Η Ισπανία, υπόδειγμα δημοσιονομικής υπευθυνότητας πριν την κρίση, τελικά υποχρεώθηκε να ζητήσει διεθνή βοήθεια.

Το πακέτο των 100 δισ. ευρώ (που κατευθύνεται αποκλειστικά στις τράπεζες) θα αποδειχθεί σύντομα ανεπαρκές να αντιμετωπίσει την κρίση. Χρειάστηκαν ελάχιστες μέρες για να αντιδράσουν οι «αγορές», με το κόστος δανεισμού της ισπανικής κυβέρνησης να εκτοξεύεται πάνω από 7%. Η κρίση χτύπησε την τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης και πλέον το ευρω-οικοδόμημα τρίζει συνολικά.

Αναδημοσιεύουμε άρθρο της ισπανικής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς για τη διάσωση της τράπεζας Bankia, που γράφτηκε πριν το πακέτο «σωτηρίας». Βοηθά στην κατανόηση της τραπεζικής κρίσης, προβλέπει σωστά πως αυτή η διάσωση ήταν το πρώτο βήμα για την ένταξη της Ισπανίας σε μηχανισμό στήριξης και προτείνει έναν διαφορετικό δρόμο.

Ο μύθος, που περιβάλλει το «πακέτο», είναι πως δεν συνοδεύεται από την απαίτηση για μέτρα λιτότητας. Αυτό συμβαίνει, γιατί ο Ραχόι εφαρμόζει ήδη μια πολιτική ίσης σκληρότητας με εκείνη που προβλέπει το μνημόνιο στην Ελλάδα. Αυτή η πολιτική έχει προκαλέσει μεγάλες αντιστάσεις, με αποκορύφωμα τον εμβληματικό αγώνα των ανθρακωρύχων της Αστούρια.