Μεξικό: Στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού, στα μακιλαδόρες, τα εργοστάσια-κάτεργα που έγιναν συνώνυμο του πιο ασύδοτου νεοφιλελευθερισμού, η απεργία διαρκείας σε 92 μονάδες ήταν από μόνη της σπουδαία είδηση. Η νίκη της είναι ακόμα σπουδαιότερη: Ενάντια στην πιο άγρια εργοδοσία, εκτός «θεσμικής προστασίας», 60.000 εργάτριες κι εργάτες κέρδισαν 20% αυξήσεις και ετήσιο μπόνους 32.000 πέσος (1.670 δολάρια)! Βελτιώνουν τις ζωές τους, ενώ με τον αγώνα και τη νίκη τους στέλνουν μήνυμα στους «αόρατους» εργάτες της επισφάλειας διεθνώς…

Λιβύη
Ο στρατηγός Χαφτάρ, που οι δυνάμεις του ελέγχουν την ανατολική Λιβύη μετά τις εκστρατείες του ενάντια σε ισλαμιστικές οργανώσεις, εξαπέλυσε επίθεση στην κυβέρνηση της Τρίπολης, με στόχο να βάλει τέλος στο χάος της Λιβύης. Ο Χαφτάρ είναι παλιός στρατηγός του Καντάφι, που, αφού έπεσε σε δυσμένεια, έδρασε εναντίον του χωρίς επιτυχία τη δεκαετία του ’90. Αποσύρθηκε στο Λάνγκλεϊ των ΗΠΑ (όπου εδρεύει και η CIA) κι επέστρεψε στη Λιβύη κατά τον εμφύλιο του 2011. Δεν έπεισε την αντιπολίτευση να τον ανακηρύξει ηγέτη, αναδιπλώθηκε κι έκανε την επανεμφάνισή του λίγα χρόνια πριν, ως επίδοξος «Σίσι της Λιβύης» (με τη στήριξη του αυθεντικού Σίσι της Αιγύπτου), ως «ισχυρός άντρας» που με πυγμή θα βάλει τάξη στο χάος. Ο φιλόδοξος στρατηγός στηρίζεται από Αίγυπτο, Εμιράτα, Ρωσία και πιθανότατα τη Γαλλία, ενώ έχει την ανοχή (για πολέμαρχος που επιτίθεται σε «διεθνώς αναγνωρισμένη» κυβέρνηση) κι άλλων μεγάλων δυνάμεων, που δεν θα τους κακοπέσει ένας «νέος Καντάφι», που θα κάνει καλύτερα τη δουλειά της ομαλής διακίνησης πετρελαίου, πολέμου κατά των ισλαμιστών και ελέγχου των μεταναστών…

Νότια Αφρική
Το μαχητικό συνδικάτο μεταλλεργατών NUMSΑ, που είχε έρθει σε ρήξη με την Τριμερή Συμμαχία (Εθνικό Κογκρέσο, ΚΚ Νοτίου Αφρικής και εργατική συνομοσπονδία COSATU) που κυβερνά τη Νότια Αφρική, προχώρησε (με ραχοκοκαλιά τα μέλη του) στην ίδρυση του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Εργατικού Κόμματος (SRWP). Μετά τους Οικονομικούς Μαχητές της Ελευθερίας, μιας σχετικά νέας πολιτικής δύναμης που δηλώνουν συνεχιστές της μαχητικής εποχής του Εθνικού Κογκρέσου, εμφανίζεται στα αριστερά της Τριμερούς ένα ακόμα νέο κόμμα, που δηλώνει ότι «δεν είναι μια μαχητική εκδοχή του Κογκρέσου», αλλά «κόμμα της επανάστασης, για το σοσιαλισμό».