Φύλλο Νο 476 (1 Δεκέμβρη 2021)

Πριν συμπληρωθούν 2 χρόνια από την εμφάνιση της πανδημίας, ο απολογισμός των νεκρών έχει φτάσει τα 5.200.000 ανθρώπους. Ακόμα και αναλογικά, συνυπολογίζοντας το (μεγαλύτερο πλέον) μέγεθος του πληθυσμού, είναι η πιο φονική πανδημία μετά από εκείνη του 1918 (που παραμένει πολύ μακράν η χειρότερη). 
 

Ήταν 4 Οκτώβρη όταν το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ αποφάσιζε 24ωρη απεργία μέσα στο Νοέμβρη για όλο το δημόσιο, με πρόθεση η απεργία αυτή να γίνει πανεργατική μαζί με τα συνδικάτα του ιδιωτικού τομέα και ειδικά τα Εργατικά Κέντρα.

Κορυφώνεται η μάχη για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, ελάχιστες μέρες πριν στηθούν οι κάλπες των δύο γύρων, στις 5 και 12 Δεκέμβρη. Το αποτέλεσμα αναμένεται να έχει αντίκτυπο και στις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις και ειδικότερα στα σενάρια κυβερνητικών συνεργασιών μετά τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. 
 

Η αλλαγή της στρατηγικής των ΗΠΑ, όπως αποτυπώθηκε με τη συμφωνία AUKUS, ορίζει ως κέντρο της αντιπαράθεσης για την παγκόσμια ηγεμονία την Ασία και η αμερικανική υπερδύναμη συγκεντρώνει μεγάλο τμήμα των δυνάμεών της στις περιοχές του Ειρηνικού και του Ινδικού Ωκεανού. 
 

Είναι καθήκον της Ριζοσπαστικής Αριστεράς να αναλάβει πρωτοβουλίες με κοινή δράση με γονείς, μαθητές/μαθήτριες και εκπαιδευτικούς ώστε να πιεστούν οι Ομοσπονδίες για επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής.

Η  Διάσκεψη της Γλασκώβης (COP26) θα έπρεπε κατά προτεραιότητα: 1) να συγκεκριμενοποιήσει την υπόσχεση των “αναπτυγμένων” χωρών να δώσουν στο Πράσινο Ταμείο για το κλίμα, από το 2020 και μετά, τουλάχιστον εκατό δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για να βοηθήσουν τον παγκόσμιο Νότο να αντιμετωπίσει την κλιματική πρόκληση (1), 2) να αναγκάσει αυτές τις χώρες να παρέμβουν οικονομικά για να καλύψουν τις τεράστιες απώλειες “των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών” και των νησιώτικων κρατών, 3) “να μεγαλώσει τις κλιματικές φιλοδοξίες” των κυβερνήσεων για να συγκεκριμενοποιήσει τον στόχο που είχε υιοθετήσει η COP21 (Παρίσι, 2015): “να διατηρηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας αρκετά κάτω από τους 2°C ενώ θα συνεχίζονται οι προσπάθειες για να μην ξεπεραστεί ο 1,5°C σε σύγκριση με την προβιομηχανική περίοδο”.
 

Έχει ξεσπάσει μια αμιγώς πολιτική αντιπαράθεση, όπου τα οικονομικά προβλήματα είναι απλώς αφορμή ή ευκαιρία για επιτάχυνση άλλων εξελίξεων.

Το πρώτο κύμα της σουδανικής επανάστασης, αφού ανέτρεψε το δικτάτορα Ομάρ Μπασίρ και τον επίδοξο διάδοχό του, στρατηγό Ιμπν Αούφ, είχε λήξει με το συμβιβασμό του καλοκαιριού του 2019: η πολιτική ηγεσία του κινήματος είχε αποδεχτεί τη «συγκατοίκηση» με τους στρατιωτικούς σε ένα «Κυρίαρχο Συμβούλιο», υπό τον στρατηγό Μπουρχάν.   
 

Η Χιλή οδεύει στην πιο πολωμένη εκλογική μάχη μετά την πτώση του Πινοσέτ. Με τα παραδοσιακά μπλοκ της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς αποδυναμωμένα, στο δεύτερο γύρο θα αναμετρηθούν ο ακροδεξιός Χοσέ Αντόνιο Καστ (27,9%) και ο Γκάμπριελ Μπόριτς, υποψήφιος της ριζοσπαστικής Αριστεράς (25,8%).
 

Τώρα που κόπασε κάπως ο φρενήρης μιντιακός ενθουσιασμός για την… «ιστορική» εξοπλιστική συμφωνία με τη Γαλλία, τώρα που ο λογαριασμός των 10 δις για τα Rafale και τις φρεγάτες θα αποτυπώνεται κάθε μέρα στις κλειστές ΜΕΘ και στις τραγικές ελλείψεις στην Υγεία, την Παιδεία και αλλού, τώρα ακριβώς, ίσως πρέπει να ξαναφέρουμε πιο μπροστά την κουβέντα για το κοινό μέλλον των δύο λαών.