Προσπάθεια τρομοκράτησης από την κυβέρνηση στην επέτειο του Δεκέμβρη

Σ ε χιλιάδες ανήλθε η συμμετοχή των νέων στις φετινές διαδηλώσεις με αφορμή τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Μάλιστα η πλειοψηφία των διαδηλωτών ήταν μαθητές και μαθήτριες Λυκείων – ακόμα και Γυμνασίων! – πολλοί από τους οποίους κατέβαιναν για πρώτη φορά σε διαδήλωση για τον Αλέξη. Άλλωστε δεν ήταν λίγα τα σχολεία στα οποία οι μαθητές έκαναν αποχή για να οργανώσουν πρόχειρες εκδηλώσεις μνήμης. Η Δάφνη, (μαθήτρια δευτέρας Γυμνασίου από το Χαϊδάρι που είχε κατέβει με μια παρέα 20 συνομίληκων της) μας είπε ότι το πρωί μαζεύτηκαν στο σχολείο και διάβασαν κείμενα που βρήκαν στο διαδίκτυο και που εξηγούσαν τι έγινε πέντε χρόνια πριν. Το ίδιο και ο Άρης και ο Άκης, μαθητής Λυκείου από το Ηράκλειο Αττικής. Μαζί με μια παρέα από δέκα ακόμη παιδιά – που είχαν πρωτοστατήσει στις καταλήψεις συμπαράστασης στους καθηγητές τον Σεπτέμβρη – οργάνωσαν την αποχή στο σχολείο, διάβασαν κείμενα και πρόβαλλαν σχετικό βίντεο. Στη Θεσσαλονίκη η πορεία των μαθητών κατέληξε στην εκκλησία που γινόταν η εξόδιος ακολουθία για τη 13χρονη Σάρα, που είχε βρει τραγικό θάνατο λίγες μέρες πριν από αναθυμιάσεις από μαγκάλι. Σε όλες τις διαδηλώσεις κυριάρχησαν αντικατασταλτικά αλλά και αντιφασιστικά συνθήματα.
 
Καταστολή
Αυξημένη ήταν και η καταστολή, με την αστυνομία στην Αθήνα να έχει σχηματίσει δύο μεγάλα «κορδόνια» και από τις δύο πλευρές ολόκληρης της Πανεπιστημίου, ακολουθώντας συνέχεια τη διαδήλωση. Αντίστοιχη ήταν και η στάση της αστυνομίας στη Θεσσαλονίκη, με στόχο να δυναμιτίσει το κλίμα με την παρουσία των ΜΑΤ και να τρομοκρατήσει τους χιλιάδες μαθητές. 
 
Η καταστολή στην Αθήνα έφτασε στο αποκορύφωμά της όταν στο τέλος της πορείας, με αφορμή κάποια νεράντζια, μπουκάλια με νερό και καπνογόνα, δεκάδες διμοιρίες ΜΑΤ έκαναν έφοδο στους μαθητές που είχαν μόλις φτάσει στα Προπύλαια. Δεκάδες ήταν οι μαθητές που ξυλοκοπήθηκαν, με μόνο επιβαρυντικό «στοιχείο» ότι έτρεχαν να ξεφύγουν από τη μανία των ΜΑΤ. Παράλληλα, εκατοντάδες μαθητές εγκλωβίστηκαν από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις στην είσοδο της πρυτανείας του ΕΚΠΑ, όπου είχαν καταφύγει για να προστατευτούν – θεωρώντας προφανώς ότι η αστυνομία θα σεβαστεί το πανεπιστημιακό άσυλο. Οι εγκλωβισμένοι απελευθερώθηκαν ώρες αργότερα, μετά από παρέμβαση συνδικαλιστών της ΟΛΜΕ, βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και στελεχών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενώ στο χώρο παρέμειναν και για συμπαράσταση εκατοντάδες φοιτητές με τα πανό των συλλόγων κατειλημμένων σχολών.
 
Η μαζική συμμετοχή των μαθητών δείχνει ότι η εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08 έχει χαραχτεί βαθιά στη μνήμη της νεολαίας, σαν ένα γεγονός – σύμβολο αντίστασης απέναντι στην καταστολή και την καταπίεση. Φαίνεται, επίσης, ότι η η επέτειος τροφοδοτείται όλο και περισσότερο από την κρίση και τις συνέπειες των μνημονίων στην καθημερινότητα των νέων, είτε αφορά τις δυσκολίες στο σπίτι, είτε αφορά τις ελλείψεις στο σχολείο. Ένα μεγάλο κομμάτι της νεολαίας, παρά την έλλειψη πρόσφατων εμπειριών από μαζικούς αγώνες σε σχολεία και σχολές, φαίνεται να ξεχειλίζει από την αίσθηση της εξόφθαλμης ανισότητας και αδικίας – με όποιο τρόπο μπορεί να την αντιλαμβάνεται.
 
Αυτό που φοβάται η κυβέρνηση – και εξηγεί την καταστολή και την τρομοκράτηση των μαθητών – είναι η γενίκευση αυτής της οργής και οι διαστάσεις που μπορεί να πάρει.