Είναι παγκόσμια πρωτοτυπία. Επί 35 ημέρες ο «τηλεοπτικός» και «ραδιοφωνικός» αέρας της ΕΡΤ παραμένει ζωντανός και αυτοδιαχειριζόμενος από τους εργαζόμενους στην ΕΡΤ.

*Η Αλεξάνδρα Χριστακάκη είναι πρώην συμβασιούχος της ΕΡΤ

 

Εκπέμπει πρόγραμμα που δεν αποφασίζεται από τη διευθυντική πυραμίδα, που δεν καθορίζεται από τις υποδείξεις του Μαξίμου, που δεν υποκλίνεται σε κομματικές υποδείξεις.

Εκεί τηρούνται κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας, τα προβλήματα, οι αγωνίες των εργαζομένων, των συνδικάτων και των συλλογικοτήτων αποτυπώνονται στη θεματολογία  των δελτίων ειδήσεων, αναλύονται εκτενώς στις ενημερωτικές εκπομπές.

Τέρμα η μονοτονία των πολιτικών συζητήσεων, με τους συνήθεις προσκεκλημένους και την  καθορισμένη από άλλους ατζέντα. Το «συντονιστικό των δημοσιογράφων», οι μεμονωμένοι παραγωγοί, οι ρεπόρτερ, συζητούν και αποφασίζουν, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς προβληματισμούς για το τι αποτελεί είδηση.

Δεν υπάρχουν λίστες με ανεπιθύμητους. Ακόμη και ο Σαμαράς, που αποφάσισε το Θάνατο της ΕΡΤ, προβάλλεται από τις δημόσιες συχνότητες

Τέρμα η αυτοαναφορά. Άνοιγμα στην κοινωνία. Το πείραμα πέτυχε. Το αποδεικνύει το πάθος των εργαζομένων που συμμετέχουν στο εναλλακτικό εγχείρημα. Το αποδεικνύουν τα νούμερα της VPRC σύμφωνα με τα οποία περίπου 1.700.000 πολίτες παρακολουθούν το πρόγραμμα της ΕΡΤ, είτε αναλογικά, είτε ιντερνετικά.

Το αποδεικνύει η εθελοντική προσφορά κινηματογραφιστών, σκηνοθετών, πολιτών για παραγωγή δημοσιογραφικού έργου. Για δημιουργία και αντιδελτίου, όπου θα καταγράφονται αυτά που δεν δείχνουν τα «δελτία των 8» των ιδιωτικών καναλιών.

Το αποδεικνύει και το πλαίσιο των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης των εργαζομένων, που καλούν τον αρμόδιο Υφυπουργό για τη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση να εγκαταλείψει αυτή τη γελοιότητα και παρωδία του προγράμματος της «ΔΤ» και να βγάλει στον αέρα το πρόγραμμα που εκπέμπει η «ΕΡΤ».

Πρόκειται για εικόνες συγκλονιστικές που εκτυλίσσονται στον προαύλιο χώρο του Ραδιομεγάρου και στον αέρα της ΕΡΤ: Εργάτες της αρτοβιομηχανίας «Κατσέλης» καταφθάνουν με λεωφορεία στη Μεσογείων και κάθονται μπροστά από την εξέδρα των Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ, που τους αφιερώνουν τη μουσική βραδιά. Στο μικρόφωνο ο μαέστρος της ΕΡΤ, σικάτος με το γκρίζο του κουστούμι και δίπλα, με τα τατουάζ, ο Πρόεδρος του σωματείου, να δηλώνουν μαζί από μικροφώνου: «Όχι στα λουκέτα - Ναι στο δικαίωμα στην εργασία».

Είναι εικόνες από ένα μέλλον όπου όλοι μαζί, χωρίς επάρσεις και διαχωρισμούς, θα κρατάμε ο ένας το χέρι του άλλου, για να οικοδομήσουμε μια άλλη κοινωνία.

Εξίσου συγκλονιστική είναι και η εικόνα όπου στο ίδιο τραπέζι του τηλεοπτικού αέρα  κάθονται και συζητούν ο φιλόσοφος Ευτύχης Μπιτσάκης και οι απλήρωτοι εργάτες της ΑΓΕΤ Ηρακλής…

Οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ δεν είναι κομουνιστές, όπως ισχυρίζεται ο Θεόδωρος Πάγκαλος.  Οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ. Είναι  κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Είναι  μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας, με τις αντιφάσεις, τις αγκυλώσεις, τις ομηρίες, τις φοβίες . Όμως μέσα από τη σύγκρουση, μετά από το σοκ, ένα κομμάτι απελευθερώνεται,  διαπαιδαγωγείται, ακούει, μαθαίνει… Και παράγει, ως ανάγκη και όχι ως ιδεολόγημα, το αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα.

Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, στο τριήμερο των απεργιακών κινητοποιήσεων ενάντια στην ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, έστησαν το δικό τους στούντιο στο Σύνταγμα, παρακολουθώντας λεπτό προς λεπτό τις εξελίξεις εντός και εκτός κοινοβουλίου.

Προετοιμάζονται επίσης για ένα τριήμερο δράσης από κοινού με τον Σύλλογο Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων, με αφορμή την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Εργαζόμενοι στην ΕΡΤ θα βρεθούν στις πρώην φυλακές του ΕΑΤ-ΕΣΑ και οι αντιστασιακοί στο Ραδιομέγαρο. Γιατί το «μαύρο» στην ΕΡΤ είναι θέμα Δημοκρατίας.