ιστορία και παράδοση

Η φράση «η 1η Μάη δεν είναι αργία, είναι απεργία» δεν αποτελεί ένα απλό κλισέ. Ειδικά σήμερα που κάποια από τα βασικά αιτήματα της πρωτομαγιάς, ύστερα από σχεδόν ενάμιση αιώνα, τίθενται ξανά υπό διακύβευση. Αυτοί λοιπόν που θέλουν να καταστρατηγήσουν το ιστορικό και πολιτικό περιεχόμενο της 1ης Μάη, είναι οι ίδιοι που απλώς τη στολίζουν με στεφάνια και μιλούν αόριστα για την άνοιξη, την ώρα που οι εργαζόμενοι βιώνουν έναν βαρύ χειμώνα.

Πέρασε μια δεκαετία από την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, μια εξέγερση που καθόρισε μια ολόκληρη γενιά. Τη γενιά που είδε στον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, ένα φίλο της να πέφτει νεκρός και που αναζήτησε τον εαυτό της μέσα από τους αγώνες ενάντια σε ένα σύστημα που καταπιέζει τη νεολαία, που τσακίζει κάθε προοπτική και που καμιά φορά δολοφονεί. Ο «Δεκέμβρης ήταν ερώτηση και όχι απάντηση» κραύγαζαν οι τοίχοι των Εξαρχείων, όμως, αν δεν επιχειρήσουμε να δώσουμε απαντήσεις, τότε το ερωτηματικό δεν θα γίνει ποτέ θαυμαστικό.

Τ ο ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξε το πιο οδυνηρό, αλλά συνάμα και το πιο ισχυρό φίλτρο μέσα από το οποίο αναδείχθηκαν οι χρόνιες αντιφάσεις εντός του SPD.

Τ ο ημερολόγιο γράφει 16 Οκτωβρίου του 1968, όταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Πόλη του Μεξικού βγαίνουν πρωταθλητές δύο μαύροι αμερικάνοι, ο Τόμι Σμιθ και ο Τζον Κάρλος.

Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1973 η κυβέρνηση της Λαϊκής Ενότητας, με επικεφαλής τον Σαλβαδόρ Αλιέντε, ανατράπηκε στη Χιλή από το πραξικόπημα του στρατηγού Αουγκούστο Πινοσέτ.

Κάθε χρόνο, στην επέτειο της πτώσης της δικτατορίας στις 23 Ιούλη του 1974, οι καθεστωτικοί ιδεολογικοί και πολιτικοί μηχανισμοί χειραγώγησης δουλεύουν στο φουλ, οικοδομώντας και επανοικοδομώντας την αστική «αφήγηση» για τη δικτατορία και την πτώση της (ακόμα και η επιλογή της λέξης δεν είναι αθώα: προτιμούν την «πτώση» από το σωστότερο «ανατροπή»…).

Οι μεγάλοι αγώνες και εξεγέρσεις στη δεκαετία του ’60, με αποκορύφωμα το Μάη του ’68, είναι μια εποχή ορόσημο για την Αριστερά και το κίνημα σε διεθνές επίπεδο.

Το Σάββατο 19 Μάη συνεχίστηκε στον πολυχώρο Κομμούνα (Ιουλιανού 67) το αφιέρωμα στο ’68 με θέμα: «Ο Γαλλικός Μάης». Η εκδήλωση εστίασε σε τρεις πτυχές της εξέγερσης του ’68 στη Γαλλία: στις φοιτητικές κινητοποιήσεις, στο εργατικό κίνημα και στα πολιτικά συμπεράσματα. Την εικόνα του εργατικού κινήματος παρουσίασε ο ιστορικός Δημήτρης Κουσουρής.

Το 1968 φαινόταν ότι θα ήταν μια χρονιά όπως κάθε άλλη. Η εξέλιξη όμως ήταν διαφορετική, έγινε η χρονιά που συγκλόνισε τον κόσμο και ακόμα αγγίζει τις καρδιές μας.