Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είχε υποσχεθεί προεκλογικά και μετεκλογικά ότι θα σώσει τα νοσοκομεία. Η υπόσχεση αυτή πνίγηκε από την πλήρη υποταγή της στις βουλές των μνημονίων και της λιτότητας και μαζί της κινδυνεύουν να πνιγούν και οι ελπίδες των εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία και τις δημόσιες δομές υγείας για άμεση αναδιοργάνωση της δημόσιας υγείας, ώστε να εξασφαλίζεται η πρόσβαση, η θεραπεία και η νοσηλεία των χτυπημένων από την κρίση και την εξαθλίωση λαϊκών στρωμάτων. Και ότι ταυτόχρονα θα καλυτερέψουν και οι συνθήκες εργασίας για τους ίδιους.

Οι ελλείψεις βασικών υλικών οδηγούν σε μια πιο σκληρή ταξική πολιτική από αυτή που εφάρμοζαν ακόμη και οι ακροδεξιοί Βορίδης και Γεωργιάδης, καθώς, όπως καταγγέλλουν και οι εργαζόμενοι στο ΑΧΕΠΑ, αν έχεις λεφτά να πληρώσεις από την τσέπη σου τα υλικά που λείπουν από το νοσοκομείο, εγχειρίζεσαι. Αλλιώς περιμένεις.
Η υπο­στε­λέ­χω­ση (2.500 λι­γό­τε­ροι ερ­γα­ζό­με­νοι σε σχέση με το 2015) έχει πάρει πλέον εφιαλ­τι­κές δια­στά­σεις. Κλι­νι­κές παραμένουν κλει­στές. Νο­σο­κο­μεία λει­τουρ­γούν χωρίς καρ­διο­λό­γους, χει­ρουρ­γούς, αναι­σθη­σιο­λό­γους. Η ύπαρ­ξη 1 νο­ση­λεύ­τριας για 50 ασθε­νείς απο­τε­λεί κα­θη­με­ρι­νό φαι­νό­με­νο. Οι προ­σλή­ψεις μό­νι­μου προ­σω­πι­κού (για 4.500 μι­λού­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός τον Απρί­λη του ’15) απο­δεικνύεται ότι είναι άλλη μια ψεύτικη δέσμευση. 
Ακόμα και η ακραιφνής χαρά των κυβερνώντων για τη δυνατότητα να χτυπηθεί ο εργολαβικός μεσαίωνας, μέσα από τη δυνατότητα να υπογράφουν οι καθαρίστριες ατομικές συμβάσεις με τα νοσοκομεία, μετατρέπεται σε εφιάλτη τους. Οι καθαρίστριες στο Δρομοκαΐτειο πραγματοποιούν κινητοποιήσεις, γιατί είναι 5 μήνες απλήρωτες. Όταν πάνω από τις ανάγκες των εργαζομένων βάζεις την πληρωμή του χρέους, αυτά τα προβλήματα γίνονται εφιαλτική καθημερινότητα.
Οι εργαζόμενοι κινητοποιούνται στα νοσοκομεία και οι για­τροί του ΕΟΠΥΥ βρί­σκο­νται σε επί­σχε­ση ερ­γα­σί­ας. Τα μεγάλα ιδιωτικά ΜΜΕ σιγοντάρουν την κατάσταση, προσπαθώντας όχι να χτυπήσουν την κυβέρνηση, αλλά να την «βοηθήσουν» να ολοκληρώσει τα βήματα που θα οδηγήσουν τον κόσμο, που θα μπορεί να πληρώνει, στην αγκαλιά του κεφαλαίου, στις ιδιωτικές κλινικές και τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.
 Είναι η ώρα των πρωτοβουλιών και του αγώνα μέσα στα νοσοκομεία και σε κάθε γειτονιά. Το αίτημα «οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους και πάνω από το χρέος» είναι ο βασικός άξονας για να μπορέσουμε να χτίσουμε ένα μαζικό κίνημα που θα παλέψει για ένα δη­μό­σιο –δω­ρε­άν– ποιο­τι­κό σύ­στη­μα Υγεί­ας για όλο το λαό, με ξεκάθαρο στόχο τη σύγκρουση για την ανατροπή των μνημονίων και της λιτότητας.