Ε ίναι πραγματικότητα. Το περιοδικό των Μαθητών-τριών Ενάντια στο Σύστημα (ΜΕΣ) επανεκδίδεται. Έπειτα από 6 χρόνια και μέσα σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία, οι μαθητές και οι μαθήτριες επέλεξαν να ξαναπιάσουν την πένα τους.

Παρότι πέρασαν χρόνια από τους μεγάλους μαθητικούς αγώνες του 2006-2007, τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου και το ξεπήδημα των πρώτων αντιμνημονιακών αγώνων όταν εκδιδόταν το μαθητικό περιοδικό των ΜΕΣ, τα πράγματα δεν άλλαξαν και πολύ. Οι πολιτικές λιτότητας συνεχίζουν να πλήττουν τη δημόσια εκπαίδευση και να καταπιέζουν τους μαθητές. Στα μεγάλα αστικά ΜΜΕ δεν θα διαβάσει κανείς για τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, τις καταργήσεις ολιγομελών τμημάτων στα σχολεία, τις ελλείψεις παροχών, αλλά και την άνθιση της παραπαιδείας κατά τη διάρκεια των μνημονίων. Η ανάγκη για διαφορετικά διαβάσματα –πέρα από τα σχολικά βιβλία– που θα δίνουν απάντηση στους προβληματισμούς των μαθητών είναι πολύ σημαντική σήμερα.
Σήμερα, όπου το νομοσχέδιο  Γαβρόγλου όχι μόνο δεν αμφισβητεί το σχολείο-εξεταστικό κέντρο, αλλά δυσχεραίνει σε μεγαλύτερο βαθμό το φόρτο εργασίας στους μαθητές, καθώς μέσω του νομοσχεδίου προωθείται η «αναβάθμιση» του απολυτηρίου, το οποίο πλέον θα συμβάλλει με μεγαλύτερη βαρύτητα στον τελικό βαθμό εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, κάτι το οποίο οδηγεί τους μαθητές σε μεγαλύτερη εντατικοποίηση. Το μαθητικό έντυπο αποτελεί ένα φάρμακο απέναντι σε αυτή την εντατικοποίηση. Έναν τρόπο να εκφράζονται οι μαθητές-τριες για τα θέματα που τους αφορούν και όχι γι’ αυτά που τους επιβάλλονται.
Η οικονομική δυσκολία των οικογενειών αυξάνεται ολοένα και πιο πολύ στα χρόνια της σκληρής λιτότητας, ενώ η κατάργηση της έννοιας του μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού και η θέσπιση των «συμβασιούχων» που καλύπτουν θεμελιώδη κενά στη δημόσια εκπαίδευση, οδηγεί τελικά στην υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου. Έτσι, οι μαθητές-τριες οδηγούνται σε ένα αδιέξοδο, όπου καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα είτε στον ακραίο ανταγωνισμό και τον αγώνα δρόμου των πανελληνίων, είτε στην εγκατάλειψη των σπουδών και την αναζήτηση εργασίας.
Προφανώς όμως, τα σχολεία αποτελούν ένα ακόμη κομμάτι της κοινωνίας. Ως τέτοιο, δεν μένει ανεπηρέαστο από τα φαινόμενα σήψης που έχουν δημιουργηθεί στην κοινωνία στα χρόνια των μνημονίων. Η άνοδος της ακροδεξιάς, η προδοσία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και η υποβάθμιση του δημοσίου με την ταυτόχρονη ιδιωτικοποίηση πτυχών αυτού, επηρεάζει σημαντικά τη σημερινή κατάσταση που διαμορφώνεται στα σχολεία. Τα ρατσιστικά κρούσματα που εμφανίζονται, οι γονείς-φασίστες που παρεμβαίνουν στην εκπαιδευτική διαδικασία, επειδή δεν θέλουν τα παιδιά τους στην ίδια τάξη με τα προσφυγόπουλα, αλλά και η γενικότερη κατάσταση που στερεί από τους μαθητές μία κοινωνία ελεύθερη, όπου θα μπορούν να ονειρεύονται και να επιλέγουν το μέλλον τους, αποτελούν βασικούς λόγους για τους οποίους το περιοδικό επανεκδίδεται.
Οι μαθητές-τριες ενάντια στο σύστημα παλεύουν για ένα σχολείο δημόσιο και δωρεάν, όπου  μαζί με τους εκπαιδευτικούς θα διαμορφώσουν τις γνώσεις που θα παίρνουν και το σχολείο που έχουν ανάγκη. Μία κοινωνία απαλλαγμένη από το σύστημα του κέρδους, του πολέμου, του ρατσισμού και του σεξισμού. Οι μαθητές-τριες, μέσα από το περιοδικό τους, διεκδικούν την κατάργηση των εξετάσεων, την ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τις προσλήψεις μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού και τη χορήγηση ελληνικής ιθαγένειας στα προσφυγόπουλα που επιλέγουν να έρθουν στα ελληνικά σχολεία.
Στο περιοδικό, μεταξύ άλλων υπάρχουν άρθρα για την απειλή της ακροδεξιάς, τη δολοφονία του Ζακ, το νομοσχέδιο Γαβρόγλου και τις αλλαγές που επιφέρει στους μαθητές. Ακόμη υπάρχουν θέματα για τον αντισεξισμό, αλλά και για τις παρελάσεις και τους αγώνες του Παλαιστινιακού λαού. Στο περιοδικό θα βρείτε επίσης σκίτσα των ίδιων των μαθητών, αλλά και πολιτιστικές προτάσεις. Να το πάρετε, να το ενισχύσετε και να το διαβάσετε.