Ο τρικομματικός θίασος Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη κατάφερε, έστω και οριακά, να ψηφίσει το πολυνομοσχέδιο-σφαγείο τα μεσάνυχτα της Τετάρτης 7/11. Την ίδια στιγμή όμως, οι ογκώδεις συγκεντρώσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας το απεργιακό διήμερο 6-7 Νοέμβρη, δεν αφήνουν περιθώρια πανηγυρισμών για τη συγκυβέρνηση Σαμαρά.

Και οι πιο αισιόδοξοι από τον αστικό συνασπισμό εξουσίας κατανοούν ότι όχι μόνο έχουν χάσει κάθε σοβαρό έρεισμα στα λαϊκά στρώματα, αλλά και ότι οι ισοπεδωτικές αντι-μεταρρυθμίσεις, που προωθούν, δεν θα εφαρμοστούν καθόλου εύκολα.

Αποφασιστικότητα
Από νωρίς το απόγευμα της Τετάρτης οι δρόμοι γύρω από την πλατεία Συντάγματος είχαν πλημμυρίσει με μαχητικούς διαδηλωτές, που απαιτούσαν την καταψήφιση του νέου πακέτου λιτότητας και την ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά.
Συνθήματα όπως «Εμπρός λαέ μη τους φοβηθείς, ήρθε η ώρα της ανατροπής», «Ό,τι και να κάνει η αστυνομία, νύχτα θα φύγει αυτή η συμμορία» και το διαχρονικό πια «Πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από ’δω» αποτύπωσαν για άλλη μια φορά τη διάθεση του κόσμου να μπλοκάρει τη μνημονιακή βαρβαρότητα, απαιτώντας συγχρόνως συνολική πολιτική ανατροπή. Η αποφασιστικότητα αυτή φάνηκε ολοκάθαρα από την πολύωρη παραμονή των συγκεντρωμένων μπροστά από το κοινοβούλιο.

Παρά τη βροχή που έπεφτε από τις 19.00 το απόγευμα και την αναμενόμενη απόπειρα εκκένωσης της πλατείας από τα ΜΑΤ, ο κόσμος έκανε ελάχιστα βήματα προς τα πίσω και στην πρώτη ευκαιρία επέστρεφε στη θέση του. Χρειάστηκε το ξέσπασμα μιας δυνατής καταιγίδας μετά τις 21.00 και μεγάλη ποσότητα χημικών και νερού από τις ειδικές δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ., για να διαλυθεί οριστικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν ενάντια στους διαδηλωτές τα περίφημα υδροφόρα οχήματα, με ρίψεις νερού στο ύψος των λουλουδάδικων.

Αριστερά
Εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου συσπειρώθηκαν στα μπλοκ των σωματείων και κυρίως κάτω από τα πανό της Αριστεράς. Τα μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ (ανάμεσά τους πολλά από τοπικές επιτροπές) και του ΠΑΜΕ ήταν πραγματικά εντυπωσιακά, ενώ και οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνέβαλαν στην επιτυχία της συγκέντρωσης. Δείγμα της προπαγανδιστικής δουλειάς που είχε γίνει σε γειτονιές και εργασιακούς χώρους τις προηγούμενες μέρες, αλλά και της απόφασης κομμάτων και οργανώσεων της Αριστεράς να πάρουν πιο σοβαρά την ευθύνη της οργάνωσης και της πολιτικής εκπροσώπησης των εργατικών-κοινωνικών αγώνων.

Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ από νωρίς το απόγευμα κατέκλυσε το χώρο μπροστά από τη βουλή, με τα τύμπανα της ΔΕΑ και του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών να δίνουν το ρυθμό στα συνθήματα, ενώ οι μεγάλες σημαίες των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, που άπλωσαν μέλη της Νεολαίας του ΣΥΝ, έστειλαν μήνυμα διεθνιστικής αλληλεγγύης στους υπόλοιπους αγωνιζόμενους λαούς της ηπείρου.

Η πρωτοβουλία της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ να αναρτήσει πανό στο περιστύλιο της βουλής, που έγραφε «Να φύγετε τώρα», και έπειτα να ενωθεί με το συγκεντρωμένο πλήθος και όλοι μαζί να φωνάζουν «Ούτε Βενιζέλος, ούτε Σαμαράς, ήρθε η ώρα της Αριστεράς», δεν ήταν μόνο μια συγκινητική στιγμή, αλλά και ένα καλό δείγμα για το τι αντιπολίτευση χρειάζεται και ποιες κοινωνικές δυνάμεις πρέπει να είναι το στήριγμα μιας ενδεχόμενης αριστερής διακυβέρνησης.

Όσο για τις δαιδαλώδεις αναλύσεις για το «τι πρόγραμμα» χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να ξεκινούν από την πιο απλή παραδοχή: ένα πρόγραμμα που θα καλύπτει τις ανάγκες αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι διαδηλώνουν μαζικά εδώ και δυόμιση χρόνια και έγιναν ένα με τους βουλευτές του σχήματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς το βράδυ της Τετάρτης.

Το ίδιο αποφασιστική και συγκροτημένη ήταν και η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ. Αν και η Αλέκα Παπαρήγα εκείνη την ώρα εξαπέλυε επιθέσεις κατά του ΣΥΡΙΖΑ στη βουλή, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ κατέλαβαν το κάτω μέρος της πλατείας Συντάγματος και έστω έτσι βρέθηκαν μαζί με τους υπόλοιπους διαδηλωτές. Αξιοσημείωτο είναι ότι, ενώ σε απόσταση αναπνοής από τις γραμμές του εξελισσόταν ο γνωστός «κλεφτοπόλεμος» αντιεξουσιαστών-ΜΑΤ, δεν μετακινήθηκε, παρά μόνο όταν η ατμόσφαιρα έγινε αποπνικτική. Ακόμη και τότε μεγάλο τμήμα του στάθηκε πλάι στα άλλα μπλοκ στην Αμαλίας. Μάλιστα, ο «Ριζοσπάστης» της επόμενης μέρας έκανε λόγο για «οργανωμένο κυβερνητικό σχέδιο άγριας καταστολής σε βάρος των διαδηλωτών στην πλατεία Συντάγματος από τις αστυνομικές δυνάμεις» και απέφυγε τη γνωστή θεωρία περί προβοκατόρων.

Εξίσου μεγάλες ήταν οι πορείες διαμαρτυρίας και την πρώτη μέρα της απεργίας, στις 6/11, ενώ το απόγευμα της ψήφισης του προϋπολογισμού (11/11), χιλιάδες διαδηλωτές βρέθηκαν και πάλι μπροστά στη βουλή.

Στις διαδηλώσεις της Τρίτης πρωτοστάτησαν τα συνδικάτα από την τοπική αυτοδιοίκηση, τα νοσοκομεία, την εκπαίδευση, ενώ και εκείνη τη μέρα χιλιάδες κόσμου διαδήλωσαν με τις κόκκινες σημαίες της Αριστεράς.

Ανάλογες κινητοποιήσεις έγιναν και σε άλλες πόλεις της χώρας. Στη Θεσσαλονίκη, το απόγευμα της περασμένης Τετάρτης, περίπου 10.000 άτομα συγκεντρώθηκαν στην Καμάρα και, παρά τη βροχή και το κρύο, πραγματοποίησαν πορεία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, η οποία κατέληξε στο ΥΜΑΘ. Μεγάλη διαδήλωση υπήρξε και το πρωί της προηγούμενης μέρας στην πόλη.

Δυναμικές κινητοποιήσεις με πολύ κόσμο είχαμε και στο Ηράκλειο, όπου για λίγες μέρες καταλείφθηκε η περιφέρεια Κρήτης. Καταλήψεις έγιναν και σε κάποιους δήμους και υπουργεία της Αθήνας και της επαρχίας, αν και δεν κατάφεραν να αποτελέσουν κέντρα αγώνα.

Συνέχεια
Η οικονομική και πολιτική κρίση των «από πάνω» κορυφώνεται και η αναμέτρησή τους με την κοινωνική οργή συνεχίζεται. Στις συγκεντρώσεις για την πανευρωπαϊκή κινητοποίηση σήμερα, στη μάχη να μην περάσουν οι απολύσεις στο Δημόσιο και στην πορεία της επετείου του Πολυτεχνείου το Σάββατο, μαζικά και ενωτικά, ας ενισχύσουμε τους τριγμούς τους και ας επιταχύνουμε την πτώση τους.