Σ’ αυτή την εφημερίδα γράψαμε αρκετές φορές ότι μας είναι αδιάφορο το «αστυνομικό ρεπορτάζ» ως προς την ανάγκη να καταγγελθεί η στυγερή δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου. Κι επιμένουμε ότι το έγκλημα θα ήταν εξίσου βάρβαρο, αν αφορούσε έναν «πρεζάκια που μπήκε να κλέψει». Αλλά δεν γίνεται να μη μιλήσει κανείς γι’ αυτή τη χυδαία φάμπρικα που έχει στηθεί μεταξύ ΓΑΔΑ και «αστυνομικών συντακτών». Ανενόχλητοι ξερνούσαν προπαγάνδα ως «ασφαλείς πληροφορίες», που δια της επανάληψης θεωρήθηκαν «αλήθειες», για να ερεθίσουν τα πιο ταπεινά ένστικτα (τοξικοφοβία, τάξη κι ασφάλεια κ.ο.κ.) της κοινωνίας. Και τελικά έχουμε έναν ληστή που δεν ήταν ληστής, που κρατούσε μαχαίρι που τελικά δεν το κρατούσε, που είχε πάρει ναρκωτικά, αλλά τελικά δεν είχε πάρει…

Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος δηλώνει φιλελεύθερος. Της παλιάς σχολής, που συνδύαζε τον οικονομικό φιλελευθερισμό με τον πολιτικό. Επίσης περνιέται για ευφυής άνθρωπος. Αυτός ο ευφυής φιλελεύθερος ζήτησε να αποκλείονται από τις διαδικασίες ασύλου όσοι περνάνε σύνορα παράνομα! Μια άλλη εξαιρετική πρόταση θα ήταν δωρεάν εκτρώσεις μόνο για παρθένες. Ψάχνοντας λίγο, ο Ανδριανόπουλος στην αρθρογραφία του έχει γίνει κρυπτοθαυμαστής της γερμανικής AfD κι έχει κηρύξει ιερό πόλεμο στη «μουσουλμανική εισβολή», στο όνομα των «ευρωπαϊκών αξιών» πάντα... Με λίγα λόγια: Ο πολύς οικονομικός φιλελευθερισμός σε κάνει να χάνεις τον πολιτικό φιλελευθερισμό. Και στο τέλος καταλήγουν τα επιχειρήματά σου να χάνουν και τη στοιχειώδη ευφυΐα…
***

Η παρέμβαση Ανδριανόπουλου πάντως είχε εξαιρετικό τάιμινγκ. Αυτές τις μέρες προτάθηκε στην ευρωβουλή η «ανθρωπιστική βίζα». Η λογική του εισηγητή ήταν απλή κι αστικοδημοκρατική: «Οι αιτούντες άσυλο περνούν τα σύνορα παράνομα. Γιατί δεν έχουν άλλον τρόπο. Να τους δώσουμε έναν». Βρήκε ο άνθρωπος έναν τρόπο να μην πνίγονται οι άνθρωποι στη Μεσόγειο. Παρά τη θυελλώδη αντίδραση και την επιμονή του Μιγκέλ Ουρμπάν, ευρωβουλευτή των Αντικαπιταλίστας στο Ποδέμος, να γίνει ψηφοφορία, το προεδρείο του σοβαρού αυτού ευρωπαϊκού θεσμού αποφάσισε να σεβαστεί τις διαθέσεις των περισσότερων ευρωβουλευτών, που… έφυγαν γρήγορα για διάλλειμα, και δεν προχώρησε σε ψηφοφορία. Κάπως έτσι, με έναν συνδυασμό δειλίας να πάρουν θέση και αδιαφορίας απέναντι στις ανθρώπινες ζωές (αφού είχε ανοίξει το κυλικείο, τι να συζητάμε τώρα…), περιφρουρήθηκαν οι ευρωπαϊκές αξίες από τη «μουσουλμανική εισβολή» και οι ομοϊδεάτες του Ανδριανόπουλου μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι…

***

Υπήρξαν δύο διάσημες αντιδράσεις στη ρατσιστική πρόκληση του Τσουκαλά, που αποκάλεσε πίθηκο τον Θανάση Αντετοκούμπο. Η μία ήταν του Τσίπρα. Που φωτογραφήθηκε με μια φανέλα του Αντετοκούμπο από την Εθνική Ελλάδος, για να στείλει, λέει, μήνυμα ενάντια στο ρατσισμό, ενώ στη Μόρια και αλλού «κάνει το βίο αβίωτο» στους ανώνυμους «σκουρόχρωμους». Η άλλη ήταν του Γιάννη Αντετοκούμπο. Που ενώ θα μπορούσε να υπερασπιστεί απλά την οικογένειά του με την άνεση του «πετυχημένου», μπήκε στον κόπο να γράψει το παρακάτω: «Αν αυτό μπορεί να συμβεί στον Θανάση, ο οποίος εκπροσωπεί με περηφάνια και με ένα συνεχές χαμόγελο την Εθνική Ελλάδας και τον Παναθηναϊκό, δεν μπορώ να φανταστώ τι περνάνε άλλοι έγχρωμοι στην Ελλάδα»…