Μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, οι ηγέτες της Δύσης «πρόσφεραν» ένα κράτος στους Ευρωπαίους Εβραίους, με τη δικαιολογία ότι δεν πρέπει αυτοί να κινδυνεύσουν να ξαναϋποστούν όσα έπαθαν από τα διαρκή πογκρόμ αιώνων, τα οποία κορυφώθηκαν με το ναζιστικής έμπνευσης και εκτέλεσης Ολοκαύτωμα. Όμως δεν πρόσφεραν αυτό το κράτος μέσα στη «Γηραιά Ήπειρο», όπως θα ήταν το φυσιολογικό, αλλά σε μια περιοχή που όλως τυχαίως μπορούσε να αποτελέσει ένα αβύθιστο αεροπλανοφόρο το οποίο θα απειλεί όλα τα αραβικά καθεστώτα ελέγχοντας όλες τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες της περιοχής.

Σε συνεργασία με τους Ισραηλινούς σιωνιστές, η Αγγλία και οι ΗΠΑ έστησαν το κράτος του Ισραήλ σε μια περιοχή όπου το 80% του πληθυσμού ήταν Άραβες Παλαιστίνιοι. Φυσικά για να υπάρξει το κράτος υπήρξε μαζική εθνική εκκαθάριση και προσφυγοποίηση σχεδόν ενός εκατομμυρίου Παλαιστίνιων.
Το κράτος-δημιούργημα των ιμπεριαλιστών (είτε με «αριστερές» είτε με δεξιές κυβερνήσεις) έχει διαπράξει διαρκή εγκλήματα σε όλη την ιστορία της ύπαρξής του: Έχει παραβιάσει δεκάδες επί δεκάδων αποφάσεων του ΟΗΕ. Έχει εισβάλει όχι σε μία αλλά σε ΟΛΕΣ τις γειτονικές του χώρες. Το 1967 κατέλαβε κι άλλες περιοχές όπου ζούσαν Παλαιστίνιοι, όπως η Δ. Όχθη. Ο Λίβανος, η πιο μικρή γειτονική χώρα, γνωρίζει μια ισραηλινή εισβολή σχεδόν ανά δεκαετία ή συχνότερα. 
Το Ισραήλ είναι η μόνη χώρα της περιοχής που διαθέτει πυρηνικά όπλα, αποτελώντας και μόνο γι’ αυτό το λόγο απειλή για όλη την ανθρωπότητα. Καταπιέζει και τρομοκρατεί τους ίδιους τους πολίτες του που τυχαίνει να είναι Άραβες, ενώ έχει διαπράξει δεκάδες τρομοκρατικά χτυπήματα έξω από τα σύνορα της χώρας δολοφονώντας πολιτικούς του αντιπάλους (συνήθως ηγέτες των Παλαιστινίων αλλά όχι μόνον) με τις διαβόητες μυστικές υπηρεσίες του. Διώκει επίσης ακόμη και εβραίους πολίτες του που τυχόν διαφωνούν με την πολιτική του.
Τους Παλαιστινίους που έχουν καταφέρει να επιβιώνουν μέσα στους δύο θυλάκους, δηλ. στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, τους αντιμετωπίζει με πρωτοφανή βαρβαρότητα: αποκλεισμοί ολόκληρων περιοχών, διαρκή μπλόκα ώστε να μην υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση ακόμη και σε νοσοκομεία, συνειδητή εκρίζωση ελαιώνων που αποτελούν τη μόνη πηγή εισοδήματος των κατακτημένων. Μάλιστα η ισραηλινή κατοχή χρησιμοποιεί μεθόδους που ούτε οι ναζί δεν είχαν διανοηθεί, όπως π.χ. η κατεδάφιση ολόκληρου του σπιτιού της οικογένειας όποιου θεωρηθεί «τρομοκράτης», δηλ. όποιου τολμήσει να αντισταθεί στην ισραηλινή κατοχή.
Παράλληλα, το σιωνιστικό κράτος έχει δημιουργήσει τη μεγαλύτερη φυλακή στην ιστορία της ανθρωπότητας, τη Λωρίδα της Γάζας, όπου έχει αποκλείσει από τον υπόλοιπο κόσμο πάνω από 1,5 εκατ. Παλαιστίνιους. Τα περισσότερα φάρμακα, οικοδομικά υλικά, ακόμη και πολλά τρόφιμα και φυσικά κάθε χρηματική ροή δεν επιτρέπεται να εισέλθουν στη Λωρίδα επειδή μπορεί να χρησιμοποιηθούν για… τρομοκρατικές ενέργειες. Φυσικά δεν λείπουν κάθε τόσο οι μαζικές σφαγές αμάχων, κατά τη διάρκεια των οποίων δολοφονούνται και δεκάδες μικρά παιδάκια.
Όσες φορές οι εκάστοτε παλαιστινιακές ηγεσίες πίστεψαν ότι μπορούσαν να κατευνάσουν τη σιωνιστική πολεμική μηχανή, προβαίνοντας σε παραχωρήσεις (όπως η αναγνώριση του κράτους του Ισραήλ και η εγκατάλειψη του αιτήματος για επιστροφή των προσφύγων στα εδάφη που εγκατέλειψαν το 1947-48) προκειμένου να πάρουν ειρήνη και την υπόσχεση για δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, το πλήρωσαν ακριβά. Κάθε παραχώρηση των Παλαιστινίων, σήμαινε απλώς αποθράσυνση των σιωνιστών. Το Ισραήλ σήμερα ελέγχει το υπέδαφος, τους υδάτινους πόρους, την ενέργεια, τον εναέριο χώρο και τα θαλάσσια σύνορα των υποτιθέμενων ανεξάρτητων παλαιστινιακών περιοχών. Απορεί κανείς πώς υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει «δίκαιη και βιώσιμη» λύση του Παλαιστινιακού, αφήνοντας ανέγγιχτη αυτή την αμείλικτη μηχανή ολικού πολέμου, δηλ. το κράτος του Ισραήλ. 
Απέναντι σε αυτή τη βάρβαρη καταπίεση και κατοχή η παλαιστινιακή αντίσταση έχει κατά καιρούς αντιτάξει μερικές (συνήθως άστοχες) ρουκέτες και –πιο πρόσφατα– μερικά μαχαίρια. Τα θύματα από την πλευρά του πληθυσμού του κατακτητή, μετριούνται στα δάκτυλα. Από την πλευρά των Παλαιστινίων υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες νεκροί, εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες, χιλιάδες φυλακισμένοι και εκατομμύρια πρόσφυγες. Δεν μπορεί στα σοβαρά κανείς να μιλά για συμμετρικές ευθύνες μεταξύ των Παλαιστινίων από τη μια και του πιο σύγχρονου στρατού του κόσμου από την άλλη.
Κι όποιος δεν θέλει να είναι υποκριτής, θα πρέπει να υποστηρίζει τη συντριβή της κρατικής σιωνιστικής μηχανής, ως το μόνο τρόπο με τον οποίο μπορεί να γίνουν οι δύο στόχοι των Παλαιστινίων (ειρήνη και ανεξάρτητο κράτος) πραγματικότητα.
Και φυσικά δεν μπορεί κανείς να συνεργάζεται με το σιωνιστικό κράτος –όπως κάνουν οι ελληνικές κυβερνήσεις περιλαμβανομένης και αυτής των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Σε αυτήν τη περίπτωση, εκτός από υποκριτής είναι και συνένοχος στα διαρκή εγκλήματα του Ισραήλ.