Το «καυτό» ερώτημα, στο οποίο έπρεπε και πρέπει να απαντήσει το ΚΚΕ, είναι κάτι παραπάνω από εύλογο. Σε μια περίοδο βαθέματος της καπιταλιστικής κρίσης, από τη μια, και σκληρών αγώνων του κόσμου από την άλλη, γιατί το ΚΚΕ, παρόλο που αναφέρεται στο μαρξισμό και διεκδικεί τον τίτλο του κόμματος της εργατικής τάξης, δεν κατορθώνει να πείσει;

Στις ιστορικές εκλογές της 6ης Μάη, το ΚΚΕ κατέγραψε μια ελάχιστη άνοδο σε ψήφους και ποσοστό. Το 8,5% κάθε άλλο παρά ικανοποιητικό κρίνεται.

Η εκλογική επιρροή του κόμματος έμεινε καθηλωμένη, ιδιαίτερα όταν μετά από δεκαετίες οι εργαζόμενοι και η νεολαία, προσπερνώντας τους εκβιασμούς του συστήματος, έδωσαν ιστορικά υψηλά ποσοστά στα κόμματα της Αριστεράς. Το πρόβλημα για το ΚΚΕ γίνεται ακόμα μεγαλύτερο –ίσως σοκ για τον κόσμο του– αφού ο ΣΥΡΙΖΑ συγκέντρωσε σχεδόν το διπλάσιο ποσοστό.
Το «καυτό» ερώτημα, στο οποίο έπρεπε και πρέπει να απαντήσει το ΚΚΕ, είναι κάτι παραπάνω από εύλογο. Σε μια περίοδο βαθέματος της καπιταλιστικής κρίσης, από τη μια, και σκληρών αγώνων του κόσμου από την άλλη, γιατί το ΚΚΕ, παρόλο που αναφέρεται στο μαρξισμό και διεκδικεί τον τίτλο του κόμματος της εργατικής τάξης, δεν κατορθώνει να πείσει;

Στη δήλωσή της το βράδυ των εκλογών η γενική γραμματέας του ΚΚΕ, Αλ. Παπαρήγα, στην ουσία δεν απάντησε. Οι όποιες ερμηνείες, που έδωσε, ήταν ολότελα λανθασμένες. Παρ’ όλα αυτά είναι χρήσιμες για να κατανοηθεί η καθήλωση του εκλογικού αποτελέσματος.

Το ΚΚΕ αρνήθηκε να αναλάβει τα δύσκολα καθήκοντα μιας εκλογικής αναμέτρησης στην οποία ο κόσμος, αφού έδωσε τη μάχη στους δρόμους, την έδωσε επίσης και στην κάλπη, ελπίζοντας και απαιτώντας η Αριστερά να γίνει η κυβέρνηση που θα ανατρέψει τη συγκυβέρνηση του μνημονίου.

Ο σεχταρισμός συνοδεύτηκε με μια εκκωφαντική υποτίμηση του κόσμου που ψήφισε αριστερά. Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος του «Ριζοσπάστη» στις δηλώσεις της Αλ. Παπαρήγα: «Να μην παραπλανηθεί ο λαός από τη μεταμφίεση του πολιτικού συστήματος». Το εκλογικό αποτέλεσμα, αυτό που το πολιτικό προσωπικό της κυρίαρχης τάξης ονομάτισε τεκτονικό σεισμό και το εισέπραξε σαν απειλή, από το ΚΚΕ χαρακτηρίστηκε «θετική τάση, αν και διασκορπίστηκε δεξιά κι αριστερά». Τα μέλη του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και οι εργαζόμενοι κλήθηκαν να είναι στην πρώτη γραμμή τον Ιούνη, λες και δεν το ήξεραν και δεν θα το κάνουν. Στην ίδια ανακοίνωση-εκτίμηση αναφέρεται ότι το κίνημα έκανε βήματα ωρίμανσης, αλλά όχι τόσα, ώστε να ακολουθήσει «την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ για τα άμεσα προβλήματα, για την εργατική λαϊκή εξουσία». Όπως ειπώθηκε, το κόμμα για να έχει μεγάλη εκλογική επίδοση, δεν απαιτείται «απλά(!) η ύπαρξη ενός μαχητικού λαϊκού κινήματος, αλλά ενός ισχυρού πλειοψηφικού ρεύματος, χειραφετημένο από τα γνωστά διλήμματα, αλλά και τις αναγεννημένες αυταπάτες».

Το πιο εντυπωσιακό στην ανακοίνωση είναι η φράση «ακούσαμε ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα μας απευθυνθεί για συγκρότηση κυβέρνησης», λες και δεν γνώριζαν ότι αυτό ήταν το σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ με την επιμονή των πιο ριζοσπαστικών δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ.

Το πιο αστείο από μέρους του ΚΚΕ είναι ότι ενώ απορρίπτει κατηγορηματικά την πρόταση για κυβερνητική ανατροπή, απαίτησε κυβερνητικό πρόγραμμα πιο λεπτομερές. Αυτά τα επιχειρήματα απαντήθηκαν επαρκώς από το ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλ. Τσίπρα: Ανατροπή του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης, κυβέρνηση της Αριστεράς, ως πρώτο βήμα για την υλοποίηση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος.  

Από τη μεριά μας το αποτέλεσμα κατανοείται ως εξής. Πανηγυρίζουμε για το ποσοστό που δόθηκε στην Αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να επιμείνει μέχρι τέλους στην ανατροπή του μνημονίου, από τη σκοπιά των εργαζομένων και στην προοπτική του σοσιαλισμού. Αναλαμβάνοντας την υλοποίηση αυτού του αριστερού προγράμματος, χρειάζεται ταυτόχρονα να συγκεντρωθούμε στην οργάνωση της συλλογικής δύναμης των εργαζομένων, να συμβάλουμε, ώστε αυτοί να πιστέψουν ότι μπορούν να ακινητοποιήσουν τη «μηχανή του συστήματος».

Απαντώντας στο καλοπροαίρετο και σωστό ερώτημα των συντρόφων του ΚΚΕ, «Μα μπορούμε, χωρίς να συγκρουστούμε με τα μονοπώλια και την ΕΕ», λέμε καθαρά ΟΧΙ. Ξέρουμε ότι η κυβερνητική εξουσία δεν ταυτίζεται ούτε με την οικονομική ούτε με την πολιτική εξουσία. Ξέρουμε ότι η μάχη θα είναι ιδιαίτερα σκληρή.

Το σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ στην προεκλογική περίοδο ήταν: «Ανατροπή στην Ελλάδα – Μήνυμα στην Ευρώπη». Το «Δυνατή Αριστερά – Ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ» κατέρριψε μύθους, που έστηνε το ΚΚΕ, και απέδειξε ότι το ενωτικό πρόταγμα πάει μαζί με το ριζοσπαστικό πρόγραμμα.

Συμφωνούμε απόλυτα με το ΚΚΕ ότι η περίοδος που ζούμε είναι μεταβατική. Ευθύνη όλων μας –και του ΚΚΕ– είναι να ανοίξει ο δρόμος της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και του σοσιαλισμού. Ο κόσμος της εργασίας μας έδωσε όλα τα εφόδια για να συμβάλλουμε στη δική του μαχητική ανασυγκρότηση και στη δική μας αντικαπιταλιστική αναγέννηση.