Σάββατο 24 Νοέμβρη: Ας είμαστε όλες και όλοι εκεί!

Κ άθε χρόνο τέτοιες ημέρες με αφορμή την 25η Νοέμβρη, παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, πληθαίνουν τα άρθρα, τα αφιερώματα και οι εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται με αφορμή αυτή την επέτειο. Η μέρα αυτή είναι πάντα μια ευκαιρία για να μιλήσουμε και να δράσουμε ενάντια σε ένα φαινόμενο που ευθύνεται για την κακοποίηση και το θάνατο χιλιάδων γυναικών σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο. 
Η ύπαρξη της βίας, της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης και της κακοποίησης των γυναικών είναι ένα φαινόμενο υπαρκτό και ορατό και οφείλουμε να απαντήσουμε σε αυτό.
Βρισκόμαστε στο 2018, αλλά οι γυναίκες εξακολουθούν να δολοφονούνται, να βιάζονται, να παρενοχλούνται, να δέχονται τον εξευτελισμό, να κακοποιούνται από συζύγους, συγγενείς, εραστές, εργοδότες. Η βία εκδηλώνεται με δεκάδες τρόπους και παίρνει πολλές μορφές (σωματική, ψυχολογική, λεκτική, σεξουαλική, οικονομική, φυλετική). Οι γυναίκες δέχονται τη βία καθημερινά. Βία είναι ο ξυλοδαρμός μια γυναίκας, ο βιασμός μιας γυναίκας ή η κακοποίησή της. Χιλιάδες είναι τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, ενώ πολλές από τις κακοποιημένες γυναίκες δεν δικαιώνονται ποτέ τόσο σε κοινωνικό, όσο και σε δικαστικό επίπεδο.
Βία ωστόσο είναι και η δομική βία, αυτή που αναπαράγεται μέσω του καθημερινού σεξισμού και μισογυνισμού (προωθείται από τα ΜΜΕ και τη διαφήμιση, αναπαράγεται στους κόλπους οικογενειών , προκύπτει από άδικες αποφάσεις δικαστηρίων κ.ά.). Βία είναι και η οικονομική και εργασιακή εκμετάλλευση, μέσω των κατώτερων μισθών και της επισφαλούς εργασίας. Στην Ελλάδα η μισθολογική διαφορά ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες ανέρχεται στο 16%.
Εξάλλου είναι πλέον γνωστό πως σε περιόδους κρίσης οι γυναίκες είναι εκείνες που θα χαρακτηριστούν οι «φτωχότερες των φτωχών». Σύμφωνα μάλιστα με εκθέσεις του Ευρωκοινοβουλίου, τα μέτρα σκληρής λιτότητας, οι περικοπές στον κρατικό προϋπολογισμό, η ανεργία, η προσωρινή εργασία, οι χαμηλοί μισθοί επηρεάζουν περισσότερο τις γυναίκες παρά τους άνδρες. 
Είναι φανερό πως μέσα στο υπάρχον κοινωνικοπολιτικό σύστημα οι γυναίκες αντιμετωπίζουν τη βία καθημερινά, στο σπίτι, στο δρόμο, στον εργασιακό χώρο, στα πανεπιστήμια. Μαζί με τα παιδιά και τα ΛΟΑΤΚΙΑ άτομα, είναι οι πρώτοι αποδέκτες μιας βίας που έχει ρίζες στην καταπίεση και την καθημερινή εκμετάλλευση. 
Η απάντησή μας απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα οφείλει να είναι ηχηρή και μαχητική. Ας ξανακάνουμε επομένως τη συζήτηση για να δημιουργήσουμε επιτέλους τους όρους για την ανατροπή της έμφυλης βίας. Ας παλέψουμε για τη γυναικεία απελευθέρωση και την ανατροπή του καπιταλισμού. Επόμενος σταθμός είναι η πορεία που καλείται το Σάββατο 24 Νοέμβρη στην Καπνικαρέα στις 12:00 το μεσημέρι από φεμινιστικές και ΛΟΑΤΚΙΑ ομάδες και συλλογικότητες. 
Το απόγευμα της 24ης Νοέμβρη στις 19:00 το απόγευμα στον Πολυχώρο Κομμούνα συζητάμε για την έμφυλη βία και τις αιτίες της, καθώς και τον σχεδιασμό μιας πλατιάς φεμινιστικής πρωτοβουλίας που θα οργανώσει την αντίσταση στον σεξισμό, τη βία και την καταπίεση. Ομιλήτριες θα είναι η Αναστασία Σταυροπούλου από την Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση (ΑΡΑΣ), η Ντίνα Σωτηριάδη από τη Γυναικεία Ομάδα ΑΡΑΝ και η Κατερίνα Σεργίδου από την Αντισεξιστική Ομάδα της ΔΕΑ.