Την Παρασκευή, 7/12, οργανώθηκε στην Πάτρα εκδήλωση είχε θέμα «Πανεπιστήμιο Πατρών-Ανάπτυξη ή Συρρίκνωση;». Συνδιοργανώθηκε από 11 φοιτητικούς συλλόγους, το σύλλογο ΔΕΠ και το σύλλογο ΕΤΕΠ.

Έγινε στο κέντρο της πόλης, με στόχο να ανοίξουμε το πρόβλημα του σχεδίου Αθηνά και γενικότερα την υποβάθμιση της παιδείας.

Στην εκδήλωση είχαν κληθεί να παρευρεθούν οι βουλευτές της Πάτρας, όπως και διάφοροι φορείς (δημοτική αρχή, σωματεία), για να ακούσουν τη θέση μας, να τοποθετηθούν και να δεσμευτούν. Η προσέλευση του κόσμου ήταν ικανοποιητική και η αίθουσα ξεχείλισε.

Όταν κατέφθασε προκλητικότατα ο βουλευτής της ΝΔ Νταβλούρος, πρώην διοικητής της αστυνομικής διεύθυνσης, οι φοιτητές αμέσως εμπόδισαν την είσοδό του, υποστηρίζοντας ότι εκείνοι που ψηφίζουν μνημόνια , κυνηγούν, χτυπάνε και συλλαμβάνουν διαδηλωτές δεν έχουν θέση σε εκδήλωση των φοιτητικών συλλόγων και είναι ανεπιθύμητοι. Έτσι αποχώρησε ο Νταβλούρος μαζί με τους 2 συνοδούς του.

Αμέσως μετά ξεκίνησε η εκδήλωση, την εισήγηση την έκανε ο πρόεδρος των ΔΕΠ και ακολούθησαν οι τοποθετήσεις των φορέων. Ακούστηκαν διάφορες πολιτικές θέσεις, άλλες βάζοντας την ανάγκη για ανατροπή της συνολικής πολιτικής της κυβέρνησης, άλλες τη στόχευση ενάντια στην πολιτική της ΕΕ, ενώ υπήρχαν και αυτές που κοίταγαν το πρόβλημα μόνο τοπικά για την περιοχή της Πάτρας.

Μετά από αυτές τις τοποθετήσεις μίλησαν οι φοιτητές που εξέφρασαν πιο συγκεκριμένα τι θα πρέπει να κάνουμε για να σταματήσουμε τη μνημονιακή πολιτική. Ανέφεραν αρκετοί πως η επίθεση της κυβέρνησης στην παιδεία είναι η πρόθεση των μνημονίων να φορτώσουν το χρέος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπως κάνουν με τα νοσοκομεία και τα σχολεία. Γι’ αυτό οφείλουμε να συντονιστούμε μεταξύ μας και να αγωνιστούμε για την ανατροπή των μνημονίων, γιατί η μάχη για την υπεράσπιση της δημόσιας παιδείας δεν είναι ξέχωρη. Η μάχη θα είναι διαρκείας και χρειαζόμαστε αποφασιστικότητα και ξεκάθαρο στόχο, υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματά μας μέχρις εσχάτων.

Η εκδήλωση κράτησε πολύ (3,5 ώρες), αλλά δυστυχώς δεν κατέληξε σε συγκεκριμένα συμπεράσματα και προτάσεις, που θα ήταν προωθητικά για τη συνέχεια. Σημασία έχει ότι ήταν η πρώτη προσπάθεια κοινής δράσης των συλλόγων του πανεπιστημίου, στην κατεύθυνση του αναγκαίου συντονισμού μεταξύ μας. Από τώρα και μετά μένει να δούμε πώς θα οργανώσουμε αυτό το συντονισμό με πιο αποτελεσματικές και αποφασιστικές διαδικασίες που θα δημιουργήσουν μαζικές κινητοποιήσεις και μάχες διαρκείας ενάντια σε αυτά που έχουμε να αντιμετωπίσουμε.