Φοιτητικές εκλογές στις 16 Μάη

νεολαία / Άγγελος Κάπαρης / 09.05.2012

Λίγες μέρες μόνο μετά την 6η Μάη και τις εκλογές που ανέτρεψαν ριζικά το πολιτικό σκηνικό, στις 16 Μάη, θα πραγματοποιηθούν οι φοιτητικές εκλογές. Η συζήτηση στα πανεπιστήμια δεν μπορεί παρά να λάβει υπόψη τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών.

 Να δυναμώσουμε την Αριστερά,  να ανατρέψουμε το νόμο-πλαίσιο

Η εκλογική αυτή μάχη θα δοθεί στο φόντο των μνημονίων και της συνολικότερης λεηλασίας της ζωής των εργαζομένων και της νεολαίας. Εκτός πανεπιστημίων το μήνυμα της νεολαίας και των εργαζομένων ήταν ξεκάθαρο. Ιστορική ήττα του δικομματισμού, μεγάλη νίκη της Αριστεράς και πιο συγκεκριμένα του ΣΥΡΙΖΑ, που βρέθηκε στη δεύτερη θέση.

Το πρώτο και άμεσο καθήκον της Αριστεράς στα πανεπιστήμια είναι να μεταφράσει το εκλογικό αποτέλεσμα ως νίκης όλης της Αριστεράς και του κόσμου και να μεταφέρει τον ενθουσιασμό και την αισιοδοξία, που προκύπτουν από αυτή την εξέλιξη. Με τσαμπουκά, ενθουσιασμό και ζωντάνια σε κάθε αμφιθέατρο να παρακινήσουμε τους φοιτητές να συμμετέχουν στις εκλογές, να τσακίσουν τις δυνάμεις του μνημονίου και να ενισχύσουν την Αριστερά.

Ιδιαίτερα φέτος στις σχολές είναι εξαιρετικά κρίσιμο να μαυριστούν οι καθεστωτικές παρατάξεις. Με τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών οι ηγέτες της ΕΕ, οι καναλάρχες και το κεφάλαιο άρχισαν την κινδυνολογία περί ακυβερνησίας. Στην πραγματικότητα αυτό που φοβούνται είναι ότι η αισιοδοξία του κόσμου θα μετασχηματιστεί σε δράση στο δρόμο και στους αγώνες.

Παρόλο που στα πανεπιστήμια οι φοιτητές δεν ψηφίζουν πάντα με πολιτικό κριτήριο, παρόλο που η ψήφος στην ΠΑΣΠ και τη ΔΑΠ δεν θεωρείται ως ψήφος σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, η Αριστερά χρειάζεται να θυμίζει ότι πρόκειται για τις παρατάξεις του μνημονίου που καταστρέφουν τη χώρα. Τι νόημα έχει η ψήφος σε ΔΑΠ-ΠΑΣΠ, που «βοήθησαν να πάρεις καλές σημειώσεις», όταν το πτυχίο σου αύριο δεν θα έχει καμία αξία και δεν θα βρεις ποτέ δουλειά; Όπως ακριβώς στις βουλευτικές εκλογές ηττήθηκαν τα δύο κόμματα και πέταξαν την Άννα Διαμαντοπούλου, την υπουργό της διάλυσης της παιδείας, από τη βουλή, έτσι πρέπει να μαυριστούν και τα τσιράκια αυτής της πολιτικής στα πανεπιστήμια.

Οι αριστερές δυνάμεις να αποκαλύψουν το πραγματικό πρόσωπο αυτών των παρατάξεων. Φέτος δεν θα πρέπει να έχουν την ανοχή μας, για να οργανώνουν πάρτι και εκδρομές, για να κάνουν παρέλαση με τις μπλε και πράσινες κονκάρδες τους, για να κολλούν τις υποκριτικές αφίσες τους. Φέτος θα πρέπει να ντρέπονται να κυκλοφορούν!

Στα πανεπιστήμια, παρ’ όλες τις αδυναμίες και τα κενά της Αριστεράς, όλο το προηγούμενο διάστημα υπήρξαν αντιδράσεις στην επιχειρούμενη εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο-ταφόπλακα. Το Σεπτέμβρη υπήρξαν μαζικές καταλήψεις και όλο το επόμενο διάστημα οι φοιτητές, οι καθηγητές και οι εργαζόμενοι, μέσα από κοινές πρωτοβουλίες αγώνα, μπλόκαραν τα συμβούλια διοίκησης. Χρειάζεται λοιπόν σε αυτές τις εκλογές να φωνάξουμε ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι ένας από τους λίγους χώρους στους οποίους δεν έχει εφαρμοστεί το μνημόνιο και οι  επιταγές του.

Προχωράμε λοιπόν στις φοιτητικές εκλογές με τρία στοιχήματα: να ηττηθεί ο δικομματισμός , να μεταφερθεί η δυναμική της Αριστεράς και ο αέρας της νίκης μέσα στις σχολές και να αυξηθεί η συμμετοχή των φοιτητών, που επιλέγουν κάθε χρόνο την αποχή.

Η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ φέτος θα σφυρίζουν αδιάφορα για τα αποτελέσματα των βουλευτικών και θα το παίζουν πιο «ανεξάρτητοι και ακομμάτιστοι» από ποτέ. Μπορεί μάλιστα να ενταθούν οι εκδρομές και τα πάρτι, μπας και δεν πάει ο κόσμος να ψηφίσει.

Οι φοιτητές φέτος έχουν κάθε λόγο να ψηφίσουν και να ψηφίσουν Αριστερά. Δεν πρέπει να χαρίσουμε στους «από πάνω» τη χαρά να επιβιώσει ο δικομματισμός στα πανεπιστήμια. Ίσα ίσα, αν μέσα στις σχολές, όπου πολλές φορές υπάρχει πιο έντονα η ριζοσπαστικότητα, ηττηθεί ο δικομματισμός και ισχυροποιηθεί η Αριστερά, τότε τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα για τους επόμενους νόμους-πλαίσιο.

Καλούμε τον κόσμο λοιπόν να στηρίξει την ΑΡΕΝ, συμμετέχοντας και ψηφίζοντάς τη για να σταλεί και στις σχολές ένα ισχυρό μήνυμα, όπως και στην κοινωνία. Η ΑΡΕΝ έχει αναδειχθεί στις σχολές σαν ενωτική και ριζοσπαστική δύναμη, μέσα στους αγώνες και τις συλλογικές διαδικασίες.

Ταυτόχρονα όμως χρειάζεται επιμονή στη «συμπαράταξη της Αριστεράς» και μέσα στις σχολές. Να καλέσουμε την ΚΝΕ, αλλά και τα ΕΑΑΚ να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.

Η ΚΝΕ-ΜΑΣ ας κοιτάξει να αφήσει πίσω το σεχταριστικό μονόδρομο που έχει επιλέξει, όχι μόνο στις κάλπες, αλλά και στους αγώνες, αρνούμενη τόσα χρόνια την κοινή δράση. Με τους συντρόφους της ΕΑΑΚ, αν και είναι αργά για κοινή εκλογική κάθοδο, θέλουμε να εντείνουμε τη διαδικασία ενότητας, που πολλές φορές ευτυχώς εκφράζεται κινηματικά, αλλά όχι πολιτικά.

Τέλος, στηρίζοντας και δυναμώνοντας την Αριστερά, θα δώσουμε και ένα ισχυρό μήνυμα στους νεοναζί και κάθε είδους φασίστες, που, μετά την είσοδό τους στη βουλή, μπορεί να επιχειρήσουν και την είσοδό τους στις σχολές.

Ο δρόμος, που έχουμε μπροστά μας, είναι μακρύς. Ας αρχίσουμε να τον περπατάμε αμέσως, για να στείλουν και οι φοιτητικές εκλογές ένα εκκωφαντικό μήνυμα καταδίκης του πολιτικού συστήματος, αλλά κυρίως για να συστρατευτεί η νεολαία με την Αριστερά στην πάλη για την αλλαγή της κοινωνίας.