αριστερά

Τα αποτελέσματα των εκλογών αναδεικνύουν τον εγκλωβισμό της πέραν του ΣΥΡΙΖΑ Αριστεράς, σε μια πορεία συρρίκνωσης της εκλογικής επιρροής της, σε σύγκριση με την περίοδο πριν το ξέσπασμα της οικονομικής και στη συνέχεια της πολιτικής κρίσης.

Σήμερα είναι φανερό ότι το ιμπεριαλιστικό σχέδιο των ΗΠΑ και ΕΕ, με την τοπική υποστήριξη ισχυρών στρατιωτικά κρατών όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος, για τις εξορύξεις των υδρογονανθράκων της λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου και τον υποθαλάσσιο αγωγό East Med, οδηγούν τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό σε παροξυσμό.

Στα πλαίσια του 22ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ οργανώθηκε συζήτηση με θέμα «Η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται: Μετά τη δεξιά παλινόρθωση πώς διαμορφώνεται το κοινωνικό τοπίο και ποιος ο ρόλος της ριζοσπαστικής Αριστεράς». Ακολουθεί η τοποθέτηση της Μαρίας Μπόλαρη, εκ μέρους της ΔΕΑ, υποψήφιας στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΛΑΕ.

Τα εκλογικά αποτελέσματα ήταν αρνητικά για την Αριστερά σε όλες τις εκδοχές της. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι όταν μέσα στις πλατιές εργατικές και λαϊκές μάζες δεν πνέει ο άνεμος της ελπίδας αλλά διαδίδεται η αίσθηση της ήττας, αυτό έχει αρνητικές συνέπειες για όλα τα ρεύματα και τις απόψεις που –έστω σε τελευταία ανάλυση– στηρίζονται στην κινητοποίηση και στη διαθεσιμότητα ενός ευρύτερου κόσμου.

Οι εκλογές ήταν για τη ΛΑΕ μια συντριπτική πολιτική ήττα. Όχι μόνο δεν κατόρθωσε να αντλήσει από τη δεξαμενή της αγανάκτησης απέναντι στον Τσίπρα, αλλά έχασε και μεγάλο μέρος της επιρροής που είχε στο ξεκίνημά της, το 2015: Πήρε 0,56% (από 2,86% το Σεπτέμβρη του ’15) και 31.180 ψήφους (από 155.242 ψήφους).

Στις αρχές του Μάη, οκτώ διανοούμενοι του «πατριωτικού χώρου» απηύθυναν στο Γραμματέα του Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑΕ μια γραπτή πρόσκληση. Σύμφωνα με τον τίτλο της Iskra: «Αγωνιστές του δημοκρατικού πατριωτικού αντιμνημονιακού χώρου απευθύνουν έκκληση συμπόρευσης προς Λαφαζάνη».

Έ χοντας κάνει τον απολογισμό δράσεων το προηγούμενο διάστημα, την Κυριακή 17 Μάρτη πραγματοποιήθηκε η Συνέλευση των «Φίλων της Κομμούνας». Φυσικά το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στην εξέλιξη των δύο νέων ιδεών: «Λέσχη Ανάγνωσης» και «Ιστορίες Κινηματογράφου».

Ο Πολυχώρος Κομμούνα έχει αποδείξει ότι θέλει και μπορεί να φιλοξενεί μια μεγάλη γκάμα πολιτικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων (πολιτικές εκδηλώσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικές παραστάσεις και προβολές ταινιών, γιορτές) και φιλοδοξεί να κάνει ακόμα περισσότερα, μένοντας σταθερά ανοιχτή σε κινηματικές και τοπικές συλλογικότητες, σε σωματεία, σε φοιτητικές και καλλιτεχνικές ομάδες και γενικότερα σε ομάδες ή συλλογικότητες που θέλουν να πραγματοποιήσουν συναντήσεις ή εκδηλώσεις.

Κ αμιά συζήτηση για τις προοπτικές της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ελλάδα, μετά την «κωλοτούμπα» της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, δεν μπορεί να προχωρήσει σοβαρά αν δεν συνυπολογίσει την εξέλιξη της γραμμής και της τακτικής του ΚΚΕ.

Μ η βρίσκοντας κάποιον καλύτερο τρόπο να «ανοίξουμε» αυτό το άρθρο, θα το κάνουμε με την «κατακλείδα»: Η εφημερίδα «Εργατική Αριστερά» προχωρά σε καμπάνια εγγραφής συνδρομητών, για την οικονομική της ενίσχυση.

Ό πως παλιότερα έχει γράψει –και σωστά– ο Μ. Μαΐλης, η ιστορία για τους κομουνιστές δεν είναι ένα γενικό «ανασκάλεμα» των στοιχείων και των πληροφοριών για τα γεγονότα του παρελθόντος, είναι η προσπάθεια άντλησης γνώσης μέσα από τη συζήτηση για το παρελθόν, με την προσοχή στραμμένη στα προβλήματα και τους αγώνες του σήμερα.

Την Παρασκευή 22 και το Σάββατο 23 Ιούνη θα πραγματοποιηθεί το Δεύτερο Φεστιβάλ Unity από τις δυνάμεις της ΛΑΕ, στη Γεωπονική Σχολή, με κεντρικό σύνθημα «Αντίσταση για την ανατροπή».

Είναι ώρα να μετρήσει ο καθένας τη σημασία των επιλογών του, να δει (και να αποδεχθεί…) το πού οδηγούν στην τελική τους κατάληξη, να αναλάβει το κάθε «επιτελείο» την ευθύνη που του αναλογεί, ώστε όλοι να κριθούν (κριθούμε) από το πού οδηγούν (οδηγούμε) τα πράγματα…

Σε μια γεμάτη αίθουσα, με κόσμο που ήρθε να ακούσει και να συζητήσει για τον Μάη του ’68, ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 5-6 Μαΐου η σειρά εκδηλώσεων για τα 50 χρόνια από τον Μάη του ’68 στον πολυχώρο του Ινστιτούτου Κομμούνα.

Φέτος ολοκληρώνονται 50 χρόνια από το Μάη του ΄68, μια εξέγερση με παγκόσμια εμβέλεια η οποία κατέρριψε τους μύθους και τις εκτιμήσεις μιας αέναης, καπιταλιστικής ανάπτυξης προς όφελος «όλων», συνταράσσοντας το κοινωνικό και πολιτικό σκηνικό της εποχής.