Τα νέα είναι… συγκλονιστικά: η 5η σύνοδος κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αφρικανικής Ένωσης, που διεξάγεται στις 30 και 31 Νοεμβρίου στο Αμπιτζάν στην Ακτή του Ελεφαντοστού, θα έχει βασικό της θέμα τη νεολαία.

Τα σαϊνια οι τεχνοκράτες και επικοινωνιολόγοι που διαμορφώνουν το προπαγανδιστικό υλικό και τις ομιλίες των μεγαλοσχημόνων σε τέτοιου είδους συνδιασκέψεις, «ανακάλυψαν» ότι το 60% του πληθυσμού των χωρών της Αφρικής είναι κάτω των 25 ετών. Ξέχασαν όμως να μας πουν ότι ένα τεράστιο ποσοστό εξ αυτών είναι άνεργοι και αποτελούν την εξαθλιωμένη εμπροσθοφυλακή της θάλασσας των φτωχών και περιθωριοποιημένων. 
Η ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος για να «πουλήσει» -εκτός από «ανάπτυξη δεξιοτήτων και δημιουργία θέσεων εργασίας», που εξάλλου είναι η ιστορική τους προσφορά στους λαούς της Αφρικής-, «ειρήνη και ασφάλεια» (με «ανθρωπιστικούς» βομβαρδισμούς όπως στη Λιβύη και αλλού), «δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα» (που… βασιλεύουν στην Αίγυπτο και στη συντριπτική πλειονότητα των χωρών της Αφρικής με τη φροντίδα εκλεκτών συμμάχων της Ε.Ε. και αναγνωρισμένων.. δημοκρατών όπως ο αιμοσταγής δικτάτορας της Αιγύπτου Σίσι), «μετανάστευση και κινητικότητα» (οργανώνοντας φονικές ενέδρες και πολύνεκρες επιδρομές κατά των μεταναστών στη Βόρεια Αφρική για να μην περάσουν στην Ευρώπη-«φρούριο»). 
Τέτοια είναι η ατζέντα της συνόδου, τέτοια και η αξία της: ένα όργιο προπαγάνδας και υποκρισίας αντάξιο του αποικιακού παρελθόντος. 
Αν για όλα τα προηγούμενα ισχύει το «πολλά ήτανε τα ψέματα που είπαμε ως εδώ», μία υπόσχεση είναι -φευ!- αληθινή: η υπόσχεση για «εμπόριο και επενδύσεις». Πράγματι, ο μηχανισμός της λεηλασίας δεν δουλεύει χωρίς αυτά… 
Η Ελλάδα, γρανάζι στα ιμπεριαλιστικά σχέδια
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτό το πανηγύρι. Όχι, η κυβερνητική αντιπροσωπεία δεν θα συμμετάσχει «σεμνά και ταπεινά», γεμάτη ενοχές και από θεσμική υποχρέωση, αλλά σαν σημαντικός «παίκτης» στο ιμπεριαλιστικό πρότζεκτ. Όποιος αμφιβάλλει, ας ρίξει μια ματιά στα ρεπορτάζ  για την πέμπτη τα τελευταία χρόνια τριμερή Ελλάδας - Κύπρου και Αιγύπτου, στη Λευκωσία 8 ημέρες πριν ξεκινήσει η ευρωαφρικανική σύνοδος. Το να μιλούν για διεθνές δίκαιο ο Αναστασιάδης και ο Τσίπρας ποζάροντας δίπλα στον αιμοσταγή δικτάτορα της Αιγύπτου Φατάχ αλ Σίσι, είναι η επιτομή του αμοραλισμού και του κυνισμού, αλλά και τρανή απόδειξη του τι εννοούν μιλώντας για «εθνικά συμφέροντα». 
Δεν πρόκειται όμως μόνο γι’ αυτό: η τριμερής έχει ουσιαστική ατζέντα. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, «διπλωματικοί κύκλοι» θεωρούν εξαιρετικά πιθανή την έναρξη των διαδικασιών για την τριπλή οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου, Αιγύπτου και Ελλάδας με παράκαμψη της Τουρκίας και της Παλαιστίνης. Επίσης, μέσα στο Δεκέμβριο ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις Κύπρου - Αιγύπτου για την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου που θα συνδέει το περιλάλητο «οικόπεδο 12 - Αφροδίτη» της κυπριακής ΑΟΖ με αιγυπτιακά τερματικά.  
Την τριμερή θα απασχολήσουν επίσης ζητήματα συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας γενικότερα, της οικονομίας, αλλά και της «άμυνας και ασφάλειας». 
Όσον αφορά το τελευταίο, δεν πρέπει να υποτιμήσουμε τον διαπιστωμένο ζήλο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: από την πώληση πολεμικού υλικού στο θεακρατικό δικτατορικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας μέχρι την πυκνή διεξαγωγή μεγάλης κλίμακας πολεμικών ασκήσεων με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, στο Αιγαίο αλλά και στην Κύπρο. 
Ο ιμπεριαλιστικός άξονας Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ - Αιγύπτου, υπό την μπαγκέτα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, είναι η συμμαχία των προθύμων που καλείται να βγάλει τη «βρόμικη δουλειά» σε όλα τα «μέτωπα».  
Γενικός επανεξοπλισμός για εξαγωγή «δημοκρατίας» - και… όπλων
Αν ο μηχανισμός της λεηλασίας δεν δουλεύει χωρίς το «εμπόριο και τις επενδύσεις», η εξαγωγή «δημοκρατίας» δεν δουλεύει χωρίς… όπλα και εξαγωγή όπλων. 
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, το 2016 και ακόμη περισσότερο το 2017 σηματοδοτούν την ουσιαστική στροφή στο γενικό επανεξοπλισμό. Οι ρυθμοί δεν συγκρίνονται βέβαια με τη φρενίτιδα του Μεσοπολέμου, αλλά η στροφή είναι σαφέστατη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, «σαν έτοιμη από καιρό», ανταποκρίθηκε ασμένως στις πιέσεις και απειλές του Ντόναλντ Τραμπ, που απαίτησε να ξοδέψει περισσότερα για το ΝΑΤΟ και να αυξήσει τις στρατιωτικές της δαπάνες. 
Σε μια «πιλοτική» για όλη την Ε.Ε. δέσμευση, η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ είπε σε ομιλία της στις 18 Οκτωβρίου του 2016: «Τον 21ο αιώνα δεν θα τύχουμε της βοηθείας που είχαμε κατά τον 20ό. Θα πρέπει να αυξήσουμε τις δαπάνες για τον αμυντικό μας προϋπολογισμό, από το 1,2% στο 2%, όπως έχει καθοριστεί από το ΝΑΤΟ». Πρόκειται για υπόσχεση αύξησης των στρατιωτικών δαπανών κατά το θηριώδες ποσοστό 67%! 
Η κυβέρνηση της Δανίας προτείνει την αύξηση κατά 20% των αμυντικών δαπανών της χώρας, επικαλούμενη την ενίσχυση της ρωσικής δραστηριότητας στην περιοχή της Βαλτικής. Σε παρόμοια τροχιά βρίσκεται και η Σουηδία, η οποία έχει επαναφέρει την υποχρεωτική στράτευση, έχει αυξήσει τον αμυντικό προϋπολογισμό και έχει ενισχύσει τη συνεργασία της με το ΝΑΤΟ. Οι σουηδικές ένοπλες δυνάμεις θα δαπανήσουν ένα δισ. δολάρια επιπλέον ως το 2020, ενώ παράλληλα η Σουηδία εγκατέστησε εκ νέου στρατό στο στρατηγικής σημασίας νησί Γκότλαντ της Βαλτικής, το οποίο είχε παραμείνει αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη από το 1990.
Την τάση γενικού επανεξοπλισμού τεκμηριώνουν και τα στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI). 
Ακόμη και στην Ελλάδα και την Κύπρο της μνημονιακής λεηλασίας καταγράφηκε αύξηση - έστω και οριακή. Οι μπίζνες της ελληνικής κυβέρνησης με τις ΗΠΑ και η δημόσια δέσμευση του Αλέξη Τσίπρα ότι η Ελλάδα θα διαθέσει τουλάχιστον 1 δισ. ευρώ για την αναβάθμιση των F-16, φέρνουν ακόμη μεγαλύτερες αυξήσεις.  
Ο ιμπεριαλιστικός κόσμος βρίσκεται στη μεταβατική φάση προς μια ιστορικών διαστάσεων ανατροπή συσχετισμών δυνάμεων (ραγδαία άνοδος της Κίνας, αλλά και της Ινδίας και γενικά της «Ανατολής» σε βάρος της Δύσης), που σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, οξύνει τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τη στροφή στις εθνικές προτεραιότητες. Όλα αυτά έχουν την αναπόφευκτη συνέπεια της αύξησης των ψυχρών ή και θερμών μετώπων, αλλά και στρατιωτικών δαπανών. Όπως και στα ζητήματα της λιτότητας, η Ε.Ε. φαίνεται να πρωτοπορεί ακόμη και σε αυτό! Όσο για την Ελλάδα και την Κύπρο, ακολουθούν κατά πόδας, υπηρετώντας το νέο «μεγαλοϊδεατισμό» των ΑΟΖ και των ιμπεριαλιστικών μετώπων στην περιοχή.