Ο  δήμος Θεσσαλονίκης διοικήθηκε από το 2011 έως σήμερα από το Γιάννη Μπουτάρη.

Έναν νεοφιλελεύθερο βιομήχανο που αντιλαμβανόταν το ρόλο του δήμου ως υποστηρικτική δομή των δυνάμεων της αγοράς και της επιχειρηματικότητας. Η θητεία του άνοιξε το δρόμο σε έναν ακόμα δήμαρχο από τα σπλάχνα της αστικής τάξης της πόλης, τον Κωνσταντίνο Ζέρβα.
Συντηρητική στροφή 
Ο νέος δήμαρχος ήταν πρώην μέλος της παράταξης Μπουτάρη και φιλοτεχνώντας επιμελώς το προφίλ του ακομμάτιστου και αυτοδιοικητικού υποψηφίου, κατόρθωσε να αναδειχτεί δήμαρχος στο 2ο γύρο. Και αυτό παρότι στον 1ο γύρο είχε τερματίσει δεύτερος, μετά τον εκλεχτό της ΝΔ Νίκο Ταχιάο. Φαίνεται ότι, παρότι συνεχίζει στα βήματα Μπουτάρη όσον αφορά το ρόλο της επιχειρηματικότητας στην πόλη, εκπροσωπεί ένα συντηρητικότερο μείγμα πολιτικής από τη δημαρχία Μπουτάρη. Ανέδειξε στην προεκλογική του εκστρατεία, πέρα από τα θέματα της καθημερινότητας (σκουπίδια, ΟΑΣΘ κτλ) τα ζητήματα της ασφάλειας (δωρίζοντας ένα περιπολικό στο αστυνομικό τμήμα του Λευκού Πύργου!), οργάνωσε συσσίτιο για απόρους μαζί με τη μητρόπολη Θεσσαλονίκης, αλλά και τοποθετήθηκε ενάντια στη συμφωνία των Πρεσπών από εθνικιστική σκοπιά. Τέλος στηρίχτηκε ανοιχτά από τον Ιβάν Σαββίδη και την εφημερίδα του «Έθνος», καθώς και τους οργανωμένους οπαδούς του ΠΑΟΚ. Η συντηρητική μετατόπιση καταγράφηκε και με την απόφασή του να ορίσει τον απερχόμενο δήμαρχο Δέλτα, Ευθύμιο Φωτόπουλο, γενικό γραμματέα του δήμου Θεσσαλονίκης. Ο συγκεκριμένος αρνήθηκε ως δήμαρχος να υποδεχτεί και να φιλοξενήσει πρόσφυγες σε χώρους ευθύνης του δήμου Δέλτα. Ταυτόχρονα ο Κ. Ζέρβας δήλωσε ότι «πρέπει να ενισχυθεί η δημοτική αστυνομία και να έχει εμφανή παρουσία σε κάθε στενό της πόλης».
Η συναίνεση που ήδη χτίζεται γύρω από το νέο δήμαρχο Θεσσαλονίκης, που χρειάζεται πολύ περισσότερους από τους 7 δημοτικούς συμβούλους του για να διοικήσει το δήμο, δείχνει ότι η παραπάνω πολιτική δεν είναι απομονωμένη.
Εκλογική συμμαχία της 
Ριζοσπαστικής Αριστεράς

Η εκλογική συμμαχία «Η Πόλη Ανάποδα – Δύναμη Ανατροπής» ήταν ένα στοίχημα για τη Ριζοσπαστική Αριστερά της Θεσσαλονίκης. Αποτέλεσε ένα μέτωπο διαφορετικών οργανώσεών της που, με δύο δημοτικά σχήματα που συνεργάστηκαν, κατέβηκαν στις εκλογές. Με 1,75% εξέλεξε δημοτικό σύμβουλο τον επικεφαλής της Αντώνη Γαζάκη και τρεις κοινοτικούς συμβούλους στο Α΄, Γ΄ και Ε΄ δημοτικό διαμέρισμα, όλοι και όλες με δέσμευση εναλλαγής κάθε 1,5 χρόνο. Είναι προφανές ότι το στοίχημα που είχε βάλει το δημοτικό σχήμα «Η Πόλη Ανάποδα» να υπάρξει, με στόχο να αποτελέσει μάχιμη δύναμη υπεράσπισης του λαϊκού και εργατικού κόσμου της Θεσσαλονίκης, έχει κερδηθεί. Η παρουσία στο δημοτικό συμβούλιο και στις κοινότητες το εξασφαλίζει αυτό. Όμως το σε τι τύπου σχήμα θα εξελιχτεί είναι ανοιχτό και το αν θα εκπληρωθεί ο παραπάνω στόχος ζητούμενο.
Απολογιστική συνέλευση
Είναι πανθομολογούμενη η επιτυχία της διαδικτυακής καμπάνιας του σχήματος που έφερε σίγουρα ένα μεγάλο αριθμό ψήφων. Τα δελτία τύπου, τα βίντεο και η αξιοποίηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο. Όπως και οι πολύ στοχευμένες εξορμήσεις που έγιναν στο κέντρο κυρίως της πόλης για τα ζητήματα του Μοδιάνο, του ΟΑΣΘ, των αυθαίρετων τραπεζοκαθισμάτων, της συνεργασίας του δήμου με την Coca Cola στα ζητήματα ανακύκλωσης. Κρίσιμη επίσης για το στίγμα που έδινε ήταν η συμμετοχή του στην αντιφασιστική κινητοποίηση στην Καλαμαριά και επίσης στις 8 Μάρτη, ημέρα της γυναίκας. Στην κοινή συνέλευση της συνεργασίας των δύο σχημάτων, που έγινε την Πέμπτη 13/6, έγινε ένας πλούσιος απολογισμός με αναγνώριση των επιτυχημένων βημάτων που έγιναν. Το αποτέλεσμα θεωρήθηκε θετικό, αν λάβουμε υπόψη τον μεγάλο αριθμό υποψηφίων που συμμετείχαν στις εκλογές και τη γενικότερη κατάσταση της Αριστεράς.
Για μια δημοτική παρέμβαση με κέντρο το «δρόμο» 
Όμως αυτή η καταρχήν επιτυχία δεν αρκεί για τη δουλειά που πρέπει να κάνει το σχήμα. Μαζί με τις θετικές εκτιμήσεις στη συνέλευση έγινε και κριτική για τις αδυναμίες της καμπάνιας, που δείχνουν ελλείμματα στον τρόπο δουλειάς. Αυτά τα ελλείμματα πρέπει να καλυφτούν μια και από εδώ και μπρος η δουλειά δεν είναι εκλογικού τύπου. Ο μικρός αριθμός εξορμήσεων σε γειτονιές της πόλης, η ελάχιστη παρουσία σε εργατικούς χώρους, η μη οργάνωση τοπικών εκδηλώσεων –πλην μίας εξαίρεσης– δείχνουν ότι υπάρχει πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει για να αποκτήσει το σχήμα γείωση στον κόσμο της εργασίας και στις λαϊκές γειτονιές. Είναι σημαντικό η Πόλη Ανάποδα να δημιουργήσει ομάδες στις γειτονιές, με τη συμμετοχή των κοινοτικών συμβούλων που θα μπορούν να παρέχουν ενημέρωση για όσα διακυβεύονται τοπικά. Αλλά και κεντρικά, ο ρόλος του εκλεγμένου δημοτικού συμβούλου δεν πρέπει να είναι κυρίως η δράση του εντός του δημοτικού συμβουλίου, όσο η αξιοποίηση της έδρας για την εμπλοκή των κατοίκων σε δράσεις που αφορούν τη ζωή στην πόλη. Αυτό θα είναι και το μεγάλο στοίχημα για την Πόλη Ανάποδα. Πώς θα μπορέσει να είναι το εργαλείο αντίστασης των λαϊκών στρωμάτων της Θεσσαλονίκης ενάντια στη νεοφιλελεύθερη επέλαση που πρόκειται να υλοποιηθεί το αμέσως επόμενο διάστημα. Αυτό θα κριθεί τόσο από τον τρόπο δουλειάς, όσο και από το εργατικό και λαϊκό στίγμα που πρέπει πολύ εντονότερα να εκπέμψει.