αριστερά

Μέτωπο της αντιμνημονιακής ριζοσπαστικής Αριστεράς

Η υποχρέωση του Τσίπρα να εφαρμόσει άμεσα τις αντεργατικές αντικοινωνικές δεσμεύσεις της συμφωνίας της 13ης Ιουλίου –το διαβόητο Μνημόνιο 3–, παρόλο που βρίσκεται στο αρχικό της στάδιο, ανατρέπει ήδη όλα τα δεδομένα, όλα τα σενάρια που έβλεπαν τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις να κυλούν ομαλά πάνω στις ράγες που χάραξε η εκλογική νίκη των μνημονιακών δυνάμεων στις 20 Σεπτέμβρη.

O σοσιαλφιλελευθερισμός του «δικτύου προστασίας αδυνάτων»

Οι δράσεις αλληλεγγύης απέκτησαν, δικαιολογημένα, αίγλη κατά την περίοδο της μεγάλης κοινωνικής αντίστασης ενάντια στα Μνημόνια 1 και 2. Στις μέρες μας ξετυλίγεται μια συγκλονιστική αλληλεγγύη απέναντι στους πρόσφυγες, ένα πλατύ «πλέγμα» δραστηριοτήτων και παρεμβάσεων των λαϊκών δυνάμεων, που κλείνει κάποιες από τις «τρύπες» της ανάλγητης επίσημης κρατικής πολιτικής, κρατά ζωντανούς χιλιάδες πρόσφυγες και εμποδίζει τη μαζική ανάπτυξη ενός ακροδεξιού ρεύματος με αφορμή το προσφυγικό ζήτημα.

Με τη Λαϊκή Ενότητα: Για να τα βγάλουμε πέρα σε έναν πόλεμο που όχι μόνο δεν έχει κριθεί, αλλά μόλις αρχίζει

Η συζήτηση για τον προσανατολισμό της ριζοσπαστικής Αριστεράς βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής. Το καθορίζουν το ξεκίνημα της τρίτης μνημονιακής επίθεσης υπό την πολιτική καθοδήγηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το ζήτημα της δυνατότητας-πιθανότητας μαζικής εργατικής και λαϊκής αντίστασης σε αυτή, το ζήτημα της πολιτικής έκφρασης αυτής της κοινωνικής αντίστασης στη μετα-ΣΥΡΙΖΑ εποχή.

Η μάχη ενάντια στο Μνημόνιο 3 θα κρίνει τον απολογισμό της «εποχής ΣΥΡΙΖΑ»

Στις «ενδιάμεσες» εποχές, στη σύγχυση που προκαλεί η ήττα σε μια σημαντική μάχη ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται, βαραίνουν πολύ κάποια βασικά ψέματα ή κάποιες βασικές μισοαλήθειες.

Ανακοίνωση της ΔΕΑ για τα αποτελέσματα των εκλογών

1.Οι εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη ήταν μια πρωτοβουλία του Αλ. Τσίπρα, με διπλό στόχο:

ΚΚΕ: Η θεωρία του «αναχώματος» και η αναγκαία πολιτική συμμαχιών

Για το ΚΚΕ ήταν κεντρική στην πολιτική του επιχειρηματολογία, τα τελευταία κρίσιμα χρόνια των αγώνων ενάντια στη λιτότητα και τα μνημόνια, η έννοια του «αναχώματος». Ήταν κεντρική γιατί ήταν απαραίτητη και αναντικατάστατη: χωρίς αυτήν δεν μπορούσε να ερμηνευτεί και να αιτιολογηθεί η γραμμή της «ουδετερότητας» αν όχι της αποχής, σε σχέση με τις μεγάλης κλίμακας πολιτικές διεργασίες της περιόδου.

ΚΚΕ: Η Λαϊκή Ενότητα είναι ο αντίπαλος;

Για άλλη μια φορά η πολεμική του ΚΚΕ στρέφεται σε λάθος αντίπαλο. Στρέφεται ενάντια στη Λαϊκή Ενότητα, τη στιγμή που σ’ αυτή τη συγκυρία και σ’ αυτές τις εκλογές διακυβεύονται πράγματα που αφορούν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων στην Ελλάδα, αλλά και τις πολιτικές εξελίξεις στη νεοφιλελεύθερη Ευρώπη.

Με τη Λαϊκή Ενότητα: Για να εκφράσουμε πολιτικά τις θύελλες που έρχονται

Η υπογραφή του Μνημονίου 3 από τον Αλ. Τσίπρα αποτελεί τη συντριβή του απελευθερωτικού ιδρυτικού σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο εντάχθηκαν χιλιάδες και χιλιάδες αριστεροί-ές. Οι δημαγωγίες, που η σημερινή ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί ως φύλλα συκής για να κρύψει τη μνημονιακή μετάλλαξή της, δεν θα αντέξουν στο χρόνο.

Υποψήφιοι του Κόκκινου Δικτύου με την Λαϊκή Ενότητα

Στα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑΕ) για την εκλογική μάχη της 20ής Σεπτεμβρίου, κυρίαρχη είναι η παρουσία της νεολαίας, των γυναικών, εκπροσώπων κοινωνικών κινημάτων και του συνδικαλιστικού κινήματος, αγωνιστών και αγωνιστριών της Αριστεράς που τα τελευταία χρόνια συμμετείχαν ενεργά στους εργατικούς-λαϊκούς αγώνες, ενάντια στα μνημόνια της άγριας λιτότητας και του αυταρχισμού.

Μεγάλη συμμετοχή και πλούσια συζήτηση στο διήμερο του Κόκκινου Δικτύου στην ΑΣΟΕΕ

«Επιμένουμε: Ριζοσπαστικά - Αντιμνημονιακά - Αριστερά»

Για την ανασύνθεση της μαρξιστικής Αριστεράς

1. Το «Όχι» ως στιγμή ανοικτής ταξικής σύγκρουσης

Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ προς τη 13η Ιουλίου

Ένας πρώτος απολογισμός

Λαϊκή Ενότητα: Ο πόλος της ελπίδας για την Αριστερά

Με αξιοποίηση και δημιουργική υπέρβαση της εμπειρίας του ΣΥΡΙΖΑ

Ποιες ταξικές συμμαχίες ενόψει Μνημονίου 3;

Οι πολιτικές δυνάμεις που φιλοδοξούν να εκπροσωπήσουν τώρα τον κόσμο του ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου, οφείλουν αναγκαστικά να στοιχηθούν με αυτόν τον κόσμο, ή έστω με την πλειοψηφία του, έτσι ώστε να φέρουν τις διεκδικήσεις του στην κεντρική πολιτική σκηνή και να μετατρέψουν το κοινωνικό δυναμικό που εκφράζει σε πολιτική δύναμη.

Μετά τον ΣΥΡΙΖΑ, τι; Τόλμη και συμπεράσματα

Η μνημονιακή στροφή του Αλέξη Τσίπρα που ενισχύεται και επιταχύνεται με την προκήρυξη των εκλογών, αποτελεί μια εξέλιξη με ανυπολόγιστες συνέπειες για το μαζικό κίνημα και την Αριστερά, όχι μόνο στην Ελλάδα μα πανευρωπαϊκά και διεθνώς. Μάλιστα, όσο περνούν οι μέρες, αστικές δυνάμεις, εγχώριες και ευρωπαϊκές, ευρύτερες από το πολιτικό επιτελείο του μεταλλαγμένου μνημονιακού πλέον ΣΥΡΙΖΑ, δεν αφήνουν να συντηρηθούν ούτε τα προσχήματα περί μιας δήθεν αριστερής διαχείρισης της λιτότητας. Ταυτόχρονα όμως η ηχηρή «κωλοτούμπα» του Τσίπρα ανανεώνει, αν και με τρόπο αρνητικό, την ιστορική πρόκληση για το κίνημα και την πολιτική Αριστερά.

Ο «λαός» του ΣΥΡΙΖΑ λέει OXI στη συμφωνία

Παρά το γεγονός ότι θεοί και δαίμονες έχουν πέσει πάνω μας για να μας πείσουν ότι η συμφωνία με τους δανειστές και η ψήφιση του μνημονίου ήταν μονόδρομος, (κανάλια, εφημερίδες, ο ίδιος ο πρωθυπουργός), ο «λαός» του ΣΥΡΙΖΑ έχει διαφορετική άποψη.

Μεγάλη συμμετοχή και πλούσια συζήτηση στην πανελλαδική συνέλευση του Κόκκινου Δικτύου

Με μεγάλη συμμετοχή κόσμου πραγματοποιήθηκε το διήμερο 18-19/7 η πανελλαδική συνέλευση του «Κόκκινου Δικτύου στον ΣΥΡΙΖΑ» (ΚΔ). Η συμφωνία-μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση με τους δανειστές και το περιεχόμενό της, οι πολιτικές συνέπειες της νέας κατάστασης, η οργάνωση της κοινωνικής αντίστασης στα επώδυνα μέτρα και φυσικά οι εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ και στην Αριστερά βρέθηκαν στο επίκεντρο της πλούσιας συζήτησης.

Κείμενο-πλαίσιο της πανελλαδικής συνέλευσης του Κόκκινου Δικτύου

Όχι στη λιτότητα, στο μνημόνιο 3, στο νεοφιλελευθερισμό!

Κι όμως υπήρχε εναλλακτική λύση!

Ο αγώνας των λαϊκών τάξεων για βελτίωση της ζωής τους και αλλαγή της κοινωνίας δεν μπορεί να έχει ως κέντρο, ως «Γενικό Επιτελείο», μια κυβέρνηση που έχει οδηγήσει τον εαυτό της να υλοποιήσει το 3ο Μνημόνιο.

Να συγκροτηθεί ως κοινωνικό και πολιτικό κίνημα το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος

1. Η συζήτηση για το πώς προχωράμε ύστερα από μια συντριπτική ήττα/συνθηκολόγηση της κυβέρνησης με τους δανειστές δεν μπορεί να γίνει ουσιαστική αν δεν θέσει στο επίκεντρο του προβληματισμού το πρόσφατο συντριπτικό ΟΧΙ της αντιμνημονιακής κοινωνικής πλειοψηφίας. Οι λαϊκές τάξεις και τα τμήματα της μεσαίας τάξης που η κρίση πλήττει βάναυσα, με κυρίαρχη συμμετοχή της νεολαίας, αποτελούν μια de facto κοινωνική σύνθεση, η οποία πρέπει να πρωταγωνιστήσει στις εξελίξεις.

Το 3ο μνημόνιο θα βαθύνει ακόμη περισσότερο την ταξική τάφρο

Δεν πρέπει να υπάρχει ιστορικό προηγούμενο τέτοιας πλήρους αναστροφής, σαν αυτή που συντελέστηκε εντός ελάχιστων ημερών, με την υπογραφή της κατάπτυστης συμφωνίας από την κυβέρνηση, σε βάρος της λαϊκής βούλησης που εκφράστηκε με το «Όχι» της 5ης Ιουλίου.

Η συζήτηση μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ μετά το δημοψήφισμα: Ώρα κρίσιμων αποφάσεων

Το εκπληκτικών διαστάσεων ΟΧΙ που έδωσε ο κόσμος της εργασίας στην πόλη και στην ύπαιθρο, που έδωσε ο φτωχός λαϊκός κόσμος, αποτελεί ένα πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο για την κυβέρνηση και την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Εκδηλώσεις του Rproject σε όλη τη χώρα

Συνεχίζονται σε διάφορες πόλεις οι ανοιχτές εκδηλώσεις της ιστοσελίδας Rproject (που απηχεί τις θέσεις του Κόκκινου Δικτύου), με τίτλο: «Η ώρα της αλήθειας για τον ΣΥΡΙΖΑ - Σύγκρουση τώρα με τους δανειστές» και με ομιλητές μέλη της Πολιτικής Γραμματείας και της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι έγινε στη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Η Κεντρική Επιτροπή (ΚΕ) του ΣΥΡΙΖΑ συνήλθε σε μια από τις κρισιμότερες συνεδριάσεις της στις 23/5 και 24/5. Ωστόσο, παρά τη γενική αίσθηση ότι βρισκόμαστε λίγες μόνο μέρες πριν από το καθοριστικό σημείο καμπής των εξελίξεων, οι εργασίες χαρακτηρίστηκαν από μια πολιτική υπεκφυγή εκ μέρους της πλειοψηφίας του οργάνου: με την αιτιολογία ότι δεν υπάρχει προσώρας κάποιο τελικό σχέδιο συμφωνίας με τους δανειστές, κατέθεσε κείμενο πολιτικής απόφασης όπου οι «κόκκινες γραμμές» στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές περιγράφονται με πολύ γενικό και «εξασθενημένο» τρόπο.

Έφτασε η στιγμή της αλήθειας για τον ΣΥΡΙΖΑ

Υπήρξαμε πολλοί που δεν συμμεριζόμασταν την «ευκολία» της προεκλογικής αφήγησης, που διευκόλυνε μεν το δρόμο προς την κάλπη, αλλά μας έθετε μπροστά σε ένα κρίσιμο ερώτημα: είναι δυνατόν να αναπτυχθεί ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα αντιλιτότητας μέσα στο πλαίσιο ανοχής της ευρωζώνης και διά της διαπραγματευτικής μεθόδου με τους «θεσμούς» της;

Ο λόγος στο κόμμα!

Τις τελευταίες μέρες εντείνεται η εντύπωση ενός αδιεξόδου στις διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές. Το καθεστώς της ίδιας της διαπραγμάτευσης, πέρα από διαρροές, σκοπιμότητες, δηλώσεις και μιντιακή διαχείριση, παραμένει στάσιμο ως προς τη μη εκταμίευση χρημάτων από την τρόικα προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι επείγουσες ανάγκες της ελληνικής κυβέρνησης για την πληρωμή μισθών, συντάξεων αλλά και των δανειστών. Η κυβέρνηση έχει υποχρεωθεί να στραγγίξει τα διαθέσιμα του Δημοσίου, φτάνοντας γι’ αυτό ακόμη και στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου.

Η κυβέρνηση «με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ», το κόμμα και ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ

Στο σύντομο διάστημα που μεσολάβησε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου διαπιστώνουμε καθημερινά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε την κυβέρνηση αλλά δεν κατέλαβε την εξουσία.

Λένε ότι... «Υπήρξε κρυφό σχολειό»

Ο μύθος είναι τριπλός: Πρώτον ότι υπήρξε μαθησιακή διαδικασία, δεύτερον ότι αυτή ήταν κρυφή και τρίτον ότι διοργανώθηκε από την εκκλησία.

Η μεταβατική λογική και η κρισιμότητα του ρόλου της αριστερής πτέρυγας

Ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον βρίσκεται στην κυβέρνηση και οι γενικές καταγγελίες των υποχωρήσεών της δεν αρκούν. Οι απαντήσεις στα τρέχοντα, πιεστικά αδιέξοδα κρίνονται στη συγκεκριμενοποίησή τους και γι’ αυτό χρειάζεται να στηριχτούν στρατηγικά.

Nα φορολογήσουμε τον πλούτο!

Θα παίζουμε στη «λοταρία» τις αποδείξεις από το τυροπιτάδικο της γειτονιάς, ενώ οι κροίσοι θα παραμένουν στο φορολογικό απυρόβλητο;

Όταν τα φιλολαϊκά μέτρα απαιτούν μονομερείς ενέργειες

«Μα το να αλλάξουμε τον Στουρνάρα δεν γίνεται, γιατί έχει την κάλυψη της ΕΚΤ. Αν το κάναμε, δεν θα ήταν απλώς μονομερής ενέργεια. Θα ήταν επαναστατική ενέργεια».

Κόμμα κινηματικό, όχι κυβερνητικό

Το θέμα γύρω από το οποίο εκφράζεται η αγωνία της πλειοψηφίας των μελών του ΣΥΡΙΖΑ είναι η σχέση κόμματος και κυβέρνησης.

Πάντα επίκαιρο το σύνθημα «ή εμείς ή αυτοί»

Στη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ διεξήχθη μια σοβαρή, ουσιαστική πολιτική συζήτηση και αντιπαράθεση. Έχει σημασία να πούμε ότι μέρες πριν καταλαγιάσουν οι φωνές θριάμβου –που «προσγείωσε» με την εισηγητική του ομιλία ο Α. Τσίπρας– πολλοί είχαν βιαστεί να γίνουν «βασιλικότεροι του βασιλέως», εξαπολύοντας μύδρους σε όσους τόλμησαν να δημοσιοποιήσουν τη διαφωνία τους.

Και δουλειά και λεφτά και αξιοπρέπεια

Βρισκόμαστε έπειτα από μία σημαντική χρονική στιγμή του εγχειρήματός μας: τη διαπραγμάτευση που έγινε μέχρι τώρα στο εξωτερικό, την εξωτερική διαπραγμάτευση […].

Να ανατρέψουμε στην πράξη τους αρνητικούς όρους της πρόσφατης συμφωνίας!

Η πρόσφατη συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης με το Eurogroup υπογράφτηκε μέσα σε εξαιρετικά δυσμενείς, εκβιαστικές συνθήκες.

ΣΥΡΙΖΑ: Η συγκρότηση ενιαίας αριστερής αντιπολίτευσης επείγει

Η συγκρότηση οργανωμένης και ενιαίας αριστερής αντιπολίτευσης που θα παρεμβαίνει στη διαμόρφωση των αποφάσεων της κυβέρνησης, ακόμη και μέσω του παιχνιδιού της «δημιουργικής ασάφειας», εμφανίζεται ως η βέλτιστη πολιτική επιλογή για τις ριζοσπαστικές δυνάμεις εντός ΣΥΡΙΖΑ.

Η συζήτηση στον ΣΥΡΙΖΑ μετά την ΚΕ: Προς τα πού βαδίζουμε;

Η τελευταία σύνοδος στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ υπενθύμισε, σε πολλά κέντρα και επιτελεία, τι τύπου κόμμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ: ένα πλατύ πολιτικό δίκτυο αγωνιστών-τριών που τα τελευταία χρόνια «ζυμώθηκε» με όλους τους αγώνες αντίστασης στη λιτότητα, ένα κόμμα μπολιασμένο με μια «μεταβατική», προγραμματική αντίληψη που επιδιώκει πολιτικές και κοινωνικές νίκες, ένα κόμμα που η «βάση», η μεγάλη πλειοψηφία των μελών του, εντάσσει τις προοπτικές του στην ολοκλήρωση των δημοκρατικών κατακτήσεων και στο άνοιγμα του δρόμου για τη συνολικότερη σοσιαλιστική απελευθέρωση της κοινωνίας.

Όχι Πρόεδρο της (Κεντρο)Δεξιάς

Την ώρα που οι «δανειστές» δείχνουν τα δόντια τους, την ώρα που η ΕΕ στέλνει τελεσίγραφο που απαιτεί την ακύρωση του περιεχομένου των εκλογών της 25ης Γενάρη, δηλαδή την ώρα που αποδεικνύονται ουτοπικές αυταπάτες οι απόψεις που υπόσχονταν έναν εύκολο διακανονισμό με τους «εταίρους», κάθε πολιτική πράξη της κυβέρνησης «με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ» αποκτά μεγάλη σημασία.

Μια «από τα κάτω» εκλογική καμπάνια

Τα αποτελέσματα των υποψηφίων του Κόκκινου Δικτύου

Λένε ότι... «Η αύξηση του βασικού μισθού θα πλήξει τις επιχειρήσεις»

Δεν είναι καθόλου έτσι. Η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ θα προκαλέσει αύξηση της ζήτησης.

Θα αφήσουμε να υποχωρήσει η πολιτική της αντιλιτότητας;

Ο νέος υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης με «κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ» Γ. Βαρουφάκης, παραλαμβάνοντας το υπουργείο του, επέλεξε να κάνει και μιαν ιδεολογική διακήρυξη. Δήλωσε ότι «είμαστε υπέρ του λιτού βίου...».

Όχι Πρόεδρο της Δεξιάς ή της Κεντροδεξιάς

Οι φήμες ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Δ. Αβραμόπουλο (ή και τον... Κ. Καραμανλή!) πρέπει να σταματήσουν αμέσως. Ενισχύουν τις αμφιβολίες που δημιούργησε στις εργατικές και λαϊκές δυνάμεις η επιλογή της συγκυβέρνησης με τους ΑΝΕΛ και αποδυναμώνουν την πολιτική δυναμική του εγχειρήματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Εκλογικά αποτελέσματα της «άλλης» Αριστεράς: Κοινός αγώνας τώρα!

Με οριακή αύξηση των εκλογικών τους ποσοστών, ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ ουσιαστικά κινήθηκαν ξανά σε «χαμηλές πτήσεις», πληρώνοντας την αδιέξοδη-σεχταριστική πολιτική γραμμή των ηγεσιών τους.

Κυβέρνηση και κόμμα: o κίνδυνος της σύγχυσης και κάποιες προτάσεις

Αν δεν υπάρξει κινητοποίηση των «κινημάτων βάσης» και ιδίως του εργατικού κινήματος, η φυσιολογική και εμμενής ροπή είναι η προσαρμογή προς την κυρίαρχη αστική γραμμή. Συνεπώς, χρειάζεται μια πολιτική γραμμή ανεξαρτησίας του αριστερού κυβερνητικού κόμματος από το αστικό κράτος.

Άνεμος ελπίδας στη διεθνή Αριστερά

Κάθε συγχαρητήριο μήνυμα κουβαλά μαζί του την εντολή «να γίνει κάπου η αρχή». Ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να μη διαψεύσει αυτές τις ελπίδες

Ελπιδοφόρο το «γκάλοπ» σε εργασιακούς χώρους και γειτονιές της Αθήνας

Το πρώτο κριτήριο του κόσμου είναι οι δικοί τους βουλευτές και ο δικός τους ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπίσουν αταλάντευτα τα δικά του συμφέροντα

Κυβέρνηση της Αριστεράς: Ένα μεταβατικό πολιτικό σχέδιο

Έ να κύμα ελπίδων και προσδοκιών των εργαζομένων και των λαϊκών δυνάμεων τείνει, στις τελευταίες πριν τις εκλογές ημέρες, να σπρώξει τον ΣΥΡΙΖΑ στην κατάκτηση της πολιτικής-κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, να δώσει στην πολιτική νίκη της ριζοσπαστικής Αριστεράς τη διάσταση της αυτοδυναμίας.

Οι προϋποθέσεις της αντεπίθεσης

Ο τρόπος, ο χρόνος και ο βαθμός ενεργοποίησης, εισβολής στο προσκήνιο, των εκατομμυρίων πρωταγωνιστών της μεγάλης πολιτικής νίκης θα κρίνει τα πάντα.

Να καταργήσουμε το ΤΑΙΠΕΔ!

Πρέπει να τεθεί ως πρώτιστο θέμα στην πολιτική ατζέντα η κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ και η επιστροφή στο κράτος των ήδη μεταβιβασθέντων σε αυτό δημόσιων περιουσιακών στοιχείων πάσης φύσεως.

Pages