Στις 6 Μάη του 2012, μια μαζική διαδήλωση στην πλατεία Μπολότναγια ενάντια στην ορκωμοσία του Πούτιν κατέληξε σε συγκρούσεις με την αστυνομία.

Ακολούθησε η πολύκροτη «υπόθεση Μπολότναγια» που στοχοποιούσε πιο ριζοσπαστικές πτέρυγες της αντιπολίτευσης στη Ρωσία. Σήμερα οι δίκες φτάνουν στο τέλος τους. Το κίνημα αλληλεγγύης είχε κάποιες επιτυχίες και έδειξε πως το καθεστώς στη Ρωσία δεν είναι «ανίκητο». Στη γενική αμνηστία του Δεκέμβρη 2013, έγινε εφικτό να συμπεριληφθούν αρκετοί πολιτικοί κρατούμενοι, ανάμεσά τους ο αριστερός αγωνιστής Vladimir Akimenkov, ο σοσιαλιστής και ακτιβιστής του ΛΟΑΤ κινήματος Nikolai Kavkazskii, οι αντιφασίστες Aleksei Sutug, Aleksei Olesinov, Irina Lipskaya, Alen Volikov. Όμως άλλοι δεν ήταν τόσο τυχεροί. Ο αντιφασίστας Igor Harchenko έχει καταδικαστεί σε 3μιση χρόνια και ο ανένταχτος ακτιβιστής Michael Kosenko σε υποχρεωτική ψυχιατρική θεραπεία. Στην προτελευταία «παρτίδα» 8 κατηγορουμένων (οι περισσότεροι φοιτητές, μαζί με τον αναρχικό αντιφασίστα Stepan Zimin και τον φιλελεύθερο ακτιβιστή και ακαδημαϊκό Sergei Krivov), επιβλήθηκαν πρόσφατα ποινές από 2μιση ως 4 χρόνια σε στρατόπεδα εργασίας. Πλέον εκκρεμεί η δίκη του ηγέτη του Αριστερού Μετώπου Sergei Udaltsov και του συνεργάτη του Leonid Razvozhaev, που κινδυνεύουν έως και με 10 χρόνια φυλακή. Το πλήγμα στη ρωσική Αριστερά ήταν σοβαρό. Πολλοί αγωνιστές παρέμειναν σε κράτηση τα 2 χρόνια που πέρασαν από τη διαδήλωση της Μπολότναγια ως την εκδίκαση της υπόθεσης, ενώ αρκετοί κρύβονται από τις Αρχές ή έχουν αυτοεξοριστεί, όπως οι Alexei Sakhnin και Filipp Dolbunov (Galtsov) από το Επαναστατικό Ρωσικό Σοσιαλιστικό Κίνημα. Μακάρι να έχουν δίκιο οι σύντροφοι που διατηρούν την αισιοδοξία πως τέτοιες διώξεις σπρώχνουν όλο και περισσότερους νέους στην πολιτικοποίηση και την αντίσταση…