Μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις με το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, την Υπηρεσία Ασύλου και τον Ερυθρό Σταυρό, οι Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες αποφάσισαν να κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους ενάντια στη μεθόδευση κλεισίματος του παλιότερου και ιστορικότερου προσφυγικού κέντρου στην Ελλάδα στο Λαύριο.

Ήδη από το περασμένο καλοκαίρι, το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής αρνήθηκε να ανανεώσει τη σύμβαση με τον Ερυθρό Σταυρό, αφήνοντας 300 πρόσφυγες στο Λαύριο χωρίς φαγητό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Αρνήθηκε την αναστήλωση των κτιρίων του Κέντρου. Αξίωσε από τους Κούρδους πρόσφυγες να διασκορπιστούν σε άλλες προσφυγικές δομές, κάτι στο οποίο οι ίδιοι αντιστέκονται, καθώς έχουν απόλυτη ανάγκη τη συλλογική πολιτική σχέση των προσφύγων από το Κουρδιστάν, στα πλαίσια του αγώνα τους για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Κούρδων στην Τουρκία και των Κούρδων προσφύγων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Είμαστε μαζί τους. Την Παρασκευή 12 Γενάρη διαδηλώνουμε στην πλατεία Κλαυθμώνος, διεκδικώντας από το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής να άρει την «καραντίνα» στο Λαύριο, να εξασφαλίσει τη συνέχεια και τη λειτουργικότητα του κέντρου προσφύγων, ως ανοιχτό κέντρο μόνιμης φιλοξενίας με όλες τις απαραίτητες επιδιορθώσεις, ώστε να μην κινδυνεύουν οι οικογένειες των προσφύγων.
Από τις 15 ως τις 19 Γενάρη, η Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» θα στηρίξει τις καθημερινές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των προσφύγων έξω από το Δημαρχείο Λαυρίου, ενάντια στην απόφαση του Οκτωβρίου του Δημοτικού Συμβουλίου που πήρε θέση υπέρ της κατεδάφισης του Κέντρου. Οι πρόσφυγες του Λαυρίου μπορούν και πρέπει να νικήσουν και να αποτρέψουν το λουκέτο του κ. Μουζάλα και τα επιχειρηματικά συμφέροντα στην περιοχή. Απαραίτητη προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να γίνουν οι φωνές τους πιο δυνατές με τη βοήθεια και την αλληλεγγύη όλων μας. Η δυνατότητα είναι δεδομένη, αρκεί να δει κανείς την αμέριστη αλληλεγγύη που έχει εκφραστεί όλο το τελευταίο διάστημα από εκατοντάδες ανθρώπους, συλλογικότητες και φορείς που εξασφαλίζουν την τροφοδοσία και την κάλυψη των προσφύγων σε φάρμακα. Οι πρόσφυγες του Λαυρίου ποτέ δεν ήταν και ούτε θα μείνουν μόνοι.