πολιτική

Παγκόσμια κρίση: Ξορκίζουν τον προστατευτισμό, φοβούνται το χειρότερο

Ανοιχτός «πόλεμος» μεταξύ των εταίρων της «παγκοσμιοποίησης»

Η κυβέρνηση σε αστάθεια, οι δανειστές σε «κόντρα», το πρόγραμμα δεν «βγαίνει»

Με απόλυτη συνέπεια στις μνημονιακές «υποχρεώσεις», διαρκείς συμβιβασμούς με το εγχώριο και διεθνές σύστημα και συνεχή πολιτική μετατόπιση και εξαλλαγή σε συστημική κατεύθυνση, «απαντάει» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στη ραγδαία αποδυνάμωση των κοινωνικών της στηριγμάτων, που από τις αρχές Σεπτεμβρίου την έφερε μπροστά στον κίνδυνο πολιτικής κατάρρευσης.

Μεροληπτικά...

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑ: Στα επόμενα βήματα της «συνταγματοποίησης των μνημονίων» βαδίζει η κυβέρνηση μετά την ανακοίνωση της κυβερνητικής επιτροπής για την αναθεώρηση του Συντάγματος, ως συνέχεια της καλοκαιρινής πρωτοβουλίας του Α. Τσίπρα και της δέσμης των αντιδραστικών αλλαγών που είχε παρουσιάσει. Μια επιτροπή χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο και αρμοδιότητα, που συνθέτουν εκπρόσωποι των κοινωνικών και πολιτικών διευρύνσεων του ΣΥΡΙΖΑ, βαφτίζεται «διάλογος με την κοινωνία». Ανάμεσά τους καθηγητές θιασώτες του σημιτικού εκσυγχρονισμού (Μουζέλης, Μαραβέγιας), εκφραστές της καραμανλικής δεξιάς (Αγοραστός) και της συμπαθούς τάξης των εμπόρων (Μίχαλος). Αρχικά, στην επιτροπή συμμετείχε και ο φιλοχουντικός πανεπιστημιακός Παραράς, ο οποίος είχε συμπράξει στην «εκλαΐκευση του συντάγματος της 21ης Απριλίου», αλλά αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά το σάλο που προκλήθηκε. Με τόσο θέατρο που παίζουν στο Μαξίμου, χρειαζόταν και κάποιος που να γνωρίζει από υποκριτική. Κάπως έτσι τρύπωσε στην επιτροπή και ο ηθοποιός Γ. Κιμούλης.

Λένε ότι... Η Εκκλησία βρισκόταν πάντα δίπλα στο λαό

«Αλίμονο! Δύο ψυχές σε πόλεμο, μέσα στο ίδιο στήθος!». Έτσι αποδίδει ο Τρότσκι τη σύγκρουση ανάμεσα στην εκκλησία και την κυβέρνηση στα πλαίσια ενός κρατικού μηχανισμού. Και πουθενά η εικόνα αυτή δεν είναι τόσο ταιριαστή όσο στις σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τους κρατικούς θεσμούς στην Ελλάδα. Επειδή η ορθόδοξη παράδοση είναι δεμένη με το κράτος όπως το κρέας με το νύχι…

Ο ΣΥΡΙΖΑ από το 1ο στο 2ο συνέδριό του

Η ολοκλήρωση της νεομνημονιακής σοσιαλδημοκρατικής μετάλλαξης

Ποιος παραβιάζει τις διεθνείς συνθήκες;

Η ειρήνη είναι υπέρτατο αγαθό για τους λαούς

Ο Τσίπρας μεταξύ πολιτικής κατάρρευσης και 4ου μνημονίου

Ύστερα από τον εκλογικό θρίαμβο του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, πολλοί βιάστηκαν να πουν ότι βαδίζουμε σε μια μνημονιακή σταθεροποίηση με ηγεμόνες τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα. Έχοντας ψηφίσει χωρίς κοινοβουλευτικές απώλειες τα πρώτα μνημονιακά «πακέτα» μέτρων, εμπνεύστηκε και υλοποίησε στη διάρκεια του καλοκαιριού ένα σχέδιο πολιτικής αντεπίθεσης «σε όλα τα μέτωπα» για να εδραιώσει μια τέτοια ηγεμονία. Σε λιγότερο από 20 μέρες, αρχίζοντας από την παρουσία του στη ΔΕΘ, το σχέδιο αυτό είναι κομμάτια και θρύψαλα.

Αντί «επανεκκίνησης της ΕΕ», επανεκκίνηση της κρίσης της

Οικονομικά, θεσμικά και πολιτικά αδιέξοδα οδηγούν το ευρωπαϊκό πείραμα ολοκλήρωσης στα όριά του

Μεροληπτικά...

Ο ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ: Από το βήμα της ΔΕΘ, ο Κ. Μητσοτάκης παρουσίασε ως πρόταση εξόδου από την κρίση όλες τις κλασικές προτάσεις του νεοφιλελευθερισμού ως μια «νέα συμφωνία αλήθειας»: γενναία κίνητρα για την ενίσχυση του κεφαλαίου (όπως η μείωση των φορολογικών συντελεστών στις επιχειρήσεις από 29% σε 20%), άγριες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες του προϋπολογισμού, υποβάθμιση του δημόσιου τομέα, επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων κ.λπ. Μια δέσμη μέτρων που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τον κόσμο της «επιχειρηματικότητας», γεγονός που αποδεικνύει ότι η εφαρμογή ενός τέτοιου μείγματος πολιτικής θα έχει ως αποτέλεσμα τη διαιώνιση των αποτελεσμάτων της 6χρονης μνημονιακής λεηλασίας των «από κάτω». Η αποδέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ από «ιδεολογικές αγκυλώσεις» και η προσπάθειά του Μαξίμου να διατηρήσει πάση θυσία το κλίμα «παράλυσης» στην κοινωνία έχει αποθρασύνει τους γνήσιους πολιτικούς εκφραστές της άρχουσας τάξης, που επιχειρούν να επανέλθουν στην κυβερνητική εξουσία εμφανιζόμενοι ως καλύτεροι μαθητές των προγραμμάτων ακραίας λιτότητας. Μόνο που για την ώρα και παρά τα όσα υποστηρίζει ο σύμβουλος επικοινωνίας του Κυριάκου στην «Καθημερινή», Τ. Θεοδωρικάκος, «κύμα πολιτικής ανατροπής» δεν διαφαίνεται. Παρόλο που κανείς δεν αμφισβητεί την πρωτιά της ΝΔ στις δημοσκοπήσεις, στην καλύτερη περίπτωση η Δεξιά αγγίζει τα εκλογικά ποσοστά του 2015, χωρίς να συσπειρώνει τους απογοητευμένους πρώην ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Τάση όμως που, αν δεν υπάρξει μαζικός «υποδοχέας» της λαϊκής οργής στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να αντιστραφεί.

Ξεπουλήματος συνέχεια για τα δημόσια αγαθά

Με ρυθμό που ζήλεψε στη Βουλή μέχρι και ο Άδωνις, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχωρά στην επιτάχυνση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων, ακόμα και δημόσιων αγαθών όπως το νερό και το ρεύμα.

Όταν ο δρόμος για το «σοσιαλισμό» είναι στρωμένος με... τσιμέντο

Οι ελεύθεροι χώροι χαρίζονται στο ιδιωτικό κεφάλαιο

Λένε ότι... Τα προσφυγόπουλα δεν έχουν θέση στα σχολεία

«Τα προσφυγόπουλα θα υποβαθμίσουν την ποιότητα του μαθήματος»

Σύγκρουση-φενάκη μεταξύ κυβέρνησης και καναλαρχών

Αποκλειστικά θύματα οι εργαζόμενοι και το κοινωνικό συμφέρον

Η Ευρώπη σε κρίση, η κοινωνική αντίσταση και οι πολιτικές προοπτικές

Τριήμερο συζήτησης της ευρωπαϊκής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς

«Βαρομετρικό χαμηλό» για ΕΕ και... Τσίπρα

«Ήρθε το οριστικό τέλος της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης;» μοιρολογεί το Protagon σε άρθρο κορυφαίου συνεργάτη του. Το μοιρολόι είναι ενδεικτικό, αν και παντελώς άστοχο: στο γενετικό υλικό της ΕΕ και της Ευρωζώνης, αυτό που έχει υμνηθεί ως «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» απλούστατα δεν υπάρχει -ο ωμός εκβιασμός στην Κύπρο το 2013 και στην Ελλάδα το 2015 διέλυσε με τρόπο πειστικό τις σχετικές ψευδαισθήσεις. Αφήνοντας το Protagon στο... μοιρολόι του, ας πάρουμε πολύ στα σοβαρά τους «Financial Times», όπου βλέπουμε συστηματική αρθρογραφία για τις αγορές που «ετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν τον πόνο», αλλά και για τον Ευρωπαίο κεντρικό τραπεζίτη Μάριο Ντράγκι που «προσπαθεί να διασώσει το κύρος του».

Ο εξευτελισμός προηγείται της κατάρρευσης

Ο Τσίπρας σαν υβρίδιο μεταξύ Σαμαρά και Γ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ

Μεροληπτικά...

ΟΥΚ ΑΝ ΛΑΒΟΙΣ… Μεγαλώνουν κάθε μήνα τα χρέη προς το Δημόσιο, με αποτέλεσμα να αναμένεται μπαράζ αναγκαστικών κατασχέσεων. Από τις αρχές του έτους, το σύνολο των νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών ανήλθε σε 7,618 δισ. ευρώ. Επίσης, από τα ίδια στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων προκύπτει ότι ο αριθμός των φορολογουμένων με ληξιπρόθεσμα χρέη προς την Εφορία αυξήθηκε, τον Ιούλιο, κατά 125.000, αγγίζοντας τα 4,1 εκατομμύρια! Οι δόσεις του ΕΝΦΙΑ -παρότι μετατέθηκαν κατά ένα μήνα, με αποτέλεσμα την υστέρηση κατά 95 εκατ. ευρώ των εσόδων του προϋπολογισμού τον Αύγουστο- αναμένεται να δημιουργήσουν ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα στα λαϊκά νοικοκυριά, που ήδη δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος της φορολογικής καταιγίδας και απειλούνται με αναγκαστικά μέτρα είσπραξης (τραπεζικοί λογαριασμοί, ακίνητα κ.ά.). Μέσα στο πρώτο 7μηνο του έτους επιβλήθηκαν κατασχέσεις σε 79.208 νέες περιπτώσεις, ενώ μόνο τον Ιούλη οι νέες κατασχέσεις ανήλθαν σε 18.476, με συνολικό στόχο τη συλλογή 5 δισ. ευρώ από τραπεζικούς λογαριασμούς τους επόμενους μήνες. Εκείνο το ουκ αν λάβοις… το ξέρουν στο ΥΠ.ΟΙΚ.;

Greek statistics, όπως Greek politics

Διγλωσσία της κυβέρνησης στην υπόθεση ΕΛΣΤΑΤ, σαν μπαλαντέρ στο παιχνίδι με Κεντροαριστερά-Κεντροδεξιά

Ζαλάδα διαρκείας σε ΝΔ και Κεντροαριστερά

Κενό στρατηγικής στα παραδοσιακά αστικά κόμματα

Λένε ότι... "Οι συνέπειες από τους σεισμούς και τις βροχές είναι «μοιραίο» κακό"

Στην Κεντρική Ιταλία ο σεισμός της 24ης Αυγούστου άφησε εκατοντάδες νεκρούς και κάπου 5.000 άστεγους. ΜΜΕ και κρατικοί ιθύνοντες συναγωνίζονταν σε τετριμμένες μεγαλοστομίες μπροστά στο γεγονός, όμως η πραγματικότητα αποκαλύπτεται με πεζά νούμερα: Η ιταλική κυβέρνηση πέρυσι δαπάνησε μόλις 145 εκατομμύρια ευρώ πανεθνικά για αντισεισμική προστασία, ενώ φέτος το ποσό αυτό περικόπηκε στα 44 εκατομμύρια!

Το MEGA, o Μαρινόπουλος και η «σεισάχθεια»

Τ α κράτη χρεοκοπούν αλλά δεν... καταργούνται. Επιβιώνουν και ύστερα από τη χρεοκοπία, είτε καθηλωμένα στο ανάκλιντρο της «αιμοδοσίας», ώστε να αποπληρώνουν το κρατικό χρέος απομυζώντας μέχρις εσχάτων την εργαζόμενη πλειοψηφία, είτε αθετώντας το κρατικό χρέος με επιλογές ρήξης και σύγκρουσης με το σύστημα της καπιταλιστικής τοκογλυφίας. Οι επιχειρήσεις, αντίθετα, όταν χρεοκοπούν, καταργούνται -εκτός αν αναλάβει το κράτος ή οι τράπεζες να τις διατηρούν στη ζωή ακόμη και χρεοκοπημένες, οπότε την παράταση της ζωής τους «πληρώνει» από το υστέρημά της, μέσω των φόρων και της περικοπής των κοινωνικών δαπανών, η εργαζόμενη πλειοψηφία. Όσο για την εργαζόμενη πλειοψηφία, αυτή δεν απαλλάσσεται από τα χρέη της προς το κράτος και τις τράπεζες ούτε στην «άλλη ζωή» -πληρώνει εφ’ όρου ζωής με κάθε είδους διαθέσιμο εισόδημα και περιουσία: με το μισθό, τη σύνταξη, το σπίτι (που κατά κανόνα απέκτησε με δάνειο).

Σκληρό μνημονιακό φθινόπωρο

Μετά τη σχετική καλοκαιρινή νηνεμία και λίγες μέρες πριν ο Α. Τσίπρας ανέβει στο βήμα της ΔΕΘ για άλλη μια επικοινωνιακή παράσταση περί «ανάκαμψης» και «δίκαιης ανάπτυξης», η κυβέρνηση βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα του φθινοπώρου.

«Νάρκες» στο δρόμο του μνημονιακού success story

Εκατόν είκοσι επτά ήταν τα προαπαιτούμενα της πρώτης αξιολόγησης του τρίτου μνημονιακού προγράμματος, από τα οποία ψηφίστηκαν και υλοποιούνται τα 112 και απομένουν 15 προς ψήφιση, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς μέσα στο Σεπτέμβριο. Ογδόντα ένα επιπλέον απομένουν για να ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς μέσα στον Οκτώβριο. Αυτά τα 127 + 81 προαπαιτούμενα της μνημονιακής λεηλασίας αντιστοιχούν στο 93% των μέτρων του μνημονιακού προγράμματος, αφού για το 2017 και το 2018 προβλέπεται –πάντα βάσει των αρχικών χρονοδιαγραμμάτων του τρίτου μνημονίου – η ψήφιση λιγότερων από 20 προαπαιτουμένων.

Μεροληπτικά...

«ΤΑΞΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ»: Πίσω από τα κυβερνητικά πανηγύρια περί «αποκλιμάκωσης» της ανεργίας και «αύξησης» των θέσεων εργασίας, τα σχετικά στατιστικά στοιχεία αποτυπώνουν τη σκληρή εικόνα της συνεχιζόμενης φτωχοποίησης των εργαζομένων. Από τις προσλήψεις που έγιναν μέσα στη χρονική περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2016, οι 657.698 (51,2%) αφορούσαν θέσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας. Συγκεκριμένα, 477.416 προσλήψεις αφορούσαν μερική και 180.2828 εκ περιτροπής απασχόληση, τη στιγμή που είναι κοινό μυστικό ότι πολλοί εργαζόμενοι υποχρεώνονται να δουλεύουν κανονικό 8ωρο ή και περισσότερες ώρες. Και φυσικά μιλάμε για θέσεις εργασίας κακοπληρωμένες, με το 45% των εργαζομένων να λαμβάνει έως 400 ευρώ το μήνα και το 43,8% μεταξύ 400 και 800 ευρώ. Συγχρόνως, στο σύνολο του ιδιωτικού τομέα, κάτω από 1.000 ευρώ μεικτά λαμβάνει το 58% των μισθωτών, ενώ 38% εξ αυτών έχει αποδοχές χαμηλότερες του ανειδίκευτου εργάτη. Καλά κάνουν και μιλούν για πολιτική με «ταξικό πρόσημο» τα υπόγεια του Μαξίμου. Προς όφελος των εργοδοτών πάντα, που βλέπουν το πρόγραμμα «εσωτερικής υποτίμησης» να συνεχίζεται και επί ΣΥΡΙΖΑ.

Ο «περίγελος της Ευρωζώνης» στον… πάγο

Τρεις εκλογικές αναμετρήσεις και δύο δημοψηφίσματα θέτουν το Σύμφωνο Σταθερότητας σε άτυπη αναστολή και την ΕΕ σε θεσμικό τέλμα

Τηλεοπτικές άδειες: Παιχνίδια στο βούρκο της διαπλοκής

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, διεξάγεται η πολύωρη δημοπρασία για τις 4 (με τα μέχρι στιγμής δεδομένα) άδειες τηλεοπτικών καναλιών πανελλαδικής εμβέλειας. Πρόκειται ουσιαστικά για την κορύφωση μιας πολύμηνης σύγκρουσης διαφορετικών συστημάτων εξουσίας, που αναδιατάσσει συσχετισμούς σε ένα κρίσιμο πεδίο οικονομικής και πολιτικής ισχύος.

Λένε ότι... «Η απαγόρευση της μαντίλας απελευθερώνει»

Η απαγόρευση του μπουρκίνι σε αρκετές γαλλικές παραλίες παρουσιάζεται από πολλούς ως «απελευθέρωση της γυναίκας από ένα σύμβολο καταπίεσης». Μάλιστα έπειτα από κάθε τέτοια νομοθετική πρωτοβουλία (και οι γαλλικές κυβερνήσεις έχουν πάρει πολλές), ακόμα και στην περίπτωση που γυναίκες έχουν επιλέξει να φορούν αυτά τα σύμβολα, ξεκινά μια μεγάλη συζήτηση για «πόσο ελεύθερη είναι τελικά αυτή η επιλογή» και κατά πόσο έχουν «εσωτερικεύσει την καταπίεσή τους».

Ο νέος δικομματισμός και η «διαπαιδαγώγηση» της κοινωνίας στην πολιτική αφασία

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη (…) Ανεπαισθήτως με έκλεισαν από τον κόσμον έξω» Κ.Π. Καβάφης

Βαρύ καλοκαίρι, «καυτό» φθινόπωρο

Το «σύντομο καλοκαίρι» της σχετικής και αβέβαιης ηρεμίας ύστερα από την ψήφιση του τρίτου μνημονίου διαταράσσεται ήδη από προβλήματα που προδιαγράφουν εκρηκτική συνέχεια. Όλα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα («κανόνια» από μεγάλες επιχειρήσεις, εκτιμήσεις για παράταση της ύφεσης για το 2016 αλλά και το 2017, έκρηξη ιδιωτικών χρεών) αλλά και όλα τα πολιτικά «στρατηγήματα» της κυβέρνησης (που συνοψίζονται στις νέες αδειοδοτήσεις των καναλιών και στη μάχη ερεισμάτων στο δικαστικό σώμα και στο «βαθύ κράτος», στην αλλαγή του εκλογικού νόμου και στη συνταγματική αναθεώρηση) είναι τα αδιάψευστα στοιχεία μιας κρίσης διαχείρισης των συνεπειών του τρίτου μνημονίου, που άρχισε πολύ νωρίς, κυριολεκτικά από την «επόμενη μέρα» της ψήφισής του.

Εγκαινιάζοντας το «θάλαμο βασανιστηρίων» της Ευρωζώνης

Η σημασία των κυρώσεων σε βάρος Ισπανίας και Πορτογαλίας, οι παρενέργειες και η επίδρασή τους στις διεργασίες μετάλλαξης της ΕΕ μετά το Brexit

Το Brexit και η «δημιουργική καταστροφή» της Ευρωζώνης

Ο κατακερματισμός χαρακτηρίζει την κατάσταση της ΕΕ απ’ άκρου εις άκρον της, μετά την πανηγυρική επικράτηση του Brexit στο βρετανικό δημοψήφισμα. Παρότι το αποτέλεσμα δεν έφερε τον οικονομικό «Αρμαγεδδώνα» που περιέγραφαν οι καταστροφολόγοι του Bremain, έχει προκαλέσει εκτεταμένη πολιτική καταστροφή, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Καταρρέει το success story της κυβέρνησης Τσίπρα

Brexit, έλεγχος των τραπεζών από τους δανειστές, έκρηξη χρεών στον ιδιωτικό τομέα και χρεοκοπίες επιχειρήσεων, δίνουν τη χαριστική βολή στο «όραμα» της καπιταλιστικής ανάπτυξης πάνω στα συντρίμμια των μνημονίων.

Καταρρέει το success story της κυβέρνησης Τσίπρα

Brexit, έλεγχος των τραπεζών από τους δανειστές, έκρηξη χρεών στον ιδιωτικό τομέα και χρεοκοπίες επιχειρήσεων, δίνουν τη χαριστική βολή στο «όραμα» της καπιταλιστικής ανάπτυξης πάνω στα συντρίμμια των μνημονίων.

Μεροληπτικά...

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ- ΦΙΛΟΔΩΡΗΜΑΤΑ: Σοκ έπαθαν χιλιάδες συνταξιούχοι που πήγαν να εισπράξουν τη σύνταξη του Ιουλίου, διαπιστώνοντας ότι το ύψος της είναι σημαντικά μειωμένο. Οι διαβεβαιώσεις του Τσίπρα και των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που μιλούσαν για «καμία μείωση στις καταβαλλόμενες συντάξεις», αποδείχτηκαν ακόμα ένα χυδαίο κυβερνητικό ψέμα. Η συντριπτική πλειοψηφία των συντάξεων έπεσε «θύμα» της αυξημένης παρακράτησης φόρου εισοδήματος, όπως προβλέπουν τα μέτρα της πρώτης αξιολόγησης που υπέγραψε η κυβέρνηση. Από την 1/7 το ΕΚΑΣ τέλος για 145.000 χαμηλοσυνταξιούχους, που σημαίνει απώλειες από 30 έως και 230 ευρώ στη μηνιαία σύνταξη. Οι συνταξιούχοι του Δημοσίου είδαν μειωμένο από 11% έως και 63% το μέρισμά τους από το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων. Σε ό,τι αφορά τις επικουρικές, περικοπές θα υποστούν από τον επόμενο μήνα περίπου 250.000 δικαιούχοι με μηνιαίες συντάξιμες αποδοχές από 1.300 ευρώ μεικτά (περίπου 1.180 καθαρά) και άνω. Οι περικοπές αυτές θα κυμαίνονται από 5% έως 40%, ανάλογα με το ύψος της επικουρικής σύνταξης. Αυτές είναι οι πρώτες επιπτώσεις από την εφαρμογή του τερατουργήματος Κατρούγκαλου για το Ασφαλιστικό και είμαστε ακόμα στην αρχή. Με δραματικό τρόπο, επιβεβαιώθηκε η γνωστή ρήση: «μπορείς να ξεγελάς τους πολλούς για λίγο καιρό, τους λίγους για πολύ καιρό, αλλά όχι όλους για πάντα». Εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και νεολαία, επιβάλλεται να τους σταματήσουμε με τους αγώνες μας.

Στην εποχή του (Br)exit, αριστερή έξοδος σημαίνει σύγκρουση με το σύστημα!

Είναι μερικά γεγονότα που συμπυκνώνουν τη βαθύτερη δυναμική των εξελίξεων, που αλλάζουν τα δεδομένα και το πλαίσιο, που χαράσσουν μια κόκκινη γραμμή πέρα από την οποία τίποτε δεν είναι το ίδιο, που έρχονται ξαφνικά σαν μια μεγάλη έκπληξη για να διαταράξουν την «κανονικότητα» και να ξεκαθαρίσουν το «θολό» τοπίο, που υποχρεώνουν τα δρώντα συλλογικά υποκείμενα να πάρουν θέση χωρίς περιστροφές και να επαναπροσδιορίσουν τα σχέδιά τους. Το Brexit ανήκει αναμφίβολα σε αυτή την κατηγορία γεγονότων. Ύστερα απ’ αυτό, τίποτε δεν είναι ίδιο –για τις άρχουσες τάξεις και τον ιμπεριαλισμό, αλλά και για τα κινήματα αντίστασης και την Αριστερά.

Ένας χρόνος από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου

Το ταξικό ρήγμα παραμένει ενεργό...

Τι απειλεί πραγματικά την κυβέρνηση Τσίπρα;

Η  θορυβώδης δημόσια συζήτηση για την κίνηση «Παραιτηθείτε» και το αντιδραστικό της περιεχόμενο είναι προφανές ότι καλλιεργείται και από την ίδια την κυβέρνηση.

Ο αγώνας κατά της πώλησης του Ελληνικού συνεχίζεται

Στο όνομα της διαβόητης «αξιολόγησης» η κυβέρνηση υλοποίησε την υπογραφή «μνημονίου κατανόησης» μεταξύ του ΤΑΙΠΕΔ και της Lamda Development (συμφερόντων Λάτση) για το Ελληνικό, η υπεράσπιση του οποίου υπήρξε μια εμβληματική μάχη για τον κινηματικό ΣΥΡΙΖΑ των περασμένων ετών και μια πάγια κυβερνητική του δέσμευση το 2015.

Μεροληπτικά...

ΓΙΟΥΝΚΕΡ: Στην Αθήνα βρέθηκε (20-21/6) ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, για να συμμετάσχει ως κεντρικός ομιλητής στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ. Όπως ήταν φυσικό, έγινε δεκτός με θέρμη από τον Παυλόπουλο και τον Τσίπρα, ενώ μια μέρα νωρίτερα είχε βρεθεί σε κοινό γεύμα με τους Αβραμόπουλο-Σαμαρά. Ο Γιούνκερ, που είχε καθοριστικό ρόλο στον συστηματικό εκβιασμό και την τρομοκράτηση του ελληνικού λαού («Δεν υπάρχει δημοκρατική επιλογή εναντίον των συνθηκών της ΕΕ», προειδοποιούσε ο ίδιος το 2015), αποδέχτηκε την πρόσκληση των Ελλήνων καπιταλιστών, οι οποίοι δεν ξεχνούν την προσφορά του στη ραγδαία μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ και στην αποδοχή του, ως αξιόπιστου συνεργάτη του ευρωπαϊκού κατεστημένου. Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, οι ομιλίες των προέδρων του ΣΕΒ και της Κομισιόν δεν είχαν εκφωνηθεί, αλλά, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ο ΣΕΒ θα ζητήσει από τον Γιούνκερ κοινές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης και της κομισιόν για «τη δραστική καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, τη σταδιακή ελάφρυνση της υπερφορολόγησης στην παραγωγή και την εφαρμογή σχεδίου ανάπτυξης με έμφαση στις ιδιωτικοποιήσεις και τα ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα)». Δεν ζητούν και κάτι «παράλογο» οι αναξιοπαθούντες μεγαλοεπιχειρηματίες: Να παραμείνουν πρωταθλητές της φοροδιαφυγής, να συνεχίζουν να απολαμβάνουν πλήθος φορολογικών ευεργετημάτων και να επωφεληθούν ακόμα περισσότερο από τις ιδιωτικοποιήσεις. Υπήρχε καλύτερη ευκαιρία παρουσίασης των «αιτημάτων» τους από την επίσκεψη στήριξης του επικεφαλής του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου στο μνημονιακό πολιτικό προσωπικό;

Παγκοσμιοποίηση vs λαϊκισμός;

Τι είναι ο Τραμπ, ο Φάρατζ, η Λε Πεν και ο Γκρίλο;

Το Brexit σαν… διπολική διαταραχή της ΕΕ

Η ευρω-βρετανική συμφωνία, το… μισό Brexit και η διασταύρωση του γερμανικού με τον βρετανικό ευρωσκεπτικισμό με στόχο μια ΕΕ πολλών «ταχυτήτων»

Η ΕΕ στη δίνη πολιτικών και κοινωνικών κρίσεων

Brexit, ισπανικές εκλογές, απεργίες στη Γαλλία

Η «ανάπτυξη» με γενικευμένο πλιάτσικο και το νέο success story

Για να έρθει η ανάπτυξη πρέπει να αυξήσουμε την προσφορά κι όχι τη ζήτηση, είναι εδώ και χρόνια η «πολεμική κραυγή» των νεοφιλελεύθερων, που εξακολουθούν να ομνύουν στην ανάπτυξη με –όλο και σκληρότερη– λιτότητα. Με τα χρόνια μάθαμε πώς μπορείς, μειώνοντας τη ζήτηση, να εξακολουθείς σαν στοχεύεις στην «ανάπτυξη»: με μια συνεχή, γιγάντια μεταφορά πλούτου από το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Πέρα από τις ανούσιες νεοφιλελεύθερες ιδεολογικές παρλαπίπες, η μόνη προσφορά που αυξήθηκε όλα αυτά τα χρόνια, ιδιαίτερα μάλιστα στα χρόνια των μνημονίων, ήταν η προσφορά στο ιδιωτικό κεφάλαιο αφενός φτηνότερης και απροστάτευτης εργασίας και αφετέρου η προσφορά, έναντι πινακίου φακής, δημόσιων επιχειρήσεων και υποδομών, δημόσιας γης, δημόσιας περιουσίας εν γένει.

Μεροληπτικά...

OFFSHORE: Ενδεικτική της σαπίλας του μνημονιακού μπλοκ ήταν ο θόρυβος στη βουλή για τη διάταξη που αφορούσε τις offshore εταιρίες και τη συμμετοχή πολιτικών προσώπων σε αυτές. Οι προπαγανδιστές του «ηθικού πλεονεκτήματος», οι δήθεν διώκτες της φοροδιαφυγής που εδρεύουν στο Μαξίμου, πέρασαν στα μουλωχτά, μέσα στο τελευταίο πολυνομοσχέδιο, ρύθμιση που επιτρέπει σε υπουργούς, βουλευτές, δημάρχους, περιφερειάρχες κ.λπ. να είναι ιδιοκτήτες ή μέτοχοι στις εταιρίες έμβλημα της φοροαποφυγής των πλουσίων. Όταν (ακρο)δεξιά ΜΜΕ τους πήραν χαμπάρι, μεθόδευσαν μέσω της «Αυγής» την κατάργηση του προκλητικού άρθρου, το οποίο αντικατέστησαν με μια διάταξη καθολικής απαγόρευσης συμμετοχής δημόσιων λειτουργών και συγγενών τους πρώτου βαθμού σε οποιαδήποτε εταιρία εκτός Ελλάδας και όχι μόνο στους φορολογικούς παραδείσους (που δύσκολα δεν θα εκπέσει στα δικαστήρια), με μοναδικό σκοπό να αντεπιτεθούν επικοινωνιακά στη ΝΔ που είχε βγει στα κεραμίδια. Και όντως, η Δεξιά αποχώρησε από τη βουλή πριν την ψηφοφορία, προφανώς γιατί –όπως και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που εξυπηρετούσε η αρχική διάταξη– έχει και αυτή «λερωμένη τη φωλιά της».

Χάδια και χαστούκια, μέχρι τελευταίου προαπαιτούμενου

Η «παιδαγωγική τακτική» των δανειστών απέναντι στην κυβέρνηση δεν της αφήνει ούτε καλοκαιρινή ανάσα. Ο γαλλικός εργασιακός νόμος είναι μοντέλο για τη σκληρή ατζέντα της δεύτερης αξιολόγησης.

Λένε ότι... η ταξική πάλη είναι πια ξεπερασμένη

Συχνά οι διαμορφωτές της «κοινής γνώμης», όπως ο Άρης Πορτοσάλτε του Σκάι και ο πολύς Στέλιος Ράμφος, βιάζονται να αναγγείλουν το θάνατο της ταξικής πάλης.

Η πολιτική και οικονομική κρίση είναι μπροστά και όχι πίσω μας

Στην κατηφόρα τη μεγάλη μπήκε οριστικά –και μάλιστα με φόρα– η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμένου. Τάχα μου με πόνο ψυχής οι «ριζοσπάστες της Αριστεράς» ψήφισαν τελικά –με τη μίνι εξαίρεση της Βασ. Κατριβάνου– τα θατσερικά μέτρα που απαιτούσαν οι δανειστές, αλλά και τον διαβόητο «κόφτη» που ανάγει το νεοφιλελευθερισμό σε υπέρτατη αρχή, πάνω ακόμα και από τα εκλεγμένα σώματα όπως η Βουλή και η κυβέρνηση, τα οποία είναι δυνατόν να επηρεάζονται –έστω στρεβλά και έμμεσα– από τη λαϊκή θέληση.

Μεροληπτικά...

ΦΑΗΛΟΣ: Συνεχίζεται ο πολυκερματισμός στο (ακρο) δεξιό πολιτικό χώρο. Μετά την «Εθνική Ενότητα» των Γ. Καρατζαφέρη και Τ. Μπαλτάκου, ο Φ. Κρανιδιώτης, πρώην στέλεχος της ΝΔ και στενός συνεργάτης του Α. Σαμαρά (τον διέγραψε πρόσφατα ο Μητσοτάκης, επειδή εμπόδιζε τα «ανοίγματα» του νέου αρχηγού προς το κέντρο), ίδρυσε το κόμμα «Νέα Δεξιά». Στην ιδρυτική διακήρυξη του ακροδεξιού μορφώματος υπάρχει έντονο στοιχείο «καλού εθνικού καπιταλισμού» και δεξιού ευρωσκεπτικισμού, σε συνδυασμό με τα γνωστά εθνικιστικά και ρατσιστικά στερεότυπα: «ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ, για να διαφυλάξουμε τα σύνορα, την ασφάλεια της Πατρίδας και την κοινωνική συνοχή από την λαθρομετανάστευση. ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ, για να ξαναγίνει η Παιδεία ελληνική, για την επαναφορά της στο συνταγματικό της καθήκον, την εθνική, ηθική και θρησκευτική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας». Ανεξάρτητα αν το κίνητρο του γνωστού φασίστα ήταν οι προσωπικές φιλοδοξίες ή όχι, η ανησυχία είναι ότι ακόμα ένα δυσώδες υποπροϊόν της πολιτικής κρίσης επιχειρεί να θρέψει το «αυγό του φιδιού». Σαν πολλοί δεν μαζεύτηκαν σε Ελλάδα και Ευρώπη;

«Γενικό Ξεπούλημα ΑΕ»

Η  κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έχοντας ξεπεράσει κάθε πολιτικό και ηθικό φραγμό, προχώρησε στο καθοριστικό βήμα για το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, μέσα από τη σύσταση της «Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ».

Pages