Σχέδιο: Εξόντωση του δημοσίου

εργασία / Κατερίνα Γιαννούλια / 05.09.2012

Όμως, η διαδικασία της αξιολόγησης, από μόνη της, δεν μπορεί να είναι αντικειμενική. Σε τι όραμα θα λογοδοτεί η αξιολόγηση, για ποιον και με βάση ποια κριτήρια θα κρίνονται «άξιοι» οι όποιοι εργαζόμενοι; Σε αυτές τις συνθήκες, με αυτή την κυβέρνηση, σε αυτό το σύστημα δεν επιτρέπεται να γίνει αποδεκτή ούτε ως συζήτηση, κυρίως από τα κόμματα της Αριστεράς και τα σωματεία.

Κωδικός: Αξιολόγηση Υπαλλήλων

 

Η αξιολόγηση, το τεστ δεξιοτήτων, οι ηλεκτρονικές εξετάσεις, που σχεδιάζονται για τους Δημοσίους Υπαλλήλους (ΔΥ), στόχο έχουν να μικρύνει το δημόσιο και σε αυτό συναινούν και οι τρεις της κυβέρνησης.

Το ευφυολόγημα της αξιολόγησης εφευρέθηκε ώστε να αποπροσανατολίσει την «κοινή γνώμη», να παρουσιάσει τα μέτρα όχι σαν οριζόντια, αλλά σαν δίκαια, αφού δήθεν θα απομακρύνουν τους «επίορκους» και τους «άχρηστους» ΔΥ που επιβαρύνουν το δημόσιο κορβανά.

Κριτήρια

Όμως, η διαδικασία της αξιολόγησης, από μόνη της, δεν μπορεί να είναι αντικειμενική. Σε τι όραμα θα λογοδοτεί η αξιολόγηση, για ποιον και με βάση ποια κριτήρια θα κρίνονται «άξιοι» οι όποιοι εργαζόμενοι; Σε αυτές τις συνθήκες, με αυτή την κυβέρνηση, σε αυτό το σύστημα δεν επιτρέπεται να γίνει αποδεκτή ούτε ως συζήτηση, κυρίως από τα κόμματα της Αριστεράς και τα σωματεία.

Όπως γράφει και η ανακοίνωση που ετοιμάζει η Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο ΥΠΑΑΤ: «αξιολογήθηκαν οι τραπεζίτες που έριξαν έξω την Αγροτική Τράπεζα και τώρα ήλθε η σειρά των ΔΥ; Αξιολογήθηκαν μήπως τα golden boys των υπό εκκαθάριση οργανισμών των εποπτευόμενων του υπουργείου μας»;

Η σαφής θέση κατά της αξιολόγησης των ΔΥ, εκτός από το ότι οδηγεί σε απολύσεις, χρειάζεται να αναδεικνύει και το ποιος θα «αξιολογήσει» ποιον. Πώς γίνεται να «αξιολογηθεί» μόνο ένα μέρος ενός συνόλου (ο εργαζόμενος στην περίπτωσή μας), ανεξάρτητα από τις συνθήκες (τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών, τις δομές που έχει στη διάθεσή του, τους νόμους και τις επιδοτήσεις που υπάρχουν κι ευνοούν τους οικονομικά ισχυρούς κλπ);  

Για να περάσουν τη μείωση του κοινωνικού κράτους επιστρατεύεται η διαίρεση των εργαζομένων και εσωτερικά στους ΔΥ. Έτσι, αρχικά εξαιρούν όσους έχουν μπει με ΑΣΕΠ και ξεκινάνε την επιχείρηση απομάκρυνσης από την εργασία τους από τους Υποχρεωτικής και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Σε αρκετές υπηρεσίες αυτοί οι συνάδελφοι είναι οι βασικοί. Μην τσιμπάμε μόνο στα πτυχία και τα διδακτορικά. Το ασθενοφόρο χρειάζεται και οδηγό και γιατρό και εξοπλισμό και ανταλλακτικά. Δεν θα διαλέξουμε εμείς τι θα λείπει.

ΑΔΕΔΥ

Η Δέσποινα Σπανού (Αυτόνομη Παρέμβαση και μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ) μας μετέφερε την απόφαση της ΑΔΕΔΥ, που υιοθετήθηκε λόγω της κοινής στάσης του συνόλου των αριστερών παρατάξεων (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Συσπειρώσεις) και τη σχολίασε: «Το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ, στις 31/8, αποφάσισε όχι μόνο να ταχθεί κατηγορηματικά αντίθετα στην αξιολόγηση, αλλά και ότι θα πάρει κάθε μέτρο για να απομακρύνει από το συνδικαλιστικό κίνημα και από τα σωματεία όποιους δημόσιους υπαλλήλους-στελέχη συμμετέχουν στη διαδικασία της αξιολόγησης με στόχο την απόλυση συναδέλφων τους. Βέβαια, αυτές οι αποφάσεις δεν αρκεί να διατυπώνονται στα χαρτιά, αλλά θα πρέπει να συνοδευτούν από αγώνες για την υπεράσπισή τους».

Όπως τόνισε στην τοποθέτησή του ο Σωτήρης Μάρταλης (εκ μέρους της «Εργατικής Αριστεράς»): «Χρειαζόμαστε απεργία μεγαλύτερη από 48ωρη, με μαχητική κινητοποίηση, όπως π.χ. περικύκλωση της βουλής, όταν θα ψηφίζονται τα μέτρα, με οργάνωσή της με συνελεύσεις, περιοδείες κλπ. σε κάθε χώρο».

Απάντηση

Στα μεγάλα-συστημικά κανάλια απαιτείται εξαιρετική μαεστρία για να ξεστομίσει κάποιος ότι το δημόσιο δεν είναι μεγάλο στην Ελλάδα, ότι οι ΔΥ δεν είναι τεμπέληδες και βολεμένοι και ότι η αξιολόγησή τους είναι προστάδιο απόλυσης. Εννοείται πως απαγορεύεται ρητά να εκστομιστεί ότι, κανονικά, χρειάζονται προσλήψεις στο δημόσιο. Θυμόμαστε το «σάλο» και τις ειρωνείες που είχαν προκληθεί προεκλογικά για την αφίσα με τις 100.000 προσλήψεις.

Η Αριστερά σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο, ως ο αποκλειστικός εκφραστής των εργαζομένων, πρέπει να ξεκομπλάρει μπροστά στους αδίστακτους εκπροσώπους του λόμπυ των τραπεζιτών-βιομηχάνων-εφοπλιστών-μεγαλοεκδοτών, που «έφαγαν μαζί» τα λεφτά του δημοσίου και τώρα θέλουν και τις κερδοφόρες υπηρεσίες.

Προσπαθούν να μας βάλουν στο γήπεδό τους και να παραδεχόμαστε, περίπου ως φυσικό νόμο, ότι το δημόσιο δεν πρέπει να υπάρχει, ζήτω ο ιδιωτικός τομέας. Ωστόσο, ο ρόλος μας είναι να εφοδιάσουμε τον κόσμο με επιχειρήματα άλλα από αυτά που όλη την ημέρα «υπεύθυνα» παπαγαλίζουν ραδιόφωνα και τηλεοράσεις. Και να χτίσουμε, άμεσα, τις έμπρακτες αντιδράσεις, πρωτοστατώντας στα σωματεία, για να μην καταρρεύσουν τα πάντα.