Εδώ και λίγες μέρες, η κυβέρνηση έδωσε σε δημόσια διαβούλευση νομοσχέδιο με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας».

Το νομοσχέδιο προβλέπει τη νομιμοποίηση πάσης φύσεως αυθαίρετων κατασκευών και καταπατήσεων εφόσον προέρχονται από επιχειρήσεις, το μπάζωμα της θάλασσας, την περίφραξη παραλιών, την ολοκληρωτική κατάληψη ακτών από ιδιωτικές εκμεταλλεύσεις (ξαπλώστρες, αναψυκτήρια, γήπεδα κ.λπ.), προαναγγέλλοντας τη δυνατότητα πώλησης των αιγιαλών μέσω του ΤΑΙΠΕΔ. 

Το χειρότερο είναι ότι καταργείται στην πράξη ο κοινόχρηστος χαρακτήρας του αιγιαλού, με αποτέλεσμα το απαράδεκτο φαινόμενο του «βουτιά και εικοσάευρω» να μετατρέπεται σε καθεστώς. 

Το εν λόγω νομοσχέδιο έχει προκαλέσει αντιδράσεις όχι μόνον από την αντιπολίτευση, αλλά ακόμη και από κυβερνητικούς βουλευτές, που μιλούν για παραβίαση του συντάγματος, το οποίο προστατεύει την ελεύθερη πρόσβαση στις ακτές για όλες και όλους μας. 

Την ίδια στιγμή, πάνω από 100.000 υπογραφές ενάντια στο ξεπούλημα των παραλιών έχουν μαζευτεί σε διάφορες ηλεκτρονικές πλατφόρμες, ενώ τα εκατοντάδες αρνητικά σχόλια στην ίδια την ανάρτηση του νομοσχεδίου ανάγκασαν τον Σαμαρά σε προεκλογική αναδίπλωση, προαναγγέλλοντας βελτιώσεις. 

Το προωθούμενο τερατούργημα συμπυκνώνει την επιχείρηση καταστροφής και ιδιωτικοποίησης του αιγιαλού, πιστό στη νεοφιλελεύθερη αντίληψη της μετατροπής του φυσικού πλούτου σε πεδίο άγριας (κερδοσκοπικής) εκμετάλλευσης για το κεφάλαιο. Στο όνομα της με κάθε κόστος «ανάπτυξης», η έγκριση του περιβαλλοντοκτόνου νομοθετήματος αναμένεται να δώσει το οριστικό χτύπημα στην ήδη προβληματική κατάσταση των παραλιών της χώρας, που έχουν καταληφθεί από τουριστικούς επιχειρηματίες, ξενοδόχους και κάθε είδους καταπατητές. 

Μετά την εκποίηση του Αστέρα Βουλιαγμένης, του Ελληνικού, την έγκριση δύο νέων «σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων» σε Μήλο και Τζια, το νομοσχέδιο αυτό έρχεται να νομιμοποιήσει αυθαίρετα και καταπατήσεις και να προωθήσει την ιδιωτικοποίηση των ακτών, ακυρώνοντας τις όποιες διατάξεις προστασίας υπήρχαν.

Η περίπτωση της Ισπανίας, όπου αφού κατέστρεψαν τις ακτές με φαραωνικά ξενοδοχεία και άλλα κτίσματα τώρα προσπαθούν να τις σώσουν από το τσιμέντο, είναι μια καλή υπενθύμιση για τα αποτελέσματα των πολιτικών που ιδιωτικοποιούν τα δημόσια αγαθά, αφήνοντας τεράστια κέρδη για τους λίγους και μόνιμες πληγές στη φύση. 

Είναι φανερό ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει το συντομότερο. Σε αντίθετη περίπτωση, δεν θα αφήσουν δημόσιο ούτε τον αέρα που αναπνέουμε.