Εν όψει Μουντιάλ διεξάγεται ένας πραγματικός κοινωνικός πόλεμος, ανάμεσα από τη μία στην εργοδοσία, την κυβέρνηση PT και τη FIFA και από την άλλη τους εργάτες και τους φτωχούς.

Στρατιωτικές επιχειρήσεις «εκπολιτίζουν» τις φαβέλες, με αποτέλεσμα πολλούς νεκρούς (ανάμεσά τους αρκετά μικρά παιδιά) και 250.000 (μέχρι σήμερα) ξεριζωμένους από τα σπίτια τους. Αντί για επενδύσεις σε δημόσιες υπηρεσίες (όπως υποσχόταν το PT), η διοργάνωση του Μουντιάλ έφερε φοροαπαλλαγές στο διεθνές λόμπι της FIFA, προνομιακές ρυθμίσεις για τους μεγάλους χορηγούς της που «εξοντώνουν» τους πλανόδιους πωλητές και υψώνουν απαγορευμένες ζώνες μέσα στις πόλεις, ιδιωτικοποίηση των αεροδρομίων, δημόσιο χρήμα για να «διευκολυνθούν» οι κατασκευαστικές. Στα ίδια τα υπό κατασκευή γήπεδα, 8 εργάτες έχουν σκοτωθεί σε εργατικά ατυχήματα, ενώ οι καταγγελίες για την πλήρη καταστρατήγηση κάθε εργατικού δικαιώματος είναι συνεχείς. Έχουν υπάρξει 25 απεργίες μέχρι σήμερα, κόντρα στις πιέσεις του «εθνικού στόχου». Έχουν υπάρξει επίσης πολλές διαδηλώσεις ενάντια στη FIFA και το Μουντιάλ, που οδήγησαν και στη δημιουργία ενός Συντονισμού Λαϊκών Επιτροπών ενάντια στις συνέπειες του Μουντιάλ. Καλούν σε πανεθνική μέρα δράσης στις 15 Μάη, ενώ ετοιμάζουν δράσεις και στη διάρκεια του Μουντιάλ. Η ωραία μπάλα φέτος μάλλον θα παιχτεί έξω από τα γήπεδα...