Τη Δευτέρα, 16 Δεκέμβρη, γίνεται στο Δ΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο η δίκη του Θανάση Κούρκουλα, μέλους της Κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό» (ΚΑΡ) και του ΣΥΡΙΖΑ μετά από μήνυση ακροδεξιού για επίθεση ροπαλοφόρων εναντίον του στον Άγιο Παντελεήμονα το 2009, την οποία υποτίθεται πως ο μηνυόμενος καθοδηγούσε.

 

Πρόκειται για μια πέρα για πέρα συκοφαντική δίωξη που επιχειρεί να αποδείξει την «άμεση σχέση» των ΣΥΡΙΖΑίων και του αντιρατσιστικού κινήματος με τη βία κατά «αθώων» ακροδεξιών. Εντάσσεται στο σχέδιο μετατροπής της περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα το 2009 σε άβατο των φασιστών, το οποίο περιελάμβανε ξυλοδαρμούς και μαχαιρώματα μεταναστών, προπηλακισμούς και απειλές εναντίον ντόπιων κατοίκων που αντιδρούσαν στη ρατσιστική βαρβαρότητα, αλλά και δικαστικές διώξεις, όπως η συγκεκριμένη, για τον εκφοβισμό ανθρώπων και οργανώσεων που αποτελούσαν εμπόδιο στα σχέδιά τους. 
 
Άγιος Παντελεήμονας
Η ΚΑΡ και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν σαφείς τέτοιοι στόχοι: Τα γραφεία της Κίνησης και της ΔΕΑ βρίσκονται μόλις 100 μέτρα από την πολύπαθη πλατεία, ενώ πολλοί μετανάστες, θύματα ρατσιστικών επιθέσεων, κατήγγειλαν αυτές τις επιθέσεις στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής, συνοδευόμενοι από μέλη και δικηγόρους της ΚΑΡ.
 
Η προηγούμενη μέρα από αυτή που καταγγέλλεται ο ξυλοδαρμός του ακροδεξιού, το Μάιο του 2009 (23 Μαΐου), ήταν η τελευταία που λειτούργησε η παιδική χαρά της πλατείας, στην οποία οι χρυσαυγανακτισμένοι έβαλαν λουκέτο, αφού πρώτα διέκοψαν αντιρατσιστική εκδήλωση με ομιλητή τον συγγραφέα Γκαζμέντ Καπλάνι.
 
Η επομένη (24 Μαΐου), που καταγγέλλεται ο ξυλοδαρμός του ακροδεξιού, ήταν ημέρα πανηγυριού των απανταχού φασιστών στην πλατεία και ο «ελληνόψυχος» μηνυτής βρέθηκε –όλως τυχαίως– και ο ίδιος στην περιοχή, αν και κάτοικος Μπραχαμίου.
 
Είχαν προηγηθεί πολλές εκδηλώσεις πάνω στην πλατεία τους προηγούμενους μήνες του 2009 από προοδευτικούς κατοίκους, αντιρατσιστικές και αριστερές οργανώσεις, προκειμένου να αναχαιτιστεί η διείσδυση της Χρυσής Αυγής και οι πρωταγωνιστές αυτών των εκδηλώσεων είχαν στοχοποιηθεί. Επιπρόσθετα, η συμμετοχή των μελών της ΚΑΡ σε όλους τους αγώνες των μεταναστών εκείνης της περιόδου ήταν δικαιολογημένος λόγος στοχοποίησής τους από την ακροδεξιά.
 
Ο Θ.Κούρκουλας, π.χ., είχε χαρακτηριστεί από πολλά φασιστο-μπλογκ και στελέχη του ΛΑΟΣ ως «κλειδοκράτορας» του παλιού Εφετείου, «θυρωρός» της Υπατίας, «αντιρατσιστής πολυ-κάτοικος» κλπ. Όλα αυτά βέβαια είναι τίτλοι τιμής, όταν εκπορεύονται από τους φασίστες και δεν πτόησαν κανέναν. Και ενώ η τοπική αντίσταση στο φασισμό δεν στάθηκε αρκετή για να εμποδίσει εντέλει τη Χρυσή Αυγή να επιβάλει τότε ένα καθεστώς τρόμου, σίγουρα έπαιξε ρόλο, ώστε να αναπτυχθούν προοδευτικές ομάδες κατοίκων, όπως η Κίνηση Κατοίκων 6ου Διαμερίσματος και τοπικές οργανώσεις της Αριστεράς, όπως ο νεοσύστατος ΣΥΡΙΖΑ της πλατείας Βικτωρίας. 
 
Σήμερα παραμένει ανοιχτό το στοίχημα της επανάκτησης του δημόσιου χώρου από τους φασίστες στην περιοχή του Παντελεήμονα και θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την κινητοποίηση του κόσμου της περιοχής για τα πραγματικά προβλήματά του, όπως π.χ. το κλείσιμο του τοπικού ΕΟΠΠΥ ή οι πλειστηριασμοί ακινήτων.
 
Όμως ανοιχτό παραμένει και το ζήτημα της απάντησης του κινήματος και της Αριστεράς στη θεωρία των «άκρων» που επιχειρείται να τροφοδοτηθεί από διώξεις όπως αυτή κατά του Θανάση Κούρκουλα, και άλλες εκείνης της περιόδου: του Σάββα Μιχαήλ που αθωώθηκε πανηγυρικά, αλλά και μεταγενέστερες όπως η μήνυση ακροδεξιού δικηγόρου συνεργάτη της Χρυσής Αυγής κατά της εφημερίδας «Εργατική Αλληλεγγύη» για συκοφαντική δυσφήμιση.
 
Μπλόκο στους φασίστες
Οι ακροδεξιές προκλήσεις απαντιώνται με την αλληλεγγύη στους διωκόμενους, αλλά όχι μόνο. Η Αριστερά χρειάζεται να επανεξετάσει συνολικά τη στάση της απέναντι στις απόπειρες της Χρυσής Αυγής να κάνει βήματα επανάκαμψης στο δρόμο μετά την κατραπακιά που έφαγε μετά από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.
 
Δεν είναι δυνατόν κόμματα όπως το ΚΚΕ, αλλά και η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ, να απουσιάζουν από αντιφασιστικές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, όπως εκείνες της 30ής Νοέμβρη, που απάντησαν στην πρόκληση των νεοναζί φασιστών να οργανώσουν συγκέντρωση στο Σύνταγμα και συνέβαλλαν σε μεγάλο βαθμό ώστε να περιοριστεί η φασιστοσύναξη στον πανελλαδικό σκληρό πυρήνα τους (όχι μεγαλύτερο από 2.000 μεταφερόμενους νεοναζί).
 
Η ιστορία του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς είναι γεμάτη από αντιφασιστικά κινήματα που μπλοκάρουν τις κινητοποιήσεις των φασιστών στο δρόμο, ώστε να μην επιτρέψουν στο φόβο να κυριαρχήσει σε πόλεις και γειτονιές. Ο φόβος του ΣΥΡΙΖΑ για συμμετοχή σε «αντισυγκεντρώσεις» κατά των φασιστών, μην τυχόν και χαρακτηριστεί «ακραίος», είναι πέρα για πέρα λάθος. Ίσα ίσα, η συμμετοχή της «μεγάλης» Αριστεράς θα μπορούσε να διευρύνει τρομακτικά την αντιφασιστική κινητοποίηση με φορείς, σωματεία και προσωπικότητες και θα έδειχνε καθαρά ποιος είναι το άκρο και ποιος όχι.
 
Αυτή η μέθοδος (του ενιαίου εργατικού μετώπου ενάντια στο φασισμό) είναι η μόνη που μπορεί να αντιπαρατεθεί στους Σαμαράδες και στις απαγορεύσεις του Δένδια, που κατά τα άλλα –χωρίς την πίεση του αντιφασιστικού κινήματος– θα άφηναν ανενόχλητους τους φασίστες να αλωνίζουν, τώρα που το αίμα του Παύλου Φύσσα δεν είναι πια νωπό.
 
Καταδίκη
Τέλος, έχει μεγάλη σημασία η κινητοποίηση του κινήματος και της Αριστεράς για να καταδικαστούν οι φασίστες για επιθέσεις που έχουν κάνει τα προηγούμενα χρόνια. Υποθέσεις όπως η δίκη των «Αυτόνομων Εθνικιστών» (6 Δεκέμβρη) ή των Χρυσαυγιτών δολοφόνων του Σαχζάντ Λουκμάν (18 Δεκέμβρη) είναι κομβικής σημασίας.
 
Οι καταδίκες των τραμπούκων σε αυτές τις υποθέσεις θα αποθαρρύνουν νέους υποψήφιους μαχαιροβγάλτες και θα συμβάλλουν στη συνολική καταδίκη της Χρυσής Αυγής στη δίκη που έπεται για το χαρακτηρισμό της ως τρομοκρατική οργάνωση. Και επειδή δεν εναποθέτουμε το δίκιο μας στα δικαστήρια, που πάρα πολλές φορές έχουν αποδειχτεί ανεπαρκή και «τυφλά», θα βρεθούμε μέσα κι έξω από τις αίθουσες των δικαστηρίων, απαιτώντας την καταδίκη των εγκληματιών νεοναζί.
 

Καμπάνια αθώωσης του Θ. Κούρκουλα

Πάνω από 3.000 υπογραφές έχουν μέχρι στιγμής συγκεντρωθεί στο ψήφισμα που ζητά την αθώωση του Θ.Κούρκουλα. Εκατοντάδες συνδικαλιστές, δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, γνωστοί διανοούμενοι, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, βουλευτές και εκπρόσωποι ευρύτατου φάσματος της Αριστεράς βρίσκονται ανάμεσα στις υπογραφές της καμπάνιας.
 
Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η διεθνής ανταπόκριση. Προσωπικότητες όπως ο φιλόσοφος Ετιέν Μπαλιμπάρ, ο Πιερ Λοραίν, επικεφαλής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), ο ακτιβιστής πανεπιστημιακός Ζιλμπέρ Ασκάρ, ο Γάλλος ευρωβουλευτής και διευθυντής της εφημερίδας «Humanite» Πατρίκ Λ’Υαρίκ, ο Gianni Vattimo, ιταλός φιλόσοφος και Ευρωβουλευτής, ο Franco Turigliato, ηγετική μορφή της Ιταλικής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, ο John McDonnell, βουλευτής των εργατικών στη Βρετανία, ο Αλέν Μπιρ, πανεπιστημιακός στη Γαλλία, ο Alan Maass, εκδότης της εφημερίδας «Socialist Worker» του ISO στις ΗΠΑ, βουλευτές από την Ελβετία, αντιφασίστες ακτιβιστές από τη Βρετανία όπως ο David Landau και πολλοί ακόμα έχουν υπογράψει το κείμενο της καμπάνιας ή έχουν στείλει δικές τους ανακοινώσεις.
 
Επίσης, δεκάδες σωματεία, αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές οργανώσεις, κοινότητες μεταναστών και πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς έχουν εκδώσει δικές τους ανακοινώσεις.