Νέα από τους εργατικούς χώρους

Απροκάλυπτα παράνομη η εργοδοσία στη Sidenor
Έθεσε σε διαθεσιμότητα εργαζόμενους, κάνοντας ανταπεργία στις κινητοποιήσεις τους!

Ένα ακόμη παράδειγμα του τι σημαίνει το μνημονιακό τοπίο που διαμόρφωσαν όλες οι κυβερνήσεις από το 2010 μέχρι σήμερα είναι εδώ και λειτουργεί με ταξική μονομέρεια υπέρ των εργοδοτών τις τελευταίες μέρες στη χαλυβουργία Sidenor στη Θεσσαλονίκη. Οι εργαζόμενοι στη χαλυβουργία πραγματοποιούσαν από τις αρχές Ιούνη σε τακτά χρονικά διαστήματα στάσεις εργασίας, διεκδικώντας την υπογραφή νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ). Ως απάντηση σε αυτές τις κινητοποιήσεις η εργοδοσία προχώρησε θέτοντας σε διαθεσιμότητα δύο εβδομάδων τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων από τη Δευτέρα 24 Ιούνη. 
Η εργοδοσία όχι μόνο απαντάει αρνητικά στο αίτημα για υπογραφή νέας ΣΣΕ με αυξήσεις, αλλά ακόμη και τα αιτήματα για πρόληψη ατυχημάτων δεν δέχεται να τα ικανοποιήσει. Ξεχνώντας ότι μόνο την τελευταία χρονιά υπήρξαν 4 σοβαρά εργατικά ατυχήματα. 
Είναι μάλιστα εξοργιστικό ότι στο εξώδικο που έστειλε στους εργαζόμενους για τη διαθεσιμότητα μιλάει για οικονομική δυσχέρεια μια επιχείρηση που έχει έδρα τον φορολογικό παράδεισο του Λουξεμβούργου, είναι κερδοφόρα και ελέγχει πάνω από το 50% του κλάδου μετάλλου στην Ελλάδα. Παρότι από το 2008 το προσωπικό της επιχείρησης έχει μειωθεί από 450 σε 300 εργαζόμενους και ταυτόχρονα το εργασιακό κόστος έχει πέσει, καθώς οι 60 από τους 300 έχουν προσληφθεί τα τελευταία χρόνια στην εταιρεία και παίρνουν μισθούς πείνας (690 ευρώ το μήνα με 10 νυχτερινά και 2 Σαββατοκύριακα). Και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι έχουν την τελευταία δεκαετία υποστεί μειώσεις που φτάνουν και το 40%. 
Το ιδιότυπο λοκ-άουτ με τις διαθεσιμότητες, που πραγματοποιεί η εταιρεία, είναι πιστή εφαρμογή των νόμων της ΝΔ του Σαμαρά και του ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ, που επί μία τετραετία δεν κατάργησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το μνημονιακό καθεστώς θα χρειαστεί σκληρούς αγώνες για να καταργηθεί. Αγώνες που οι εργαζόμενοι της Sidenor δηλώνουν αποφασισμένοι να δώσουν όπως και σήμερα απέναντι στη δική τους εργοδοσία. Γι’ αυτό το λόγο αποφάσισαν από τις 25 Ιούνη και μέχρι τις 8 Ιούλη να προχωρήσουν σε καθημερινές στάσεις εργασίας για όσο προσωπικό δεν είναι σε διαθεσιμότητα.
Δεν είναι όμως μόνο το ιδιότυπο λοκ-άουτ που πραγματοποιεί η εργοδοσία. Είχε προηγηθεί προσπάθεια τρομοκράτησης των εργαζομένων με εξώδικα προς τα μέλη του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στη Sidenor. Εξώδικα τόσο από τη Sidenor όσο και από τις θυγατρικές της ΕΡΛΙΚΟΝ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΣΥΡΜΑΤΩΝ ΑΒΕ και ΑΕΙΦΟΡΟΣ Α.Ε. Χρησιμοποιώντας κοινή γλώσσα, κατηγορούν τους εργαζόμενους ότι οι κινητοποιήσεις τους αποτελούν «παράνομες ενέργειες και πρακτικές» και τους απειλούν ότι θα τους στείλουν στα δικαστήρια με αγωγές και αξιώσεις για υπέρογκες χρηματικές αποζημιώσεις.
Οι εργαζόμενοι, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσαν στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, δήλωσαν αποφασισμένοι να κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους με συγκεντρώσεις και μέσα στην πόλη της Θεσσαλονίκης αν χρειαστεί. Θύμισαν μάλιστα σε όλους μας την προϊστορία των μεγάλων κινητοποιήσεων που είχε πραγματοποιήσει το Σωματείο πριν ακόμη οι παλιότεροι των σημερινών εργαζομένων πιάσουν δουλειά στην επιχείρηση. Πρόκειται για τις μεγάλες κινητοποιήσεις του 1977 που κράτησαν 3,5 μήνες και έδωσαν στους εργαζόμενους τις επιχείρησης το δικαίωμα για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά.
Είναι απαραίτητο να στηριχτούν από όλους οι εργαζόμενοι της Sidenor. Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε η παρουσία της Συνέλευσης Γυναικών 8 Μάρτη στο πλευρό των εργαζομένων κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεών τους. Όπως τονίζουν σε σχετική ανακοίνωση, συμπαραστέκονται στον αγώνα των εργαζομένων, επειδή «εμείς οι γυναίκες γνωρίζουμε καλύτερα από όλους τι σημαίνει φτώχεια, ανεργία κι επισφάλεια, επειδή η νίκη βρίσκεται στην ενότητα όσων βάλλονται από τα μνημόνια και τη λιτότητα, επειδή η αλληλεγγύη μπορεί να χτίσει γέφυρες εμπιστοσύνης και αλληλοσεβασμού ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες, επειδή στους κοινούς αγώνες σπάνε όλες οι σεξιστικές προκαταλήψεις».

 

Γενικό Κρατικό Νίκαιας: Δολοφονία νοσοκόμας μετανάστριας 
Νεκρή κατέληξε η εργαζόμενη ως αποκλειστική νοσοκόμα από την Αρμενία που εργαζόταν χωρίς άδεια στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας. Η 50χρονη γυναίκα έχασε τη ζωή της, όταν, προσπαθώντας να διαφύγει τη σύλληψη από αστυνομικούς που πραγματοποιούσαν έλεγχο στο νοσοκομείο, πήρε φόρα και πήδησε από παράθυρο του πρώτου ορόφου του νοσοκομείου. Αρχικά είχε πολλαπλά κατάγματα, αλλά στο τέλος κατέληξε.
Ο θάνατος της 50χρονης δεν είναι ατύχημα. Είναι ταξική δολοφονία. Δολοφονία με πρώτους υπεύθυνους τους υπουργούς Υγείας και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Φέρουν την πολιτική ευθύνη, γιατί επί χρόνια ψεύδονται ότι έχουν ως προτεραιότητα την υγεία, αλλά η χρηματοδότηση της δημόσιας υγείας, στα 4,5 χρόνια που ήταν στην κυβέρνηση, μειωνόταν κάθε χρόνο. Φέρουν την πολιτική ευθύνη, γιατί κοκορεύονται ότι έκαναν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, ενώ αυτές ήταν ελάχιστες για να καλυφθούν τα τεράστια κενά σε νοσηλευτικό προσωπικό που υπάρχουν στα δημόσια νοσοκομεία. 
Φέρουν την ευθύνη, επειδή άφησαν να εξαπλωθούν στο χώρο των αποκλειστικών ρατσιστικά ακροδεξιά κυκλώματα που μοίραζαν συνεχώς διαφημιστικές κάρτες για φτηνές Ελληνίδες αποκλειστικές, χτυπώντας τα μεροκάματα που αυτές οι γυναίκες έπαιρναν και αφήνοντας την κοινωνία είτε να καταγγέλλει τις μετανάστριες αποκλειστικές νοσοκόμες, είτε χτυπημένοι και οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι από τις μνημονιακές πολιτικές, να επιλέγουν το πιο φθηνό προσωπικό, όπως στην περίπτωση της δολοφονημένης Αρμένισας. Φέρουν την ευθύνη ως κυβέρνηση, επειδή, παρά την αντιρατσιστική ρητορική τους, δεν νομοθέτησαν τη νομιμοποίηση χωρίς όρους και προϋποθέσεις όλων των μεταναστών και των προσφύγων, ώστε αυτοί να μη γίνονται «παιχνιδάκι» στα χέρια επιτήδειων και μαφιόζων και να μη ζουν με το φόβο της σύλληψης και της απέλασης σαν άνθρωποι τρίτης κατηγορίας.
Η επόμενη κυβέρνηση είναι προφανές ότι θα ακολουθήσει το παράδειγμα του Άδωνη Γεωργιάδη που ως υπουργός υγείας καλούσε με εγκύκλιό του τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία να έχουν ρόλο σεκιούριτι σε βάρος αποκλειστικών κύρια μεταναστριών νοσηλευτριών. Ενώ ο ρατσιστικός βόθρος που ξέσπασε από δημοσίευμα της Athens Voice μετά το περιστατικό, δείχνει ότι οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία και όχι μόνο έχουν να οργανώσουν πολύ σκληρούς αγώνες, διεκδικώντας προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στα νοσοκομεία για την κάλυψη όλων των κενών θέσεων και ίσα δικαιώματα για ντόπιους και μετανάστες εργαζόμενους.

 

Τραμπουκισμοί σε βάρος της προέδρου 
του Σωματείου Εργαζομένων στο Ασκληπιείο

Τ ην Τετάρτη 26 Ιούνη, ο διοικητής του νοσοκομείου Θεόδωρος Ρούπας και ο ορθοπεδικός γιατρός Γιώργος Γεωργιάδης επιτέθηκαν λεκτικά και σεξιστικά και τραμπούκισαν σωματικά την πρόεδρο του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στο Ασκληπιείο Δέσποινα Τοσονίδου, με αφορμή τη μη λειτουργία των κλιματιστικών εν μέσω καύσωνα στο χώρο των τακτικών ιατρείων. Η επίθεση αυτή δεν είναι μια τυχαία προσωπική ενέργεια. Φέρει την υπογραφή του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ σε βάρος της γνωστής για τη δράση της όχι μόνο στο συνδικαλιστικό κίνημα, αλλά και για τη χρόνια συμμετοχή της στο χώρο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς προέδρου του Σωματείου.
Υπογραφή του ΣΥΡΙΖΑ μέσω του διοικητή Θ. Ρούπα. Διοικητής διορισμένος αρχικά από το Λοβέρδο (ΠΑΣΟΚ) και στη συνέχεια από τους Ξανθό και Πολάκη (ΣΥΡΙΖΑ). Και του γιατρού που είναι εκπρόσωπος της ΝΔ στο νοσοκομείο. Ο δεύτερος έκλεισε την πρόεδρο με τη βία στο γραφείο του πρώτου, για να ακολουθήσει η λεκτική επίθεση. Μάλιστα αμέσως μετά ο διορισμένος από τον ΣΥΡΙΖΑ διοικητής παραδέχθηκε δημόσια ότι «δουλεύει» για να εκλεγεί εκπρόσωπος των γιατρών στο ΔΣ του νοσοκομείου ο εκλεκτός γιατρός της ΝΔ και όχι η πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων. Και χάνοντας κάθε ίχνος αξιοπρέπειας, επικαλέστηκε πρόσφατη περιπέτεια υγείας της Δ. Τοσονίδου και την κάλεσε «να μην είσαι τόσο ευαίσθητη, γιατί μπορεί και να αρρωστήσεις και να πεθάνεις και να λείψεις στην οικογένειά σου».
Απέναντι σε αυτές τις συμπεριφορές πρέπει να βρεθεί ενωμένη η Αριστερά. Ενωμένη, διεκδικητική και πάντα στο πλευρό των εργαζομένων, χωρίς να φοβάται τις επιθέσεις του μνημονιακού μπλοκ, που πιθανά θα αυξηθούν το επόμενο διάστημα. Στο Ασκληπιείο οι αγώνες είναι αποτελεσματικοί γι’ αυτό και η παράταξη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς επιβραβεύτηκε στις πρόσφατες εκλογές από τους εργαζόμενους στο νοσοκομείο, παίρνοντας ξανά την απόλυτη πλειοψηφία στο ΔΣ του Σωματείου.