Εχουμε μπροστά μας μια μάχη αποφασιστικής σημασίας. Ανεξάρτητα από τους μικροϋπολογισμούς πολλών «επιτελείων», η ανατροπή της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου μπορεί να ανοίξει ένα ιστορικό «παράθυρο» για την Αριστερά και το κίνημα κοινωνικής αντίστασης.

Μια ευκαιρία για να πάρουμε πίσω τις απώλειες της μνημονιακής εποχής, μια ευκαιρία για αντίστροφο μνημόνιο σε βάρος του κεφαλαίου και των πλουσίων, μια ευκαιρία για μια νέα αριστερή, εργατική Μεταπολίτευση. Μια ευκαιρία που για να ολοκληρωθεί δεν μπορεί παρά να εντάσσεται στη διεκδίκηση, ξανά, της σοσιαλιστικής απελευθέρωσης. 
Ο κρίσιμος παράγοντας στη συγκυρία θα είναι η στρατηγική, η τακτική, η οργανωτική και πολιτική δύναμη της Αριστεράς. Οι κίνδυνοι για μια καθεστωτική αντεπίθεση θα ξεκινάνε από τα κενά και τις αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Σε αυτόν τον παράγοντα πρέπει να συγκεντρώσουν την προσοχή τους όλοι οι αγωνιστές του κινήματος «από τα κάτω» και της Αριστεράς. 
Το ξεπέρασμα αυτών των αδυναμιών επιβάλλεται από τις αντικειμενικές συνθήκες, με έναν τρόπο σχεδόν εκβιαστικό. Οι «Financial Times» διατύπωσαν το φόβο ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να επιδράσει στην παρούσα συγκυρία ως... «ο Τρότσκι της Ανατολικής Μεσογείου». 
Ομως υπάρχουν όρια μέχρι πού μπορούμε να περιμένουμε το φως από τις πιέσεις της αντικειμενικής κατάστασης. Πρέπει να πάρουμε μέτρα και εμείς. Όλοι και όλες μέσα στην Αριστερά, θα αναμετρηθούμε τους επόμενους μήνες με ιστορικά καθήκοντα.
Με αυτά στο μυαλό, τα μέλη της ΔΕΑ και του Κόκκινου, δύο «συνιστωσών» της επαναστατικής Αριστεράς μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, αποφασίσαμε την ενοποίηση των δυνάμεών μας. Με αυτά στο μυαλό, καλέσαμε να παρέμβουν στην ενοποιητική μας συνδιάσκεψη και να βοηθήσουν στις αποφάσεις και στον προσανατολισμό μας οργανώσεις της διεθνούς αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που έπαιξαν και παίζουν ρόλο στη «μακρά πορεία» από το μεγάλο 1968 μέχρι σήμερα: σύντροφοι από το NPA στη Γαλλία, από την ISO στις ΗΠΑ, από την «Αντικαπιταλιστική Αριστερά» στην Ιταλία αλλά και την Ισπανία –όπου δίνουν τη μάχη της αριστερής πολιτικής μέσα στο Podemos–, σύντροφοι με μεγάλες εμπειρίες στους αγώνες στην Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική. 
Ομως ποτέ η μάχη για μια αποτελεσματική Αριστερά δεν κρίθηκε μόνο μέσα στις εσωκομματικές διεργασίες, όσο σπουδαίες κι αν ήταν αυτές. Η άμεση σχέση με τον κόσμο της Αριστεράς, με τον κόσμο της αντίστασης, ήταν, είναι και θα είναι καθοριστικός παράγοντας. 
Σε ό,τι μας αφορά, η σχέση αυτή περνάει μέσα από την εφημερίδα μας, μέσα από την «Εργατική Αριστερά». Που από το παρόν φύλλο μπαίνει σε μια νέα, ιδιαίτερα αναβαθμισμένη περίοδο: με νέο σχεδιασμό, πλουσιότερη ύλη, «άνοιγμα» σε συντρόφους και συντρόφισσες που συνταξιδεύουμε μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, πολύ πιο φιλόδοξο σχέδιο διακίνησης και πλατύτερης διανομής. Αλλά πάντα προσανατολισμένη στον ίδιο στόχο: μιαν Αριστερά του κόσμου της, των αγώνων της τάξης μας, της διεκδίκησης της σοσιαλιστικής νίκης.