για τα μέλη της διοίκησης του νέου Υπερ-ταμείου.
Μέλη της Πρωτοβουλίας Πολιτών κατά του Υπερταμείου Υφαρπαγής της Δημόσιας Περιουσίας και της Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού, καθώς και πολλές προσωπικότητες της Αριστεράς (και όχι μόνο), έστειλαν εξώδικο στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο, για τη «μη νομιμότητα της μεταβίβασης του Ελληνικού στον Όμιλο Λάτση», χαρακτηρίζοντας «παράνομη, επιβλαβή για το Ελληνικό Δημόσιο και χωρίς κανένα πραγματικό δημοσιονομικό όφελος» την υπογραφή από την κυβέρνηση και την ψήφιση της σχετικής σύμβασης στη βουλή. 
Η κίνηση του ανακριτή να αφήσει ελεύθερα χωρίς περιοριστικούς όρους, τα 6 μέλη της προηγούμενης διοίκησης του ΤΑΙΠΕΔ, που κατηγορούνται για απιστία σε βάρος του Δημοσίου, προαναγγέλλει ακόμα μια υποχώρηση της κυβέρνησης στις ορέξεις των «θεσμών» και της προκλητικής ασυλίας που επιφυλάσσει για τους μάνατζερ-πωλητές της δημόσιας περιουσίας. 
Παράλληλα, κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια ποιες κρατικές συμμετοχές θα μεταφερθούν στη νέα Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών (ΕΔΗΣ), πέρα από τις 6 ΔΕΚΟ (ΟΑΣΑ, ΟΣΥ, ΟΣΕ, ΟΑΚΑ, ΕΛΤΑ, ΟΣΕ) που θα παίξουν το ρόλο «εγγύησης» για τα δάνεια του Μνημονίου 3. Μέχρι τον ερχόμενο Οκτώβρη πρέπει να έχει ολοκληρωθεί και η  πώληση του 20% του ΑΔΜΗΕ σε «στρατηγικό επενδυτή». 
Λιμάνια
Δυναμική απάντηση στα κυβερνητικά σχέδια ξεπουλήματος των λιμανιών Πειραιά και Θεσσαλονίκης δίνουν οι λιμενεργάτες. Με επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργίες από τις 26/5, τα σωματεία του χώρου επιχειρούν να μπλοκάρουν τη σύμβαση παραχώρησης μεταξύ Δημοσίου-Cosco και να διασφαλίσουν σταθερές θέσεις εργασίας με πλήρη δικαιώματα. Μάλιστα, την Τρίτη 31/5 συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Κλαυθμώνος και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς το κεντρικό ξενοδοχείο στο Σύνταγμα, όπου συνεδρίαζε η γενική συνέλευση των μετόχων του ΟΛΠ με σκοπό να εγκρίνει την αλλαγή του καταστατικού (ικανοποιώντας τις απαιτήσεις της COSCO, πριν γίνει η μεταβίβαση των μετοχών).
Τελικά, οι διοργανωτές της παράτυπης ΓΣ άλλαξαν το καταστατικό, αλλά ανέβαλαν την έγκριση της Σύμβασης Παραχώρησης για τις 10/6 , καθώς οι συγκεντρωμένοι επιχείρησαν να μπουν στο κτίριο με αποτέλεσμα να δεχτούν επίθεση από τα ΜΑΤ. Νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας προγραμματιζόταν την Τετάρτη 8/6 στον Πειραιά. 
Συγκοινωνίες
Παράλληλα, την Πέμπτη 31/5, οι εργαζόμενοι στο ΜΕΤΡΟ, τον ΗΣΑΠ και το Τραμ πραγματοποίησαν μαζικές γενικές συνελεύσεις για να οργανώσουν τον αγώνα τους ενάντια στην απόπειρα παράδοσης των δημόσιων αστικών συγκοινωνιών στο Υπερ-ταμείο των τοκογλύφων. Το σωματείο εργαζομένων στη λειτουργία του Μετρό (ΣΕΛΜΑ) αποφάσισε να εξουσιοδοτήσει το ΔΣ για κήρυξη απεργιακών κινητοποιήσεων διαρκείας, με πρόταση συντονισμού και προς τα υπόλοιπα σωματεία των συγκοινωνιών. Ανάλογη απόφαση έλαβε και η γενική συνέλευση της Ένωσης Εργαζομένων ΗΣΑΠ. Για την ώρα οι εργαζόμενοι στα Μέσα σταθερής τροχιάς προχωρούν σε τρίωρες στάσεις εργασίας από τις 6-17/6.
Στα λεωφορεία, δεν υπήρξε απόφαση, καθώς η διοίκηση του συνδικάτου ΟΑΣΑ για πρώτη φορά συγκάλεσε τη συνέλευση σε κλειστό γυμναστήριο στα… Άνω Λιόσια! Έτσι παρά το ότι συγκεντρώθηκαν 800 περίπου εργαζόμενοι, δεν υπήρξε απαρτία και φυσικά οι εκπρόσωποι της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας πρότειναν «διαβουλεύσεις με τον υπουργό», μήπως και εξαιρεθούν τα λεωφορεία από τη νέα εταιρία. Σε 24ωρη απεργία προχωρούν και οι μηχανοδηγοί της ΤΡΑΙΝΟΣΕ την Πέμπτη 9/6, ημέρα που θα βρίσκεται στην Αθήνα η ιταλική αντιπροσωπεία που έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για τις σιδηροδρομικές μεταφορές. 
Συντονισμός
Τα Συνδικάτα των λιμενεργατών, των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και όλων των υπό ιδιωτικοποίηση φορέων πρέπει να συντονίσουν τη δράση τους και να συμπορευτούν με τις κινηματικές συλλογικότητες για την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ, τις κινήσεις ενάντια στην πώληση των αεροδρομίων, την επιτροπή αγώνα του Ελληνικού, άλλες επιτροπές κατοίκων και τους μαχητικούς Δήμους, με στόχο μια ενωτική «ομπρέλα» που θα συγκεντρώσει όλες τις εργατικές-λαϊκές δυνάμεις και θα συγκροτήσει ένα μαζικό μέτωπο αντίστασης στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. Που θα διεκδικεί την ακύρωση όλων των ιδιωτικοποιήσεων και θα απαιτεί επανακρατικοποίηση όλων των ΔΕΚΟ με δημόσιο-εργατικό έλεγχο, οι οποίες θα λειτουργούν προς όφελος των κοινωνικών αναγκών, απέναντι στη νεοφιλελεύθερη λογική της «αγοράς» και «ανάπτυξης». 
Πρόκειται για καθήκον απαιτητικό, αλλά απολύτως απαραίτητο, που αναγκαστικά προϋποθέτει πρωτοβουλίες και συστηματική παρέμβαση από την Αριστερά. Με βάση αυτόν το στόχο, ήδη η Λαϊκή Ενότητα αποφάσισε να πρωτοστατήσει στην οικοδόμηση κινήματος ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και στη δημιουργία αντίστοιχης πανελλαδικής επιτροπής με τη συμμετοχή συνδικάτων, συλλογικοτήτων, κοινωνικών και πολιτικών οργανώσεων της Αριστεράς.