πολιτική

Υπέγραψαν «προσύμφωνο» μονομερούς δέσμευσης για 4ο Μνημόνιο

«Ο κατήφορος έχει τη λογική του πάτου», λέει ένα λαϊκό γνωμικό. Το ίδιο ακριβώς ισχύει με τον μνημονιακό κατήφορο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

ΝΑΤΟ, ανταγωνισμοί και αύξηση των εξοπλισμών

Η περιοχή στα πρόθυρα του τρελοκομείου

Μεροληπτικά...

«ΜΠΙΖΝΑ» ΧΡΕΟΥΣ: Μετά τις αποκαλύψεις για το ταξίδι Τσίπρα στο Παρίσι, όλο και περισσότερα δημοσιεύματα φέρνουν στο φως τη στενή σχέση που έχει αναπτυχθεί μεταξύ της κυβέρνησης και της εταιρείας χρηματοοικονομικών συμβουλευτικών υπηρεσιών Rothschild. Παρά τις απόπειρες συσκότισης του Μαξίμου και την επίσημη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου (ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ζήτησε στις 25/1 από τον ΟΔΔΗΧ να βρει σύμβουλο και μετά από δύο ημέρες του προτάθηκε... τυχαία η Rothschild), στο ενημερωτικό δελτίο του περασμένου Νοέμβρη, η επενδυτική τράπεζα προβάλλει στο πελατολόγιό της την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών προς τον ελληνικό ΟΔΔΗΧ για την αναδιάρθρωση δανείων ύψους 220 δισ. ευρώ. Ο διορισμός της Rothchild ως χρηματοοικονομικού συμβούλου για το χρέος αντικαθιστά την αμερικανική τράπεζα επενδύσεων Lazard, η οποία προσέφερε καθοδήγηση μέχρι σήμερα και αποκόμισε κέρδη ύψους 25 εκατ. ευρώ. Το deal του Τσίπρα θα κοστίσει λιγότερο, καθώς σε περίπτωση που το Δημόσιο βγει στις αγορές το 2018, η Rothschild θα εισπράξει 2,7 εκατ. ευρώ. Πάνω στα παιχνίδια της «βιωσιμότητας» ή μη του κρατικού χρέους, κάθε είδους «κοράκια» συνεχίζουν το πάρτι, στερώντας πολύτιμους πόρους από την κοινωνία. Ακόμα ένας λόγος που εξηγεί γιατί η πολιτική της στάσης πληρωμών και της διαγραφής του χρέους είναι ζωτικής σημασίας.

ΔΕΗ: Η «σκοτεινή» πλευρά των ιδιωτικοποιήσεων

Στο σχέδιο ακρωτηριασμού της ΔΕΗ φαίνεται ότι επιμένουν οι δανειστές, παρά τις κατά καιρούς διαβεβαιώσεις κυβερνητικών στελεχών περί «προστασίας του δημόσιου χαρακτήρα» της επιχείρησης. Την ίδια στιγμή, μαίνεται ο πόλεμος ΔΕΗ-ιδιωτών αναφορικά με τις τιμές στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

Διαπραγμάτευση: Τι βρίσκεται κάτω από την κορυφή του «παγόβουνου»

Το «σίριαλ» της διαπραγμάτευσης για τη δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος δεν έχει μόνο επικοινωνιακές τεχνικές και σκηνοθετικές απάτες, αλλά και παραπλανητικό τίτλο. Οι διεργασίες και οι ανταγωνισμοί στο... πολύγωνο που σχηματίζεται από τους δανειστές (ΔΝΤ, Βρυξέλλες και Βερολίνο) και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν αφορούν προφανώς κάποια αξιολόγηση του τρέχοντος, τρίτου μνημονιακού προγράμματος, αλλά τη συνέχεια ύστερα από τη λήξη του παρόντος το 2018, μέχρι και το 2023 ή και το 2025! Έτσι, ακόμα και το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής κάνει επισήμως λόγο για 4ο μνημόνιο.

Χωρίς να διστάσουμε μπροστά στη ρήξη με το ευρώ: Το καθήκον είναι η ανατροπή της λιτότητας

Η παράταση και το βάθεμα της κρίσης διεθνώς έχουν ως αποτέλεσμα τον παροξυσμό των πολιτικών κρίσεων παγκόσμια: μεγάλα τμήματα των κυρίαρχων τάξεων, σε μεγάλες χώρες του καπιταλισμού, αποκτούν διαφορετικές προτεραιότητες, διαφορετικές εικόνες για τον κόσμο, διαφορετικές απαντήσεις ακόμα και στα κεντρικά ερωτήματα «γραμμής» των κυβερνήσεών τους. Σε ένα μόνο σημείο συμφωνούν όλοι τους: ότι η λιτότητα πρέπει να παραταθεί, να γίνει ακόμα πιο σκληρή, να επιταχυνθεί η αντίστροφη αναδιανομή, η μεταφορά πόρων προς το πάνω μέρος της κοινωνίας, προκειμένου να χτιστεί η (αστική) διέξοδος από την κρίση.

Το Κυπριακό μετά τη Γενεύη: Ώρα να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας

Οι τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό μετά την έναρξη της συνδιάσκεψης με θέμα το εδαφικό και τις εγγυήσεις στη Γενεύη, δείχνουν παρ’ όλες τις μη «ανακοινώσιμες συγκλίσεις» ότι το ζήτημα έχει μπει στο πιο προχωρημένο διαπραγματευτικό στάδιο των συναντήσεων ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Ποιος τροφοδοτεί την ένταση στο Αιγαίο;

Η πρόσφατη απόφαση της μη έκδοσης των 8 Τούρκων στρατιωτικών και η αυξημένη συγκέντρωση πολεμικών πλοίων και αεροπλάνων γύρω από τα Ίμια έχουν κλιμακώσει επικίνδυνα τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό στο Αιγαίο.

Μεροληπτικά...

ΣΚΗΝΙΚΟ ΣΗΨΗΣ: Εν μέσω συνέχισης των αδιεξόδων της μνημονιακής διαχείρισης, επανέρχονται ξανά και ξανά οι επικοινωνιακές «κόντρες» ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ με επίκεντρο τη διαπλοκή και τα σκάνδαλα (όπως το ταξίδι του Τσίπρα στο Παρίσι ή το «πόθεν έσχες» της συζύγου του Μητσοτάκη), θυμίζοντας φτηνή απομίμηση του πάλαι ποτέ δικομματισμού. Οι δεκάρικοι στο κοινοβούλιο και οι καταγγελίες για τις χαριστικές δανειοδοτήσεις των κομμάτων από τις τράπεζες δύσκολα κρύβουν τη σύμπτωση απόψεων σε μια διαδομένη πρακτική του αστικού πολιτικού συστήματος. Ιδιαίτερα όταν αμφότεροι οι οπαδοί της «κάθαρσης» διευκόλυναν και εξακολουθούν να διευκολύνουν τις τράπεζες στις κατασχέσεις λαϊκής περιουσίας λόγω χρεών. Η κυβερνητική στρατηγική είναι εμφανές ότι στοχεύει στην τεχνητή πόλωση: άγρια λιτότητα με «αριστερή ευαισθησία» vs άγρια λιτότητα με «δεξιό μένος». Από κοντά και τα ρετάλια του «μεσαίου χώρου» που επιχειρούν να ανασυγκροτηθούν, ως οι αυθεντικοί εκφραστές της ευρωλιτότητας και των λύσεων «εθνικής ενότητας». Μόνο που ανεξάρτητα από το διαχειριστή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, τα αποτελέσματα για τις ζωές και τα δικαιώματα των εργαζομένων είναι παρόμοια και εξίσου οδυνηρά. Το κενό της εναλλακτικής πολιτικής απάντησης απέναντι στο σκηνικό σήψης παραμένει. Και χρειάζεται επειγόντως να καλυφθεί από έναν μαζικό πόλο της ριζοσπαστικής-αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, κόντρα στη νεοφιλελεύθερη εκδοχή του Κυριάκου, τη σοσιαλφιλελεύθερη εξαπάτηση του Τσίπρα, τη νεκρανάσταση του «μετανοημένου» ΠΑΣΟΚ και των θραυσμάτων του, αλλά και τους φασίστες που καραδοκούν.

Λένε ότι... η μειονότητα στη Θράκη είναι μουσουλμανική και όχι τουρκική

Για το ελληνικό κράτος, τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα η μειονότητα που κατοικεί στη Θράκη (και τα Δωδεκάνησα) είναι «μουσουλμανική» και δεν σηκώνουν καμία αντίρρηση επ’ αυτού.

12 Φεβρουαρίου 2012: Η εξέγερση ενάντια στο δεύτερο μνημόνιο

Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 5 χρόνια από το συγκλονιστικό συλλαλητήριο της 12ης Φεβρουαρίου 2012 ενάντια στην ψήφιση του δεύτερου μνημονίου.

«Ελληνικό Μνημόνιο Plus»

Πώς εμφανίζονται στη σημερινή συγκυρία οι συσχετισμοί των πολιτικών δυνάμεων, ιδιαίτερα μεταξύ των δύο κύριων σχηματισμών του αστικού διπολισμού, μνημονιακής Κεντροαριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) και παράταξης του ακραίου νεοφιλελευθερισμού (ΝΔ);

«Βόμβα» χρεών του ευρωπαϊκού Νότου απειλεί ΕΚΤ και Γερμανία

«Αν μια χώρα επρόκειτο να αποχωρήσει από το ευρωσύστημα, η κεντρική τράπεζά της θα έπρεπε πρώτα να έρθει σε πλήρη διακανονισμό για τις αξιώσεις ή τα χρέη της χώρας με την ΕΚΤ»! Μάριο Ντράγκι

«Μικρή» συμφωνία, ακόμη και αν τα υπογράψουν όλα!

Οι δανειστές τα θέλουν όλα, αλλά δίνουν μόνο τις δόσεις της δεύτερης αξιολόγησης – η κυβέρνηση σε υπαρξιακό αδιέξοδο, οι πολιτικές εξελίξεις μπροστά στο σημείο καμπής.

Μεροληπτικά...

ΤΡΑΙΝΟΣΕ: Με τη σύμβαση πώλησης του 100% της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στην Ferrovie Dello Stato Italiane, έναντι συνολικού τιμήματος μόλις 45 εκατ. ευρώ, η κυβέρνηση ολοκλήρωσε και τυπικά την ιδιωτικοποίηση μιας βασικής κρατικής υποδομής στον τομέα των μεταφορών. Μετά το Ελληνικό, τον ΟΛΠ, τον Αστέρα, τα περιφερειακά αεροδρόμια, ακόμα μια ιδιωτικοποίηση προστέθηκε στις «επιτυχίες» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Με άλλα λόγια, πρόκειται για «ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του προμελετημένου, προσχεδιασμένου εγκλήματος εκποίησης δημόσιας περιουσίας», όπως σημείωνε τον Απρίλιο του 2013 και ο Αλέξης Τσίπρας, σε συνάντησή του με την Πανελλήνια Ομοσπονδία των εργαζομένων στον σιδηρόδρομο. Ταυτόχρονα, προχωρά και η ολοκλήρωση της ιδιωτικοποίησης της Εταιρείας Συντήρησης Τροχαίου Υλικού, για την οποία έχει οριστεί ως ημερομηνία υποβολής προσφορών η 30/1. Η παράδοση των σιδηροδρόμων στους ιδιώτες (ή σε κρατικά μονοπώλια που λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια σαν το ιταλικό σχήμα), όπως έχει αποδείξει η διεθνής εμπειρία (Βρετανία κ.α.) οδηγεί σε χειρότερες και ακριβότερες υπηρεσίες, σοβαρές εκπτώσεις σε ζητήματα ασφάλειας (με επακόλουθο θανατηφόρα ατυχήματα), μείωση των θέσεων εργασίας και διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Η επαναφορά υπό δημόσιο έλεγχο όλων των ΔΕΚΟ στρατηγικής σημασίας, ως τμήμα των ριζοσπαστικών μέτρων αναστροφής της λιτότητας, μείωσης της ανεργίας και εξυπηρέτησης των αναγκών της κοινωνίας, είναι η μοναδική επιλογή που αντιστοιχεί σε ένα μεταβατικό πρόγραμμα με αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό.

Διαπραγματεύσεις για την Κύπρο: Παρατεταμένο μπρα ντε φερ με επικίνδυνες συνέπειες

Ο  πρώτος γύρος της επίσημης διαπραγμάτευσης για το Κυπριακό ολοκληρώθηκε στη Γενεύη, όπως αναμενόταν, «χωρίς ανακοινώσιμα αποτελέσματα».

Εποικισμός βραχονησίδων στο Αιγαίο: Ο ΣΥΡΙΖΑ στο δρόμο του «αναθεωρητικού» πατριωτισμού;

Ο  υφυπουργός ναυτιλίας και νησιωτικής πολιτικής Νεκτάριος Σαντορινιός, απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή της Χρυσής Αυγής(!) Νίκου Κούζηλου, για το αν υπάρχει σχεδιασμός για την κατοίκηση μικρών νησιών ή βραχονησίδων, απάντησε με ένα έγγραφο το οποίο διαβίβασε στη βουλή, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει ότι καταβάλλονται προσπάθειες «για την προοπτική κατοίκησης 28 μικρών νησιών του Αιγαίου, με στόχο τα νησιά αυτά να αποκτήσουν οικονομική δραστηριότητα για εθνικούς κυρίως λόγους». Η κυβέρνηση απαντά χωρίς αναστολές στους νεοναζί ότι προτίθεται να υιοθετήσει την εθνικιστική τους ατζέντα, εποικίζοντας βραχονησίδες και ανατρέποντας τις υπάρχουσες ισορροπίες στο Αιγαίο.

Διαπραγμάτευση: το μεγάλο μπλοκάρισμα;

«Η διαπραγμάτευση θα κλείσει εντός του Ιανουαρίου και χωρίς νέα μέτρα», προβλέπει η υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Έφη Αχτσιόγλου, θυμίζοντας τον Αλέκο Φλαμπουράρη που από το Φεβρουάριο του 2015 μέχρι και τη μνημονιακή στροφή τον Ιούλιο του ίδιου έτους δεν κουραζόταν να διαβεβαιώνει ότι «δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο περίπτωση να μην υπάρξει συμφωνία»...

Στους εκπροσώπους της αστικής τάξης άρχισε η συζήτηση για τη… δραχμή!

«Αν διαιωνιστεί η σημερινή κατάσταση επιτροπείας από ξένους τεχνοκράτες, η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ενωμένη Ευρώπη είτε θα παραμείνει στα χαρτιά, με υποκατάσταση της απουσίας ουσιαστικής συμμετοχής από κάποια ειδική επιτροπεία, είτε θα λυθεί κάποια στιγμή μέσω της αποχώρησης της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση». ΣΕΒ, Εβδομαδιαίο Δελτίο για την ελληνική οικονομία, 4 Ιανουαρίου 2017

Μεροληπτικά...

ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΤΗΤΑ: Το σκληρό πρόσωπο της κρατικής εκδικητικότητας εκδηλώθηκε και πάλι με αφορμή τη σύλληψη της Πόλας Ρούπα, καταζητούμενης εδώ και καιρό για τη συμμετοχή της στην ένοπλη οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας». Το παιδί της Ρούπα και του Νίκου Μαζιώτη κρατήθηκε φρουρούμενο για τέσσερις μέρες στο Νοσοκομείο Παίδων χωρίς να επιτρέπεται στους συγγενείς του να το δουν, με πρόσχημα την προστασία της «σωματικής και ψυχικής του υγείας». Στην πραγματικότητα το 6χρονο αγοράκι, που είδε την Αντιτρομοκρατική να εισβάλλει πάνοπλη στο σπίτι όπου διέμενε με τη μητέρα του, χρησιμοποιήθηκε ως μέσο εκβιασμού και τρομοκράτησης των γονιών του. Μάλιστα, οι τελευταίοι, μαζί με την επίσης συλληφθείσα Κ. Αθανασοπούλου, προχώρησαν σε απεργία πείνας και δίψας με αίτημα να δοθεί η επιμέλεια του παιδιού στο οικογενειακό τους περιβάλλον. Τελικά, μετά τη μαζική κατακραυγή και τις ποικίλες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, συνδικάτα, οργανώσεις και προσωπικότητες της Αριστεράς, η προσωρινή επιμέλεια του παιδιού δόθηκε στη γιαγιά του. Η αλληλεγγύη νίκησε και πάλι την απανθρωπιά των μηχανισμών καταστολής. Για τον αυταρχικό κατήφορο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ειδικά του υπουργείου Δικαιοσύνης που κάλυπτε αυτή τη βαρβαρότητα, δεν υπάρχουν πια λέξεις για να αποτυπωθεί.

Η ακροδεξιά απάτη Σώρρα στο προσκήνιο

Ακροδεξιά ρητορεία, εξωφρενικές ιστορίες συνωμοσίας, 600 δισ. ευρώ σε ομόλογα που θα αποπληρώσουν το κρατικό χρέος και τα χρέη ιδιωτών, εκβιασμοί και εσχάτως μια στυγερή δολοφονία στη Λαμία, έκαναν πρώτη είδηση τον Αρτέμη Σώρρα και το πολιτικό του μόρφωμα «Ελλήνων Συνέλευσις» (ΕΣΥ).

Λένε ότι...Καταδικάζουμε τα τρομοκρατικά χτυπήματα όπου κι αν γίνονται (Και στην Τουρκία;)

Πριν μια βδομάδα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Π. Παυλόπουλος διαβεβαίωνε τηλεφωνικά τον Ερντογάν: «Στον κοινό αγώνα κατά της τρομοκρατίας τίποτε δεν χωρίζει Ελλάδα και Τουρκία». Την ίδια ώρα βέβαια αρνιόταν να συναντηθεί μαζί του! Παρόμοια, με δηλώσεις τους οι πολιτικοί στην Ελλάδα «καταδίκασαν απερίφραστα», «εξέφρασαν αποτροπιασμό» κλπ. κλπ. Όμως, πέρα από τις τυπικές φράσεις, πουθενά δεν ξεσηκώθηκε ένα κλίμα αντίστοιχο των «je suis». Πουθενά δεν οργανώθηκε μαζική συναισθηματική συμπαράσταση, έστω και πιο περιορισμένων διαστάσεων.

Νέα «Siemens» ανοίγει το κουτί της Πανδώρας για τις πολυεθνικές του φαρμάκου

Ένας ανελέητος εμπορικός ευρωατλαντικός «πόλεμος»

Καμία εμπιστοσύνη σε κυβερνήσεις και ιμπεριαλιστές

Οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και οι εύθραυστες ισορροπίες στα Ελληνοτουρκικά

25 χρόνια από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ

Μια επέτειος μεταξύ γιορτής και μνημοσύνου

Ο κόσμος παίρνει φωτιά

Κρίση, πόλεμος, ρατσισμός

Ο Τσίπρας σε κατάρρευση, ο Μητσοτάκης χωρίς δυναμική

Στη δύση του 2016 και την αυγή του 2017, ο κόσμος γίνεται πιο «σκοτεινός», ασταθής και επικίνδυνος. Αυτή η διαπίστωση δεν ισχύει μόνο γενικά, αλλά και συγκεκριμένα για την Ευρώπη και ακόμη πιο συγκεκριμένα για τη νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Μεροληπτικά...

ΝΔ: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αν και συνεχίζει να ζητά επίμονα την προσφυγή στις κάλπες, ουσιαστικά επενδύει στην τακτική του «ώριμου φρούτου», ποντάροντας στην ακόμα μεγαλύτερη φθορά της κυβέρνησης Τσίπρα. Συγχρόνως, σε όλες τις δημόσιες παρεμβάσεις του, υπενθυμίζει την πολιτική του πρόταση που συμπυκνώνεται σε έναν και μόνο άξονα: «όλα για το κεφάλαιο». Στο όνομα της στήριξης της «υγιούς επιχειρηματικότητας» (όπως λέει και ο Γ. Δραγασάκης...), προαναγγέλλει μειώσεις φόρων και άλλα «δώρα» για τις επιχειρήσεις, αδειοδοτήσεις χωρίς όρια και συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε κάθε οικονομική δραστηριότητα. Για τον εργατικό-λαϊκό κόσμο, που στενάζει από την πολυετή μνημονιακή λεηλασία, ούτε κουβέντα φυσικά. Όταν και εφόσον οι ιδιωτικές επενδύσεις έρθουν (όπως υποστηρίζει και ο Γ. Σταθάκης) και παραχθεί –κάποια στιγμή– νέος πλούτος, θα αντιμετωπιστούν η φτώχεια και η ανεργία. Οι γνωστές νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες δηλαδή, που πανευρωπαϊκά έχουν μετατρέψει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού σε «φτωχοποιημένους εργαζόμενους» (όπως διαπιστώνει υποκριτικά και η Ε. Αχτσιόγλου). Εδώ, παρά την «γκρίνια» των καραμανλικών και το αντίστοιχο «κοινωνικό μέρισμα» Σαμαρά το 2014, η ΝΔ δεν ψήφισε τα «ψίχουλα» Τσίπρα προς τους χαμηλοσυνταξιούχους, χρησιμοποιώντας τα επιχειρήματα των δανειστών. Υπάρχει περίπτωση να εφαρμόσει το παραμικρό φιλολαϊκό μέτρο, σε περίπτωση που βρεθεί στην κυβέρνηση;

Μεροληπτικά...

ΝΔ: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αν και συνεχίζει να ζητά επίμονα την προσφυγή στις κάλπες, ουσιαστικά επενδύει στην τακτική του «ώριμου φρούτου», ποντάροντας στην ακόμα μεγαλύτερη φθορά της κυβέρνησης Τσίπρα. Συγχρόνως, σε όλες τις δημόσιες παρεμβάσεις του, υπενθυμίζει την πολιτική του πρόταση που συμπυκνώνεται σε έναν και μόνο άξονα: «όλα για το κεφάλαιο». Στο όνομα της στήριξης της «υγιούς επιχειρηματικότητας» (όπως λέει και ο Γ. Δραγασάκης...), προαναγγέλλει μειώσεις φόρων και άλλα «δώρα» για τις επιχειρήσεις, αδειοδοτήσεις χωρίς όρια και συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε κάθε οικονομική δραστηριότητα. Για τον εργατικό-λαϊκό κόσμο, που στενάζει από την πολυετή μνημονιακή λεηλασία, ούτε κουβέντα φυσικά. Όταν και εφόσον οι ιδιωτικές επενδύσεις έρθουν (όπως υποστηρίζει και ο Γ. Σταθάκης) και παραχθεί –κάποια στιγμή– νέος πλούτος, θα αντιμετωπιστούν η φτώχεια και η ανεργία. Οι γνωστές νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες δηλαδή, που πανευρωπαϊκά έχουν μετατρέψει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού σε «φτωχοποιημένους εργαζόμενους» (όπως διαπιστώνει υποκριτικά και η Ε. Αχτσιόγλου). Εδώ, παρά την «γκρίνια» των καραμανλικών και το αντίστοιχο «κοινωνικό μέρισμα» Σαμαρά το 2014, η ΝΔ δεν ψήφισε τα «ψίχουλα» Τσίπρα προς τους χαμηλοσυνταξιούχους, χρησιμοποιώντας τα επιχειρήματα των δανειστών. Υπάρχει περίπτωση να εφαρμόσει το παραμικρό φιλολαϊκό μέτρο, σε περίπτωση που βρεθεί στην κυβέρνηση;

Λένε ότι... το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής

Είναι εξαιρετικά διαδεδομένη (και στην Αριστερά) η άποψη πως το Κυπριακό ζήτημα ξεκίνησε το 1974 με την τουρκική εισβολή του «Αττίλα». Ξεχνούν όμως ότι η διχοτόμηση του νησιού συνέβη δέκα χρόνια νωρίτερα.

Η γερμανική ακαμψία δεν είναι απλώς «προτεσταντικός ψυχαναγκασμός»

Γιατί η γερμανική ελίτ ρισκάρει την εκτεταμένη πολιτική αποσταθεροποίηση στην Ευρώπη και επενδύει στη «δημιουργική καταστροφή» της Ευρωζώνης;

Για μια πραγματικά ριζοσπαστική Τοπική Αυτοδιοίκηση

Σε περιβάλλον οικονομικής ασφυξίας και σοβαρών προβλημάτων συνεχίζει να πορεύεται η Τοπική Αυτοδιοίκηση (ΤΑ), ύστερα από 7 χρόνια μνημονιακών περικοπών και εφαρμογής του διαβόητου «Καλλικράτη», που εμβάθυνε το καθεστώς της διαρκούς λιτότητας και της ιδιωτικοποίησης κρίσιμων κοινωνικών υπηρεσιών.

Γενική απεργία στις 8 Δεκέμβρη: Αντεπίθεση ενάντια σε μνημόνια και λιτότητα

Με την απόφαση που υπερψηφίστηκε από τις δυνάμεις της Αριστεράς στο 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, η απεργία της Πέμπτης 8 Δεκέμβρη μετατράπηκε σε γενική απεργία. Το ότι η απεργία αυτή υπερψηφίστηκε μόνο από τις δυνάμεις της Αριστεράς (ΚΚΕ, ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.ά. μικρότερες οργανώσεις και κόμματα) δείχνει τις πραγματικές προθέσεις των δυνάμεων του μνημονιακού μπλοκ (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ κ.ά.) που δεν προχώρησαν στον προγραμματισμό της γενικής απεργίας νωρίτερα.

Μνημόνιο διαρκείας και απάτη με το χρέος

Ύστερα από την απόφαση του Eurogroup της Δευτέρας 5 Δεκεμβρίου, ο κακότεχνος κυβερνητικός σκηνοθέτης ανέβασε ένα νέο επεισόδιο της σαπουνόπερας «διαπραγμάτευση με τους δανειστές».

Μεροληπτικά...

ΚΡΥΦΟΣ ΘΑΥΜΑΣΤΗΣ: Ο Μητσοτάκης, ενθαρρυμένος από την εικόνα των δημοσκοπήσεων και το σοβαρό προβάδισμα της ΝΔ, έχει θέσει ως στόχο την αυτοδυναμία, παρόλο που μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ του 2015 στρέφεται κυρίως στην αποχή. Και για να το επιτύχει, μετά την περίφημη «συμφωνία αλήθειας» (ένα πρόγραμμα άγριων νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, με αιχμή τις φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο και την ισοπέδωση των κοινωνικών δαπανών) που προτείνει, κήρυξε και πάλι τον πόλεμο κατά του «λαϊκισμού»: «Η Ελλάδα μπορεί να γίνει η πρώτη χώρα που θα κερδίσει τους λαϊκιστές στο δικό τους γήπεδο», είπε χαρακτηριστικά. Μόνο που, από ό,τι φαίνεται, ο ίδιος υιοθετεί όλο και περισσότερο τα λαϊκιστικά, ρατσιστικά και αντιδραστικά χαρακτηριστικά των εκπροσώπων της «νέας (ακρο)Δεξιάς», που ενισχύεται διεθνώς. Δηλώνει «αντισυστημικός», επιχειρώντας να κοπιάρει τον Τραμπ, τρέχοντας παράλληλα να συναντηθεί με τον Ελληνοαμερικανό σύμβουλό του, Τζορτζ Παπαδόπουλο. Χαιρετίζει με ενθουσιασμό τη νίκη Φιγιόν και δηλώνει ότι τους ενώνει ο αγώνας κατά του «λαϊκισμού», προφανώς με όπλα τις γενναίες παροχές στην «επιχειρηματικότητα», τη διάλυση του δημόσιου τομέα και την επιβολή μιας ακραία συντηρητικής ατζέντας στα κοινωνικά ζητήματα, που αποτελούν βασικές απόψεις του δεξιού υποψήφιου για τη γαλλική προεδρία.

«Ακροδεξιός λαϊκισμός» εναντίον «δημοκρατικής Ευρώπης»;

Ανάγκη αριστερής απάντησης σε ένα ψευτοδίλημμα

«Μεγάλος Αδελφός» στον Περισσό;

Μετά τη δημόσια καταγγελία του ΚΚΕ για συνακροάσεις ή υποκλοπή συνδιαλέξεων στο τηλεφωνικό κέντρο του Περισσού, σε εξέλιξη βρίσκεται σχετική εισαγγελική έρευνα για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν ίχνη παρακολούθησης σε κομματικά γραφεία, αλλά και στον ΟΤΕ.

Λένε ότι…θα έρθει η ανάπτυξη και αυτό θα είναι επωφελές για όλους

Η κυβέρνηση οχυρώνεται τώρα πίσω από τη νέα μεγάλη επαγγελία. Θα έρθει η ανάπτυξη –και θα αρχίσουν να επουλώνονται οι πληγές, υπονοείται «αυτομάτως»…

Ελληνοτουρκικά: μια επικίνδυνη κρίση

Με φόντο την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα και την αποσταθεροποίηση της ευρύτερης Μέσης Ανατολής

H υποκρισία για τον Κάστρο

Ο Τσίπρας στην Αβάνα

Τα δίνουν όλα σε κεφάλαιο-δανειστές

Η  απόφαση του Αλέξη Τσίπρα και της κυβέρνησης να πουν το «ναι σε όλα» προκειμένου να κλείσει γρήγορα η δεύτερη αξιολόγηση του τρίτου μνημονιακού προγράμματος είναι σε τέτοιο βαθμό κοινό μυστικό, ώστε η κυβέρνηση διακωμωδείται στα αστικά μίντια από εμβληματικές μνημονιακές φιγούρες όπως ο γνωστός Μπάμπης Παπαδημητρίου για την προθυμία με την οποία «υπογράφει» τις απαιτήσεις των δανειστών.

«Κυλιόμενο» μνημόνιο μέχρι το… 2025!

Δεύτερη αξιολόγηση, προϋπολογισμός, μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα

Μεροληπτικά...

ΣΥΜΒΟΛΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ: Τη θλίψη του για το θάνατο του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου εξέφρασε σύσσωμος ο αστικός πολιτικός κόσμος. Οι ύμνοι για την ακεραιότητα, την εντιμότητα και το πολιτικό ήθος του εκλιπόντος αποτέλεσαν το καλύτερο ιστορικό «ξέπλυμα» ενός αυθεντικού εκπροσώπου της συντηρητικής Δεξιάς. Στέλεχος των κυβερνήσεων Καραμανλή και Ράλλη στη Μεταπολίτευση, απέτυχε δύο φορές να κερδίσει την προεδρία της ΝΔ και αργότερα ηγήθηκε της ΔΗΑΝΑ, ενός βραχύβιου πολιτικού σχηματισμού που δεν κατάφερε να παίξει κανέναν πολιτικό ρόλο. Το 1995 βρέθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο, χάρη σε έναν τακτικό ελιγμό του Α. Παπανδρέου, μετά από πρόταση της ΠΟΛ.ΑΝ. του Α. Σαμαρά. Η υποψηφιότητά του αποτελούσε μια υπέρβαση των δήθεν «αναχρονιστικών» διαχωριστικών Δεξιάς-Αριστεράς. Η μετάλλαξη της σοσιαλδημοκρατίας και η προσχώρησή της στον νεοφιλελευθερισμό άνοιξε το δρόμο για τη συγκατοίκηση με τη Δεξιά από τότε και στα μετέπειτα χρόνια: Κώστας Καραμανλής-Κ. Παπούλιας, Α. Τσίπρας-Π. Παυλόπουλος. Ήταν μια αντίληψη που στα χρόνια του Σημίτη αποτυπώθηκε με την πανηγυρική επανεκλογή του Στεφανόπουλου το 2000, με 269 ψήφους στην πρώτη ψηφοφορία. Ο Στεφανόπουλος στάθηκε αρωγός στον Σημίτη, έκανε ότι δεν καταλάβαινε τι συνέβαινε με τα έργα και τις ημέρες του εκσυγχρονιστικού «θαύματος» και αποσύρθηκε ήρεμα το 2005. Το σύστημα είναι διαχρονικά γενναιόδωρο με αστούς πολιτικούς όπως ο Στεφανόπουλος και φροντίζει πάντοτε για την υστεροφημία τους.

Λένε ότι... Η «σεισάχθεια» είναι ταξικά ουδέτερο μέτρο

(άρθρο του Ηλία Ιωακείμογλου που δημοσιεύτηκε στο Rproject.gr με τίτλο «Η σεισάχθεια ως πλιάτσικο»)

Καμιά εμπιστοσύνη στους ιμπεριαλιστές και στις κυβερνήσεις τους

Διάχυτη είναι η εντύπωση ότι επωάζεται μια κάποια «λύση» για το κυπριακό. Οι μεγάλες δυνάμεις, η ελληνοτουρκική και η τουρκοκυπριακή ηγεσία, η ελληνική και η τουρκική κυβέρνηση, έχουν μπει σε διπλωματικό οργασμό, που μόνο ένα τμήμα του παρουσιάστηκε πάνω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στο Μοντ Πελεράν της Ελβετίας.

Απεργία ΑΔΕΔΥ στις 24 Νοέμβρη

Πανεργατικός ξεσηκωμός

Μεροληπτικά...

ΔΕΞΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ: Οι πρόσφατες δημόσιες παρεμβάσεις του Ιερώνυμου, με αποκορύφωμα τη συνέντευξη στον ΣΚΑΪ και τον Α. Παπαχελά, διέλυσαν το μύθο του δήθεν «μετριοπαθή ιεράρχη» που τον συνοδεύει από την ημέρα που διαδέχθηκε στην κεφαλή της εκκλησίας τον –«διαβαστερό» επί χούντας– Χριστόδουλο. Πιστός στον αντιδραστικό ρόλο του μηχανισμού του οποίου ηγείται και στην ξενοφοβική και αντικομουνιστική του παράδοση, προχώρησε σε ένα ακροδεξιό-ρατσιστικό παραλήρημα, όπως αυτά του Αμβρόσιου (τον οποίο κάλυψε ανοιχτά εφόσον «αυτά που επισημαίνει δεν είναι λάθη»), του Σεραφείμ και των λοιπών δεσποτάδων που αναπαράγουν τη χρυσαυγίτικη προπαγάνδα. Μεταξύ άλλων τα έβαλε με την Αριστερά, ζήτησε να μη γίνει το τζαμί στον Βοτανικό και επικαλέστηκε τον κίνδυνο «αφελληνισμού και αποχριστιανισμού», ενώ στο φόντο της αντιπαράθεσής του με το υπουργείο Παιδείας χαρακτήρισε τον Ν. Φίλη «προβληματικό άνθρωπο», προειδοποιώντας ότι «η εκκλησία δεν θα κάτσει με τα χέρια σταυρωμένα». Και δεν έκατσε, απαιτώντας τον «αποκεφαλισμό» του τελευταίου. Ποια ήταν η απάντηση του Μαξίμου έπειτα από όλα αυτά; Ως συνήθως άτακτη υποχώρηση μπροστά στη «δεξιά του Κυρίου» και εκπαραθύρωση του Φίλη από το υπουργικό συμβούλιο. Αν έχεις ήδη υποκλιθεί σε δανειστές και καπιταλιστές, οι σκοταδιστές ρασοφόροι, που στα γόνατά τους κλαίει ο Καμμένος, θα σε πειράξουν μετά;

Αναδιάρθρωση δημόσιου χρέους: Μηχανισμός υποδούλωσης των εργαζομένων

Σηματοδοτώντας με τον ανασχηματισμό το σχεδιασμό για επιτάχυνση της υλοποίησης του τρίτου μνημονίου χωρίς περιττές και χρονοβόρες «αυτοκριτικές» και «ενοχικά σύνδρομα», ο Αλέξης Τσίπρας ισχυρίζεται παράλληλα ότι το μνημονιακό του success story έχει και «δώρο», ως ανταμοιβή για τη μνημονιακή συνέπεια, την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους. Μέσα από αυτό το προπαγανδιστικό σχήμα διαστρέφεται τελείως η σχέση ανάμεσα στο χρέος και τα μνημόνια και μυθοποιούνται οι υποτιθέμενες «ανακουφιστικές» συνέπειες από τη συζητούμενη αναδιάρθρωση.

Pages