Νέες υποσχέσεις εισπράξανε οι καθαρίστριες των σχολικών κτιρίων από τον υπουργό Εσωτερικών Αλ. Χαρίτση.

Σύμφωνα με τον υπουργό λοιπόν, «σύντομα ο ίδιος ο πρωθυπουργός θα ανακοινώσει μέτρα επίλυσης των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι 9.500 σχολικές καθαρίστριες, ανάμεσα σε αυτά και η ένταξή τους στα ΒΑΕ». Η δήλωση του υπουργού έγινε μία μόλις μέρα μετά την απόφαση του ΣτΕ ότι είναι νόμιμη και συνταγματική η μνημονιακή απόφαση που εξαιρεί κάποιες ειδικότητες εργαζομένων από την υπαγωγή τους στα Βαρέα και Ανθυγιεινά.
Δεν είναι η πρώτη φορά σε προεκλογική περίοδο που οι καθαρίστριες των σχολικών κτιρίων ακούνε λόγια και παχιές υποσχέσεις για ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Εδώ και 15 χρόνια εργάζονται µε ειδικές συµβάσεις µίσθωσης έργου, χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα όπως η άδεια μητρότητας και η άδεια ασθένειας, όπου είναι υποχρεωμένες οι ίδιες οι καθαρίστριες να βρουν αντικαταστάτη. Οι καθαρίστριες πληρώνονται μάλιστα σύμφωνα με το πόσες αίθουσες καθαρίζουν, ενώ οι βοηθητικοί χώροι εξαιρούνται από την πληρωμή, παρότι τις καθαρίζουν οι ίδιες. Συνέπεια των παραπάνω είναι να υπάρχουν καθαρίστριες μικρών σχολικών μονάδων, που έχουν μισθό των 90 και 120 ευρώ το μήνα. Και αυτόν το μικρό μισθό πολλές φορές τον παίρνουν με καθυστέρηση.
Το νέο πρόβλημα που έρχεται να προστεθεί στις σχολικές καθαρίστριες είναι η νέα απόφαση που πήρε το ΙΚΑ. Σύμφωνα με το γενικό έγγραφο του ΙΚΑ με αριθμό πρωτ. A32/ 1150/ 6/14.1.2013 «Διευκρινίσεις για το νέο Πίνακα Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (ΒΑΕ)», για να μπορεί η σχολική καθαρίστρια να ενταχθεί στο καθεστώς των ΒΑΕ θα πρέπει τουλάχιστον να έχει μηνιαίες αποδοχές 672 ευρώ. Κάτι που δεν είναι εφικτό για την πλειοψηφία των καθαριστριών. Σε αυτή την κατηγορία μπορούν να ενταχθούν μόνο οι καθαρίστριες που καθαρίζουν κτίρια με 18 αίθουσες και πάνω.
Είναι δεδομένο ότι οι σχολικές καθαρίστριες καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν να αποκτήσουν δικαίωμα στα Βαρέα και Ανθυγιεινά είναι να μετατραπούν οι συμβάσεις τους σε αορίστου χρόνου. Και αυτό η εμπειρία των τελευταίων 15 χρόνων δείχνει ότι δεν θα επιλυθεί παρά μόνο με τους αγώνες τους.