Το συνέδριο της ΟΕΝΓΕ, που έγινε στην Αθήνα το τριήμερο 29-31 Μαρτίου, έστειλε ένα ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα που αποτυπώθηκε στην πολιτική απόφαση: Η κυβέρνηση των μνημονίων και η πολιτική της στην υγεία πρέπει να ανατραπούν!

Το συνέδριο έλαβε αποφάσεις για την ανάπτυξη του κινήματος προς αυτή την κατεύθυνση με τους παρακάτω βασικούς άξονες:

1. Τη στήριξη και την εξάπλωση των επισχέσεων εργασίας που έχουν ξεκινήσει στα νοσοκομεία Κρατικό Νίκαιας, Τζάνειο, Μεταξά, Άγιοι Ανάργυροι για την καταβολή των δεδουλευμένων εφημεριών.

2. Την κινητοποίηση της κοινωνίας για τη διάσωση των νοσοκομείων και της δημόσιας υγείας που ήδη εκδηλώνεται σε πολλά σημεία της χώρας, όπως στο Λασίθι, στη Ζάκυνθο, σε γειτονιές της Αθήνας για το νοσοκομείο Πατησίων, στην Πρέβεζα κλπ.

3. Τον κοινό βηματισμό με όλους τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, με πρώτο σταθμό τη συμπόρευση με τον προγραμματισμό δράσης που έχει εξαγγείλει η ΠΟΕΔΗΝ για τον Απρίλιο, με απεργιακό συλλαλητήριο στις 17/4.

Έγινε από όλους σαφές ότι το επίδικο της περιόδου είναι η δημιουργία ενός πανυγειονομικού μετώπου, το οποίο, με σύμμαχο την κοινωνία και με σημεία αιχμής τη διάσωση καταρχήν του υπάρχοντος δημόσιου συστήματος Υγείας, την αποκατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων και της δημοκρατίας, καθώς και τη δωρεάν πρόσβαση των ασθενών, θα δώσει από κοινού τη μάχη για ένα δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας υψηλής ποιότητας.

Σημαντικά ήταν και τα ψηφίσματα όπως το ψήφισμα συμπαράστασης στους αγωνιστές συναδέλφους που διώκονται για τη δράση τους (Αδαμίδης, Ζωτάκη), η απόφαση για παραίτηση της συνέδρου από τη ΔΗΚΝΙ στο Ασκληπιείο Βούλας λόγω της αυταρχικής της συμπεριφοράς, τα αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά ψηφίσματα με την καταδίκη  των νεοναζί της Χρυσής Αυγής και για τη χορήγηση της ιθαγένειας σε όλα τα παιδιά κλπ.

Ξεκάθαρη ήταν η πολιτική, αλλά και η φυσική απουσία των παρατάξεων της μνημονιακής συγκυβέρνησης. Εκ μέρους του Μετώπου καταβλήθηκε κάθε προσπάθεια για να υπάρξει κοινή πολιτική απόφαση του συνεδρίου με τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς. Δυστυχώς αυτό δεν έγινε εφικτό, καθώς οι συνάδελφοι του ΠΑΜΕ επέμειναν στο δικό τους πλαίσιο και οι συνάδελφοι από το Ενωτικό Κίνημα (ΑΡΣΙ, Νυστέρι, Σχέδιο Β, Ανεξάρτητοι) πρόβαλαν αμετακίνητα τη θέση της άμεσης εξόδου από το ευρώ και την ευρωζώνη, παρά τις προσπάθειες του Μετώπου για συνθετική πρόταση με τη διατύπωση «καμιά θυσία για το ευρώ-καμιά αυταπάτη για την ευρωζώνη». Στην ψηφοφορία για την πολιτική απόφαση έλαβαν Μέτωπο 67 ψήφους, Ενωτικό Κίνημα 40, ΠΑΜΕ 29.