Νέα από τους εργατικούς χώρους

Άγρια εκμετάλλευση των καθαριστριών στο Δαφνί

Του Θοδωρή Πατσατζή

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αρνούμενη να τελειώσει μια για πάντα με τους εργολάβους που λυμαίνονται το Δημόσιο και να τους πετάξει εκτός νοσοκομείων, τους δίνει το δικαίωμα να εκμεταλλεύονται με απίστευτους τρόπους τις εργαζόμενες ως καθαρίστριες σε αυτούς. 
Ένα από τα τελευταία κρούσματα από αυτές της θηριωδίες των εργολάβων είναι οι καθαρίστριες στο ΨΝΑ (Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής)-Δαφνί. Το ιδιωτικό συνεργείο καθαρισμού του νοσοκομείου, με την επωνυμία ICM ΑΕ, έχει «δανειοδοτήσει», σύμφωνα με καταγγελίες των καθαριστριών στο σωματείο των μόνιμων εργαζομένων του νοσοκομείου, με 800 ευρώ κάθε καθαρίστρια. Συγκεκριμένα τον περασμένο Ιούλη πιστώθηκαν στο λογαριασμό μισθοδοσίας τους 800 ευρώ ανά εργαζόμενη. Η εταιρεία προφασίστηκε τεχνικό λάθος και απαίτησε την άμεση επιστροφή των χρημάτων αυτών από κάθε εργαζόμενη, με τη μορφή μετρητών και με τη συνοδεία υπαλλήλων της εταιρείας, στο ΑΤΜ του Νοσοκομείου και στα κατά τόπους τραπεζικά υποκαταστήματα της Εθνικής Τράπεζας σε Αιγάλεω και Χαϊδάρι.
Μάλιστα αν οι εργαζόμενες δεν το έπρατταν, απειλούνταν με απόλυση, όπως και έγινε τελικά σε ορισμένες από αυτές και με το ποσό των 800 ευρώ να παρακρατείται από την αποζημίωσή τους.
Αυτά τα γεγονότα ο Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων στο ΨΝΑ Δαφνί, τα έχει καταγγείλει με δελτίο τύπου που εξέδωσε στις 25 Ιούλη του 2017, προς τη διοίκηση του νοσοκομείου, τη 2η ΥΠΕ, το υπουργείο Υγείας, την Επιθεώρηση Εργασίας και το Γραφείο Εισαγγελίας κατά της διαφθοράς. 
Το υπουργείο Υγείας και η διοίκηση του νοσοκομείου κάνουν τα στραβά μάτια. Ανανεώνουν τη σύμβαση της εταιρείας με το νοσοκομείο με απευθείας αναθέσεις εδώ και 3 χρόνια. Σε μια εταιρεία που δεν θα έπρεπε νομικά, αν ρίξει κανείς μια ματιά στις συμβάσεις που έχουν υπογράψει οι καθαρίστριες, να έχει αναλάβει το έργο.
Στις μεσαιωνικές αυτές συμβάσεις προβλέπεται το «σύνολο των πάσης φύσεως αμοιβών θα καταβάλλεται αποκλειστικά και μόνον στην έδρα της εργοδότριας εταιρείας». Δηλαδή οι καθαρίστριες που εργάζονται στο Χαϊδάρι, θα πρέπει να πληρώνονται στην Αργυρούπολη που είναι η έδρα της εταιρείας. Ο στόχος προφανής. Η μισθοδοσία να μην καταβάλλεται στο νοσοκομείο για να μπορεί η εταιρεία να πληρώνει όσα θέλει και να εκβιάζει τις εργαζόμενες να υπογράφουν ό,τι χαρτί τους δίνει.
Ακόμα πιο τραγικό είναι όσα προβλέπει το άρθρο 14, των συμβάσεων των καθαριστριών με την εργολαβική εταιρεία. Είναι απίστευτο να απαγορεύει στις καθαρίστριες να ξαναπιάσουν δουλειά στο νοσοκομείο αν σταματήσει η εταιρεία να παρέχει υπηρεσίες σε αυτό ή αν απολύσει τις καθαρίστριες και μάλιστα να δικαιούται η εταιρεία και παχυλό ποσό αρκετών χιλιάδων ευρώ. 
Ο τρόπος που μεταχειρίζεται τις καθαρίστριες στο ΨΝΑ–Δαφνί η εργολαβική εταιρεία είναι η συνέχεια ενός σκηνικού μεσαίωνα που έχει στηθεί εδώ και 25 περίπου χρόνια στα δημόσια νοσοκομεία. Ενός σκηνικού που προμήνυε το πού θέλανε να φτάσουν τις συνθήκες εργασίας και τους μισθούς και στον δημόσιο τομέα, οι καπιταλιστές και οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις από τον Κ. Μητσοτάκη μέχρι τον Α. Τσίπρα.
Η προσωρινή λύση της σύναψης σύμβασης των καθαριστριών απευθείας με τα νοσοκομεία δεν είναι λύση. Δίνει ωστόσο μια προσωρινή ανάσα και ένα κρίσιμο χρονικό διάστημα ώστε οι εργαζόμενες αυτές να εγγραφούν στα σωματεία των μονίμων και να οργανωθούν οι αγώνες για να γίνουν μόνιμο προσωπικό.

(ολόκληρο στο Rproject.gr)

 

Εκβιασμός για εργασία λάστιχο στον ΕΦΚΑ

Του Χρήστου Βαγενά, μέλους Δ.Σ. της ΠΟΠΟΚΠ

Ο ι εργαζόμενοι του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) και τα συνδικάτα από πολύ νωρίς είχαμε προειδοποιήσει για τα προβλήματα, που θα δημιουργηθούν από την ενοποίηση όλων των Ταμείων στον ΕΦΚΑ και μάλιστα με όρους fast truck. Δυστυχώς επιβεβαιωνόμαστε καθημερινά με τις δυσχέρειες που παρουσιάζονται στη λειτουργία των υπηρεσιών και στην απονομή των συντάξεων. 
Οι καθυστερήσεις στις συντάξεις ξεπερνάνε τους 16 μήνες, όταν αφορούν μόνο ένα Ταμείο, ενώ εκκρεμούν τουλάχιστον 135.000 αιτήσεις συνταξιοδότησης. Έχουν δημιουργηθεί τεράστια προβλήματα από την υλοποίηση του Ασφαλιστικού Κατρούγκαλου για την βιωσιμότητα του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης αλλά και για την επιβίωση των συνταξιούχων, ενώ οι εργαζόμενοι του ΕΦΚΑ έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα όριά τους. Ήδη οι εργαζόμενοι στον πρώην ΟΑΕΕ μετράμε την τρίτη απώλεια συναδέλφου σε ώρα εργασίας τους τελευταίους μήνες!
Και αντί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου και η διοίκηση του ΕΦΚΑ να ζητάνε γονυπετείς συγνώμη, προσπαθούν να φορτώσουν στους εργαζόμενους περισσότερα βάρη. Τελευταίο κρούσμα αποτελεί η «μη υποχρεωτική εντολή» του διοικητή του ΕΦΚΑ Αθ. Μπακαλέξη για εργασία των υπαλλήλων το Σαββατοκύριακο 7-8 Οκτώβρη, λόγω της έκτακτης, εμβόλιμης πληρωμής συντάξεων στις 10 Οκτώβρη. Οι πληρωμές θα γίνουν, γιατί τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν για τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους δανειστές με περίοδο αναφοράς έως τις 10/10/2017. 
Αρκετές φορές οι εργαζόμενοι έχουν αναγκαστεί να έρθουν να εργαστούν «εθελοντικά» Σαββατοκύριακα και στα Ταμεία και σε διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου για «έκτακτες ανάγκες» ή λόγω του κινδύνου να χαθούν κονδύλια που προορίζονται για συνταξιούχους, ανέργους και ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού. 
Αυτή η ενέργεια του διοικητή του ΕΦΚΑ έρχεται ως συνέχεια αντίστοιχων ενεργειών σε υπηρεσίες του Δημοσίου, που γίνονται τα τελευταία χρόνια με προτροπές και εντολές των μνημονιακών κυβερνήσεων. Σκοπό έχουν να χτυπήσουν τα δικαιώματα και κεκτημένα των εργαζομένων σε σχέση με το ωράριο και τις συνθήκες εργασίας, καθιερώνοντας και στο Δημόσιο την εργασία-λάστιχο. 
Ανοίγονται επικίνδυνα μονοπάτια, για να καθιερωθεί δουλειά οποτεδήποτε υπάρχει ανάγκη (απογεύματα, Σαββατοκύριακα, αργίες) για λόγους δημοσίου συμφέροντος ή «για τη σωτηρία της πατρίδας».
Εκμεταλλεύονται το φιλότιμο των εργαζομένων και τις ευαισθησίες μας για τους συνταξιούχους και κάθε χτυπημένη κοινωνική ομάδα και μας θέτουν διλήμματα του τύπου: ή θα εργαστείτε όλο και περισσότερο ή θα μείνουν απλήρωτοι συνάνθρωποί μας. Δεν πρέπει να υποχωρήσουμε σε τέτοιου είδους διλήμματα. Δεν πρέπει να τσιμπήσουμε με κανένα τρόπο στο δόλωμα επιπλέον χρημάτων ή ξεροκόμματων αδειών για δουλειά το Σαββατοκύριακο. Χρειάζεται να υπάρξει μαζική ανυπακοή των εργαζομένων, οποτεδήποτε προκύψει κάτι αντίστοιχο και για οποιαδήποτε αιτία.
Δυστυχώς για άλλη μια φορά τα συνδικάτα του χώρου δεν έδειξαν να αντανακλαστικά που έπρεπε και να παρεμποδίσουν αυτές τις ενέργειες της διοίκησης. Το σύνθημα «Ποτέ δουλειά Σάββατο και Κυριακές», πρέπει να μας ενώσει όλους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα!

 

Περισσότερη δουλειά χωρίς προσλήψεις στην «Παπαστράτος»

Το εργοστάσιο της επιχείρησης «Παπαστράτος» στον Ασπρόπυργο λειτουργεί προσφάτως σε επταήμερη βάση, δηλαδή και τα Σαββατοκύριακα. Προφανώς και μέσα από το όργιο ασυδοσίας των εργοδοτών που έχουν φέρει οι μνημονιακές πολιτικές αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει προς όφελος των εργαζομένων.
Η εργοδοσία λοιπόν επέλεξε να λειτουργήσει το εργοστάσιο με τέταρτη βάρδια και επιπλέον μέρες χωρίς να κάνει ούτε μια πρόσληψη. Οι εργαζόμενοι θα δουλεύουν έξι ή και επτά μέρες την εβδομάδα, με δύο 12ωρες βάρδιες και θα έχουν μόνο ένα ελεύθερο Σαββατοκύριακο κάθε μήνα. Μάλιστα η εργοδοσία είναι τόσο αποφασισμένη να εντατικοποιήσει την εργασία και για αυτό το λόγο προχώρησε και σε μερικές μονιμοποιήσεις λίγων εργαζομένων που δούλευαν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
Κι αν έτσι προσπάθησε υποτίθεται να δείξει το καλό της πρόσωπο η εργοδοσία, ταυτόχρονα έδειξε και το πραγματικό αυταρχικό πρόσωπό της. Τους τέσσερις από τους εργαζόμενους που αρνήθηκαν να υπογράψουν την τροποποίηση της ατομικής σύμβασης εργασίας που αλλάζει το ωράριό τους, τους τρομοκρατεί με έγγραφες «προσκλήσεις» σύμφωνα με τις οποίες «η μη υπογραφή εκ μέρους σας (σ.σ. των εργαζομένων) της σχετικής τροποποίησης δημιουργεί σημαντικό πρόβλημα στον επιθυμητό τρόπο συνεχούς λειτουργίας της παραγωγής».
Το τραγικό στην όλη υπόθεση είναι ότι αυτή την εργατική αυθαιρεσία την πριμοδοτεί και η διοίκηση του επιχειρησιακού σωματείου, η πλειοψηφία της οποίας αποφάσισε να μην στηρίξει τους 4 εργαζόμενους, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά πως στην κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα συνδικάτα στον ιδιωτικό τομέα επείγει η αναγκαιότητα δημιουργίας νέων κλαδικών σωματείων.