Η  πρωτοβουλία του ΜΕΤΑ, της εργατικής παράταξης της ριζοσπαστικής Αριστεράς, και η υιοθέτηση από την ΑΔΕΔΥ της απεργίας διαρκείας-αποχής από το καθήκον της αξιολόγησης δικαιώνεται μέρα με τη μέρα.

Σε όλο και περισσότερους χώρους του Δημοσίου οι εργαζόμενοι υπογράφουν τη συμμετοχή τους στην απεργία-αποχή, δηλώνουν αποφασισμένοι να παλέψουν όσο χρειαστεί συλλογικά με τα σωματεία και τους συναδέλφους τους, ξεπερνούν στην πράξη την ανθρωποφαγία που προσπαθεί να περάσει με το νόμο η συγκυβέρνηση των μνημονίων, οργανώνουν αποτελεσματικές κινητοποιήσεις.
Συνεχής δράση
Προφανώς τίποτα δεν γίνεται εύκολα. Η μάχη ξεκίνησε πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου και συνεχίζεται. Όπως προέκυψε από τη σύσκεψη που πραγματοποίησε η ΑΔΕΔΥ με ομοσπονδίες και πρωτοβάθμια σωματεία του Δημοσίου τη Δευτέρα 23 Ιούνη, πάνω από 80.000 εργαζόμενοι στο Δημόσιο έχουν υπογράψει μέχρι σήμερα ότι συμμετέχουν στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση. Αριθμός πολύ σημαντικός αν συνυπολογίσουμε ότι το μάζεμα υπογραφών για συμμετοχή στην απεργία δεν ήταν παντού συλλογική υπόθεση και ότι ακόμη δεν έχουν μπει σε αυτήν τη διαδικασία όλες οι κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων, όπως οι γιατροί στα δημόσια νοσοκομεία και οι εκπαιδευτικοί που δίνουν τη μάχη ενάντια στην αυτοαξιολόγηση των σχολείων. 
Κύρια δουλεύτηκε από τις οργανωμένες δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ, στους χώρους εργασίας. Οι δυνάμεις του ΚΚΕ μπήκαν ευτυχώς –έστω και με καθυστέρηση– σε αυτήν τη μάχη και αφού πρώτα είχαν κακώς προτείνει να συμμετάσχουν οι εργαζόμενοι στην αξιολόγηση καλώντας τους αξιολογητές να τους βαθμολογήσουν όλους με 10. Αυτό σε κάποιους χώρους βοήθησε πάρα πολύ.
Στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΥΠΑΑΤ), όπου οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έχουν την πλειοψηφία στον ενιαίο σύλλογο, κατόρθωσαν και με την πίεση των παρατάξεων του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να έχουν μαζέψει υπογραφές από το σύνολο σχεδόν των εργαζόμενων αλλά και των προϊσταμένων τους και διευθυντών, δείχνοντας ότι η ενότητα της Αριστεράς στη δράση μπορεί να έχει αποτελέσματα. Και υπογραφές μαζεύτηκαν, και τα φύλλα αξιολόγησης μαζεύτηκαν από το σωματείο. Σε αυτό συνέβαλε η καθημερινή σκληρή δουλειά του μυρμηγκιού, που στο διαμορφωμένο από τη συγκυρία κλίμα στους χώρους, με την έλλειψη μεγάλων κινηματικών γεγονότων, αποδεικνύεται καθοριστική. Για να τα καταφέρουν χρειάζονταν γύρες από το σωματείο τη μια μέρα, από τις παρατάξεις της Αριστεράς την άλλη και τούμπαλιν.
Οι εργαζόμενοι σε κάθε χώρο είχαν και έχουν συνεχώς ερωτήματα. Για το αν υπογράφουν οι εργαζόμενοι σε άλλους κλάδους, για το αν έχουν νομική κάλυψη, για το αν η συμμετοχή στην απεργία-αποχή σημαίνει ότι θα χάσουν λεφτά από το μισθό τους, για το αν συμμετέχουν οι προϊστάμενοι και οι διευθυντές στην απεργία. Σε αυτά τα ερωτήματα χρειάζεται καθημερινή τριβή και παρουσία και συνεχείς απαντήσεις. Συνεχής επεξεργασία της πορείας ως τις 29 Αυγούστου, που είναι η μέρα που ολοκληρώνεται βάσει του νόμου και των εγκυκλίων που τον συμπληρώνουν η διαδικασία της αξιολόγησης.
Ήδη άλλωστε βγήκαν στη δημοσιότητα οι προθέσεις της κυβέρνησης Σαμαρά να περικόψει κι άλλο τους μισθούς στο Δημόσιο, προσπαθώντας για άλλη μια φορά να διασπάσει τους εργαζόμενους. Πέρα από την ήδη δηλωμένη πρόθεση σύνδεσης του μισθού με την παραγωγικότητα μέσω της αξιολόγησης, της μείωσης δηλαδή του μισθού σε όσους είναι οι «κακοί εργαζόμενοι» και της πριμοδότησης των «καλών εργαζόμενων», πλέον πάμε και σε μειώσεις μισθών όσων δουλεύουν στο Δημόσιο και δεν είναι κάτοχοι πτυχίου ΤΕΙ ή ΑΕΙ.
Μαζική ανυπακοή
Είναι σίγουρο ότι η δουλειά αυτή είναι πιο δύσκολη, αλλά αποδίδει και μπορεί να συμπαρασύρει στις κινητοποιήσεις τόσο τους εργαζόμενους όσο και τον κόσμο σε κάθε γειτονιά σε κινηματικό επίπεδο. Αυτό αποδεικνύεται από την επιτυχία με την οποία αντιμετωπίστηκαν από τους δασκάλους και τους εκπαιδευτικούς τα σεμινάρια αξιολόγησης που οργανώθηκαν σε διάφορες περιοχές για τους διευθυντές δημοτικών σχολείων, γυμνασίων και λυκείων. 
Σύλλογοι Πρωτοβάθμιας μαζί με γονείς και συλλογικότητες της περιοχής έτρεξαν και σταμάτησαν τα σεμινάρια μπροστά από τα κέντρα αξιολόγησης. Σε κάθε μέρος ήταν εκεί, με τα πανό τους, με τις ντουντούκες τους, με τα συνθήματά τους. Ήταν εκεί παρά τις πιέσεις, τις απειλές και την προσπάθεια τρομοκράτησης από μερίδα διευθυντών στα σχολεία, για να επιμείνουν στο μεγάλο «όχι» στην αξιολόγηση, να συνεχίσουν όλοι μαζί με αποφασιστικότητα τον αγώνα για να μπλοκάρουν την πολιτική κυβέρνησης, κεφαλαίου, ΕΕ και ΔΝΤ που παγιώνει σε μόνιμο εφιάλτη τη φτώχεια και τις απολύσεις για όλους τους εργαζόμενους. Γιατί η λύση για να αποτρέψουμε και πάλι μια τέτοια διαδικασία είναι μία: ο δρόμος της σύγκρουσης. Υπήρξαν και αρκετοί διευθυντές που απείχαν από τη διαδικασία δηλώνοντας στάση εργασίας, καλυπτόμενοι από τις απεργίες και τις στάσεις εργασίας που κήρυξαν κατά περίπτωση η ΔΟΕ και η ΟΛΜΕ, αλλά και ελάχιστοι που με τη συμμετοχή τους στην απεργία και την παρουσία τους έξω από τα κέντρα επιμόρφωσης απέτρεψαν στην πράξη τη διεξαγωγή των σεμιναρίων της ντροπής. Η εικόνα που έχουμε από όλους τους συλλόγους αποδεικνύει και στην πράξη την καθολική αντίθεση του κλάδου στον κανιβαλικό θεσμό της αξιολόγησης.
Αποτελέσματα υπάρχουν όχι μόνο σε κινηματικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο αλλαγής συσχετισμών μέσα στα σωματεία. Στο Θριάσιο Νοσοκομείο η παράταξη όπου συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο κέρδισε τη συνέλευση για τη συλλογή υπογραφών, αλλά μπόρεσε, οργανώνοντας τις περιοδείες του σωματείου και κύρια της ίδιας της παράταξης, να αναδειχθεί πρώτη δύναμη στις εκλογές του σωματείου κερδίζοντας 4 έδρες και παρά τη διάσπαση από τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΚΚΕ μ-λ που κατέβηκαν με διαφορετικό ψηφοδέλτιο από την προηγούμενη φορά. Παρότι κομμάτι αυτής της παράταξης έβγαζε ηττοπάθεια για τον τρόπο που επέλεξε η ΑΔΕΔΥ να οργανώσει τον αγώνα, η συμμετοχή του στην κίνηση του σωματείου τους επέτρεψε επίσης να κερδίσουν 3 έδρες (μαζί οι δύο παρατάξεις έχουν 7 από 5 που είχαν ως κοινή παράταξη στις προηγούμενες εκλογές) και να οδηγήσουν για πρώτη φορά στην εκλογή αριστερού προεδρείου στο σύλλογο των εργαζομένων. Αντίθετα το ΠΑΜΕ με τα πίσω-μπρος στη στάση του για την απεργία-αποχή της ΑΔΕΔΥ έπεσε σε ψήφους, παρά την άνοδο στη συμμετοχή των εργαζόμενων στην εκλογική διαδικασία.
30 Ιούνη
Η πρώτη ημερομηνία-σταθμός είναι η Δευτέρα 30 Ιούνη, που οι διοικήσεις είναι προγραμματισμένο να παραδώσουν τις ποσοστώσεις επιμερισμού για την αξιολόγηση. Η πρώτη μάχη πρέπει να λήξει με μαζικές κινητοποιήσεις στους χώρους εργασίας. Κινητοποιήσεις που μπορούν να ξεκινήσουν από τις προηγούμενες μέρες και να κλιμακωθούν στις 30 Ιούνη και τις επόμενες μέρες. Με μπλόκο στις διευθύνσεις για να μην εκδώσουν επιμερισμό ποσοστών και να μη διανείμουν τα φύλλα αξιολόγησης, με συλλογική μαζική ανυπακοή 1 με 15 Ιούλη παραδίνοντας τα φύλλα αυτοαξιολόγησης ασυμπλήρωτα στα σωματεία, με απεργιακό αγώνα διαρκείας σε όλο το Δημόσιο στην πρώτη κίνηση απόπειρας ποινικοποίησης της απεργίας-αποχής από την κυβέρνηση.
Το σωματείο εργαζομένων στο ΨΝΑ για παράδειγμα ξεκινάει την Τετάρτη 25 Ιούνη με δίωρη στάση εργασίας και καταλήψεις στη Διεύθυνση Προσωπικού και στο κτίριο της διοίκησης, συνεχίζει αντίστοιχα την Παρασκευή 27 Ιούνη και τη Δευτέρα 30 Ιούνη. Επειδή, όπως είδαμε και από το παράδειγμα των εκπαιδευτικών, είναι σημαντική η σύνδεση με τις γειτονιές, συμμετέχει την Τετάρτη 25 Ιούνη στη συνέντευξη Τύπου που θα δώσει το Συντονιστικό Σωματείων Εργαζομένων και Φορέων στα Δυτικά, μαζί με τους εκπαιδευτικούς και τους δασκάλους της περιοχής, το Σύλλογο Διοικητικών ΤΕΙ Αθήνας, το Σωματείο Εργαζόμενων του Αττικού Νοσοκομείου και συλλογικότητες της περιοχής όπως οι Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό Δυτικής Αθήνας, Αλληλεγγύη στα Δυτικά, ΚΑΠΑ, Ανάπλαση Αιγάλεω, Ρήγμα στα Δυτικά, Αριστερή Κίνηση Αγ. Βαρβάρας Αντιθέσεις κ.ά. 
Αντίστοιχα, σειρά κινητοποιήσεων πραγματοποιούν όχι μόνο ενάντια στην αξιολόγηση αλλά και ενάντια στο κλείσιμο δημόσιων νοσοκομείων τα σωματεία εργαζόμενων στα νοσοκομεία Σισμανόγλειο, Α. Φλέμιγκ, Παίδων Πεντέλης, που πραγματοποιούν και σύσκεψη φορέων για το ζήτημα στη Βόρεια Αττική. Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες πρέπει να λειτουργήσουν ως συντονιστικά κέντρα αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση και τη διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας. Η μάχη είναι και θα είναι σκληρή αλλά μπορεί να κερδηθεί.